Jongen krijgt politiebezoek na gebruik woord “bom” in Whatsapp-bericht aan vader
Beter bewijs dat u permanent afgeluisterd wordt is er niet.
Op 6 juli 2013 publiceerde de Britse krant The Guardian het eerste interview met Edward Snowden, tot dat moment systeembeheerder voor het Amerikaanse National Security Agency. Snowden kreeg door zijn werkzaamheden een gedetailleerd beeld van de mate waarin de NSA een wereldwijde Big Brother-staat in het inrichten was. Vrijwel alle elektronische communicatie wereldwijd werd realtime getapt, telefoons, laptops en servers werden gekraakt en softwarebedrijven werden gedwongen hun systemen met lekken op te leveren om dit mogelijk te maken. Vermoedens van dergelijke activiteiten door onder meer Amerikaanse veiligheidsdiensten bestonden al decennia (zie dit artikel uit 1999) maar de schaal van de onthullingen die Snowden naar buiten brengt doet zelfs de meest paranoia-experts de rillingen over de rug lopen. Een korte opsomming en wat je er als burger aan kan doen.
Beter bewijs dat u permanent afgeluisterd wordt is er niet.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
ACHTERGROND - Morgen, woensdag 9 oktober, wordt Ross William Ulbricht, die vorige week dinsdag door de FBI in San Francisco werd gearresteerd, voorgeleid. Hij wordt ervan verdacht onder de schuilnaam “Dread Pirate Roberts” (DPR, naar een fictief personage uit de film The Princess Bride) het brein te zijn geweest achter Silk Road, de online zwarte markt voor allerlei illegale diensten en goederen, die zo’n tweeëneenhalf jaar heeft bestaan. De naam Silk Road was ontleend aan de zijderoute, het historische netwerk van handelsroutes tussen Europa, India en China, die via Centraal-Azië liepen.
Ulbricht zou de site uit ideologische motieven hebben opgericht. Volgens een artikel in Forbes Magazine van 29 april dit jaar is ‘DPR geen doorsnee-cybercrimineel, […] maar een libertariër en cypherpunk die uit hetzelfde hout is gesneden als Julian Assange van WikiLeaks.’ Op de online fora die met Silk Road verbonden waren, publiceerde hij lange manifesten en politiek-filosofische overpeinzingen. Over Silk Road schreef hij zelf onder meer:
Silk Road is gebaseerd op libertaire principes. […] Het is geen utopie. [Silk Road] wordt gereguleerd door de krachten van de markt, niet door een centrale macht. […] Dezelfde principes die Silk Road tot bloei hebben gebracht, werken overal waar mensen samenkomen. Het enige verschil is dat de staat er met zijn diefachtige, moordzuchtige handen niet bij kan.
OPEN DRAAD - Vorige week woensdag werd de website Silk Road op zwart gezet en de oprichter van de site, die zich Dread Pirate Robert noemde, opgepakt. Silk Road was een soort zwarte markt voor wapens, drugs en andere illegale zaken en bevond zich op het zogenaamde deep web, ontoegankelijk voor normale browsers en internetters, maar prima te vinden voor wie wist waar-ie naar moest zoeken. Op Silk Road werd betaald met Bitcoin, een digitale munteenheid.
Hoe verhoudt een website als Silk Road, waar illegale waar wordt verhandeld, zich tot het recht op privacy? De Amerikaanse overheid lijkt erop gebrand zaken die zich grotendeels aan het oog van Big Brother onttrekken neer te slaan. Maar als die zaken illegaal zijn, is dat hen dan goed recht? En wat betekent dat dan voor Bitcoin? Hoe werkt dat eigenlijk, dat deep web? Zouden we allemaal anoniem moeten surfen? Of doen we dat al, en is Tor steeds meer een hipster gadget dan een noodzakelijke bescherming van je online privacy?
Sargasso onderzoekt het deze week in het Themablog: Big Brother is boos.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
U kunt vast nog wel een paar aanvullingen geven.
ANALYSE - Shortly after the initial release of some documents from whistleblower Edward Snowden I wrote a little summary about the IT-policy implications for Europe based on earlier columns. A lot of additional documents have come out since then and we can basically conclude that almost every computer system on the planet is fully broken or at least very vulnerable to NSA interference or manipulation.
Nobody, including the NSA, Edward Snowden, Glenn Greenwald has a total oversight of all the in the tens of thousands of documents let alone the political or strategic implications of the info contained in them. Most of the news keeps focusing on the ‘scandal’ aspect and/or the person of Snowden. Being angry at the US government (practised by most opponents) and attacking the person of Snowden (a favorite of apologists of the US regime) distracts from defining adequate policy responses and so far there have been precisely none in Europe. This constitutes a massive failure of the various EU governments to protect their citizens’ rights and the economic sovereignty of their nations. It is also strange in light of the fact that an adequate policy response had already been formulated in July 2001 and really just needs to be implemented.
But every now and then the disinfo spread by some apologists for the behaviors of the NSA is useful for understanding how much worse the situation may just turn out to be. This article by a former NSA employee and ‘counterintelligence expert’ is a nice example of an attempt at smearing the whistleblower while actually digging the hole the NSA (and the US regime) is in much, much deeper. The piece claims Snowden secretly worked for Russian intelligence all along. While I do not share the authors views on Snowden’s motivations or allegiances the suggestion that outside organisations could have agents inside the NSA has some interesting implications.
If I understand the gist of this post correctly there is a much bigger breach than one would conclude based on the mainstream news from The Guardian. Not only can (and does) the NSA collect pretty much everything anyone does in the digital realm by breaking systems and breaking into systems. They then are unable to protect this sigint goldmine from falling into the hands the agents of foreign intelligence organisations. So now all our data is in the hands of both the US and Russian governments. This begs the question what other organisations have deep-cover moles inside the NSA using its infrastructure to do the hard works of global sigint for them? The Chinese government? A South-American drugs Cartel? Private Military Companies? Journalists-activist-terrorists? Goldman Sachs? The implications are astounding.
If what this academic-with-the-columnist-style says it true the disaster is exponentially much bigger than it would initially appear to be and this has very little to do with any ‘damage’ to the US image or its ability to ‘do’ intelligence. First America gave the world the Internet as a global communication infrastructure and now it has given an unknown number of completely unaccountable actors the keys to this infrastructure to do with as they please.
A Russian/Chinese/Israeli/Iranian spy will benefit both from the sigint collected by the NSA systems and even more from the info about what the US Intelligence community is (and is not) looking at. They could maybe also manipulate the collection process to steer the NSA away from things they would like to remain unseen. Any serious spy organisation would spend a lot of resources on creating that ability since the US has made itself totally dependent on signals intelligence as opposed to humans in the field who speak languages and understand cultures.
If the NSA has created a global spying machine whose output they cannot control perhaps it would be best to shut the whole thing down today. This would also have the additional benefit of respecting the human right of privacy (as described in Article 12 of the universal declaration of human rights) for most of humanity.
OPINIE - In de week dat Google ronduit zei dat Gmail-gebruikers geen privacy moesten verwachten, in het jaar van Snowden en de NSA, in het tijdperk van Google Glass, kochten wij een nieuwe fotocamera. Met ingebouwde zoomlens die optisch tot vijftig keer en digitaal tot honderd keer vergroot. U kunt op Flickr zien wat 50x zoom betekent voor een dorpje op vier kilometer afstand (gemeten in Google Maps). Dat is geweldig leuk natuurlijk, als je zoals ik een beetje een uitzicht hebt om te verkennen.
Maar je hoeft het niet op vier kilometer afstand te zoeken. Dit is een auto op 250 meter afstand van mijn badkamerraam (een uitsnede; opklikken voor origineel formaat); deze man weet niet eens dat ik besta, laat staan dat hij mijn camera gezien heeft – zo’n telelenskanon heeft het ding niet. Ik zal u de blik in de keuken van de buren op 50 meter afstand besparen.
Het punt is dat we kunnen piepen over Google Glass, bezwaar kunnen maken tegen Gmail en kunnen protesteren tegen PRISM totdat we een ons wegen (of totdat de Amerikanen “ineens” met een terror alertkomen natuurlijk), maar dat iedereen inmiddels met een cameraatje van zo’n vijfhonderd euro de houdbaarheidsdatum van het biertje van de overbuurman kan lezen. Bij wijze van spreken – maar dat is nog maar een kwestie van tijd want vijf jaar terug was mijn “oude” cameraatje met 10 keer zoom nog da bomb.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
COLUMN - Eind vorig jaar hoorden we voor het eerst over etalagepoppen die het winkelend publiek observeren. De zogeheten EyeSee paspoppen zijn uitgerust met camera’s – die, heel slim, in de poppenogen zijn verborgen – en beschikken over gezichtsherkenning. Winkelketens die de poppen gebruiken, kunnen op die manier ongemerkt hun potentiële klanten volgen en hun gedrag analyseren. Welke routes lopen mensen door de winkel, waar blijven klanten het langste hangen, komen dezelfde klanten vaker terug, hoe vaak komt een klant in de winkel voordat hij of zij iets koopt.
Dat voelt eigenlijk al betrekkelijk akelig. Maar dat het nog stukken onsmakelijker kan, bewees een bedrijf in Londen. In het centrum van die stad worden mensen sinds kort heimelijk gevolgd door de prullenbakken die her en der op straat staan.
Het bedrijf Renew plaatste kort voor de Olympische Spelen van 2012 honderd afvalbakken in het centrum, en rustte die uit met digitale advertentieschermen. Via een internetconnectie konden de advertenties snel worden ververst of aangepast, en konden adverteerders zodoende handig inspelen op de sportuitslagen.
Deze zomer heeft Renew twaalf van deze afvalbakken, allemaal gepositioneerd langs een drukke winkelstraat, opgewaardeerd. Het bedrijf voorzag ze van software die via wifi contact probeert te maken met de mobiele telefoons van de mensen die voorbij lopen. De afvalbakken lazen het unieke nummer uit dat elke mobiele telefoon (het MAC-adres) en bewaarden dat. Op die manier volgden de afvalbakken de route, het wandeltempo en het patroon van de voorbijgangers: bij welke etalages stopten ze, in welke winkels gingen ze naar binnen.
SATIRE - Een al wat oudere parodie van The Onion over Facebook, maar in het licht van de huidige onthullingen van Edward Snowden nog steeds heel relevant.
Goh
We zijn wat laat, maar we willen zeker weten dat iedereen dit leest en dan denkt “1984 wasn’t meant to be an instruction manual”
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.