Het zijn rare tijden in Japan. Terwijl ik dit zit te schrijven houden drie crises Japan in de wurggreep. Alle drie de afgelopen week ontstaan. De één nog surrealistischer dan de ander. Een bom, een kerncentrale en een geldtsunami zijn de schuldigen. Is Japan gedoemd aan één van de drie ten onder te gaan, of aan een combinatie van de drie? Zinkt Japan nu dan echt de afgrond in, zoals de SF-auteur Sakyo Komatsu in zijn bestseller 'Japan Sinks'* beschreef? 1. Helikopters ratelen boven mijn hoofd. Van west naar oost, van oost naar west; tussen de militaire bases in Yokosuka en het ministerie van defensie in hartje Tokio. Nu al drie dagen lang.
Leuke documentaire over hoe de Haagse lobby werkt. Rambam zocht uit of ze een verzonnen item (betaalde spermadonatie) op de politieke agenda konden krijgen. Hun queeste is een onthullend kijkje in de Haagse keuze. Heerlijk kijkvoer.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Eerder uitte ik al mijn voorzichtige twijfel over het nut van staatsbezoekjes. Er moet op een dergelijk moment zó een ongemak door het torentje waaien, ik kan de gedachte daaraan bijna niet aan. Maar er zijn nog wel meer redenen waarom Poetin beter thuis had kunnen blijven.
1. Het is zinloos
NOS kopt ‘Rutte en Poetin spraken over mensenrechten’. Wat een waardeloos gesprek moet dat geweest zijn. Uitzichtloos natuurlijk, geen van beide partijen zal na even nadenken zeggen: ‘Je hebt helemaal gelijk, ik ga het helemaal anders doen.’ Sterker nog, het werd in realiteit zelfs een beetje moddergooien. Nadat Rutte de Russisch premier wees op zijn mensonterende homo-wet, antwoordde deze met: ‘Wat je zegt ben je zelf!’ Om vervolgens Martijn en de SGP aan te halen als argumenten. Volgens sommigen een ware diss, volgens mij juist een illustratie voor de fundamentele verschillen die een vruchtbaar gesprek onmogelijk maakten. Waar de Russische situatie juist een uitdrukking is van een beletting van vrijheid, is de Nederlandse situatie een uitdrukking van (wellicht te veel) vrijheid.
2. Protesteren is stom
Omdat Mark natuurlijk giechelend op z’n stoeltje tegenover Vladimir zou zitten, kende Nederland enkele mooie initiatieven om de eigen tolerantie jegens seksuele voorkeuren duidelijker aan Poetin te tonen. Mooie gebaren, ik bewonder het idealisme, maar om eerder genoemde reden is het natuurlijk zinloos, en vooral een actie die voortkomt uit een altruïstisch rechtvaardigheidsgevoel. Omdat ik mijn nihilisme echter aan niemand op wil leggen zal ik mijn probleem met protesteren uitleggen aan de hand van een voorbeeld.
OPINIE - Volgens de PVV bewijzen criminaliteitscijfers dat Marokkanen een probleem vormen in Nederland. Zouden ze die conclusie ook durven trekken over zwarten in de Verenigde Staten?
Hier is een vraagje die de PVV en haar sympathisanten wel wat vaker gesteld zou mogen worden: Als Nederland een ‘Marokkanenprobleem‘ heeft, hebben de Verenigde Staten dan ook een ‘Afrikanenprobleem’?
Ga maar na: alle argumenten die de PVV aanvoert om aan te tonen dat er iets fundamenteel niet snor zit met Marokkaans-Nederlandse mannen, vallen mutatis mutandis ook toe te passen op Afro-Amerikaanse mannen.
Samen met Latino’s voeren ze in de VS alle foute lijstjes aan, of het nu schoolverlating, werkloosheid, jeugdbendes, of criminaliteit betreft. En zwarte mannen komen veel meer in aanraking met de politie dan blanke mannen; maar dat zal – net zomin als in Nederland – vast niets met latent racisme onder politiefunctionarissen te maken hebben.
“Ga eens kijken in de detentiehuizen in Nederland om te bezien wie daar vastzitten,” is de vaste kreet, wanneer het over de oververtegenwoordiging van Marokkaanse Nederlanders in criminaliteitsstatistieken gaat. Zo onlangs ook weer op dit blog.
Wel, ga eens in de Verenigde Staten kijken wie daar in detentie zitten. Als we de ACLU mogen geloven zit 1 op elke 15 zwarte volwassen mannen in de gevangenis, tegenover 1 op elke 36 Latijns-Amerikaanse mannen en 1 op elke 106 blanke mannen. Volgens het Bureau of Justice Statistics belandt één op de drie zwarte Amerikanen tijdens zijn leven in de gevangenis.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
ANALYSE - Margaret Thatcher was een radicaal. Waarom kon ze zolang haar stempel op de Britse samenleving drukken? Een gastbijdrage van Armen Hakhverdian, Universitair Docent aan de afdeling Politicologie van de Universiteit van Amsterdam. Dit artikel verscheen eerder op het weblog Stuk Rood Vlees.
Margaret Thatcher was één van de meest iconische politici van de twintigste eeuw. Gisteren werd bekend dat ze op 87-jarige leeftijd is gestorven aan de gevolgen van een beroerte. De discussie om haar politieke erfenis is inmiddels losgebarsten, maar eigenlijk is die al jaren gaande. Wat mij betreft begint en eindigt elke discussie van die erfenis met de volgende grafiek:
‘Stop Britain going red’
Hoge en en lage inkomens groeiden onder Thatcher in relatief korte tijd sterk uit elkaar. Bij haar aantreden in 1979 behoorde het Verenigd Koninkrijk wat betreft inkomensongelijkheid (hierboven gemeten aan de hand van de welbekende gini-coëfficient) tot de meest gelijke democratische samenlevingen ter wereld. ‘Thatcherism’ heeft dat voorgoed veranderd. Privatisering van staatsbedrijven, deregulering van de financiële sector, vleugellam maken van vakbonden,terugdringen van inflatie ten koste van hoge werkeloosheid; het zijn maatregelen die de Britten tot de dag van vandaag merken (voor legendarische media-optredens van Thatcher over haar economische beleid, zie hier en hier).
Thatcher heeft nooit een geheim gemaakt van haar plannen om de Britse samenleving ingrijpend te veranderen. Als ‘Leader of the Opposition’ merkte ze in 1977 op dat haar taak was ‘to stop Britain going red’. Na de verkiezingsoverwinning in 1979 zei Thatcher: ‘We have to move this country in a new direction, to change the way we look at things, to create a wholly new attitude of mind’. In 1984, toen haar economische plannen in een stroomversnelling raakten, stelde Thatcher: ‘I came to office with one deliberate intent: to change Britain from a dependent to a self-reliant society – from a give-it-to-me, to a do-it-yourself nation. A get-up-and-go, instead of a sit-back-and-wait-for-it Britain’.
BRIEF - Beste eerlijke, hardwerkende Nederlander,
Bent u het ook zo ZAT!!? Nou wij dus ook. Alles is hartstikke KUT!! Niemand heeft geld en je mag nergens meer binnen roken. Uit onderzoek is gebleken dat vroeger alles beter was. Toen had iedereen geld en mocht je overal roken. Dus daar ga je al.
Wij van de Partij voor Terug Naar Vroeger (PvTNV) zijn er voor de eerlijke, hardwerkende Nederlander. Voor u dus. Met dit concrete tienpuntenplan zorgen we ervoor dat Nederland net als vroeger weer een paradijs wordt en dat geen buitenlander, bankier, of ambtenaar er met zijn fikken durft aan te komen.
1. Terug naar zeven provinciën!
In de Gouden Eeuw bestond Nederland uit zeven provinciën. Het ging toen volop goed, dus daar willen we terug naar toe. We richten het wel iets anders in. Om een buffer op te bouwen met het oosten (MOE-landers, islamieten, Duitsers), stoten we de vijf provincies af die aan Duitsland grenzen. We graven een geul om de overgebleven zeven provincies (zie logo). Het graven van de geul creëert werkgelegenheid waarmee we de economie vlot trekken.
2. Toelatingstest voor BN’ers
We worden overspoeld door een tsunami aan BN’ers. Iedereen die eens een keer in een quiz heeft mee gedaan, mag zich al BN’er noemen. Dit gaat ten koste van échte sterren als Dries Roelvink en Johan Vlemmix. Nieuwe BN’ers zullen vanaf nu een spectaculaire toelatingstest moeten volbrengen voordat ze zich BN’er mogen noemen. De test wordt iedere zaterdagavond uitgezonden op SBS.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Alles is politiek bij Sem en Babette. Een romantisch etentje loopt uit in een discussie over het sex appeal van politieke kopstukken. De serveerster lijk het wel interessant te vinden.
Haar belangrijkste erfenis:
En voor wie niet weet wat de Gini-coëfficient is: die drukt de mate van inkomensongelijkheid uit.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
