Post-atheïst | Kerk en staat

Ik heb Harm Schilder nooit ontmoet, dus ik maak een voorbehoud, maar het lijkt me iemand met wie ik slaande ruzie krijg. Dat hij in Tilburg woont, prima. Dat hij pastoor is, oké. Dat hij de kerkklokken luidde, dat wordt lastiger. Dat hij het deed om kwart over zeven ’s morgens, vind ik tactloos. Dat hij, toen erover werd geklaagd, weigerde rekening te houden met de omwonenden, beschouw ik als ongemanierd. Dat hij het toelichtte met als argument dat hij de buurtgenoten ‘wilde laten weten dat er in de kerk ook voor hen werd gebeden’, maakt me onbeschrijflijk kwaad. Dat wil zeggen, ik kan mijn kwaadheid wel beschrijven, maar zelfs op GeenStijl zou het worden weggejorist. Wat beweegt zo’n man? De simpelste verklaring is dat het gewoon een vervelend persoon is. Als een land maar groot genoeg is, is er altijd wel een pastoor die zichzelf ervan zal overtuigen dat godsdienst vóór beschaafde omgangsvormen gaat. Maar vermoedelijk is dat wat al te simpel geredeneerd.

Door: Foto: Post-Atheïst

Quote du jour | Zondag

We voetballen toch ook op zondag? Er kan van alles op zondag, waarom niet stemmen? Ik maak me steeds meer zorgen over de gijzeling door de christelijke minderheid in Nederland. Dat zie je ook terug in de nationale politiek waar de macht van een paar christelijke zetels de laatste jaren aan het toenemen is. Dat stuit mij tegen de borst.

Hoogleraar staats- en bestuursrecht Wim Voermans vindt het maar onzin dat we niet gewoon op zondag voor het Europees Parlement konden stemmen.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Helgi Halldórsson (cc)

Een volmaakte dag

ACHTERGROND - Een gedeelde vrije dag is essentieel voor onze samenleving, meent prof. dr. Hans Achterhuis.

De sabbat was van oorsprong een dag gevrijwaard van werk, voor diepe rust en bezinning. Tegenwoordig gebruiken we de zondag om te sporten, om te winkelen of om gezellig naar de dierentuin te gaan. Zien we hier een teloorgang van een belangrijke religieuze traditie? In de reeks 10 Geboden revisited verkent prof. dr. Hans Achterhuis de betekenis van het vierde gebod de sabbat, tussen toen en nu.

‘Ik verzeker u dat deze dag volmaakt is.’ Zo sprak God tegen het volk van Israël over de sabbat. Daarmee werd deze speciale heilige dag ingelast, waarop alle arbeid werd gestaakt. De gelovigen wijdden hun dag aan nadenken over God. Maar naast deze religieuze invulling, had de sabbat ook nog eens sociaal en politiek gewicht. Het hebben van een eigen gebruik was een manier waarop men zich als groep kon onderscheiden. Door de eeuwen heen voorzag het principe van de sabbat het Joodse volk van een eigen identiteit. Maar dat betekent niet dat de balans tussen werk en rust in andere culturen en tijden niet belangrijk was. Integendeel.

Lekker lui

Om de waarde van werk en vrije tijd door de eeuwen heen te begrijpen, gebruikte de socioloog Max Weber de termen ’traditie’ en ‘moderniteit’. Aan de hand van deze begrippen ziet hij door de tijd heen een interessante wisselwerking, waarin de waardering van arbeid en vrije tijd steeds verschuift. Zo zien we in de vroege tradities dat men arbeid een beetje beschouwt als taboe, het is iets voor het plebs en slaven.

Foto: Post-Atheïst

Post-atheïst | Lof der koopzondag

COLUMN - Lenderings weekendritueel: op zaterdag koopt hij ’s ochtends zes kranten, vervolgens zet hij de telefoon uit en daarna is hij de hele middag aan het lezen. Gek genoeg gaat dat hem steeds sneller af. Aan de borreltafel wil hij nog wel eens roepen dat het komt doordat er steeds minder nieuws staat in de weekendbijlagen, maar eigenlijk weet hij beter. De weekendbijlagen waren ook vroeger niet veel soeps.

Ook dertig jaar geleden waren er teveel columnisten die te weinig hadden te melden en dus maar een stukje wijdden aan clichékwesties als de zondagsrust. Zulke bijdragen waren er in twee soorten: óf de columnist klaagde over de gruwelijke saaiheid van het gedwongen nietsdoen óf hij hekelde het hemeltergende consumentisme der koopzondag en prees de voordelen van de rust.

De verdwijning van de eerste soort columns was voorspelbaar. De aanpassing van de Winkeltijdenwet behoort tot de daverendste successen van het Eerste Kabinet-Kok en valt niet langer terug te draaien. De columnist die anno 2013 nog schrijft over de verstikkende leegheid van de zondagen, loopt achter de feiten aan. Zelfs de weekendbijlagen willen iets actuelers.

Minder voorspelbaar was de verdwijning van de tweede soort column. Deze is des te opmerkelijker omdat het argument dat het zinvol is af en toe een rustdag in te lassen, niet helemaal zonder waarde is.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Bestel je boeken bij Bazarow

Bazarow is een verkopende boekensite, waar je ook recensies, nieuws, een agenda en een digitaal magazine kan vinden. Nog niet alles is af, maar veel boeken zijn al te vinden en er komt de komende maanden steeds meer bij.

Het doel van Bazarow is om een site te vormen die evenveel gemak biedt als de online giganten maar die wél teruggeeft aan de boekensector. Tegen roofkapitalisme, en voor teruggeefkapitalisme, bijvoorbeeld door te zorgen dat een flink deel van de opbrengst terug naar de sector gaat en door boekhandels te steunen.

KORT | Zondagsrust

OPINIE - Het voorstel om de zondagsrust uit het wetboek te schrappen is een onzalig idee. Niet omdat de christelijke minderheid er zo op gesteld is. Maar omdat het niet het algemeen belang dient.

Vrijheid is een groot goed. Dus ook de vrijheid om op zondagochtend in plaats van naar de kerk naar de Bijenkorf te kunnen gaan en zeker te weten dat die open is. Maar we kiezen er in dit land voor om op bepaalde punten de vrijheid te beperken in het algemeen belang. Zo mag je niet met alcohol op achter het stuur en mag je niet te hard rijden. En ook hebben we gezamenlijk besloten om een werkweek tot 40 uur te beperken (voor de meeste werknemers dan).

Zondagsrust hoort in het rijtje zaken die het algemeen belang dienen. De maatschappij wordt er niet socialer van als we naar een 7 dagen per week 24 uur per dag economie gaan. De mens is erg slecht in het beperken van zijn eigen korte termijn behoeftebevrediging. Daarom is het goed om een dag in de week even een pauze in te bouwen zodat andere zaken aandacht krijgen.
Dan maar wat minder economie. Dan maar wat minder vrijheid. En dan maar op zondag omdat we daar zo aan gewend zijn geraakt, niet omdat de christenen dat willen.

Foto: Eric Heupel (cc)

Open de winkels op zondag!

De kogel is door de kerk. Woonboulevard Alexandrium mag van de rechter iedere zondag open zijn, ondanks dat de locatie geen toeristische functie heeft.

Minister Rouvoet (Foto: Wikimedia Commons/?)

De ChristenUnie is ongerust over de uitspraak. De partij voert namelijk een “strijd tegen de 24-uurs economie”. Deze uitspraak heeft volgens de partij grote gevolgen voor de zondagsrust, de positie van medewerkers en kleine winkeliers die geen 7 dagen per week open kunnen zijn.

Zoals altijd probeert de ChristenUnie haar confessionele standpunt te vermommen als een wereldlijk. Maar zoals zo vaak houden haar argumenten geen stand. Allereerst is de strijd tegen de 24-uurs economie al lang en breed verloren. Het verhogen van het aantal openingsuren van 60 tot 70, van de beschikbare 168 uur per week, komt bij lange na niet in de buurt van een 24-uurs economie. Deze economie is allang een feit en speelt zich af op het internet, waar winkels zo’n beetje alle dagelijkse en incidentele benodigdheden al jarenlang 24 uur per dag, zeven dagen per week verkopen.

Sowieso is het “zeven dagen per week”-argument nogal een zwak argument. Opening op zondag toestaan wil nog niet zeggen dat een winkelier dat moet doen, noch betekent het dat een winkelier zeven dagen per week open zal moeten zijn. Ik kan me goed voorstellen dat bijvoorbeeld de maandag zo’n slappe dag is dat een winkelier besluit de zaak op die dag dicht te gooien, de jood dat op zaterdag doet, en de moslim op vrijdag.

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Foto: Eric Heupel (cc)

Quote van de Dag: Zondagsrust

“Als het landsbelang in het geding is, mag iedere minister ons op zondag bellen. Maar deze situatie waar we nu wereld- wijd in zitten, moet op een meer afgewogen manier worden behandeld dan waar de zondagavond ons ruimte voor biedt. [..] De minister mag mij altijd bellen, 24 uur per dag. Maar ik ga er wel vanuit dat hij een juiste inschatting maakt van de urgentie van zijn telefoontje. Hij weet dat zondagsrust ons een lief ding waard is.”

Kamerlid Ernst Cramer, woordvoerder Financiën van de ChristenUnie stelde het niet op prijs dat hij op zondag persoonlijk werd geïnformeerd over het nieuwe steunplan voor de ING. Volgens hem was er geen sprake van een noodsituatie omdat het onderwerp al enkele weken speelde.

Foto: Eric Heupel (cc)

Bijna dodenherdenking…

En de redactie van GC heeft dan voor de verandering even écht geen commentaar. Gisteren herdachten een paar christelijke gemeenten de oorlogsdoden om “geen mensen voor het hoofd te stoten” in verband met de zondagsrust. Dat deze actie andere mensen wél voor het hoofd stootte was een onbedoeld, maar op zich wel grappig bij-effect.

In de gemeente Zaamslag wordt er deze dodenherdenking stilgestaan bij een wel heel recente dode. Een inwoner van die plaats kwam tijdens koninginnenacht om het leven door zinloos geweld.

De GC-redactie vraagt zich af: Hoe en wie gedenkt u op deze avond?

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.