Palestijnen niet voor één gat te vangen

De Palestijnen zullen volgende maand opnieuw een poging doen hun status in de Verenigde Naties op te waarderen. Minister van Buitenlandse Zaken van de Palestijnse Autoriteit, Riyadh al-Malki, heeft dat zaterdag gezegd op een persconferentie in Ramallah. Al Malki zei dat de Palestijnen zullen vragen om een ‘waarnemersstatus als niet-lidstaat’. Op dit moment heeft de PLO een ‘waarnemersstatus als organisatie’.

De aanvraag voor de statusverhoging zal worden gedaan op 27 september tijdens een rede van president Mahmoud Abbas voor de Algemene Vergadering van de VN. Na het indienen van het verzoek zullen de Palestijnen gaan lobbyen bij de diverse lidstaten.

Een eenvoudige meerderheid in de Algemene Vergadering is voldoende om de status te verkrijgen. Een goedkeuring van de VN-Veiligheidsraad is in dit geval niet nodig, zoals dat wel het geval is bij het aanvragen van een volledig lidmaatschap.

Als de opwaardering wordt bereikt zal dat een indirecte erkenning betekenen van de Palestijnse claim op een staat in de Westoever, Gaza en Oost-Jeruzalem en zouden de Palestijnen een status krijgen die vergelijkbaar is met die van het Vaticaan. Het zou de mogelijkheid voor hen openen van een lidmaatschap van diverse VN-organisaties, zowel als het Internationale Strafhof in Den Haag.

Al-Malki zei te hopen dat de Palestijnen minimaal de stemmen krijgen van 180 van de 193 lidstaten.

Als de status van ‘waarnemer als niet-lidstaat’ eenmaal is bereikt zullen de Palestijnen een nieuwe poging gaan wagen om een volledig lidmaatschap te krijgen als lidstaat.

Daarvoor is wél de steun van de Veiligheidsraad nodig, en van Washington, dat in de Veiligheidsraad een recht van veto heeft. De Palestijnen deden verleden jaar al een gooi naar dit lidmaatschap, maar dat stuitte op verzet van Washington en van Israel die zeiden dat een Palestijnse staat alleen kan voortkomen uit directe onderhandelingen met Israël. ‘Het is een strijd die voortgaat,’zei Al-Malki, ‘en we zullen hem voortzetten tot het einde.’

***

Israels ambassadeur bij de VN, Ron Prosor, gaf bij wijze van commentaar toe dat de Palestijnen een “gegarandeerde meerderheid” hebben in de Algemene Vergadering, genoeg om de status van waarnemer als niet-lidstaatte verkrijgen.

Die status, zo meende Prosor, zou gebruikt kunnen worden om Israel in diverse interationale fora aan te vallen. Maar hij voegde eraan toe dat het geen verandering zou brengen situatie ‘op de grond’ en dat de enige manier om tot vrede te komen toch onderhandelen met Israel is.

Cynisch als ik nu eenmaal ben voeg ik hier mij eigen commentaar aan toe: inderdaad hebben 19 jaar onderhandelingen sinds 1993 de vrede een stuk dichterbij gebracht. Ja toch, meneer Prosor?

  1. 1

    Zoals Hitler Israel creëerde, orthodoxe joden bedankten hem nog recent in Israel met grafitti rond een holocaust museum, zo creëerde Israel het Palestijnse volk.
    In de zin van een natie was dat er inderdaad nauwelijks, hoewel de Palestijnen recent de Palestijnse cultuur ontdekten, die was er wel degelijk, b.v. op literair gebied.

    In de begintijd van het zionisme, na de Balfour verklaring en het Britse mandaat over Palestina, wat de Britten verplichtte iets te doen voor een Jewish National Home, waren er alleen Arabs, of nog erger, rondzwervende roofzuchtige Bedouinen.

    Nadat de zionistische joden in 1948 Palestina etnisch hadden gezuiverd bleef dat zo, hoewel die Arabs nu terrorists werden.

    Pas bij de Oslo accoorden van 1993 bleken er Palestijnen te zijn, op het Witte Huis gras reikten voormalig terrorist Arafat, en Rabin, elkaar tegenstribbelend de hand.
    Een paar jaar later werd Rabin vermoord door een Israelische jood die niet in de gaten had dat Rabin geen enkele intentie had die accoorden uit te voeren.

    Het is al weer jaren geleden dat de Israelische ambassadeur bij de VN zei ‘dat je altijd wel een anti Israel resolutie in de VN algemene vergadering kan krijgen’.
    Hij leek zich daar niets van aan te trekken.

    Kort geleden sprak Netanyahu de VN algemene vergadering toe, op gezag van een rabbi (kennelijk moest hij zich daarachter verschuilen) noemde hij die algemene vergadering ‘Hall of Darkness’.

    De joodse geschiedenis is vooral zich niets van anderen aantrekken, dat kon dank zij de diaspora, er bleven altijd wel ergens joden over.
    Hannah Ahrendt legt het uit.

    Niet alle joden zijn gek, de Israelische jood Uri Avnery waarschuwt al vele jaren er tegen dat Israel alles op de ene kaart VS zet.

    Een voormalige Israelische stafchef zei, ook al weer vele jaren geleden, dat Israel de strijd tegen de Palestijnen al lang heeft verloren.