#Dezeweek | Over de doden niets dan goeds
Halverwege juni schreef ik nog over de videobanden die op de redactietafels liggen te wachten op de dood van Mandela. Goed, die banden moesten dus even wijken. Nelson was ingehaald door achtereenvolgend de videoband van Lou Reed, van Bonfire, van een toerist in Amsterdam en van het mazelmeisje van de Biblebelt. Ik start ze even in.
‘Op 27 oktober jongstleden is Lou Reed plotseling overleden aan een leverkwaal. Daarmee houdt de carrière van de frontman van The Velvet Underground echter niet op. Sterker nog, na zijn dood is hij plots de beste zanger ooit, de meest invloedrijke en nu dus ook de meest gemiste. Lou Reed is groter dan ooit, wordt vaker beluisterd dan ooit en is voor het eerst in zijn leven trending topic. Een ontwikkeling waar hij ironisch genoeg zelf de grootste hekel aan had gehad. Hij werd 71 jaar.’
‘Op 28 oktober jongstleden is Bonfire overleden. Het paard was al weken zwak, maar nu hoefde het van hem niet meer. Bonfire was één van de leukste paarden die de mensheid heeft mogen aanschouwen. Met zijn benen floreerde hij in draf, en galoppeerde hij keer op keer naar gouden plakken. Niemand kon in zijn bewegingen zo weinig op een paard lijken als Bonfire, en hij is dan ook hoofdverantwoordelijke voor het feit dat Anky zich Olympisch Kampioene mag noemen. Hij werd dertig jaar.’


