Kunst op Zondag | De denker

Er zijn veel denkers in de wereld. Die van Auguste Rodin is eigenlijk een dichter. Het verhaal gaat dat Rodins denker Dante Alighieri moest voorstellen. Het beeld heette dan ook aanvankelijk ‘De Dichter’. Een enkel detail, de rechterhand onder de kin, de linkerarm voorlangs naar beneden en dan houdt elke gelijkenis met Rodins denker op bij dit standbeeld van Dante: Ugo Zannoni (1836 - 1919) – standbeeld Dante Alighieri,  1865. Bronsgieters zagen meer gelijkenis met het grafmonument dat Michelangelo maakte van Lorenzo de Medici. Dat beeld werd ‘Il Pensieroso’ (de denker) genoemd. Michelangelo (1475 - 1564) – beeld boven graftombe van Lorenzo II de Medici, 1524 – 1531. Al lang voor Rodin was de hand onder de kin, of tegen de zijkant van het hoofd, het stereotype voor denken. Of eigenlijk meer: gepeins. Hier zien we bijvoorbeeld de apostel Johannes denken: “Mijn god, wat een toestand…” De peinzende apostel is onderdeel van een terra cotta beeldengroep van treurende mensen rond de aan het kruis gestorven Jezus. Het tafereel staat in de Santa Maria della Vita kerk in Bologna (Italië). Let eens op de zeer expressieve Maria Magdalena, helemaal rechts. Niccolò dell’Arca (1435 – 1494) - De bewening van Christus, 1450. Bij denkers gaan onze gedachten in eerste instantie uit naar filosofen en wetenschappers. Leonidas Drosis (1834 - 1882) - Standbeeld van Socrates, 1870. Denken, peinzen? Bij dit beeld moeten we meer denken aan mijmeren of wegdromen. Aristide Maillol (1861-1944) - La Méditerranée, 1902 – 1905. In het Antwerpse beeldenpark Middelheim is ze van dichtbij te bekijken. Museum Boijmans heeft een replica. Bij een tentoonstelling (2012-2013) in de Kunsthal Rotterdam brachten enkele kunsthistorici hun twijfels in het nieuws over de authenticiteit van bronzen beelden van Maillol. Sommige beelden zouden na de dood van Maillol zijn gegoten, terwijl met stempels werd gesuggereerd dat ze tijdens zijn leven zouden zijn gemaakt. Stof tot nadenken. Altijd goed als kunst tot nader denken aanzet. Bijvoorbeeld als je kunst uitlegt aan een dode haas. Dat was een meesterwerkje van Joseph Beuys. Barry Flannagan zag liever een andere rol voor de haas: een karakter ontleend aan strips en cartoons samen laten smelten met kunsthistorische elementen. Barry Flanagan (1941 - 2009) - Thinker on a rock, 1997. Ook te zien in Utrecht. En daarmee komen we vanzelf op alles wat is afgeleid van Rodins denker. Grafisch vormgever Jaap Drupsteen verwerkte een denker in een van de leaders die hij in de periode 1970 – 1979 voor de VPRO maakte. In een leader voor het roemruchte programma ‘Het Gat van Nederland’ transformeerde Drupsteen de denker tot de pilaarheilige van Carel Willink, die als een Icarus in vlammen dreigt om te komen, maar er aan weet te ontsnappen. https://www.youtube.com/watch?v=q31nVRiqZkE&t=8m27s In een van de VPRO eindleaders (vertoond als de avonduitzending ten einde was) voerde Drupsteen een vermoeide denker op. https://www.youtube.com/watch?v=c13ggmz8FFs&t=4m2s U zag hoe de denker moedeloos zijn arm liet hangen. Iets dergelijks is ook te zien op de gevel van de Sagrada Familia in Barcelona. Op de zuidwestfaçade is de Passie (lijdensweg van Jezus) uitgebeeld. Eén van de scenes (Ecce homo) is die waar Jezus voor Pontius Pilatus wordt geleid. Moedeloos van alle onrust onder het volk liet Pilatus het volk kiezen welke gevangene vrij gelaten mocht worden: Jezus of de moordenaar Barabbas. Het volk koos voor de laatste. Josep Maria Subirachs (1927 - 2014) - Ecce homo, 1987 – 2009. De moedeloze Pilatus Georg Baselitz deed een zelfportret als denker. Afgebeeld met het witte petje dat hij placht te dragen als hij aan het werk is. En elke werk ‘begint bij nul’, volgens Baselitz. Georg Baselitz (1938- heden) -  Volk Ding Zero (Folk Thing Zero), 2009. Van Hans-Jörg Limbach is bar weinig bekend. In Stuttgart staat wel een bijzondere denker van hem. Hans-Jörg Limbach (1928 - 1990) – Denkpartner, 1980 Veel van de denkers die zijn afgeleid van het werk van Rodin zitten. Dat mag een kenmerkende pose voor denkers zijn, toch is dat lang niet altijd de realiteit. Er zijn mensen die qua denken op hun best zijn als ze in beweging zijn. Denken, peinzen, mijmeren tijdens het ijsberen of een wandeling. Tijdens een vijfdaags bezoek aan Litouwen werden Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir gefotografeerd door Antanas Sutkus. Een foto van Sartre die door de duinen loopt werd de inspiratie voor een standbeeld van de filosoof, gemaakt door Klaudijus Pudymas. Klaudijus Pudymas (1955 - ) - Prieš vėją (Against the wind), 2018 Een soortgelijk beeld staat in Parijs bij de Bibliothèque Nationale. Gemaakt door Roseline Granet. Tot slot: kijk eens op de website Broken Thinker, een onderzoeksproject van Arnoud Holleman en Gert Jan Kocken. Aanleiding was de diefstal en vernieling van De Denker in het Singermuseum in Laren. Nadat het beeld was teruggevonden twijfelde men enige tijd of het gerestaureerd moest worden. Dat is uiteindelijk wel gebeurd (o.a. met behulp van 3D technieken). Op de Broken Thinker is de vernieling en restauratie uitgangspunt om uit te zoeken waar de vernielde Denker staat in de lange geschiedenis van toe-eigening en vervorming van Rodins Denker. Er zijn wel vaker denkers  over heel de wereld beschadigd geraakt. In Cleveland (Ohio, Amerika) werd een denker slachtoffer van een bomaanslag. Het Cleveland museum besloot niet tot restauratie over te gaan en de beschadigde denker ten toon te stellen. Op de foto boven dit artikel van de denker met zwaar beschadigde benen.

Closing Time | Low

Ik moest het even opzoeken, maar Low komt uit 1993. Hoe kom ik nu bij Low? Dat kwam via een omweg. Even kijken of ik de route nog weet. Ik hoorde een song op de radio van het bandje The Bug Club, If My Mother Thinks I’m Happy, en dat refreintje deed me denken aan Take The Skinheads Bowling van Camper Van Beethoven. Camper van Beethoven werd later Cracker en die hadden die lekkere jengelende gitaarplaat Low. Vermoeiend hoor,  al die linkjes in je hoofd.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Closing Time | Evil Nigger

Ik ben, om te beginnen, niet de meest logische figuur om iets te schrijven over Julius Eastman en zijn muziek. Dat komt: bij mij gaat het in de muziek om ‘het liedje’, ik hou van het liedje: begin, verhaal, refrein, nog een couplet en dan een einde. Een lekker ritme en een catchy melodie kunnen ook erg sturend zijn.

En die minimalistische muziek die doet zulke dingen niet. Die is van de langzame opbouw, subtiele verschuivingen, herhalingen, klankje hier, geluidje daar, en dat kan lang worden vol gehouden zonder dat het ergens naar toe lijkt te gaan, of dat het naar een climax voert.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Closing Time | Portishead

Die mevrouw waar we het gister over hadden, die Beth Gibbons – die zingt dus bij Portishead. En dat is een ongelooflijk goede band – dat hoort zelfs een langharige hippie die normaal in heel andere sferen verkeert. Hoewel regelmatig genoemd hier op de site, vooral in lijstjes ‘goede muziek’, hebben ze nog nooit een Closing Time gehad. Dit gemis is bij deze gerepareerd, door middel van een alleraardigste liveversie van ‘Roads’.

Closing Time | Black Sabbeth

Ohhhh, dit is zo mooi! GONGA, een Engelse stonerrockband, heeft een versie opgenomen van Black Sabbath’s ‘Black Sabbath’, met als clip beelden uit de jaren 60 horrorfilm Black Sabbath, met op zang Beth Gibbons van Portishead EN DAT HEBBEN ZE ‘BLACK SABBETH’ GENOEMD!!1! Snapt u, sabbeth, sa-Beth?

Woordspelingen daargelaten is het een feestje om deze gelauwerde triphopzangeres zich te horen wagen aan een (de?) metalklassieker. De band speelt heel verdienstelijk, wijkt weinig af van het origineel, maar dat moet je ook maar durven, bij een nummer als dit.

Closing Time | Et Hop

Het zijn geen Fransen en de drummer heet Bakvis van z’n achternaam. Hm. Lastig? Laat ik het maar zeggen: ze komen uit Montreal, Quebec, en dat ligt in het Franstalige gedeelte van Canada. Dat verklaart alleen nog niet de achternaam van de drummer. Dat blijft een raadsel. (Zijn voornaam is gewoon Julien).

En Corridor maakt een jaren zestig geluid, met bedwelmende gitaarklanken en harmonieuze, dromerige zang. Retro. Pastoraal klinkende muziek met haast geen rauwe of ruwe randjes.

Closing Time | Chica Chica

 Chica Chica is Judith Renkema op de bas, Jeroen Kant, gitaar en Gino Bombrini op drums en percussie. En dat levert een jaren zeventig sfeertje op, inclusief een Opel uit dat tijdvak. Surfmuziek, filmmuziek, nostalgie, retro en retegoed gedaan. Het is hun debuutsingle, dus dat belooft wat.

Nog een aardigheidje: in de huiskamer, tussen de bassiste en de percussionist, hangt een schilderij aan de muur: man & vrouw, caravan op de achtergrond. U komt het tegen als u wat naar beneden srcollt, middelste rij. Dat schilderij is gemaakt door Eric Neimeijer, voormalig muzikant bij de Sallandse band Bökkers. Ja, Closing Time zoekt het voor u uit.

Closing Time | Nadah El Shazly

Nadah El Shazly presenteert op haar debuutalbum Ahwar (Arabisch voor moeraslanden) Egyptische muziek met elektronische en jazzinvloeden en een indrukwekkend gebruik van instrumenten waaronder niet alleen piano, gitaren, harp, duimpiano, synthesizer en verschillende blaasinstrumenten maar ook de riq, de saz en de tabla.

Closing Time | Julius Eastman

Componist Julius Eastman overleed in 1990, na een periode van dakloosheid, verslaving en ziekte, en dreigde in de vergetelheid te raken. Maar zijn muziek werd herontdekt en tegenwoordig wordt hij in een adem met Steve Reich, Terry Riley en Phillip Glass genoemd als het over minimalistische muziek gaat. In de afgelopen jaren worden zijn muziekstukken weer opnieuw uitgevoerd, zoals hier door Wild Up, een collectief dat zich vier jaar lang gaat wijden aan de muziekstukken van Eastman. De stijl die je hoort in ‘Femenine’, geschreven in 1974, noemde Eastman ‘organic’: steeds opbouwend en voortbouwend op wat eraan voorafgaat, een aanzwellende herhaling van ritme en melodie. Dus luister vooral het hele stuk, deze beginminuten zijn slechts de bouwstenen.

Closing Time | Beethoven Waldstein sonate

Te weinig, veel te weinig klassieke muziek in Closing Time. Om te voorkomen dat we belanden in de top-weet-ik-veel van populairste klassieke deuntjes, luisteren we hier naar een werkje dat minstens zoveel hitpotentie heeft als Für Elise, de Vijfde en Alle mensen vreugdevol solidair.

We hebben het over Beethoven, componist van heel wat klassieke hits. De Waldstein sonate (1804) voor piano staat bekend als een uitdaging voor pianisten. Maar later schreef hij nog uitdagender stukken. Zijn piano Sonate No. 29, bekend als ‘Hammerklavier’ (1818) doet wellicht een nog groter beroep op de technische vaardigheden van pianisten.

Closing Time | Stars of the Lid

Sluit je ogen en wat zie je? Stars of the (eye)lid, aldus een van de leden van het droneduo Stars of the Lid. Hun muziek is “a strategy for calming, a way of reducing one’s mental traffic, a moment of simplicity and a way to pay homage to the tearjerkingly minimal.” Het nummer ‘Sun Drugs’ staat op hun derde album The Ballasted Orchestra uit 1997.

Closing Time | Yona

Yona is een virtuele artiest, of een ‘auxuman’ (auxiliary human), zoals haar makers haar noemen. “Auxumans are virtual people driven by artificial intelligence and digital technologies. They bring you emotional content and further humanise machine generated art”, aldus Ash Koosha (die we gisteren in de Closing Time hadden) en Isabella Winthrop. AI genereert de muziek en Yona’s zang, Koosha mixt en produceert. In een interview in 2018 zei Yona desgevraagd dat het nog ongeveer 32 jaar zou duren voordat mens en machine volledig als één leven.

Vorige Volgende