Omdat Francisco van Jole geen reactiemogelijkheid heeft op zijn weblog, maar dit hem er niet van weerhoudt prangende vragen het wereldwijde web op te slingeren, leg ik het graag aan u voor. Zelf werd ik in het artikel [uit NRC van twee weken geleden waarin het verzetsverleden van Campert werd ontkracht-red] getroffen door een uitspraak van Hans Renders, biograaf van Jan Campert: "Er deden direct na de oorlog al veel geruchten en bedenkelijke verhalen over Campert de ronde, maar die kwamen van mensen die zelf in de oorlog niet allemaal even brandschoon zijn geweest. Maar dit verhaal komt uit een onverdachte hoek van het voormalige verzet." (..) Is het communistisch verzet onverdachte hoek? Daar is nogal wat op af te dingen. Zonder iets af te willen doen aan de verzetsdaden van de communisten kan gesteld worden dat ze nogal in hun eigen werkelijkheid leefden. (..) [De] ervaring, dat communisten hun andersdenkende medestrijders voor fascisten en verraders uitmaakten, was voor Orwell reden om romans als Animal Farm en 1984 te schrijven die beide gaan over het uit ideologische overwegingen compleet verdraaien van de werkelijkheid. Hoe zou Orwell, aan wie we denkbeelden als Big Brother en Koude Oorlog te danken hebben, de geschiedenis in zijn gegaan als hij was gesneuveld in de straten van Barcelona en de communisten het mochten navertellen?"
Een studentenprotest doe je tegenwoordig niet zonder bijbehorend weblog.
En daar plemp je dan ook gelijk al je protest-dilemma’s online:
Fractievoorzitter van GroenLinks in de gemeenteraad, Maarten van Poelgeest, wil naar binnen,
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
In deze tijden waarin het zo hip is om af te geven op het socialisme en “de linkse kerk” en dergelijke is wellicht niet zo hip, maar wel nodig, om even stil te staan wat de communisten in Nederland o.a. op deze dag in de geschiedenis hebben betekend. 25 februari 1941 vond namelijk in Amsterdam de zogenaamde FebruariStaking plaats. Dit protest tegen de Duitse bezetter en met name de jodenvervolging werd georganiseerd door Nederlandse communisten.
Ik weet wel, menig Sargasso bezoeker hoort veel liever over de tientallen miljoenen hongerdoden ten gevolg van het communisme (alsof er als gevolg van het kapitalisme nog nooit
Afgelopen zondag had ik een paar linkjes verzameld rondom Gannongate. Jeff Gannon was een Witte Huis verslaggever die onder een valse naam, werkzaam voor een bedrijf van republikeinse activisten, allerlei inkopvragen aan George Bush stelde. Nadat hij had gevraagd hoe de president dacht samen te kunnen werken met van de realiteit losgezongen democraten, zijn enkele webloggers in Gannon’s verleden gaan spitten met opmerkelijke resultaten.
Omdat de interne reglementen van dit weblog bepalen dat op linkdumpen een enkeltje Sargasso Werkkamp ™ staat, moest ik nadenken hoe deze linkjes aan u te presenteren. Het leek mij aardig om eens een fair and balanced stukje te schrijven op de Fox News-wijze. Ik moet u zeggen, dat beviel wel. Het typt lekker weg want je bent geen tijd kwijt met zoeken naar afgewogen woorden. Het stukje begon ik met enkele nog enigzins gerechtvaardigde sneren naar een misplaatst compliment van de Duitse regering aan Poetin om vervolgens volledig te ontsporen en terechte kritiek als gezeur weg te zetten. Door zinnetjes als “Zij [anti-Bush bloggers] schuwden niet om de meest persoonlijke informatie over de kale journalist openbaar te maken zoals zijn seksuele verkeerde gekantheid en zelfs [SICCERDESIC!] zijn echte naam” en door te wijzen op Gannon’s zwakke verdediging, dacht ik dat mijn intenties zo opvallend zouden zijn als Paris Hilton op een SGP-vergadering.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Even wat cultuurrelativisme zoals dit tegenwoordig zo mooi heet.
“Wetgeving en bestuur mogen de prediking van het Evangelie niet hinderen, maar moeten deze bevorderen. De Kerk van Christus dient wel onderscheiden te worden van elke vereniging en moet naar eigen rechten beschermd worden.
Dientengevolge behoren ongeloofspropaganda, valse religies en anti-christelijke ideologie
De immer guitige en fris ogende wereldleider George Walker Bush is vandaag begonnen met een vijfdaags bezoek aan de EU. Voorafgaand aan zijn aankomst in Brussel vandaag, het epicentrum van de Unie, heeft hij een plekje in zijn drukke agenda ingeruimd voor een interview met de Belse staatstelevisie. Wie enkel Texaanse spierballentaal voorspelde, komt op voorhand al bedrogen uit. De president sprak ondubbelzinnig zijn voorkeur uit voor een diplomatieke oplossing in het conflict met Iran. Bush wil graag op een positieve manier de banden met Europa aanhalen en weet dat zijn federale staten en het allegaartje hier op het continent tot elkaar zijn veroordeeld. In zijn wekelijkse radiorede verwoordde hij het als volgt: “America and Europe are the pillars of the free world. We share the same belief in freedom and the rights of every individual, and we are working together across the globe to advance our common interest and common values.” Alhoewel dat natuurlijk wel ietwat veel eer is voor een unie met landen als Duitsland en Frankrijk, toont Bush’ een begenadigd politiek analist te zijn met een duidelijke agenda, die van de individuele vrijheidsrechten. Ik wijs de lezer graag op het verschil met aan de ene kant de Duitse Bundeskanzler Schroeder die Poetin prijst om zijn democratische gezindte (vandaag in de pampieren NRC gelinkt aan de oliebanden tussen Duitsland en Rusland) en aan de andere kant Dubya die niet zal aarzelen om Poetin op diplomatieke edoch ongetwijfeld duidelijke wijze aan te spreken op dubieus anti-democratisch gedrag.
Een week na de staatsgreep in Nepal komen de landelijke kranten weer uit. Alleen is het nieuws totaal veranderd. De kranten lijken te schrijven over onbenullige zaken als huisdierverzorging en “welke kleur sokken te dragen”. Maar wie beter leest, leest tussen de regels een stil protest van nepalese journalisten tegen de censuur en het geweld in hun land.
Koning Gyanendra heeft Nepal omgevormd tot een dictatoriale monarchie en wil op deze wijze een machtsgreep van maoﳴische guerilla voorkomen. Nepal werd vrijwel volledig afgesloten van de buitenwereld en de kranten verschenen ruim 驮 week niet. Nu maakt het nepalese weblog United We Blog, dat onderhouden wordt door nepalese journalisten, melding van de merkwaardige transformatie van de nepalese media.
Nepali Times, a weekly, wrote about the sudden fall of trees in the city and called upon the concerned authorities to restore the greenery in the valley. The Post?s headline was ?Socks in the Society”. Was that metaphoric? Well, for some, yes. For many, all those odd editorials were metaphoric. They were speaking the papers disapproval of what the King did a day ago? (United We Blog) [via bengaals blogger The3rdWorldView]
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Ik kan het niet anders zien dan dat ze [D66] het ene speeltje – het opkomen voor homo’s – hebben ingeruild voor het andere: het verdedigen van het vrije woord. Kennelijk ziet een populistische partij als D66 er geen been in de belangrijkste strijdpunten te veranderen, wanneer daar politieke winst door valt te behalen.”
Voormalig RPF-kamerlid Leen van Dijke wil excuses van D66 omdat de partij niet meer staat achter de toenmalige afkeuring van Dittrich over Van Dijke’s uitspraak uit 1996 “Ja, waarom zou een homoseksueel beter zijn dan een dief?”.
Ze hebben een eigen school, de Volkel Elementary School en af en toe wint hun restaurant een militaire prijs. Maar verder is er bitter weinig bekend over de 110 mannen en vrouwen van de Amerikaanse 703e Munss-eenheid die op Volkel ’s werelds meest explosieve munitie beheren. Kernwapens om precies te zijn, zo’n twintig stuks.
20 kernbommen in Volkel. Niemand wil/mag het weten. ‘Er zal altijd een dreiging tegen ons zijn’, aldus
En toen kwam Philip Dewinter.
Je moet het de meneer nageven -hij heeft het ver geschopt voor een rasechte Bruggeling (het ‘Veneti
“Wat betekent het feit dat plutonium zoekraakt voor de veiligheid van kernenergie?”
… luidt een kamervraag van oud-stenengooier Duyvendak aan de Ministers van Binnenlandse en Buitenlandse Zaken.
[Wat betekent het feit dat een koe een haas kan vangen voor de veeteelt?]
Laurens L. van Esc ontdekt een Cal Thomas wannabee: Debbie Schlussel.
En zoals het wannabees betaamt gaan ze altijd nog weer een stapje verder dan hun idool. Hier spreekt Groot Denker Debbie:
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
