Met dank aan Max Pam

, door

Linkse politici zijn eerlijke idealisten. Rechtse politici zijn realistische jokkebrokken. Mihai Martoiu Ticu test een bewering van Max Pam.

In zijn column van woensdag in de Volkskrant verzekert Max Pam ons dat hij de verkiezingen met 99,9% zekerheid kan voorspellen. Waarom? Omdat hij het geheim van links en rechts kent:

“Ten eerste hebben linkse mensen als wereldverbeteraars de neiging om te optimistisch te zijn over hun eigen kansen. Links is altijd optimistisch, rechts pessimistisch, of zo men wil realistisch. Ten tweede hebben linkse mensen ook meer de neiging om te theoretiseren…”

Er zit wat in. Max Pam geeft geen echte voorbeelden, dus heb ik die er zelf bij gezocht.

Neem bijvoorbeeld Paul Feldman. Feldman was directeur van The Public Research Institute of the Center For Naval Analyses, maar hij nam ontslag om bagels te verkopen. Hij ging ’s ochtends bij bedrijven rond en legde er een mandje met bagels en een doos voor geld neer. ’s Avonds haalde hij zijn mandje en het doosje op.

Maar Feldman was ook wetenschapper; hij hield alles keurig bij, en ontdekte dat mensen niet altijd eerlijk zijn. Vlak voor de kerstdagen, Thanksgiving en Valentijnsdag nam de diefstal met 15% toe. Op Fourth of July, Labor Day, en Columbus Day werd er normaal betaald. Na 11 September daalde de diefstal met 15%. Met mooi weer nam diefstal af en met slecht weer toe. Bij grote bedrijven was de diefstal bovendien hoger; ik vermoed dat meer concurrentie tot meer vals spelen leidt. Het mooiste is dat Feldman ook een verschil ontdekte tussen arbeiders (zeg maar de PvdA-stemmers) en de bazen (zeg maar de VVD-stemmers). Bij sommige bedrijven werkten de verschillende sociale klassen op verschillende verdiepingen. Hoe hoger de klasse hoe hoger de diefstal.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Het teleurgestelde zuiden

, door

DATA - De PVV kreeg harde klappen gisteren. Zuid-Nederland lijkt teleurgesteld als we de opkomstcijfers mogen geloven.

Over het algemeen lag de opkomst met 73,8 procent van de kiesgerechtigden erg laag dit jaar, de laagste in veertien jaar. De kiezer is moe. Maar de ene kiezer lijkt meer moe dan de andere.

Als we naar de regionale spreiding van de opkomstcijfers kijken, vallen de grote steden en het zuiden meteen op. Kerkrade is hekkensluiter, met een magere 64,19 procent van de kiesgerechtigden die de moeite nam om te stemmen. Heerlen, Tilburg, Helmond, Roermond, Rucphen, ze scoren allemaal laag. Niet geheel toevallig, denk ik, waren dit ook gemeenten die in 2010 een sterke voorkeur voor de PVV aan de dag legden.

Deze lage zuidelijke scores staan in groot contrast met het Noorden en Oosten van Nederland en enkele welvarende gebieden. De Waddeneilanden scoren standaard boven de 100 procent, vermoedelijk omdat recreanten daar ook stemmen. Rozendaal, 93 procent. Staphorst, 86. Bloemendaal 85. Zie hieronder het overzicht van 2012. Rotterdam komt er bekaaid vanaf, omdat ik nog niet over de definitieve cijfers beschik. Dat geldt ook voor een aantal kleine gemeenten.

Het wordt nog interessanter als we kijken naar de verschillen in opkomstpercentages tussen 2010 en 2012. Vrijwel in heel Nederland zie je een afname (blauw), maar sommige gebieden vallen sterker terug dan anderen. Het Noorden en Oosten van het land pieken af en toe in het rood, daar gingen meer mensen naar de stembus. En laat dat nu net een gebied zijn dat trouw PvdA stemt. Het zuiden, ook hier weer een afname.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het populisme is niet afgestraft

, door

Waarin de auteur de verkiezingsuitslag relativeert. En constateert dat het populisme volop leeft in het politieke midden.

Het politieke midden is terug. Lees ik. En volgens Jolande Sap is het populisme afgestraft. Dat is het natuurlijk helemaal niet. Het populistische stokje van Wilders, waar Sap op doelde, is met veel enthousiasme overgenomen door de VVD. Of moet ik die enorme billboards als onschuldige marketing zien? En wat het populisme van de SP betreft (als u mij toestaat de oplossingen van de SP als populisme te bestempelen): waarom dacht u dat Samsom er zo op bleef hameren dat hij veel dichter bij de SP staat dan bij de VVD.

Het politieke midden is niet terug en het populisme is niet weg. De flanken en hun populistische technieken en standpunten, zijn enthousiast geabsorbeerd door het politieke midden. De VVD loopt nu van Wilders tot Pechtold en de PvdA van Pechtold tot Roemer. Het CDA doet er niet meer toe. We hebben eigenlijk een twee partijenstelsel met wat grotere en kleinere splinterpartijen. Amerikaanse toestanden. 

Rutte was de republikein die waarschuwde voor de socialisten (mijn grootste verbazing toen de voorlopige prognose werd bekendgemaakt, was trouwens dat deze frame, het oproepen van de angst dat de PvdA de grootste zou worden en met de SP in zee zou gaan, zo goed had gewerkt). Samsom was de wijze Obama die de strijd relativeerde en zichzelf als een soort wijze staatsman boven de partijen stelde, wat hem aardig lukte. Ondertussen maakte hij Roemer overbodig. Die had zelf natuurlijk het een en ander aan voorwerk gedaan. De SP was klaar voor de macht. De vraag was of de achterban dat ook vond. Die bleek, toen puntje bij paaltje kwam, toch iets meer vertrouwen in Samsom de staatsman dan in Roemer de staatsman te hebben.

Doe het veilig met NordVPN

Mededeling

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Jonkies in de Tweede Kamer

, door

DATA - Dat politiek voor ouwe lullen is, is allang niet meer waar. Maar nog nooit was de Kamer zo jong als nu.

Het volk heeft gesproken en het volk wilde blijkbaar jonkies in de Kamer. Met een gemiddelde leeftijd van 44 en vier maanden is de nieuwe Tweede Kamer jonger dan ooit. Het is nog niet de definitieve lijst, dus de gemiddelde leeftijd kan nog wat omhoog of naar beneden.

Opvallend is de relatieve frisheid van de CDA-fractie. Alleen de tweemansvrouwformatie van de PvdD is jonger. Goed, de partijen ontlopen elkaar niet zoveel, behalve natuurlijk de tweemansfractie van 50Plus. Die zijn, surprise, surprise, juist wat ouder. Als de G500 nou eens meedoet de volgende keer, kunnen we weer een record verwachten. Jammer genoeg is Jesse Klaver (GroenLinks) niet in de fractie gekomen (hoewel de voorkeursstemmen nog niet bekend zijn): dat zou de gemiddelde leeftijd met een decennium naar beneden trekken.

Zie onderstaande grafiek voor de verdeling. Met daaraan gekoppeld de vraag: is het gezien de enorme hervormingsagenda die voor ons ligt van belang hoe oud de Kamerleden zijn? Zouden we niet beter af zijn met een gerontologisch verantwoorde samenstelling – indachtig dat ervaring met de jaren komt?

Uitslagen Tweede Kamerverkiezingen 2012

, door

Laatste update: 21.53 uur 13 september 2012
Percentage stemmen geteld: 99%
Opkomst: 73.8%

2010 2012 Zetels Partij Zetels Percentage Zetels Percentage verschil VVD 31 20,5% 41 26,6% 10 PvdA 30 19,6% 38 24,8% 9 PVV 24 15,5% 15 10,1% -9 CDA 21 13,6% 13 8,5% -8 SP 15 9,8% 15 9,7% 0 D66 10 6,9% 12 7,9% 2 GroenLinks 10 6,7% 4 2,3% -7 ChristenUnie 5 3,3% 5 3,1% 0 SGP 2 1,7% 3 2,1% 1 PvdD 2 1,3% 2 1,9% 0 DPK nvt nvt 0 0,1% Piratenpartij 0 0,1% 0 0,3% 50Plus nvt nvt 2 1,9% Overigen 0 1,0% 0 1,0% 0

Andere verkiezingspagina’s:
NOS
de Volkskrant
NRC
De Telegraaf

Kaartje: Google

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Verkiezingsuitslag 2012 Live Blog

, door

Het laatste nieuws, reactie en discussie.
Voor details uitslagen, klik hier.

3.02 Met meer dan 90% van de stemmen geteld, is het duidelijk dat de VVD de grootste partij van Nederland is geworden, op de voet gevolgd door de PvdA. Hier is de uitslag van de Tweede Kamerverkiezingen 2012 te vinden, zoals bekend om 3u ’s nachts in de nacht van 12 op 13 september 2012.

Dit liveblog stopt nu.

MORGEN: Analyse, reflectie, en weer eens iets anders dan verkiezingsnieuws.

3.01 Stemlokalen op Antillen inmiddels ook gesloten.

2.54 Maurice de Hond: PvdD op rand derde zetel. Als ze die verliezen, gaat-ie naar de PvdA.

2.51 PVV werd toch nog ergens grootste: in het Brabantse Rucphen.

2.49 Meer dan 90% stemmen geteld, VVD staat 2 zetels voor. Rutte spreekt VVD-feesttent toe.

2.42 Samsom heeft Rutte gebeld met felicitaties. VVD is grootste.

2.31 Berichten op Twitter: In Rotterdam gestopt met tellen van de stemmen. Er moeten nog 50.000 stemmen geteld worden.

2.10 Frits Wester: “Ik zie voor het CDA heel weinig toekomst meer. Het is eigenlijk over met de christen-democratie in Nederland.”

2.06 VVD lijkt grootste partij te worden. Bijna 80% geteld, verschil is 100.000 stemmen.

Het wordt Rutte II

, door

Het blijft nog enige uren koffiedik kijken, maar op basis van de laatste peilingen is er maar één coalitie mogelijk. We doen een slag in de lucht.

Paars III hangt in de lucht, maar het wordt Rutte II. PvdA en VVD worden gedwongen samen te werken en een meerderheid in de Tweede Kamer is alleen mogelijk met D66 of het CDA. Met D66 als partner komt Rutte II echter een paar zetels tekort in de Eerste Kamer. Dus mag het CDA weer aanschuiven.

Een unicum, want nooit eerder zaten VVD, PvdA, CDA en D66 gezamenlijk in een kabinet. Het dichts bij deze variant kwam Drees I (1948 – 1952), waarin KVP, CHU, PvdA en VVD aan de opbouw van het naoorlogse Nederland werkten. Ook kabinet Den Uyl 1972 – 1977) kwam in de buurt met de PvdA, KVP, ARP, D66 en PPR.
Daarna bleef altijd een van de vier buiten boord, waarbij de Paarse kabinetten uniek waren, omdat het CDA ineens niet mee mocht doen.

Rutte wordt weer premier, omdat de VVD net aan de grootste partij wordt. Diederik Samson mag, als vice-premier, in de voetsporen van Wouter Bos treden. Het zou een aardige grap zijn als Samson fractievoorzitter bleef en Job Cohen als vice-premier naar voren schuift.

Hoezo links blog?

, door

Waarin de bloggers van Sargasso elk vooroordeel over zichzelf bevestigen.

Alles wijst erop dat de Tweede Kamer na de verkiezingen van vandaag een weerspiegeling wordt van de sterk verdeelde Nederlandse samenleving. Hoe anders zou het zijn als de bloggers van Sargasso het voor het zeggen hadden in dit land.

De afgelopen weken heeft u verschillende stemverklaringen van onze bloggers kunnen lezen. De oplettende lezer zal opgemerkt hebben dat daar nogal wat ‘linkse’ partijen tussen zaten. (Vervelend woord eigenlijk, dat ‘links’. Wij spreken liever van progressief.) Uit een poll onder Sargasso’s eigen schrijfvolk blijkt dat dat geen toeval is. We zijn een nogal progressief clubje.

GroenLinks mag zich in de handjes wrijven met de aanhang onder Sargasso’s bloggers. De partij zou onder de 28 Sargasten die de poll invulden de grootste worden, op de voet gevolgd door de PvdA. Ook Partij voor de Dieren zou geen splinterpartij, maar een machtsfactor van betekenis zijn. D66 is de meest ‘rechtse’ partij die zetels zou krijgen in onze wereld, en aangezien dat in werkelijkheid gewoon een middenpartij is, mag duidelijk zijn dat Sargasso niet zo veel op heeft met rechtse politiek. Onduidelijk is overigens waar op de links-rechtsschaal we de Piratenpartij moeten plaatsen, maar met twee Piraten-stemmende Sargasten zouden ze elf zetels van ons krijgen. Genoeg om ook internetvrijheid en directe democratie eens goed op de kaart te zetten.

Ik zweef niet, ik dwarrel

, door

Waarin de auteur tot de conclusie komt dat hij zich door niemand vertegenwoordigd voelt. 

Ooit, ergens aan het begin van deze tot nu toe enorm gezellig eeuw, besloot ik om de rest van mijn leven D66 te stemmen als er landelijke verkiezingen waren. Leek me wel zo makkelijk. Een mens moet immers al zoveel keuzes maken in het leven.

Vervolgens ging D66 in zee met VVD en CDA (terwijl ze aan een vriend van mij, per mail, hadden bezworen, inclusief spuug door vingers, dat ze dat nooit zouden doen). Als straf besloot ik bij de gemeenteverkiezingen PvdA te stemmen. Ik had er spijt van zodra ik het stembiljet in de bus deed. Het voelde als verraad. Ik besloot toch weer voor D66 te gaan. 

Maar toen werd Alexander Pechtold lijsttrekker in plaats van Lousewies van der Laan. En voor Pechtold koesterde ik meteen een flinke aversie, die ik eigenlijk nooit ben kwijtgeraakt. Waar die aversie precies in zit, weet ik niet. Hij heeft iets onoprechts. Hij geniet teveel van zijn eigen spitsvondigheden. Hoe hij de rol als Wilders-basher invulde, zinde me ook niet. Hij nam de handschoen iets te gretig op en voer er iets te wel bij. Zonder Wilders zat Pechtold inmiddels al lang weer met een hamertje schilderijtjes te slijten.

Strategisch stemmen bestaat niet

, door

Waarom stemmen we eigenlijk? Is dat rationeel? En bestaat er eigenlijk zoiets als een strategische stem?

Vandaag is het zover. We mogen ons eindelijk –bewapend met paspoort en stempas- melden bij een stemlokaal om daar met een rood potlood aan te kruisen welke politieke partij onze idealen het beste vertegenwoordigt. Voor sommige mensen is het nog altijd een democratische plicht om te stemmen, het ultieme teken van onze vrijheid. Andere mensen zien het misschien als iets dat je gewoon doet, weer anderen vinden het de moeite niet.

Waarom we eigenlijk stemmen, dat is voer voor politiek psychologen. Maar kijk je er vanuit economisch perspectief naar, dan is stemmen volgens de wetenschapper Mancur Olson volkomen irrationeel. De moeite die het kost om je stemkeuze te bepalen en de gang naar het stemlokaal te maken, wegen niet op tegen de baten van jouw ene stem. Dat ene stemformulier met jouw rood gekraste vakje maakt namelijk helemaal geen verschil in de totale uitslag.

Rationele keuze theorie

‘Vanuit de wetenschap zijn er twee manieren om naar rationaliteit te kijken,’ legt Huib Pellikaan, docent Rational Choice Theory aan de Universiteit Leiden, uit. ‘Mancur Olson ziet rationaliteit als economisch beginsel: hoe effectief en efficiënt is een bepaalde manier van handelen?’ Aanhangers van deze theorie geloven dat een rationeel mens nooit zal stemmen. Tussen al die miljoenen stemmen zal jouw ene stem er nooit toe doen. En als een handeling niet effectief is, doe je het niet.

En nu iets heel anders.

, door

In aanloop naar de verkiezingen vertellen enkele Sargasso-redacteuren wat ze gaan stemmen. De stembiecht van P. J. Cokema.

Het is al laat en straks moet er gestemd worden. ‘Moet’, want ik vind dat het deze keer harder nodig is dan anders. Na de stemverklaringen van de collega’s wordt het tijd voor P.J. Cokema’s ‘late avond’-stembiecht.

Nooit eerder heb ik zoveel twijfels als nu. Voorheen stemde ik wisselend GroenLinks en SP. Eén enkele keer heb ik de strategische stemmer uitgehangen en PvdA gestemd. En twee keer overwoog ik D66 te stemmen. Maar na de, mijns inziens, vrij belabberde oppositievoering en het nog beroerdere Lente-akkoord, wist ik het niet zo goed meer.

Daarbij komt: ik ben ook snel heel erg egoïstisch geworden. Het antwoord van ‘De Politiek’ op de bankencrisis en de eurocrisis is in uitermate negatieve zin merkbaar in werk en privéleven. Maar ik mag niet klagen. Stemmen wel.

In mijn werk (sector zorg en welzijn, daklozenopvang) vielen de eerste echte  klappen in oktober 2010 en dat hield niet meer op. De laatste klappen moeten nog worden uitgedeeld. Collega’s kwijtgeraakt (ontslagen) en een gestaag groeiende stroom nieuwkomers. Mijn functie (werkvloercoördinator) is wegbezuinigd en een paar aardigheidjes (minder seniorenverlof) zijn uit de cao geschrapt, waardoor de lol een stuk minder is. Solliciteren naar andere banen verloopt moeizaam, want de banen liggen niet voor het opscheppen.
Maar ik mag niet klagen. Ik doe het wel, maar het mág niet. Ik heb immers mijn werk nog.

Vorige Volgende