Sebastian Piñera is de gloednieuwe president van Chili. Het is de eerste keer sinds dictator Augusto Pinochet in 1990 aan de kant geschoven werd dat het rechtse kamp het land mag gaan regeren. Groot zullen de verschuivingen in het beleid niet zijn: Piñera heeft beloofd vast te houden aan een fors deel van het sociale beleid van zijn populaire voorganger Michele Bachelet, die haar maximale termijn erop had zitten. Het is dan ook niet zozeer rechts dat gewonnen heeft als wel links dat verloor. Omdat Bachelet constitutioneel zich niet meer verkiesbaar mocht stellen, schoof de linkse coalitie 'Concertation' Eduardo Frei naar voren, die eerder al zes jaar president was. Dat leverde veel gemor in eigen kring op, met dissidenten die een eigen kandidaat naar voren schoven. Toen het nog tussen Frei en Piñera ging, sloot het linkse front zich, maar toen was het te laat. Piñera is een miljardair die zijn landgenoten rappe economische groei beloofd heeft. Hij strijdt echter tegen de bijnaam de Berlusconi van de Andes. Frei heeft geprobeerd Piñera belangenverstrengeling aan te wrijven, vooral wegens diens mediabedrijven, maar het heeft er toch de schijn van dat de nieuwe president eerder vergeleken moet worden met Michael Bloomberg, de multi-miljardair die burgemeester van New York is. De vraag is natuurlijk in hoeverre Piñera een trend gaat zetten in Latijns-Amerika. Het gematigd linkse blok in Chili liet zien hoe je sociaal beleid en een stabiele economie kunt verenigen. Nu schuift het verder naar rechts. In Brazilië, dat dezelfde lijn als Chili volgt, zijn deze verkiezing op de voet gevolgd, met het oog op de eigen verkiezingen in het najaar, als zich een vergelijkbare strijd tussen gematigd links en rechts zal afspelen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Geen regering moet zich laten leiden door de grillen van de massa.
Groot-Brittannië komt dit jaar met een extra belasting op de bonussen van bankiers terwijl President Barack Obama vorige week de Financial Crisis Responsibility Fee aankondigde. In beide landen hield al maandenlang volkswoede jegens bankiers huis. Soortgelijke kreten als “Laat de rijken de crisis betalen!” worden aan onze kant van de oceaan gehoord. Overheden wereldwijd laten zich door dit sentiment leiden en komen met nieuwe wetgeving om banken en bankiers in te tomen.
“We willen ons geld terug,” verklaarde Obama tijdens de aankondiging van zijn nieuwe belasting, “en we gaan het halen ook.” Het Witte Huis pochte dat de regeling slechts “grote” banken treft. Hebben zij minder dan $50 miljard in huis dan hoeven banken niet bij te dragen. Op deze manier zal maar liefst 60% van de opbrengst van ’s lands tien grootste banken komen—ook al hebben zij het merendeel van de befaamde kapitaalinjecties reeds terugbetaald. Dat is volgens de president niet genoeg. “Als deze bedrijven gezond genoeg zijn om gigantische bonussen te kunnen betalen dan zijn zij zeker gezond genoeg om elke cent aan de belastingbetaler terug te betalen.”
In feite krijgt de belastingbetaler natuurlijk geen cent van het geld te zien. De overheid heeft immers miljarden moeten lenen om de banken uit de brand te helpen en moet nu het eigen huishoudboekje op orde zien te krijgen.
Zo, het dooit… de Kleine IJstijd is alweer voorbij, maar de Grote Boelschijt die blijft. Vorige week werd er in de Kamer zelfs een heus Climategate-debatje gevoerd omdat VVD-Kamerlid Helma Neppérus het verschil tussen weer en klimaat niet begrijpt. Maar wat wil je ook als een artikel uit NewScientist zo wordt uitgelegd verdraaid op GeenStijl? Daar raakt de goedwillende burger van in de war! Klimaatontkennende onzin-artikelen verklonteren het medialandschap als vieze dooisneeuw onze straatgoten. Tot overmaat van ramp heeft @ajboekestijn sinds een paar dagen een lekkend huis, maar weet hij niet hoe het komt? Misschien kan zijn DDS-blogbuddy Labohm hem even uitleggen waarom het water op zijn dak, ondanks tien jaar global cooling, toch nog steeds vloeibaar is?
Verwarring alom! En hoe komt dat? Omdat de Amerikaanse en Noord-Europese (burger)journalisten de afgelopen weken wat sneeuw zagen. De rest van de wereld inclusief de Inuïts hadden het veel warmer dan normaal. Waardoor werd dat veroorzaakt? Een zwakke Arctische Oscillatie zorgde ervoor dat koude poollucht zich zuidwaarts kon verplaatsen. Climate Denial Crock of the Week legt het even uit: helder en kalm: It’s so Cold, there can’t be Global Warming
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Losse berichten over de toestand in Haïti.
Ook de uitzending van VPRO’s Beagle gezien over de rampzalige zalmkweek in Chili? In Noord-Amerika beginnen ze nu met duurzame zalmkweek.
Ali Chemicali krijgt de doodstraf, voor de vierde keer.
Alweer een brand in de sloppenwijken. Dit maal in Manila en wel met 1 dode. En 4000 mensen dakloos. Is lastig om zoiets te voorkomen natuurlijk
In Roemenië zijn er plannen om het oude paleis van Ceausescu om te bouwen tot het grootste winkelcentrum van Europa. Niet tot ieders genoegen.
Hoezo crisis?
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
“Ik ben voornemens eruit te komen, maar het zal niet makkelijk zijn. In het internationaal recht bestaat nauwelijks een midden. Dat moet je tot op het bot uitdiscussiëren?”
Wouter Bos houdt nadrukkelijk de mogelijkheid open dat het kabinet valt over het Irak-rapport van de commissie Davids.
“There is a Haitian saying which might upset the aesthetic images of most women. Nou led, Nou la, it says. We are ugly, but we are here. Like the modesty that is somewhat common in Haitian culture, this saying makes a deeper claim for poor Haitian women than maintaining beauty, be it skin deep or otherwise. For most of us, what is worth celebrating is the fact that we are here, that we against all the odds exist. To the women who might greet each other with this saying when they meet along the countryside, the very essence of life lies in survival. It is always worth reminding our sisters that we have lived yet another day to answer the roll call of an often painful and very difficult life.”
Edwidge Danticat
GeenStijl gaat rustig verder met “denialgate”
Shopt wel heel selectief uit New Scientist-artikel.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.