Het was de week waarin het kabinet hèèl even leek te wankelen vanwege het verzet van de Christenunie tegen het screenen van embryo's bij IVF op erfelijke ziektes. De rel liep echter met een sisser af doordat de PvdA terugkrabbelde. Niettemin doet dit de vraag opkomen of de ethische vraagstukken de politieke achilleshiel van dit kabinet gaan zijn. Als dat zo is kan dat nog wat worden als het kabinet thema's als blootreclame's, besnijdenis of consuminderen moet gaan behandelen. En een nieuwe cartoonrel ligt natuurlijk altijd op de loer.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Gisteren dacht ik heel even dat ik er toch naast zat met mijn stuk van afgelopen week over het totale gebrek aan aandacht van de politiek voor Peak Oil. Op het journaal kwam in het rijtje mogelijke crises waar het kabinet zich zorgen over maakt ook de oliecrisis voorbij.
Helaas, dit blijkt te gaan om een tijdelijke oliecrisis als gevolg van politieke instabiliteit:
“Scenario 8. Olie geopolitiek
Het aanbod van olie op de wereldmarkt neemt af door het wegvallen van een deel van de productie uit het Midden-Oosten, als gevolg van een intern conflict. Het wegvallen van een aanzienlijk deel van de wereldproductie zal onmiddellijk leiden tot zeer forse prijsstijgingen van olie en olieproducten.”
Jammer. Gelukkig hebben een paar van de preventieve maatregelen ook zin i.h.k. van Peak Oil.
Wel leuk leesvoer overigens, die scenario’s. Ter verleiding hier de koppen:
Scenario 1. Grieppandemie
Scenario 2. Grieppandemie ernstig
Scenario 3. Periode van extreme droogte-hitte
Scenario 4. Ergst denkbare overstroming
Scenario 5. Overstroming dijkring 14
Scenario 6. Landelijke black-out
Scenario 7. Moedwillige verstoring elektriciteit
Scenario 8. Olie geopolitiek
Scenario 9. Dierenrechtenactivisme
Vreedzame acties tegen bio-industrie zijn groot succes.
Scenario 10. Politiek salafisme
Moslims keren zich af van samenleving na rel rond imam
Scenario 11. Extreemlinks: grootschalige rellen
Linkse woede richt zich op symbolen van kapitalisme
Scenario 12. Rechtsextremisme: Grootschalige rel op lokaal niveau
Extreemrechtse rellen teisteren provinciehoofdstad
Scenario 13. Moslim extremisme
Vreedzame demonstratie loopt uit op drama
Een opmerkelijke rel lijkt te zijn ontstaan tussen internationale voetbalbond FIFA en de Europese Unie. De FIFA wil wereldwijd het zogenaamde 6+5 systeem invoeren, waarbij minstens 6 spelers uit het elftal van nationale bodem moeten zijn. Het systeem wordt door het overgrote deel van de FIFA-leden gesteund.
De EU heeft echter grote problemen met het voorstel. Het is namelijk in strijd met artikel 39 van het verdrag van de Europese Gemeenschap, dat de bewegingsvrijheid van werknemers binnen Europa garandeert. Met andere woorden, een bedrijf (zoals een voetbalclub) mag een werknemer uit een andere EU-lidstaat niet weigeren vanwege diens nationaliteit. En dat is precies wat de FIFA voorstelt.
De FIFA, een wereldwijde organisatie, lijkt het vooralsnog weinig te kunnen schelen. “Dan veranderen ze de wet maar”, lijkt de reacte van voorzitter Sepp Blatter. Probleem is echter dat het veranderen van het EU-verdrag bepaald geen sinecure is. Niemand in Brussel zit op nog zo’n martelgang te wachten.
Dus lijkt een confrontatie onvermijdelijk. De EU, gewapend met het recht aan haar zijde kan bijna niet anders dan dit standpunt innemen. De FIFA kan echter ongetwijfeld rekenen op meer maatschappelijk draagvlak: niet alleen is het 6+5-voorstel populair, ook zijn er waarschijnlijk meer voetbalfans dan EU-fans in Europa.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
De PvdA toont zich geen hoeder van het recht op zelfbeschikking en brengt ethische discussies terug in de vorige eeuw.
Aldus Pechtold, over de gang van zaken rond de ‘embryobrief’.
Mooie titel, he? Helaas, maar ik kan er toch echt niets meer van maken als ik dit artikel lees.
Wat is het geval? Staatssecretaris Bussemaker van Volksgezondheid wil het mogelijk maken dat embryo’s die gebruikt worden bij IVF voor terugplaatsing bij de vrouw worden gecontroleerd op een paar extra erfelijke afwijkingen. Nu is dat alleen toegestaan voor embryo’s die afwijkingen aan hun genen hebben die vrijwel zeker leiden tot een ernstige aandoening, zoals bijvoorbeeld de ziekte van Huntington. De erfelijke afwijkingen waar het om gaat zijn afwijkingen die bij het kind op latere leeftijd met grote zekerheid kanker veroorzaken.
Nu heb ik op de site van de ChristenUnie gezocht, en nergens gevonden dat men tegen IVF is. Dus waarom zou de partij hier tegen kunnen zijn? Allereerst zou je denken dat het misschien ligt in het feit dat er embryo’s worden vernietigd. Maar dat is onlogisch, aangezien dat nu ook al gebeurd. Er wordt namelijk slechts een beperkt aantal embryo’s teruggeplaatst, en deze worden nu ook al geselecteerd uit een groter aantal vooraf bevruchte eicellen. Er worden dus niet méér onschuldige embryo’s ‘gedood’ dan normaal.
Een andere reden, dan? Ah ja, de maakbare samenleving moet een halt toegeroepen worden! Als we dit toestaan dan lopen er over 10 jaar alleen nog maar hoogblonde, hoogintelligente kindertjes rond! Een knoeperd van een drogreden, natuurlijk. Het voorkomen van een dodelijke ziekte bij een paar kinderen per jaar is niet hetzelfde als het toestaan van willekeurige ‘verbeteringen’ van ons hele volk. En daarbij, wat zijn de nadelen van een maatschappij waar dit soort kankerkansen worden geminimaliseerd? Ik kan er zo snel geen bedenken.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor Arnoud de Jong, die het stuk eerder plaatste op zijn eigen blog.
Hoogleraar Frans Leeuw hield afgelopen vrijdag een oratie aan de Universiteit van Maastricht. Daarin vertelde hij dat Nederland op rijksniveau 1785 wetten, 2489 maatregelen van bestuur en Koninklijke Besluiten en 6402 ministeriële regelingen heeft. Dit aantal neemt jaarlijks met 2,2 procent toe.
Doel van die wetten en regels is uiteraard het beïnvloeden en sturen van gedrag van burgers. Dit instrumentarium wordt samenvattend ‘interventie’ genoemd.
Het is nog niet zo eenvoudig om het gedrag van burgers via ‘interventie’ in het juiste spoor te krijgen, want de officiële regels moeten concurreren met wat wordt genoemd ‘eerder gedrag’. Dat ‘eerdere gedrag’ is bepaald door hersenen, hormonen, instincten, culturele patronen e.d. Dat ram je er niet een-twee-drie uit. Maar goed, als de boetes en straffen maar hoog genoeg zijn lukt het kennelijk grotendeels wel.
Achtereenvolgende regeringen proberen al tientallen jaren om het aantal wetten en regels te beperken. Dat komt nog niet echt lekker op gang. Wie de oratie van Van Leeuwen leest begrijpt waarom: het is een bijna onmogelijke opgave. Er zijn zoveel niveaus en geledingen die allemaal hun eigen regels uitbraken dat het lastig is om een compleet overzicht te krijgen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Ook die mislukkingen moet je subsidiëren. Als een van de tien ideeën succesvol is, is dat die negen mislukkingen waard. Leerzaam falen noemen we dat.
Aldus Bart Nooteboom, hoogleraar Innovatiebeleid aan de Universiteit Tilburg, over het advies (.pdf) van de WRR aan minister van der Hoeven, die de volgende reactie gaf:
Accepteren dat er gefaald wordt, betekent dat je moet accepteren dat de uitkomsten onzeker zijn. En daar houden ze in Den Haag niet van. Ik moet in de Kamer elke euro die ik uitgeef kunnen verantwoorden. Er moet resultaat worden geboekt.
Stel, u bent ambtenarenrechter. Een gemeente daagt een van haar medewerkers voor uw gerecht, omdat zij een vergoeding heeft ontvangen waar zij achteraf geen recht op bleek te hebben en die zij weigert terug te betalen. Weliswaar heeft die gemeente de vergoeding zelf aangeboden, maar ze vindt dat de medewerker de regels beter had moeten lezen. De medewerker stelt dat ze ervanuitging dat de gemeente de regels goed had gelezen voordat ze de vergoeding aanbood. Het geld is keurig besteed waarvoor het bedoeld was en ze heeft geen zin uit eigen zak te boeten voor wat zij als andermans fout ziet. Wie moet er volgens u op de blaren zitten: de domme gemeente die de onterechte vergoeding aanbood, of de domme ambtenaar die op het aanbod inging?
Eveline Herfkens is ambtenaar. Maar ze is ook ooit minister geweest. Het heeft er alle schijn van dat zij als ambtenaar nu onderworpen wordt aan een soort ministeriële verantwoordelijkheid. Een hele reeks ambtenaren heeft fouten gemaakt, maar zij krijgt de volle verantwoordelijkheid op haar bordje geschoven. Natuurlijk, ze heeft het woongenot van een duur appartement in New York gehad, maar betekent dat automatisch dat ze schuldig is?
Kennelijk is Maxime Verhagen ook niet zo zeker van zijn zaak, want hoewel hij op hoge toon het geld terugeist, aarzelt hij om de rechter in te schakelen. Die zou namelijk wel eens kunnen concluderen dat het ministerie Herfkens heeft aangezet tot het maken van kosten die ze anders nooit gemaakt zou hebben. Het zou een fraai Salomonsoordeel zijn: Herfkens betaalt de onterechte huurvergoeding terug en het ministerie kent haar een even grote schadevergoeding toe wegens foute voorlichting en medeplichtigheid aan karaktermoord.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
14,5 miljard. Dat is nog eens een getal dat je mond doet openvallen. Dat zijn volgens het CPB (.pdf) de totale maatschappelijke kosten van het overheidsbeleid rond huurwoningen. Zoals de onderzoekers subtiel opmerken, is dat ongeveer hetzelfde bedrag als we met z’n allen kwijt zijn aan de fiscale stimulering van koopwoningen, beter bekend als de hypotheekrenteaftrek.
14,5 miljard euro. Per jaar. Mijn mond viel vooral open, omdat ik me niet gerealiseerd had dat het zo’n knots van een bedrag was. Ik dacht zelf dat het zo’n 2 miljard per jaar was. Dat klopt wel ongeveer, als je alleen naar het bedrag kijkt dat aan huurtoeslag wordt uitgekeerd. De onderzoekers kijken echter naar het hele plaatje: dus ook de kosten van het verlagen van huren door corporaties (uiteindelijk immers ook gefinancieerd met publiek geld) en de kosten van het door regelgeving kunstmatig laag houden van de huren.
Het is tot daar aan toe als het ook nog iets zou opleveren. Volgens de onderzoekers komt echter slechts de helft van het bedrag ten goede aan de groep waarvoor je zou denken dat het nodig is. Daarnaast leidt het tot krapte op de woningmarkt, gebrekkige doorstroom en een achterblijvende kwaliteit van woningen. En, “detail”, ook nog tot een maatschappelijk welvaartsverlies van ruim 2,5 miljard euro.
Femke Halsema deed een oproep tot consuminderen. Het roer moet om, minder focus op werk en consumptie. Uiteindelijk bleek haar oproep net even iets anders in elkaar te zitten, maar van mij had ze hem best mogen doen. Veel langer kunnen we niet voort rijden en vreten met ‘na ons de zondvloed’. Het kwaad was echter al geschied en als door een wesp gestoken viel rechts-populistisch Nederland, met GeenStijl voorop natuurlijk, over haar heen. Want Halsema is kamerlid, links en verdient een redelijke boterham.
Bovendien staat uw huis vol met overbodige elektronische rotzooi. En die moeten [sic] weg aangezien de samenleving tegen haar voegen klotst, aldus de Zwarte Hypocrita van het grachtengordelsocialisme. Want het is makkelijk lullen voor Halsema met haar Triple A lokatie koopwoning.
Het is zo vermoeiend, steeds dat zelfde liedje. Als je zelf niet onder de armoedegrens leeft mag je geen voorstellen tot matigen doen. Want dan ben je hypocriet en heb je ‘makkelijk praten’. Hetzelfde speelt in het hoge inkomens-debat. Natuurlijk, een bestuurder van een (semi-) overheidsinstelling die er een potje van maakt moet geen bonus van 3 miljoen krijgen. Maar de kritiek blijft niet beperkt tot deze groep. Een CEO van een goedlopend privaat bedrijf dat miljarden omzet maakt is ook verdacht omdat hij 20 miljoen per jaar verdient. Voetballers zijn per definitie over het paard getilde lapzwansen, terwijl voetbal nu eenmaal een populair spel is en rijke mannen er veel geld voor over hebben om een ster in hun team te hebben. Dat is toch alleen maar leuk voor talentvolle jongens? Als ze door de mand vallen worden ze gauw genoeg transfervrij aan de kant gezet.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.