“Hallo?” “Anatoly Vitalievitsj – een goede avond.” “Dimitri, bel jij zo laat?” “Nee, Olaf hier, de Hollander.” “Ah, jij bent het. Zeg, je gaat me toch niet iedere avond bellen?” “Dat was eigenlijk wel de bedoeling.” “Dan mag je mij daar wel eens voor gaan betalen! Dollars! Of hoe heet dat geld bij jullie. Garken!”
Wat gaat u dit jaar doen met de gratis schrikkeldag?
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor Peter, van Codes, keuzes en maakbaarheid, die het stuk via de mail toezond.
Terwijl de bevolking tussen 2000 en 2006 met slechts 5 procent is toegenomen, zijn de kosten voor de gezondheidszorg in diezelfde periode exponentieel gestegen. Een groei van ruim 56 procent. En het eind is nog niet in zicht. Alleen al de vergrijzing zal meer zorgkosten met zich meebrengen.
Dat gaat uit de hand lopen, zegt minister Ab Klink. Klink, een minister van ‘geen woorden, maar daden‘. Volgend jaar zal hij het tekort op de zorgbegroting volledig op de burgers gaan verhalen. Ingrepen in het basispakket van de zorgverzekering en een verplicht eigen risico moeten de kosten omlaag brengen.
Ook voelt Klink er wel wat voor om ongezond levende mensen meer voor hun eigen zorg te laten betalen. Rokers kunnen bijvoorbeeld op hogere nota’s rekenen. En het reclameverbod voor de elektronische sigaret blijft vooralsnog gehandhaafd. Maar ja, hoe kan je verder nog de kosten bestrijden?
De RVZ als oplossing
Nou, daar heeft minister Klink een adviesraad voor. De RVZ (Raad voor de Volksgezondheid en Zorg) excelleert in uitermate gezonde adviezen. Dat wil zeggen: gezond voor de staatsboekhouding en zorgverzekeringen. Zo kwam de RVZ twee jaar geleden bijvoorbeeld met het briljante plan om meer met een boekhoudkundige kosten-baten analyse te gaan werken, voordat tot behandeling van een kwaal wordt over gegaan.
De ICT bij de belastingdienst verknalde zevenhonderdduizend aangiftes. Daarmee is de discussie over falende ICT bij de overheid gelijk weer voorpaginanieuws. En uiteraard klinkt dan de roep om snelle maatregelen. Echter, dit is iets dat niet met wat eenvoudige, vlotte ingrepen kan veranderen. Het eerste evaluatierapport van de rekenkamer kwam eind 2007 al met een aantal stevige conclusies (zie kader onderaan). Er ontbreken echter nog een paar zaken aan die extra duidelijk kunnen maken waarom het wel even duurt voor alles beter gaat.
De jaarlijkse begrotingscyclus
Vrijwel de gehele overheid werkt met begrotingen voor één jaar. En op alle niveaus wordt men gestuurd op het halen van deze begrotingen. Het exact uitgeven wat begroot was, is belangrijker dan het resultaat. Iedereen heeft wel eens de voorbeelden gehoord waarbij de overheid laat in het jaar plotseling nog wat zaken aanschaft omdat anders de begroting niet gehaald wordt. Enerzijds is men bang dat men anders het volgende jaar minder krijgt, anderzijds wil men niet zichtbaar hebben dat men slecht kan begroten.
Maar dit heeft op ICT project soms een funest effect. Veel ICT projecten lopen over meerdere jaren. Het is al lastig om in te schatten wat een project in zijn geheel gaat kosten. Het is net zo lastig om dan ook nog eens in te schatten wat een project in een specifiek jaar gaat kosten. Maar als de schatting gemaakt is, wordt er wel op gestuurd. Dit levert soms vreemde beslissingen op.
Projecten die hun jaarbudget niet opmaken bijvoorbeeld door een vertraging, krijgen dat stuk van het niet gebruikte budget in het daarop volgende jaar niet altijd terug. Uiteindelijk moeten ze het dus met minder doen of hard knokken voor “extra” geld.
Maar het kan ook als gevolg hebben dat een project aan het eind van het jaar tijdelijk wordt stilgelegd. Het geld voor dat jaar is op en de verantwoordelijk budgetambtenaar wil niet dat juist in zijn onderdeel er een tekort is. Het gevolg is echter wel dat projecten soms na twee maanden moeten doorstarten. Mensen die goed in het project zaten, zijn soms niet meer beschikbaar. En er gaat sowieso tijd en geld verloren met het weer op gang brengen van het geheel.
Het komt zelfs voor dat een project in zijn geheel niet de eindstreep haalt omdat het niet binnen de begroting is gebleven. Maar daarmee is het probleem nog niet uit de wereld dat het project had moeten oplossen. Vaak na een jaar, soms twee, discussiëren komt er dan weer een nieuw project dat precies hetzelfde gaat doen. Misschien met wat nieuwe technologie en wat uitgebreidere specificaties, maar in essentie hetzelfde. Het reeds geïnvesteerde geld is daarmee uit het raam gegooid.
De begrotingsdiscipline van de kabinetten van de laatste 20 jaar heeft ervoor gezorgd dat alle ambtenaren niets anders kunnen dan binnen de grenzen te blijven, ook al betekent dat dat er in latere jaren extra geld nodig is om zaken te compenseren.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Had ons land maar zo’n mooie nationale website met flase en extragratis mondharp. Buiten is het -19°C, binnen zit …het Singing “Ergyron” ensemble:
Chukchi song “Nunlingran” [Chukotka]
Bij de laatste verkiezingen voor de gadget of the year van blingblog Engadget voert Apple weer de boventoon. Onderworpenen van de nieuwste iReligie stemmen alle apple-producten en masse naar de top. Maar is die liefde voor alles wat duur, hippig en des Jobs is wel terecht? Want uw verslaggever, nonhip tot op het bot, kreeg onlangs een kek speledingetje in handen. Gemaakt door een – tot nu toe – Taiwanese stickerplakker die nog nooit van technohip heeft gehoord. Om Joran van der S. te citeren: “Het is iets kleins, maar iets lekkééeerrrsss”.
Je moet het Apple-baas Steve Jobs nageven: Hij is goed in het verkopen van spulletjes. De uitvinding van de iPod bleek een commercieel kassucces. Met de juiste mengeling van technohip en orginaliteit wist hij de halve wereld aan de witte oortelefoontjes te krijgen. De iPhone, ook zo’n kek apparaatje, is waarschijnlijk de nieuwste religie geworden.
Had ik nooit echt iets mee, trouwens. Ik heb een mp3-speler die meer kan, beter geluid heeft en goedkoper is. En ik heb al een telefoon. Waar je op kan internetten. Dat gaat net zo waardeloos als op een iPhone.
Maar bij zijn laatste presentatie kwam de coltrui-vijftiger met nog iets beters: een supersmalle laptop. Kan zo tussen de paperassen in de tas. Heel mooi, maar eigenlijk veel te laat.
Vorig jaar kwam Asus, de Taiwanese computerfabrikant die vooral bekend staat om de goedkopere, plompe modellen, met een nieuwtje: de Eeepc. Een ultrakleine laptop, minder dan een kilo zwaar. Gestript van bijna alles wat je op een laptop vindt. Geen dvd, floppy, zelfs geen harde schijf. En vooral – dat is nog het leukste – geen Windows Vista. De Eeepc draait op Linux. Toch kan je erop tikken, internetten, e-mailen en chatten. Muziek luisteren en films kijken gaat prima, en websites als youtube zijn goed te bekijken. En dat allemaal voor de prijs van 350 euro. Goedkoper dan een iPhone met het formaat van de nieuwste Harry Potter.
Het apparaatje heeft zoveel succes dat de Asusfabrieken zich sufdraaien en concurrenten zich afvragen waarom ze altijd zoveel tijd en geld in loodzware laptops hebben gestoken.
Kijk: goedkoop, functioneel, klein en toch een beetje dat early-adoptergevoel. In mijn appelloze wereldje is dat pas echt technohip. Man.
Het ergert Donner dan ook dat Jongerius ?steeds overal maar roept? dat zij de versoepeling van het ontslagrecht heeft tegengehouden.
?Wat zij heeft tegengehouden is 70.000 mensen aan werk helpen. Vakbonden moeten niet dingen tegenhouden, maar dingen tot stand te brengen. Het is onzin dat ik mijn oren laat hangen naar de werkgevers, maar ik zit hier zéker ook niet om de agenda van de bonden af te werken. [..] Mijn hele filosofie: een samenleving is niet een samenraapsel van een aantal mensen dat toevallig bij elkaar zit. Mensen zijn niet als individu geschapen, maar aangewezen op anderen. En er is een overheid nodig om dat mogelijk te maken, want zonder die overheid gaat het niet goed. We kúnnen het beter doen, we móeten het beter doen, want we zitten met grote problemen als we niks doen.?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
INTRODUCTIE | Beste lezer, de redactie is onlangs uitgebreid met een nieuwe blogger. Na drie gastbijdragen (1,2,3) heeft DeJa een zetel in de Sargassoredactie ontvangen. Vanuit deze -in de blogosfeer felbegeerde positie- heeft hij ons al vergast op twee bijdragen (1,2). Bij deze stelt DeJa zich nog even aan u voor, welkom DeJa:
DeJa (1964), ooit dromend van verre landen met bijbehorende schoonheden en een leven op ‘De Wilde Vaart’. Inmiddels als vrije tijd duikinstructeur, onderwaterfotograaf en filmer meer onder dan boven water te vinden. In de tijd die overblijft al weer zo’n 20 jaar werkzaam als ‘breed inzetbaar’ IT’er. Daarnaast zeer maatschappelijk en politiek geïnteresseerd, waarbij de zoektocht naar een politieke of maatschappelijke beweging die past bij zijn standpunten nog steeds niet gevonden is. Mag graag licht provocerend zijn standpunten verkondigen.
AFSCHEID | Ondertussen heeft Willem Bever zijn redactieplek opgegeven, deze kwaliteitsblogger kon zijn werk als creatief directeur van PFMAG.org niet meer combineren met het schrijven voor Sargasso, vaarwel Bever. Ook Ernst-Jan Pfauth heeft ons inmiddels verlaten, hij was o.a. te druk met zijn eigen communicatieblog Spotlight Effect en andere journalistieke activiteiten, het ga je goed Ernst. Onze correspondent Ecuador Don Ruben is eind 2007 verhuisd naar Europa, Potsdam om precies te zijn. Hij zal waarschijnlijk niets meer potsen vanuit Potsdam, maar heeft nog wel één geweldige afscheidspots in de pijpleiding. Laat het niet mañana worden Don Ruben. Verder hebben wij al ruim één jaar niks meer van onze blogger Youssef gehoord, na zijn vertrek naar Londistan werd het al snel heel stil. Hij neemt de telefoon niet meer op en is ook op het internet spoorloos. We hopen dat alles goed met je gaat Youssef, maar je account is afgesloten bij deze. Alle vertrokken/verdwenen bloggers worden bedankt voor hun inzet.
Amsterdam eist klantgegevens woonbemiddelaars
De gemeente wil zelfs de inlogcodes voor bemiddelingssites…
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.