Niets menselijks

‘Jij weet niet wat een oorlog is.’ zei mijn moeder afgelopen weekeinde tegen me. Ik sprak met haar over de Tweede Wereldoorlog, die ze als kleuter heeft meegemaakt in Maastricht. Eén van de verhalen die ik me van haar kon herinneren, ging over het bombardement van de geallieerden op Keulen (30 mei 1942) waarbij de inwoners van Maastricht de grond onder hun voeten konden voelen trillen. Mijn moeder was toen twee. Ik vermoed dat ze het bombardement op Aken bedoelde op 11 april 1944. Aken is dichterbij en mijn moeder had toen de leeftijd om zich er nog iets van te herinneren. Heel belangrijk is die kwestie echter niet. Maastrichtenaren voelden de grond onder hun voeten trillen en ik had mijn moeder gevraagd hoe daar op gereageerd werd. ‘Hoopvol,’ was het eerste woord dat ze als antwoord gaf, ‘mensen kregen voor het eerst het gevoel dat de geallieerden er echt aan kwamen, dat de bevrijding niet ver meer was.’ Ik vroeg haar of er ook mensen waren die beseften dat dat getril onder hun voeten betekende dat ergens anders burgers zoals zij door een hel gingen en of ze daar medelijden mee konden hebben. ‘Daar was helemaal geen ruimte voor,’ antwoordde zij.

Door: Foto: copyright ok. Gecheckt 11-02-2022

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: nispi2002 (cc)

Hoe staat het met de Duitse de-industrialisatie?

ACHTERGROND - De voorspelde negatieve gevolgen van de Duitse energietransitie op de industrie blijven uit.

Naar verwachting worden de nieuwe amendementen op de Duitse duurzame energiewet in augustus van kracht. Een van de doelen van deze wijzigingen is om een belangrijk – maar niet-bestaand – bijeffect van de Duitse energietransitie aan te pakken: industrie die het land uit wordt gejaagd. Nieuwe cijfers van Deutsche Bank tonen hoe erg de Duitse industrie ‘lijdt’.

Zoals iedereen weet is een van de belangrijkste doelstellingen van de Duitse energietransitie om de economie te ruïneren. Dat is althans het beeld dat ik krijg bij het lezen van internationale rapporten. Afgaande op de laatste data van Deutsche Bank (pdf) behaalt de energietransitie deze doelstelling echter niet.

‘Capaciteitsbenutting is momenteel hoog,’ schrijven de analisten van Deutsche Bank in hun rapport en ze voegen er aan toe dat ze verwachten dat de reële industriële productie in Duitsland in 2014 met 4% zal groeien. De export naar West-Europa stijgt, maar de wereldwijde groei blijft achter. Dat zorgt ervoor dat de inflatie laag blijft op 1,1% in de eerste helft van 2014, ondanks de ‘goede arbeidsmarktsituatie’.

Deutsche Bank

Bron: Deutsche Bank

Vergeleken met andere landen in de Eurozone heeft Duitsland (op Ierland na) de hoogste verwachte economische groei, een lage inflatie en als enige begrotingsevenwicht (Luxemburg heeft dat ook, maar is niet weergegeven).

Foto: copyright ok. Gecheckt 09-02-2022

Vakantiebestemming: rondom huis

COLUMN - Dit jaar blijven we eens een keertje thuis. Net de halve hut verbouwd, de centen zijn op en we horen steeds dat het in Nederland ook leuk vakantievieren is. Dat doen wij dus nu. Vakantie vieren in eigen land. Ik heb een opblaasbaar familiezwembad gekocht bij een drogist, de koelkast ligt tot de nok gevuld met wijn en het is een boel gezelligheid hier in de tuin.

Toch kom ik niet los uit mijn gangbare ritme, merk ik. Ik werk normaal gesproken vanuit huis, dus ik plan werk, kinderen, boodschappen, het sociale deel al dwars door mijn werkzaamheden heen. Ik werk niet van 9 tot 5, ik werk soms van 9 tot 12 en van 21 tot 4 omdat dat beter uitkomt (en ik een notoir insomniast ben, dat helpt ook) en alles loopt hier soepeltjes. Net als nu eigenlijk. Er is niet zo veel verschil.

Nou ja, het verschil is dat ik de kinderen de hele dag om me heen heb, we klussen in huis en tuin en je hele dagen met vrienden kunt doorbrengen die je normaal niet veel ziet. Maar ik doe nog steeds de was, ik kook nog steeds, ik schrijf nog steeds boodschappenlijstjes en ik zit nog steeds in mijn bekende ritme, want structuur was er sowieso al niet.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Quote du jour | Empathie

Terecht zei je in het interview dat Israël het recht heeft zichzelf te verdedigen. Dat lijdt geen twijfel. Maar even onbetwistbaar is het dat die zelfverdediging proportioneel behoort te zijn. Tot dusver meer dan 100 doden in Gaza, merkte de interviewer van de NOS op, in Israël geen enkele. Is dat proportioneel? Het is ontluisterend dat je die vraag bevestigend hebt beantwoord – meer dan 100 Palestijnse doden vind jij “niet disproportioneel”. Dat is schokkend. […]

Wat me in je televisieoptreden bovenal heeft verontrust is het ontbreken van enige empathie met het immense leed van de weerloze Palestijnen.

Foto: Justin R (cc)

Plaszak

ACHTERGROND - Bent u begaan met het milieu? En gebruikt u medicijnen? Plas dan in een plaszak.

Die plaszak doet het goed in de media. Dat is mooi want daarmee komt het vraagstuk van de medicijnresten in ons water opnieuw in de schijnwerpers. In die discussie zijn twee heikele aspecten die werkelijke voortgang belemmeren. Het eerste is dat we niet meetbaar kunnen aantonen dat de diverse stoffen schadelijk zijn voor de mens. Het tweede is de vraag wie van de betrokken partijen de kosten voor zuivering op zich zou moeten nemen.

Beide aspecten bieden de mogelijkheid om eindeloos te onderzoeken hoe we dit varkentje nu het best zouden kunnen wassen. En dat is precies wat er gebeurt. Waterschap Groot Salland gaat daar nu een steentje aan bijdragen. Woordvoerder mevrouw Jonkman: ‘Het waterschap is verantwoordelijk voor schoon water en wil haar bijdrage leveren aan minder medicijnresten in het water.’

Hiervoor start het waterschap in samenwerking met het Deventer Ziekenhuis (DZ) het plaszakonderzoek. Het onderzoek start begin 2015. Het doel is volgens Rob van Putten van het DZ om uit te vinden of patiënten aan te zetten zijn tot gedragsverandering met het motief ontlasting van het milieu.

Het ziekenhuis gaat patiënten die een CT-scan krijgen, vragen om na het onderzoek thuis de urine op te vangen voor bepaalde tijd. In die urine zitten namelijk resten van contrastvloeistof die voor het nemen van een scan wordt ingebracht. Er is voor deze groep patiënten gekozen omdat de belasting van het onderzoek voor hen goed draagbaar is én omdat de contrastvloeistof goed meetbaar is. Gemiddeld zijn er jaarlijks een paar honderd mensen die een CT-scan krijgen in Deventer. Van Putten: ‘Uiteraard is elke patiënt vrij in de keuze om mee te doen of niet. Vanwege die vrijwilligheid is vooraf nog niet in te schatten hoeveel patiënten uiteindelijk mee zullen doen aan het onderzoek.’

Vuil trekt vuil aan

Wisten we dit eigenlijk al niet?

Als gemeenten afval op straat niet opruimen, gooien burgers er nog meer afval bij. Dat blijkt uit een onderzoek in de Tarwewijk in Rotterdam-Zuid door onderzoekers van de Erasmus Universiteit en Tilburg University, samen in samenwerking met de gemeente Rotterdam.

Nederlandse anti-apartheidsbeweging was goedmakertje voor Tweede Wereldoorlog

Aldus Roeland Muskens in zijn boek Aan de goede kant:

Muskens hoorde van opvallend veel mensen die hij voor zijn studie sprak dat hun activisme voortkwam uit het diepgewortelde anti-racisme dat zij hadden overgehouden aan de Tweede Wereldoorlog. In de jaren zeventig werd steeds duidelijker dat Nederlanders aanzienlijk minder heldhaftig waren geweest dan altijd was voorgespiegeld, dat de grens tussen goed en fout niet zo helder was en vooral dat in geen enkel ander Europees land zo weinig Joden de bezettingstijd hadden overleefd.

“Voor veel mensen reden om te denken: in deze strijd tussen goed en kwaad gaan wij aan de goede kant staan en we gaan de fouten van onze ouders niet herhalen. Het duidelijkst kwam dat naar voren bij iemand die ik sprak die wapens smokkelde van Zimbabwe naar Zuid-Afrika. ‘Nooit aan iemand verteld, maar ik heb dit gedaan omdat mijn vader NSB’er was.’

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende