Sneller dan een slak

"Mijn ergste vijand is de slak. Slakken zijn dol op paddenstoelen en ze hebben ze meestal snel te pakken. Het gaat er dus om sneller te zijn dan de slakken". Aan het woord is Edwin Florès, ooit succesvol in de uitzendbranche maar nu bij culi's bekend als 'de man met het mandje', professioneel wildplukker voor horeca en specialisten, paddenstoelenprofessor en sinds kort ook schrijver. Zijn Paddenstoelenboek (zoeken - kweken - koken) verscheen deze week bij uitgeverij Becht. Edwin is duidelijk in zijn element in het bos. Ter gelegenheid van de lancering van zijn debuutboek neemt hij een twintigtal schrijvende culi's mee naar het prachtige Park Sonsbeek in Arnhem voor een snelcursus 'paddenstoelen hunten', zoals hij het noemt. Het is missionarissenwerk, want Nederland is op het gebied van eten uit de natuur buitengewoon benepen. In geen enkel ander land in Europa staat het plukken van wilde paddenstoelen op gespannen voet met wet- en regelgeving, en die situatie vloeit voornamelijk voort uit onwetendheid. "De plantsoenendiensten plegen routineus massamoorden op weidechampignons, maar het bos in trekken voor wat verantwoord plukwerk zou bedreigend zijn voor ons paddenstoelenbestand? Allemaal onzin, geboren uit onkunde", weet Edwin.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Islamitisch onderwijs – hoe verder?

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Bart Voorzanger, met een stuk dat eerder op zijn eigen weblog verscheen.

Het islamitisch onderwijs is weer in opspraak. Nu vanwege vermeende fraude. Er gingen (en gaan) daar dingen niet goed. Zoveel is wel duidelijk. ’t Zal sommige Nederlanders verheugen daar verontwaardigd over te kunnen doen. Maar heel veel verder komen we daarmee niet. Ik ga ervan uit dat het islamitisch onderwijs bestaansrecht heeft – ik zal zo uitleggen waarom – en dat betekent dat de problemen daar moeten worden opgelost. Maar dan moet je ze wel eerst kennen. Een schets daarom van wat naar mijn idee de belangrijkste problemen zijn.

Vooraf: het bestaansrecht van islamitisch onderwijs
Onderwijs aan kinderen betekent altijd ook het opvoeden van kinderen. Je kunt onderwijs en opvoeding niet scheiden. In ons land is opvoeding een zaak van de ouders. Er zijn landen waar dat anders ligt, waar de overheid de opvoeding dicteert, maar in elk geval ik zou daar niet willen wonen.

Je kunt niet opvoeden zonder uit te gaan van een duidelijk stelsel van normen en waarden. Dat stelsel heeft per definitie een bepaalde levensbeschouwelijke kleur. Neutraal opvoeden is een contradictie. Ons openbare onderwijs is niet neutraal, hoe hardnekkig voorstanders ervan ook doen alsof. Het biedt onderwijs en opvoeding in de geest van de min of meer seculiere, min of meer liberale, min of meer ‘verlichte’ meerderheid van het Nederlandse volk. Die meerderheid is zo groot dat het kan lijken alsof hij de norm is, de standaard, waar de minderheid van katholieke, gereformeerde, antroposofische, montessori-, dalton-, … en nu dus ook islamitische scholen, als ‘bijzonder’ bij afsteekt. Maar dat is onzin. Ons onderwijs is noodzakelijk verzuild – noodzakelijk omdat het om opvoedende instellingen gaat – en het openbaar onderwijs is daarbinnen gewoon de grootste zuil.

Tegen die achtergrond is het onvermijdelijk dat we ook islamitische ouders de mogelijkheid gunnen en geven hun kinderen naar scholen te sturen waarvan het pedagogisch klimaat aansluit bij de opvoeding thuis. En voor een orthodoxe minderheid binnen het islamitische volksdeel betekent dat een behoorlijk traditionele school. Dat vindt niet iedereen leuk. Dat is voor velen even slikken. Maar draai ’t even om: stel je voor dat je als vrijdenker woont in een land waar de meerderheid rechtleers een veeleisende religie aanhangt. Ken je jezelf in zo’n situatie het morele recht toe zelf te bepalen hoe je kinderen worden opgevoed (los van de vraag of je land zo’n recht feitelijk erkent)? Zo ja, dan zul je ook moeten accepteren dat moslimouders hier recht hebben op een school die aansluit bij hun levensbeschouwing. Zo nee, dan verspeel je daarmee het recht te klagen over landen waar het regiem de opvoeding dicteert. ’t Is een keuze …

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Een geval van paranoia

Had niemand het aan zien komen, of was men gewoon bang geweest om met naam en adres op het zogeheten Roze Honk terecht te raken? Toch was een enkeling niet ontgaan dat de hoofdredacteur van ’s lands meest gevreesde shocklog de afgelopen maanden in zijn stukjes steeds militantere trekjes was gaan vertonen. Sommigen zouden achteraf spreken van ‘radicalisering’. Maar ja, achteraf is iedereen Nostradamus.

Na een aantal apocalyptische waarschuwingen dat overal opspringende knokploegen en alomtegenwoordige Riffijnenterreur Nederland weldra zouden doen vervallen in een real-life remake van Mad Max; enkele verbeten afrekeningen met zijn twittervijanden; en de hysterische conclusie dat de woningoverval op een PVV-provincieraadslid wel politiek van aard moest zijn en daarmee een herhaling van de zetten uit de jaren twintig en dertig inluidde, was de paranoia Bison Kitt nu volledig naar de keel gevlogen.

Toen Kitt die zaterdag een blik sloeg op wat zijn koters zaten te lezen, was hij bevangen door een koortsachtige gewaarwording. Die pruik! Dat golvende blonde haar op de kruin van de Grote Boze Wolf! Het pak. Zijn rol als spindokter voor de “PvdB”. Dat kon geen toeval zijn: de Donald Duck voerde hier een lafhartige ideologische aanval uit op niemand minder dan Geert Wilders. Dit was subliminale beïnvloeding van de kinderziel op Orwelliaans niveau.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zomerserie | Passie voor Dickens is niet genoeg

De laatste aflevering van onze zomerserie over kleine literaire musea brengt MB in het Dickens museum in Bronkhorst. Het wordt een verbazingwekkend bezoek, niet echt in positieve zin.

Laat ik beginnen met de opmerking dat ik houd van kleine musea. Ik heb veel waardering voor de vaak tomeloze inzet van de vrijwilligers die graag een verhaal vertellen. Ik begrijp dat deze musea het vaak met zeer beperkte middelen en menskracht moeten rooien en heb dan vaak ook snel respect voor het resultaat. Hoe klein het onderwerp soms ook mag zijn, met enthousiasme en een goed verhaal kom je een heel eind. Na een bezoek aan het Dickensmuseum in het piepkleine stadje Bronkhorst heb ik mezelf echter beter leren kennen. Ik had nooit gedacht dat ik op dit vlak een onbewuste ondergrens zou kennen; laat staan dat er musea zijn die die ondergrens bij lange na niet halen.

Het museum staat in het stadje Bronkorst. Een gehucht in de Achterhoek, niet ver van Steenderen. Het gehucht is meer een museumdorp, vergelijkbaar met Orvelte, dan een echt boerendorp, waar geleefd wordt. De gemaakt-historische sfeer van het plaatsje dient ook eens per jaar als decor voor een mini-Dickensfestival, zoals dat ook in bijvoorbeeld Deventer georganiseerd wordt. Vanzelfsprekend doen de eeuwenoude twintigste eeuwse boerderijen in deze landelijke omgeving in niets denken aan het sterk geïndustrialiseerde negentiende eeuwse London van Dickens, maar vooruit. Vroeger is vroeger.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Cover your ass

[qvdd]All right. You’ve covered your ass, now.

Dit was de reactie van President George W. Bush toen hem op 6 augustus, dus ruim een maand voor de aanslag van 11 september, een memo werd getoond met de titel “Bin Ladin Determined to Strike in US.”

De kranten staan vol met met verhalen over deze aanslag en terecht. Maar hoe tragisch de gebeurtenis ook is, het kan niet verklaren waarom de “vrije wereld” plotseling al haar vrijheden opschortte, een oorlog begon in een land dat niets met de aanslag te maken had, mensen zonder proces arresteerde en afvoerde naar een Goelag Archipel en overging tot marteling. De terreuraanslag was een goede aanleiding om die oorlog te beginnen en de vrijheden op te schorten.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Would the members of the precariat please stand up?

This is another installment in a series of posts (here, here and here) I intend to write as I work my way through Guy Standing‘s The Precariat: The New Dangerous Class. In this section, the main topic is the composition of the precariat and the consequences of such categories for society as a whole, in terms of social integration and social solidarity (how very durkheimian).

So, who is in the precariat?

“One answer is ‘everybody, actually’. Falling into the precariat could happen to most of us, if accidents occurred or a shock wiped out the trappings of security many have come to rely on. That said, we must remember that the precariat does not just comprise victims; some members enter the precariat because they do not want the available alternatives, some because it suits their particular circumstances at the time. In short, there are varieties of precariat.

Some enter the precariat due to mishaps, some are driven in it, some enter hoping it will be a stepping stone to something else, even if it does not offer a direct route, some choose to be in it instrumentally – including old agers and students simply wishing to obtain a little money or experience – and some combine a precariat activity with something else, as is increasingly common in Japan. Others find that what they have been doing for years, or what they were training to do, becomes part of an insecure precariat existence.” (59)

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zandduinen

Sand dunes are some of the world’s great natural wonders. Formed by winds that sculpt their spectacular shapes, they provide needed coastal protection from ocean waves whipped up in storms. Some of the most spectacular, such as those found in Sossusvlei, Namibia, were formed thousands if not millions of years ago, when there were ancient lakes and seas in areas now inland.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De grenzen van Europa

Terwijl de stroom Libische bootvluchtelingen net wat begon op te drogen, slaagde een verslaggever van het Italiaanse weekblad l’Espresso er eind augustus in het opvang- en detentiecentrum op het eilandje Lampedusa heimelijk binnen te komen. Ondanks eerder toegezegde maatregelen van de Italiaanse overheid blijken de immigranten nog altijd onder erbarmelijke omstandigheden te verblijven op de drempel van Europa. De agenda van Berlusconi is immers gevuld met belangrijker zaken.

Het was niet de eerste keer dat de pers voet kon zetten in het omstreden centrum, hoewel de toegang voor hen streng verboden is.  Al in 2005 beschreven twee journalisten, die wisten binnen te komen in het kielzog van een delegatie van het Europees Parlement, de mensonterende situatie van nabij. Een jaar later liet een medewerker van l’Espresso zich vermomd als vluchteling in het kamp opsluiten en slaagde er zo opnieuw in ernstige humanitaire misstanden aan de kaak te stellen. Sindsdien is een aantal zaken verbeterd. Zo kunnen de vluchtelingen tegenwoordig worden bezocht door vertegenwoordigers van VN Vluchtelingenorganisatie UNHCR. In het artikel in l’Espresso van afgelopen weekend komen echter diverse nieuwe misstanden aan het licht.

Op de verschillende opvanglocaties van Lampedusa, dat ongeveer half zo groot is als Schiermonnikoog, bleken eind augustus zo’n 225 minderjarigen te zijn ingesloten, onder wie een aanzienlijk aantal kinderen jonger dan 13 jaar en zelfs baby’s en peuters, vaak zonder ouders. Een paar jaar geleden werden minderjarige vluchtelingen nog binnen enkele uren overgebracht naar andere centra, maar momenteel verblijven zij, soms zelfs wekenlang, tussen de vele honderden andere tijdelijke bewoners van het complex.

https://youtube.com/watch?v=XFEpvf6gRZo

Het verrotte leven van Frankie

Frankie is 15 jaar en wordt binnenkort vader. Thuis zien ze hem niet staan, op straat lopen ze om hem heen en in winkels, ziekenhuis en sociale diensten zien ze hem liever vertrekken. Deze korte film geeft een indringend beeld van het leven aan de onderkant.

Via Open Culture.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende