Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Obama wint, Clinton vice-president?

Tonight we mark the end of one historic journey with the beginning of another – a journey that will bring a new and better day to America.
Aldus de eerste zwarte genomineerde presidentskandidaat Barack Obama, op een historische avond in de Verenigde Staten. Terwijl Hillary Clinton haar wonden likt, lijkt zij nu ook in te gaan zien dat het gevecht voorbij is.
In de aanloop naar de Democratische voorverkiezingen in South Dakota en Montana op dinsdag, heeft Barack Obama zijn best gedaan om een definitieve streep te zetten achter het eerste deel van zijn campagne om de nominatie voor zijn partij binnen te halen. Na een overwinning in Montana en gering verlies in South Dakota lijkt hem dit te zijn gelukt.
De vraag is nu: gaat hij de Republikein John McCain verslaan met of zonder Hillary Clinton als vice-president? Obama/Clinton: Een dream ticket of een nachtmerrie?
QdJ – pokeren met je land
“Dit is, volgens mij, een Potemkinregering: het is niet meer dan een façade, en achter die façade heerst chaos. We hebben nu wel een regering in ‘office’, maar niet in ‘power’. Er wordt al een jaar gepokerd, maar op institutioneel vlak staan we nog steeds geen millimeter verder. Sociaaleconomisch was er een akkoord waarover geen akkoord was, en een superministerraad die alleen maar super is in een land van lilliputters. Ik loop rond als een gefrustreerde burger, en ik ben zeker niet de enige.”
Aldus de Belgische Professor Marc de Vos in Knack Magazine vandaag over de Belgische interim-regering Verhofstad-III. Volgens Vos komt het niet meer goed, de regering sukkelt door en België gaat steed meer achteruit door het politiek geklungel.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Poll: Kabinetscrisis?
De lucht is zwanger van een kabinetscrisis, dus tijd voor een polletje: gaat het kabinet vallen over een klompje cellen, en wat vindt u daarvan?
Gaat het kabinet vallen?
( surveys)
Uw motivatie kunt u zoals altijd kwijt in de comments!
Bos: “CU heeft geen monopolie op principes”

Kijk eens aan! Wouter Bos in de bocht, en hij zegt voor de verandering eens iets interessants, iets wat tot nog toe niet al teveel is gehoord in de Nederlandse politiek. Goed, het blijft Bos (en de PvdA), en we zullen zien of hij zijn poot stijfhoudt. Ikzelf denk van niet, maar zijn uitspraak wordt er niet minder relevant door. Want het is toch wel een beetje gek dat ethiek vaak alleen wordt geassocieerd met het al dan niet aanhangen van een geloof, en dat het alleenrecht op principes en geweten dan ook ligt bij gelovigen.
Een voorbeeldje: Veel Amerikanen hebben nog liever een homosexuele vrouwelijke zwarte jood aan de macht in het Witte Huis dan een atheïst, en in dat land mogen atheïsten zich regelmatig verantwoorden voor een zogenaamd gebrek aan ethiek.
Nu lijkt dat in Nederland gelukkig wel mee te vallen, en kan een Ronald Plasterk gewoon in de regering zitten.
Maar waarom zit die notie er bij (streng)gelovigen toch zo ingeramd? Onderzoek wijst uit dat alle mensen ongeveer gelijk denken over ethiek, en er zijn zelfs aanwijzingen dat ethiek verstoord wordt door religie. Een voorbeeld daarvan werd geleverd door de Israëlische onderzoeker George Tamarin. Hij vertelde Israëlische kinderen een bijbelverhaal waarin een volk werd uitgemoord en vroeg of er daar goed werd gehandeld. Het antwoord was een overtuigend “ja”. Daarna veranderde hij de namen van de volkeren in het verhaal en verplaatste het naar China. Dezelfde vraag werd vervolgens overtuigend met een “nee” beantwoord. Je zou hier – ietwat simplistisch – uit kunnen concluderen dat religie juist minder ethisch maakt.
De morele voorspelbaarheid van het CDA

Je kunt er bijna je horloge op gelijk zetten. Als het in de peilingen even wat minder gaat met het CDA komt de partij met een groot moreel offensief. In de jaren `70 was het Van Agt met zijn “ethisch reveil“, in de jaren `80 Lubbers met zijn “Nederland is ziek” en de “jansaliegeest” en begin deze eeuw kwam Balkenende met zijn normen en waardendebat (de late jaren `90 waren gezegend CDA-vrij, misschien juist wel omdat de morele campagne uitbleef). En nu komt het CDA met een “beschavingsoffensief“.
Er zijn twee interessante kenmerken aan deze structurele morele kruistochten van het CDA. De eerste: ze zijn erg goed voor de partij. Van Agt kwam dwars door de tijdsgeest aan de macht, Lubbers hielt het land 12 jaar in zijn bezuinigingsgreep en Balkenende kwam met zijn tegeltjeswijsheden in 2002 als overwinnaar uit de meest verwarrende verkiezingsstrijd in de Nederlandse gescheidenis. Morele oproepen doen het goed bij de Nederlandse kiezers.
Een tweede aspect is dat het praktisch helemaal niets uithaalt. Van Agt ageerde tegen abortus en pornografie. Abortus is legaal en pornografie is toegankelijker dan nooit te voren. De strafkampen waar jongeren orde en tucht zouden leren van Lubbers zijn er ook nooit gekomen. En wat heeft Balkenende`s normen en waardendebat meer opgeleverd dan een website waar dit jaar twee nieuwe berichten op zijn verschenen? Het morele leiderschap van het CDA leidt vrijwel nooit tot iets concreets. En toch blijft steeds een succesformule.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Tot u spreekt Lulzim Basha

Wij zijn een fijn land. Wij zijn trots op onze gastvrijheid en we doen er alles aan om het investeerders naar de zin te maken. Een paar weken geleden werden wij uitgenodigd lid van de Navo te worden en we vechten keihard mee tegen het terrorisme. Sinds juni 2006 hebben wij een stabilisatiepact met de EU en we hebben ons netjes gehouden aan alle afspraken. Zo hebben wij goede resultaten bereikt bij het bestrijden van corruptie en georganiseerde misdaad. Wel 95 procent van de bevolking is dol op de EU. We beseffen dat het nog een hele klus zal worden om daadwerkelijk lid te worden, maar we hebben er zin in.
In een advertentie van een halve pagina (helaas niet online) in The Economist van deze week legt Lulzim Basha, de minister van buitenlandse zaken van Albanië, uit waarom zijn land een geloofwaardig nieuw lid van de EU zou zijn. The Economist heeft deze week een special over uitbreiding van de EU. ‘Albania might take a while’, noteert het blad droogjes. De werkelijkheid ligt iets genuanceerder dan wat de minister wil doen geloven.
Landen zetten wel vaker advertenties in The Economist, maar dat is dan om investeerders te lokken of tenders uit te schrijven. Politieke propaganda is vrij uniek in de kolommen van het weekblad voor de nuchtere zakenman. Dus luidt de lezersvraag van vandaag: wat denkt Lulzim Basha hiermee te bereiken?
Ombudsman kraakt Europese WOB

De Europese Ombusman heeft vandaag gezegd dat de voorstellen van de Europese Commissie voor nieuwe regelgeving voor toegang tot EU-documenten (een Europese versie van de Nederlandse Wet Openbaarheid Bestuur dus) de transparantie van de EU juist zal beperken.
Volgens de Ombudsman doet de Commisie dit onder andere door de definitie van op te vragen documenten te veranderen. Onder het nieuwe voorstel vallen alleen officiele documenten onder de regeling, en niet alle semi-officiele non-papers, luchtballonnetjes en kattebelletjes die in de Brusselse beleidsvorming zo’n belangrijke rol spelen. Ook alle voorbereidende documenten van ambtenaren blijven volgens deze regeling geheim.
Andere kritiek is dat de Commissie in haar eigen voorstel nooit documenten zou hoeven afgeven die betrekking hebben op personen of instanties waar een onderzoek tegen bezig is (wat het bijvoorbeeld aanmerkelijk moeilijker zou kunnen maken voor media om fraudezaken te onderzoeken). De Ombudsman stelt met name teleurgesteld te zijn omdat de Commissie had beloofd de slecht functioneren regeling uit 2001 te verbeteren, nu voornamelijk met maatregelen lijkt te komen om zoveel mogelijk documenten uit de openbaarheid te houden.
Voor één voorstel heeft de Ombudsman wel lof: de regeling zal voortaan niet alleen meer van toepassing zijn op EU-burgers, maar op alle burgers. Dat is toch fijn om te weten, dat voortaan de EU voor Noren en Zwitsers even ontransparant zal zijn als voor ons.
Quote van de Dag: Obstakels voor de media
Het is duidelijk dat de inhoud van deze wet niets anders doet dan obstakels creeëren voor het normaal functioneren van de media.
De Russische president Medvedev spreekt zich uit om een wet die het mogelijk zou maken media te sluiten na smaad niet aan te nemen. Maakt een zwaluw hier voorzichtig zomer, of is het allemaal een vooropgezet plan om Medvedev als gematigder neer te zetten?
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
De logica van de ChristenUnie

De ChristenUnie is tegen het selecteren van embryo’s op erfelijke vormen van kanker. […] Bij kunstmatige bevruchting is vaak sprake van embryo’s die overblijven en worden vernietigd. De ChristenUnie beschouwt die embryo’s als beginnend menselijk leven dat moet worden beschermd.
De ChristenUnie heeft een toelichting over haar standpunt betreffende het selecteren van embryo’s tijdens IVF op haar site gezet. Bovenstaande tekst geeft de spagaat waarin de partij zich bevindt goed weer. Samengevat zegt de partij: “Wij zijn tegen selecteren op erfelijke factoren van embryo’s tijdens IVF omdat wij tegen IVF zijn”, terwijl dát standpunt nergens terug is te vinden. Niet in de verkiezingsprogramma’s, nog op de site.
Daarbij is de redenering in de uitleg aantoonbaar foutief. Er wordt niks méér beschermd, het saldo van vernietigde embryo’s blijft gelijk.
In de laatste paragraaf van de uitleg wordt het nog leuker:
Is er nog wel ruimte voor mensen met ziektes, handicaps en aangeboren afwijkingen?
Wat is dat nou voor een vraag? Het is alsof je je afvraagt of een maatregel om het aantal verkeersdoden te beperken nog wel ruimte laat om te sterven. Natuurlijk is die ruimte er. Er zullen altijd mensen zijn die dit soort diagnostiek niet willen toepassen, en er zullen altijd mensen zijn die door het systeem glippen. De eigenlijke vraag van de CU zou moeten zijn “Is er ruimte voor meer gezonde mensen?” En die vraag zal zelfs de CU met ja moeten beantwoorden, denk ik zo.
