Volgens Jan Leyers bleek er geen enkele dokter in Hilversum bereid om naar de studio te gaan en te kijken of ze wat konden doen voor Zomergaste Jolande Withuis die last had van een opkomende migraine. Waarom ze dat niet wilden, wil Jan Leyers niet zeggen. Wij vermoeden dat ze naar Zomergasten aan het kijken waren en niets wilden missen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Vanavond om 20.15 uur is sociologe en schrijfster Jolande Withuis de derde Zomergast van Jan Leyers, van wie het de grote vraag is of hij deze avond overleeft. Tenminste, als wij NRC-hoofdredacteur Peter Vandermeersch mogen geloven.
“Hij heeft nog vier afleveringen te gaan en die van volgende week (met schrijfster en sociologe Jolande Withuis, nvdr) wordt alles of niets. Mislukt die, dan wordt hij afgemaakt.” Aldus de Vlaamse NRC-hoofdredacteur Peter Vandermeersch afgelopen maandag tegen De Standaard in een reactie op de kritiek die zijn landgenoot Jan Leyers de avond ervoor had gekregen op de manier waarop hij Micha Wertheim aan de tand had gevoeld tijdens de tweede Zomergasten van het seizoen. Afgemaakt lijkt mij wat al te drastisch omschreven. It comes with the job.
Ooit vond ik de kritiek op Zomergastenpresentatrice Connie Palmen dusdanig te gortig worden dat ik probeerde het tij te keren met de Stichting Connie Palmen Rules op te zetten. Zomergastenpresentators doen het nooit goed. In dit twittertijdperk komt die kritiek wellicht wat rauwer binnen.
Vandermeersch zelf vond overigens dat Leyers het wel goed had gedaan: “Ik vond Jan Leyers goed, maar te bescheiden. Hij luistert veel en cijfert zichzelf weg.” Nu wil ik best geloven dat Jan Leyers luisterde, maar daar liet hij weinig van merken. Je kan nog zo vaak geïnteresseerd ‘hm-hm’ zeggen, als je keer op keer vervolgens met vragen komt die geen enkele blijk geven van enige interesse in hetgeen net gezegd was, vraag ik me af wat Peter Vandermeersch precies onder luisteren verstaat.
Wat moet de overheid met internet? Waarom zou zij zich er überhaupt mee moeten bemoeien? De Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling (RMO) heeft zich er de afgelopen tijd mee bezig gehouden. Op Sargasso vertellen een aantal experts de komende weken over de kansen en bedreigingen en over de vraag wat de overheid met internet moet.
In de eerste aflevering van de Britse comedy Yes Minister vertelt de jonge ambtenaar Woolley aan kabinetschef Sir Arnold dat hij graag gehoor geeft aan de wens van de minister om een open overheid te realiseren. Sir Arnold, door de wol geverfd, reageert hierop met de woorden: ‘Are you serious? …. My dear boy, it is a contradiction in terms: you can be open or you can have government.’ Voormalig minister Donner opperde hetzelfde idee, toen hij de Wet openbaar bestuur wilde inperken. Volgens hem zijn wetten als worstjes: je kunt maar beter niet weten hoe ze gemaakt worden. Het openbaar bestuur is niet de enige die de deuren van de worstenmakerij gesloten houdt, ook in depolitiek is weinig te merken van ‘open data’. De Tweede Kamer is niet te Wobben en het stemgedrag van onze volksvertegenwoordigers is niet direct inzichtelijk. Een conclusie zou kunnen luiden dat het maar beter is dat burgers niet altijd weten wat er zich achter de schermen afspeelt.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
There aren’t many interactive campaigns made by non-profits. It’s a budget thing I guess. This new interactive campaign from the UNHCR, the UN refugee agency, is surprisingly simple but very good.
The interactive story of UNHCR is based on the fact that we have to make thousands of choices every day. Usually small, insignificant choices. That does not apply to refugees. Their choices are often crucial.
In this campaign we are refugees. We play the lead role, we must make choices.
The role play revolves around three main characters who have been forced to flee. Months or years of narrative are compressed into each of the stories. Players have to make decisions along the way in order to reach safety. The events and outcome of each story depend on the decisions that the player makes, resulting in a potentially different experience every time.
“Have you got what it takes to survive?”
My Life as a Refugee engages and educates players, compelling them to wrestle with the same perilous dilemmas faced by millions of refugees worldwide.
The campaign is an app available for iPhone and Android.
While playing this app I asked myself for whom this campaign is intended. It isn’t for the refugee fieldworkers or policymakers. It is educational therefore I think the best place to experience is at school or workshops.
Wat moet de overheid met internet? Waarom zou zij zich er überhaupt mee moeten bemoeien? De Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling (RMO) heeft zich er de afgelopen tijd mee bezig gehouden. Op Sargasso vertellen een aantal experts de komende weken over de kansen en bedreigingen en over de vraag wat de overheid met internet moet.
De beslissing is genomen, het moment is daar, netneutraliteit is een feit in Nederland. We mogen ons in Europa tot de voorhoede rekenen wat betreft gelijke toegang tot het internet en de diverse diensten die je er kan krijgen. Op het eerste oog een ware winst voor de burger omdat deze niet langer belemmerd wordt in zijn recht tot vrije informatiegaring. Een nadere blik op de materie leert echter dat netneutraliteit voorlopig alleen nog in theorie goed klinkt.
De praktijk is dat bijvoorbeeld telecomaanbieders andere, ondoorzichtige en niet te reproduceren tariefmodellen ontwikkelen om onder netneutraliteit uit te komen. Berec, de Europese variant van de Nederlandse OPTA, meldde onlangs dat zo’n 20% van de mobiele bellers in Europa te maken krijgt met belemmeringen van mobiel breedband door de telecomaanbieders. Aanbieders van vast internet kampen met eenzelfde vraagstuk. We willen namelijk steeds meer via internet doen en verwachten kwaliteit: het uitblijven van storing, altijd bereikbaar via VOIP, soepele Video on Demand en loepzuivere HD-TV. De netwerken en protocollen die onze vraag naar downloads en over-the-top televisie moeten ondersteunen, worden daarmee echter ook zwaarder belast. Beeld je eens in wat een groot sportevenement kan betekenen voor de belasting van het netwerk, mobiel en vast. Vergeet niet dat er ook juridische aspecten aan netneutraliteit zitten, en dat het ook gevolgen heeft voor contentaanbieders. Zo zijn de NPO en diverse ISP’s het niet altijd eens over wat nog onder peering valt bij het aanleveren van video van sportevenementen. Als er meer videodata van de NPO bij de ISP’s binnenkomt dan zij kunnen doorgeven, dan gaat dit ten koste van de service aan andere gebruikers. Congestie in het netwerk treed op. ISP’s zien hier graag een verrekening voor tegemoet, de ministeries van OCW en EL&I denken daar anders over.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
They are songs of pride and patriotism, booming out at every international sporting fixture and medal ceremony. But behind the world’s national anthems lurk some strange and surprising stories.
Meer verstrooiing bij de Presurfer
Beeld: Wikipedia
Syrië: in oorlog sneuvelt de waarheid het eerste, zowel in de westerse als de niet-westerse media | Update: een weerwoord
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
