1. 3

    Lijkt mij van niet. Een gedragscode, bah. Tenminste, bah als het zo wordt opgelegd. Als de journalisten onderling een gedragscode afspreken, vrijwillig, dan lijkt me dat prima. Datzelfde geldt voor politici. Maar samen met elkaar afspraken maken, kom op zeg! We hebben hier toch persvrijheid?

  2. 7

    Nee.

    Maar een goed publiek debat over de betekenis van woorden, consequenties van wat je zegt, het zogenaamde (en overigens niet-bestaande) ‘recht om te beledigen’ (Gisteren Hirsi Ali in Berlijn gezien? Vreselijk, wat een arrogante puber!) lijkt me niet overbodig.

    Ieder niet-autistisch kind van vier weet dat woorden consequenties kunnen hebben, dat je daar iemand mee kunt kwetsen, en dat je in wat je zegt dus rekening te houden hebt met een ander. “Zender, boodschap, medium én ontvanger”, weet u nog?
    Waarom willen zoveel mensen dan de vrijheid van meningsuiting invullen op een manier alsof er überhaupt geen andere mensen bestaan? “Ik zeg wat ik wil, wens met niemand rekening te houden en ben ook niet aanspreekbaar op wat ik heb gezegd.”

    Bah, bah, bah wat een egocentrisch onvolwassen gedoe allemaal.

  3. 9

    De heer van Hulten had het ook over het gedrag van politici. Dat ze moeten stoppen met al dat gelek. Journalisten komen pas op de 2e plaats in dit verhaal, omdat ze zich laten gebruiken door politici. Dat is opgepikt, verdraaid en wordt vervolgens afgekeurd op de verkeerde argumenten. Who cares. Het zijn meningen en dat is subjectief en daar kan je vervolgens niets over zeggen.

    We hebben toch de vrijheid van meningsuiting in dit land. Dus van Hulten mag zeggen wat hij wil. Als je het daar niet mee eens bent dan beperkt je de vrijheids van meningsuiting. Hij mag dus niet alleen alles zeggen wat hem in de kop op komt, maar hij heeft dus ook gelijk.

    De vrijheid om een mening te uiten is niet onderhandelbaar. Hoewel als je dat zegt, je de meningsuiting al direct onderhevig maakt aan de politiek. Kniesoor die daar op let.

  4. 10

    Wat is er mis met al dat gelek? Wat mij betreft moet lekken niet nodig zijn, omdat politiek(e besluitvorming) transparant moet zijn en dus het hele proces openbaar. Als er zaken zijn die geheim moeten blijven dan weet je eigenlijk al dat het gaat om zaken die niet in orde zijn.

  5. 11

    Ik ben op zich tegen een gedragscode, maar als er dan toch een moet komen dan voel ik wel voor een paragraafje over het maken van onderscheid tussen hoofd- en bijzaken. Heb toch het idee dat de relletjes de inhoud soms overschaduwen. En dat echt serieuze relletjes ondersneeuwen in al dat relgeweld.

  6. 12

    Er wordt hier wel heel hard vastgehouden aan de vrijheid van meningsuiting. Maar er zijn meer gevallen waar de vrijheid van meningsuiting ondergeschikt is aan regels. Zoals bij rechtbanken. Kennelijk vindt iedereen dat wel acceptabel dat er daar (voor de bescherming van mogelijk onschuldige verdachten) een grens gesteld wordt. Oftewel, als er maar een goede reden voor is.
    Waarom is een beter/eerlijker/gebalanceerder politiek proces niet een heel goede reden om regels met de media af te spreken? Als daarmee de democratie gedient is?
    Waarom is het zo’n raar voorstel om te zeggen dat bijvoorbeeld correcties op fouten net zo prominent moet publiceren als de fouten zelf? Is het niet een morele plicht van journalisten om de zaken correct weer te geven? Is het dan niet van belang dat de lezers net zo duidelijk zien dat iets fout was als waarmee het aangekondigd wordt om te voorkomen dat ze een schreef beeld krijgen?
    Stel dat de Telegraaf in het grootste lettertype de kop “VVD voor afschaffing hypotheekaftrek” neerzet. Maar dat blijkt fout te zijn. Drie dagen later zetten ze op pagina 5 in het hoekje een correctie. Hoeveel mensen houden dan toch onterecht de indruk dat de VVD eindelijk voor de afschaffing van de hypotheekaftrek is?

    Zo zijn al de voorstellen van dhr van Hulten te motiveren. Het is te makkelijk om ze allemaal gewoon van tafel te vegen onder het kopje “vrijheid van meningsuiting”.

  7. 13

    Nee. Niet vanwege vrijheid van meningsuiting, maar omdat dit weer een typisch geval is van zinloze nutteloosheid. Van Hulten stelt voor om niets meer te doen op basis van anonieme bronnen. De gedachte lijkt sympathiek, maar dringt uiteindelijk pers en politici nog verder in de achterkamertjes. Verder vraag ik me af of hij niets beters te oden heeft. Bijvoorbeeld discussiëren op Sargasso.

  8. 14

    Ja, een convenant waarinstaat dat onze exelenties regeren (in tegenstelling tot het gepruts wat ze nu laten zien) kamerleden de regering controleren (in tegenstelling tot het gepruts wat ze nu laten zien) en de media kun controlerende taak serieus nemen (in tegenstelling tot het gepruts wat ze nu laten zien)

  9. 16

    Toni: Ik denk dat je het mankement aanwijst: De pers heeft helemaal geen controlerende taak. Worden ze ook niet voor betaald! De klanten (lezers, kijkers etc.) zijn degenen die betalen en die willen graag sensaties (toch iig. die van de Telegraaf).

    Sensaties kun je vinden in de business (als popster x met filmactrice y trouwt en dan vreemdgaat met fotomodel z), of in de politiek (als partij x met partij y gaat regeren en dan toch meestemt met partij z). Altijd geldt dat degene dieh et het eerst weet te melden de grootste sensatie heeft (en daarmee dus het beste voor zijn opdrachtgever gewerkt heeft).

    Tenzij je weer terug gaat naar het staatszenders/kranten principe is dus lekken voor de media noodzakelijk voor het bedienen van de klanten.

  10. 17

    Voor de goede orde: Dat geneuzel over de vrijheid van meningsuiting was niet serieus, het was (uitermate) cynisch bedoeld. Dit omdat ik het in de afgelopen veel te vaak en nog erger veel te ver buiten de orde, heb horen gebruiken.

  11. 18

    Steeph: hier maak je wel erg makkelijk de vergelijking tussen politieke (publieke) functies en persoonlijke (private) zaken. Bij een rechtszaak is nu eenmaal nog al eens een prive-persoon betrokken, terwijl elke politicus weet dat hij een publiek figuur is zo gauw hij een politiek ambt aanvaard.

    Anders gesteld: Elke politicus is een werknemer waarvan de werkgever elke burger in nederland is. Als werkgever moet je altijd kunnen controleren of de werknemer zijn werk goed doet en wat hij zoal uitspookt op zijn werk. Achterkamertjespolitiek en torentjesoveleg passen daar niet binnen!

  12. 20

    @Bismarck: Ik snap dat er verschillen zijn. Het is alleen zo dat ik wil aangeven dat het de vrijheid van meningsuiting in bepaalde gevallen beperkt is omdat het een doel dient. Dat is een keuze. Die keuze kan in het geval van politiek ook gemaakt worden. Ik aggeerde alleen tegen het bijna dogmatisch vasthouden aan die ene vrijheid.

    Verder heeft de pers inderdaad geen controlerende taak. Maar hoe weet de burger of de tweede kamer die taak wel goed uitvoert? En of de regering haar werk doet? Daar heeft ze de pers bij nodig (nog). Zolang dat zo is, ligt er dus wel degelijk een zware verantwoordelijkheid bij de media.
    En ik zal de laatste zijn om te roepen dat dit zo moet blijven ;-)

  13. 22

    Noem me cynisch, maar hoeveel van de idealen van Van Hulten die naar voren komen in het interview zijn niet allang ingehaald door de realiteit?

  14. 23

    @Van Hulten: dat heb ik gedaan en er onder 13 op gereageerd. Hoezo hijgerig?

    Misschien aardig is dit citaat van Wouter Bos in zijn laatste BosBode:

    …we staan pal voor de vrijheid van meningsuiting, we verdedigen waarden als respect en verdraagzaamheid ten opzichte van andere culturen en religies, we bemoeien ons niet als politiek met wat de journalistiek wel of niet publiceert.

  15. 24

    Steeph: Volgens jou ligt de verantwoordelijkheid bij de media, maar ik ben bang dat “de media” (toch zeker niet in zijn geheel) er zo over denkt en terecht! Ik gaf al aan, ze worden niet betaald om de burger te vertellen hoe de 2e kamer controleert, maar voor een sappig verhaal.
    Zolang dat de werkelijkheid is moet je weinig verantwoordelijkheid van de pers verwachten.

    Natuurlijk is er nog een staatszender waar het wat anders ligt. Ik be bang dat de enige media is waar jij je op kan beroepen wat betreft die verantwoordelijkheid.

    Dit staat wat mij betreft los van mijn eis van meer transparantie, oftewel structureel lekkende politici.

  16. 25

    @Bismarck: niet “de” verantwoordelijkheid, maar “een” verantwoordelijkheid. Ze zijn niet verplicht het te verslaan. Maar als ze het verslaan hebben ze in mijn ogen een verantwoordelijkheid. En daar kan je regels voor verzinnen. Net zoals een bedrijf niet zomaar giftige stoffen in de bodem mag stoppen (in het belang van de maatschappij) ook al wordt daarmee hun commerciele belang geschaad, zo kan ook de media bepaalde verplichtingen opgelegd worden, in het maatschappelijk belang.
    Kan zijn dat dan misschien niemand meer over politiek schrijft natuurlijk….

    Een onafhankelijke staatszender, zonder kijkcijfer terreur en reclame inkomsten lijkt me een goed plan. Maar wat we nu hebben durf ik geen staatzenders te noemen.