Jacht op Cheney geopend

KSTn = Selectie uit recente KamerSTukken.

Vier willekeurige stukken vandaag.

Allereerst wat taalvervuiling. Mijn oog viel op het woord “Gender Mainstreaming” in de titel van een rapport over emancipatiebeleid. Jammer dat het weer in het Engels moet. Maar wat betekent het eigenlijk? Gelukkig geven ze een definitie:
het (re-)organiseren, verbeteren, ontwikkelen en evalueren van beleidsprocessen op zo’n manier dat het perspectief van gendergelijkheid wordt geïntegreerd in al het beleid, door de actoren die normaal dat beleid maken. Het kan ook worden gezien als een middel om de kwaliteit van het reguliere beleid te verbeteren door de doelstellingen van het emancipatiebeleid (rijksbreed en per departement) duurzaam na te streven. Daarnaast blijft specifiek beleid gericht op de doelgroep vrouwen en/of meisjes vaak nodig om specifieke achterstanden op te lossen.

Mij zijn ze kwijt. Overigens is de tussentijdse conclusie niet echt positief. En dat terwijl er toch van die harde internationale afspraken gemaakt zijn.

Dan wat kamervragen.
Eerst eentje waar ook al antwoord op gegeven is. Leden Meijer en Dijsselbloem (PvdA) hebben vragen gesteld over het op te richten Maatschappelijk Topinstituut voor de steden (let op de hoofdletters)(Netherlands Institute for City Innovation Studies (NICIS)). Waarom dat er nou moet komen naast bestaande instituten als het Kenniscentrum Grote Steden, wat dat gaat kosten en wie dat gaat betalen. Antwoord van de minister is duidelijk. De rijksoverheid is incompetent en kan kennelijk niets doen aan grote stedenbeleid. En het begint met 5 miljoen euro. En wij betalen.
Kolder. Belachelijk. Rookgordijnen. Belangenverstrengeling. Pure ambtelijke werkverschaffing. Bezigheidstherapie. Niet doen dus.

KSTn = Selectie uit recente KamerSTukken.

Soms ontdek je door het lezen van kamerstukken nieuwe zaken. Zo blijkt er al een tijdje een zogenaamd Centrum voor ethiek en gezondheid te zijn. Een van de vele orgaantjes die het Rijk rijk is. De kamer kreeg een evaluatierapport aangeboden over dit instituut dat sinds 2002 bestaat.

Er staan inhoudelijk niet veel interessante zaken in en het rapport loopt niet echt soepel. Maar 1 ding viel me op. Het CEG heeft een signalerende rol m.b.t. ethische vraagstukken op het vlak van ontwikkelingen in de gezondheidszorg. Maar die rol richt zich heel erg op de politiek. Het CEG voedt de politieke discussie zeg maar. Maar uit het feit dat zelfs in de evaluatie 33 keer het woord “politiek” gebruikt wordt en slechts 3 keer het woord “burger” leid ik af dat het aspect “representatieve democratie” wat in het gedrang komt. Ja, ja, ik weet het, de kamerleden zijn gekozen en vertegenwoordigen de burgers. Maar als de politici alleen maar naar instituten luisteren die zich op politici richten en weinig luisteren naar burgers, krijg je een soort politieke zelfbevrediging waar niemand gelukkig van wordt. Maar goed, misschien zie ik dat te zwart.