GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit maal voor Martijn ter Haar. What we shouldn't be spending time doing is tearing each other down. We should be spending time lifting the country up. Het vervelende positivo hippiegewauwel stroomt als ware het de Amazone uit Barack Obama. Zo ook weer tijdens het debat dat hij afgelopen donderdag had met Hillary Clinton. Als het nu nog 100% eerlijk was, dan was het tot daar aan toe. Blijkbaar is er een grote behoefte bedekt te worden onder een deken van nietszeggende "Yes, we can!" feel good boodschappen, of ze nu van Bob the Builder of Barack Obama komen. Het probleem is echter dat ondertussen de Obama-campagne deze inmiddels beruchte folder heeft laten verspreiden:
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Calimero Wilders schreeuwt weer moord en brand: hij heeft een gesprek gehad met de ministers Verhagen en Hirsch Ballin en voelt zich door hen geïntimideerd. Alweer? Het lijkt er steeds meer op dat hij elk gesprek met iemand die hem aanspreekt op mogelijke gevolgen van zijn film zo ervaart.
Kan ik me eigenlijk ook goed voorstellen. Zij zijn groot en hij is klein, in alle opzichten. Dat voelt hij natuurlijk al snel in zo’n gesprek. Bij hen kan hij niet gedijen met zijn holle retoriek, zijn loze praatjes. Daarnaast wil hij natuurlijk helemaal niet geconfronteerd worden met de mogelijke gevolgen van één van zijn toekomstige daden. Nee, dat is intimiderend, want dat gaat hem boven de pet. Het liefst zou hij zijn handen tegen zijn oren drukken en dan hard schreeuwen: “vrijheid van meningsuiting, vrijheid van meningsuiting, vrijheid…”.
Wilders, kleuter, hou toch op met huilen en kom met die kutfilm van je. Dan kunnen wij daar onze mening over geven. Of toch niet, want dát zal dan wel weer demoniseren zijn…
Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een stuk van Marco Holvast
Wat een album dit, uit de stal van Blix, Rens Pluym en B1, bekend van o.a. LPC en het Eigenrichting label (waar recent het veelgeprezen album van Gekke C werd gereleased)! Het betreft dit keer een verzamelalbum met diverse allianties tussen bekende en minder bekende rappers, waarvan een aantal nog maar net begonnen is. Eigenlijk zitten er nauwelijks mindere tracks tussen en dit belooft een hoop voor de toekomst, met veel artiesten die zich nog verder zullen gaan ontwikkelen.
Na het intro, een in intensiteit toenemende piep die wat doet denken aan het begin van acht uur journaal, is het met track 2, Zooitje van, meteen raak! Een spannend maar catchy nummer met een pakkend refrein en een mooi vocaal sampletje dat wat doet denken aan through the wire van Kanye West, maar dan uiteraard gewoon in de moerstaal! Track 3, Regels van een kladblok, is wat dreigender en dieper. Track 4 valt op door het mooie refreintje waarbij de zangerige rap van D-Nial erg doet denken aan Nate Dogg van de beruchte dogg pound. De tekst van dit nummer is uitzonderlijk sterk, met een hoop drama (de titel is niet voor niets Het doet pijn) maar toch ook een positieve noot. Een echte tearjerker! Nodige zelfkennis wordt gekenmerkt door een Arabisch melodietje.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
De koelkast is voor schildpadden een perfecte plek om te overwinteren.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid Piet Hein Donner (en met zijn 59 jaar de oudste minister van dit kabinet) zegt over zichzelf in een interview met extragratis dagblad DePers: ‘Mijn collega’s verwachten dat ik zeer ouderwets ben. Terwijl ik natuurlijk een van de progressiefste ministers ben die er zijn.’ Wat hem zo modern maakt? ‘Mijn veranderzucht.’ (DePers)
Deze ‘veranderzucht’ valt niet zo goed bij coalitiepartij PvdA nu Donner in ditzelfde interview aangeeft het ontslagrecht weer ter discussie te stellen. “Hij maakt zich buitengewoon kwetsbaar” dreigt fractievoorzitter van de PvdA Mariëtte Hamer deze ochtend op Radio1. Is de veranderzucht van Donner progressief te noemen? Of is het juist een reactionair verlangen van de minister om weer terug te willen naar vroeger tijden toen werknemers nog arbeiders heette en veel minder rechten hadden?
Brein: Stelen moet, stelen doet je goed
Brein: hersendood, maar ze beseffen het zelf nog niet.
in de blogosfeer altijd met U aanspreken: “Jullie zien (ik heb inmiddels begrepen dat je als blogger moet jijen en jouwen om het lekker jong-en-we-willen-wat te houden) dat ik nog echt een debutant ben in blogologie”