Ik gun het best aan het Rijksmuseum, dat het voor 160 miljoen euro twee schilderijen van Rembrandt kan kopen. Een tientje per Nederlander: het is fors, maar te verdedigen en ik zal zeker eens gaan kijken. En toch. Primo, als de schilderijen zo’n enorme culturele waarde vertegenwoordigen, waarom staat de Franse regering de verkoop dan toe? En secondo: nog niet zo lang geleden bezuinigde Halbe Zijlstra zo’n 200 miljoen op de culturele sector. Die bezuinigingen hadden met dit bedrag voor een deel ongedaan gemaakt kunnen worden. In feite lijkt het te gaan om de vraag of we een “brede cultuur” willen, waarin iedereen van iets moois kan genieten, of dat we een cultuur willen hebben van topstukken. Die laatste trekt toeristen en brengt geld in het laatje. Die eerste maakt ons zelf gelukkiger. Voor allebei valt iets te zeggen. Ik kan me echter niet aan de indruk onttrekken dat we inmiddels zó ver zijn doorgeschoten naar de topstukken, dat de brede cultuur ronduit in het gedrang raakt. Voor Amsterdam, waar ik woon, wil dat zeggen: een stadscentrum dat stervensdruk is met toeristen die van alle moois kunnen genieten, en daar omheen een cirkel van buitenwijken waar mensen wonen die de kans niet hebben gekregen de waarde van cultuur te leren kennen. Zo bezien is de aankoop van twee Rembrandts een klap in het gezicht van de burger.
Ruim twee weken geleden was ik bij een optreden van Con Brio in Rotterdam. Binnen paar minuten was het dak eraf. Die sfeer vind je niet terug in een video, maar je hoort geweldige muzikanten en ziet een energieke frontman, zodat je denkt: hier gaan we meer van horen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Drie dimensies zijn voor velen niet te vatten, gezien de bijna dagelijkse onenigheid over de werkelijkheid. De oplossing ligt, zo denken sommigen, in andere dimensies. Mochten die er al zijn, de wereld is nog steeds hetzelfde.
Eén simpele dimensie is genoeg om van de werkelijkheid een grote illusie te maken. Aakash Nihalani heeft niet meer nodig dan wat fluoriserend tape om driedimensionaliteit toe te voegen aan een wereld die aan driedimensionaliteit niet genoeg lijkt te hebben. Een kwestie van perspectief.
Domino.
Landscrapers 1
Landscrapers 2
Bus stop
Portal
Minimal?
Aakash Nihalani aan het werk.
Aakash Nihalani prikt de mensen door (het werk is beter te begrijpen als je ook de details bekijkt die we op My Modern Met aantroffen).
Tot slot: bekijk ook eens de interactieve projecties en Eye scream sunday, het blog van Aakash Nihalani.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Na de bombast die Christian gister voor het voetlicht bracht, gaan we vandaag het andere uiterste opzoeken.
Hungry Ghosts was een Australische band welke opgericht werd in 2007. Hun enige plaat heet Alone Alone, en kwam uit in het jaar 2010. Daarna werd de band opgedoekt, en later weer opnieuw opgericht, maar sindsdien is er niets meer van vernomen.
We horen vooral veel ingetogen, fragiele muziek die een combinatie is tussen melancholie en speelsheid, zonder zang, met instrumenten als gitaar, viool, cello, en accordeon.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Over Lacrimosa zei collega okto gisteren dat het eruit springt in een genre dat nogal eens zwelgt in bombast. En toen dacht ik: ja, bombast! Dat is ook wel weer eens leuk. Dus vanavond dit fijne juweeltje uit de stal van Napalm Records. Als er een cliché is dat niet voorbij komt in deze clip van Powerwolf (uit Duitsland, jawohl), mag u het zeggen.
Lacrimosa is een Duits/Zwitsers/Fins gothic-duo. Ze maken gothic met metal-invloeden, vaak gecombineerd met een instrumentarium dat zwaar tegen klassieke orchestratie aanleunt. Hun album Echos uit 2003 is een van hun meer ingetogen werkjes. Het springt er uit in een genre dat nogal eens zwelgt in de bombast.
Zoals op dit Sacrifice.
]
Basement Jaxx is een Brits electro/dance duo dat sinds 1994 bestaat. Hun muziek loopt over van de exotische ideeen en wilde combinaties waar de energie aan alle kanten afspat. Waar de standaard dance muziek vaak blijft hangen in clichees en saaiheid haalt Basement Jaxx er een uitgebreide blazerssectie bij, Russische accordeonisten, banjo’s tot en met een heel orkest. Soms net een haartje verwijderd van complete chaos, maar dan valt alles toch weer op z’n plaats.
Amerikaanse Anni Rossi zingt en begeleidt zichzelf daarbij vaak op de viool. Opvallend is haar bijzondere stijl van spelen. Zoals op Wheelpusher, uit 2008.
Kenton Slash Demon is een duo uit Kopenhagen dat enigszins hypnotiserende elektronische muziek maakt. Iets meer over het tweetal en bovenstaand nummer bij Stereogum.
Toen ik heel lang geleden een poosje in Praag woonde, stond Supraphon garant voor suffe muziek uit de staatsruif. De enige muziek ook, al werden er indertijd voorzichtige pogingen gedaan een iets eigentijdser imago te kweken. Vorige maand kwam ineens Barbora Poláková voorbij zeilen op het label, dat al lang geen monopolie meer heeft. Mijn Tsjechisch is niet goed genoeg meer om haar Wikipediapagina te lezen, laat staan de tekst van het lied te volgen, maar vrolijk is het in elk geval wel.
Ultimately, Khan is presented as evil not because he wars against equality and freedom, but because he isn’t one of us, while Kirk is—and because he loses, while Kirk wins. This arbitrariness infects the film’s single effort to express an abstract principle: “Our first instinct is to seek revenge when those we love are taken,” says Kirk in the final scene. “But that’s not who we are.” We are not told why not, beyond this tribalistic assertion. But it is who Khan is, and he is better at everything. Doesn’t that make vengeance right?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
