COLUMN - De Amerikaanse spits Folarin Balogun kreeg in de groepswedstrijd tegen Bosnië en Herzegovina een rode kaart. De schorsing voor de achtste finale tegen België is zondag door de FIFA opgeschort. Een gastbijdrage van Dr. Jo Horn.
Volgens The New York Times belde Donald Trump na de wedstrijd herhaaldelijk met FIFA-voorzitter Infantino met het verzoek de schorsing in te trekken. Volgens The Guardian ging het om drie telefoongesprekken. The Wall Street Journal meldt dat het Witte Huis advocaten inzette. Een bron van CNN bevestigt dat Trump Infantino vroeg de zaak te herzien. Na het besluit bedankte Trump de FIFA op Truth Social voor het rechtzetten van “een groot onrecht”.
Uit de gang van zaken van de FIFA-besluiten stijgt een geur van manipulatie en corruptie op. Direct na de wedstrijd liet de FIFA weten dat beroep tegen de schorsing niet mogelijk was. Zondag volgde alsnog de opschorting. De Belgische voetbalbond stelt dat de gang van zaken in strijd is met de FIFA-regels en het fair play-beginsel ondermijnt.
Over de verhouding tussen Trump en Infantino hoeft niet gespeculeerd te worden. Infantino woonde Trumps inauguratie bij en schreef daarna op Instagram dat zij samen niet alleen Amerika maar de hele wereld weer groots zouden maken. In december 2025 kende hij Trump de eerste FIFA-vredesprijs toe.
In de hele geschiedenis van het WK zijn 189 spelers van het veld gestuurd, de eerste al in 1930. Gele en rode kaarten werden pas op het WK van 1970 ingevoerd en de eerste rode kaart werd in 1974 getoond, aan de Chileen Carlos Caszely.
Het enige precedent voor Balogun is Garrincha, WK 1962 in Chili. Hij werd in de halve finale tegen Chili van het veld gestuurd. Wegens natrappen, maar destijds bestond er geen automatische schorsing; de tuchtcommissie besliste per geval. En ook toen was er ook politieke interventie op het hoogste niveau: de Chileense president Alessandri ondertekende mede een petitie aan de FIFA, en de Peruaanse president Prado belde persoonlijk de scheidsrechter om het incident te bagatelliseren. Er zijn bovendien getuigenissen over een betaling van 10.000 dollar aan grensrechter Esteban Marino in opdracht van de Braziliaanse bond. Garrincha speelde de finale en Brazilië werd wereldkampioen
Sinds de invoering van de automatische schorsing is nog nooit een speler gratie verleend.
Trump heeft een illustere voorganger. De Italiaanse Fascistenleider Benito Mussolini. Het WK van 1934 werd gespeeld in fascistisch Italië. De Zweedse scheidsrechter Ivan Eklind werd vóór de halve finale Italië–Oostenrijk door Mussolini ontvangen. Eklind floot vervolgens ook de finale.
De kwartfinale Italië–Spanje eindigde in 1-1 en moest toen worden overgespeeld. Spanje trad aan zonder doelman Zamora en meerdere basisspelers, uitgeschakeld door het Italiaanse fysieke geweld. De Zwitser René Mercet, die de wedstrijd leidde, bevoordeelde Italië zo erg dat hij bij thuiskomst door de Zwitserse voetbalbond werd geschorst.
Het verschil tussen 1934 en 2026 is bijzonder. Mussolini opereerde in het geniep. Trump belde zijn maatje Infantino, zette juristen van het Witte Huis in en claimde het resultaat luidkeels in het openbaar. Juridisch bewezen corruptie is dit (nog) niet. Maar dat een tuchtorgaan dat eerst verklaart dat beroep onmogelijk is en na drie telefoontjes van een Trump zijn eigen besluit vrijwel zonder motivering terugdraait. Waar ruikt dat dan heel sterk naar?
Tegen voormalig FIFA-president Blatter, door de eigen ethische commissie geschorst, trad de FIFA destijds nog zelf op.
Nu laat de FIFA van Infantino alle gêne varen.
Deze column verscheen eerder bij LinkedIn. Jo Horn werkte op Faculteit Rechtsgeleerdheid Amsterdam, Ministerie van Justitie, was lid van de Gemeenteraad van Amsterdam, Lid Tweede Kamer, schreef een monografie over het Italiaans Fascisme.
Reacties (9)
Ik kan slechts hopen dat Spanje of Frankrijk het WK wint. Landen die zich min of meer verzetten tegen Trump. En hopelijk doen ze dat met een statement tav de genocide in Gaza.
Ik zie niet in waarom ze dat zouden doen.
Ik vind vreemd dat België (en andere landen) nog aan dit WK meedoen.
De essentie van de WK is dat het beste team winnen mag.
Nu gebleken is dat dat het team uit de VS bevoordeeld wordt, moet je concluderen dat het toernooi geen waarde meer heeft.
Lijkt me wat overdreven, vanwege één incident verliest het toernooi niet ineens volledig zijn waarde.
Wat België in de praktijk heeft gedaan is in de omstandigheden de beste oplossing: spelen en de wedstrijd afgetekend winnen. Nu is België nog in het toernooi, de poging met beïnvloeding heeft niet gewerkt, en toekomstige pogingen worden ontmoedigd, want de VS heeft er meer last van gehad dan profijt.
Het is niet één incident. Iran mocht niet in de VS verblijven, behalve op wedstrijddagen (en de dag ervoor, meen ik). Een door de FIFA aangewezen scheidsrechter kreeg geen visum. En de idiotie begon al voor het toernooi, met de belachelijke FIFA-vredesprijs.
Ik geloof niet in alle complottheorieën die nu rondgaan, bijvoorbeeld over een groot complot dat Argentinië zou bevoordelen. Maar de FIFA vraagt er ondertussen wel om. Zeker omdat voetbalfans daar toch al tamelijk vatbaar voor zijn. (Ik lees voor mijn lol wel eens wat comments op een voetbalwebsite. In grote lijnen komen die er vaak op neer dat elke Nederlandse club altijd de scheidsrechter tegen heeft en wordt benadeeld door de KNVB.)
Dat België zich niet terugtrok snap ik wel. Daarmee zouden ze alleen zichzelf hebben benadeeld. Wat mij betreft is wat ze wel hebben gedaan inderdaad veel beter.
Altijd weer de pragmaticus die cerridwen ;).
Wat vond je van de 3-2 van Argentië – Egypte en toch wat gekke scheidsrechtelijke beslissingen? Waarbij een overtreding op Salah waaruit een doelpunt volgde niet werd bestraft, terwijl dat andersom wel gebeurde? En zo nog wat dingen die discutabel waren en allemaal richting Argentinië vielen.
Er wordt wel vaker geclaimed dat de arbitrage in het nadeel van kleine landen fluit, dit is weer een nieuw stukje in die complottheorie.
Ja, dat wordt ook wel eens gezegd over kleine clubs in Nederland, als die tegen de topclubs spelen. Het zou best zo kunnen zijn. Maar het lijkt me eerder iets psychologisch dan een groot complot. Juist in discutabele gevallen zou een scheidsrechter bang kunnen zijn om een groot land of grote club te benadelen, met het risico de schuld te krijgen dat zo’n land of club verliest.
En het is ook een beetje statistiek. Een ploeg die veel aanvalt is vaak in het strafschopgebied van de tegenstander, en heeft dus meer kans een discutabele penalty voor te krijgen, bijvoorbeeld. Geluk afdwingen, noemde de filosoof uit Betondorp dat.
Ik snap de emoties, maar nu te weinig echte aanwijzingen dat er gerommeld is door de arbitrage. Dit soort grensbeslissingen komen heel veel voor, inclusief de controverse daarover. Je ziet ook wat je wilt zien afhankelijk van wie je steunt.
Wat betreft dit specifieke geval, als je de overtreding van Egypte (wel ingrijpen) en die van Argentinië (niet ingrijpen) vergelijkt, dan lijken ze sterk op elkaar, maar er zijn toch ook subtiele verschillen die het verschil aan beslissing kunnen verklaren. Ten eerste was de Argentijnse aanraking kleiner dan die van Egypte. Ten tweede was de Argentijnse overtreding in het strafschopgebied, en had de scheidsrechter dus een strafschop aan Egypte moeten geven ipv de Argentijnse goal. Bij Egypte was dit een vrije trap redelijk ver van de goal. Kortom, de consequenties waren veel groter.
Dus ik kan de VAR wel volgen bij het niet ingrijpen bij de Argentijnse goal. Ze hadden natuurlijk wel veel sterker gestaan met deze redenatie als ze de Egyptische goal hadden laten staan.
Sportief revanche nemen is het beste dat kon gebeuren. Trump: “Fuck the world”. Belgisch elftal: “Fuck Trump”. :-)
Jammer dat Argentinië zwijnde tegen Egypte. Hopelijk idd Spanje of Frankrijk dat wint.