De protestantse sjaria

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Hier een stuk van SanteBrun, dat eerder verscheen op zijn eigen weblog. De redenering van de Raad van State is geheel gesteld in de Tale Kanaäns, en die klinkt wel heel mooi, maar ik versta er niks van. Maar één ding is duidelijk: homo's die hun erg tegennatuurlijke seksuele geaardheid als in een soort goocheltruc weten te combineren met het lidmaatschap van een vijftiende-eeuwse afdeling van een ketterse godsdienst, kunnen het schudden, als ze bijvoorbeeld leraar willen worden op een door het ministerie van Onderwijs, Kunsten & Wetenschappen gesubsidieerde inrichting van onderwijs, die openlijk leeft en werkt volgens de regels van Mo- en Jezus. Volgens de Raad van State, waarvan Willem Alexander formeel voorzitter is mogen scholen namelijk homo's de deur wijzen, omdat het nu eenmaal onderdeel van hun normen en waarden is dat je geen homo mag zijn.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Haagse doofpot geeft te denken

Toch vreemd dat de hele Tweede Kamer, het schildersbedrijf, de weduwe van de dode schilder en ons complete opsporingsapparaat misleid zijn door Balkenende c.s. RTL Nieuws onthult dat de landsadvocaat samen met wat topambtenaren belastende informatie achterhield. Terwijl Balkenende aan de voordeur getuigen opriep om met informatie te komen, verdonkermaanden zijn ondergeschikten via de achterdeur de al aanwezige informatie.

Dat geeft je te denken, hoeveel wordt er verzwegen? Zijn er wekelijks dit soort cover-ups? Ik kan me namelijk niet voorstellen dat dit alleen voorkomt bij brand in een ambtswoning waarbij – met alle respect – maar één persoon omkomt. Het is verschrikkelijk dat het gebeurt, maar niet zo baanbrekend dat Balkenende zelf daardoor ernstig in diskrediet kan komen.

Is het te ver gezocht als ik stel dat de cover-ups een veelvoorkomende praktijk zijn en dat er hier helaas voor Balkenende eentje bloot wordt gelegd? Is dit maar het topje van de spreekwoordelijke ijsberg? Je gebruikt immers niet een nieuwe tactiek, alleen om in deze futiele zaak goed voor de dag te komen. De brand en de nasleep hiervan speelden zich tot nu toe af in de periferie van verschillende maatschappelijke debatten.

We kunnen in ieder geval de conclusie trekken dat Fred ‘Eén man tegen de staat’ Spijkers niet het enige slachtoffer is van verduistering door de rijksoverheid. Daar komen nu de weduwe en de werkgever van schilder Aart de Lijster bij.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Beat the Taliban? Yes We Can!

talebanyeswecanOndanks het feit dat de Taliban in Afghanistan en Pakistan bijna dagelijks aanslagen pleegt staat de fundamentalistische beweging op instorten. Volgens een artikel op de Amerikaanse militaire site Strategy Page is het gebruik van bermbommen een zwaktebod en mijden de Taliban strijders direct contact met de geallieerde troepen. Ze hebben er de kracht niet meer voor. De Taliban en terreurbeweging Al Qaeda zouden tevens in financiële problemen zitten en de steun van de lokale bevolking verliezen. Daarentegen kunnen ze een forse versterking van de Amerikaanse troepenmacht in Afghanistan tegemoet zien en vecht het Pakistaanse leger harder dan ooit tegen de fundamentalisten (bron: WK).

Het zal de omstreden politicus Geert Wilders wellicht verbazen, maar als lid van de linkse elite vervult mij dit nieuws met vreugde en vechtlust voor een betere toekomst. Persoonlijk heb ik geen last van een Stockholmsyndroom, ik zie de Taliban als een gevaar voor de mens(elijk)heid en ze dient derhalve zo effectief mogelijk bestreden te worden, ook met militair geweld.

Echter hoe graag ik ook de fundamentalistische achterlijkheid de bergen ingejaagd zie worden en vervolgens aan een besneeuwde top voorgoed zie wegwaaien als een flard ochtendnevel, dwingt de geschiedenis mij toch tot voorzichtigheid. Het is immers nog nooit een buitenlandse grootmacht gelukt om het verzet in Afghanistan definitief te breken. Groot-Brittannië en de Sovjet-Unie ondernamen intensieve pogingen maar daarin slaagden ze nooit helemaal. Het zal pas echt slagen als de Afghanen en Pakistanen zelf zich afkeren van de Taliban. Maar daar is dus nu enig zicht op, ook in de Pakistaanse Swat-vallei is de Taliban haar goodwill bij de lokale bevolking kwijt. En met een verstandige Amerikaanse president die begrijpt dat de “War on Terror” niet in Irak maar in Afghanistan gevochten moet worden en die tegelijkertijd de Islam de hand reikt zal er wellicht meer succes geboekt worden? Uiteindelijk hangt het ook af van het gedrag van de soldaten op de grond: blijft de Amerikaanse krijgsmacht het rücksichtloze leger dat kinderen doodt met clusterbommen en zich verschanst in haar pantserwagens? Of gaan ze voortaan omzichtiger en socialer te werk? Er valt voor de Amerikanen wellicht wat te leren bij hun Europese coalitiegenoten?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Atsma’s kritiek is hypocriet

CDA’er Joop Atsma vindt dat de berichtgeving over de Europese verkiezingen door de NOS enorm is verwaarloosd. Het CDA-Kamerlid liet zich in de zondagseditie van de Telegraaf niet vleiend uit over de uitzending van de NOS. Hij herhaalde deze klacht dinsdagavond nogmaals in de Tweede Kamer. “Ik ging teleurgesteld op bed. De uitzending was na een kwart van de uitslagen al afgelopen.” Hypocrisie ten top van Atsma.

Deels kan ik me vinden in zijn kritiek op de NOS. Dat de uitzending wegvalt tijdens een debat, lijkt me overmacht. Het is echter hinderlijk. Tevens is het jammer het gemeentehuis van Den Haag, de tijdelijke ‘studio’, de akoestiek van een rioolbuis heeft. Dat doet af aan de kwaliteit van de uitzending. Ferry Mingelen had het debat tussen de fractievoorzitters – waarin Atsma’s chef Van Geel onzichtbaar was – in mijn ogen ook met strakkere hand moeten leiden.

Het is echter onbestaanbaar dat een CDA’er klaagt over de berichtgeving rond de Europese verkiezingen. Nota bene een CDA’er! Atsma vertegenwoordigt de partij die uitpakt met een godvergeten motormuis als lijsttrekker. En dan niet als een grapje, maar als kapstok waar alle retoriek aan gehangen wordt. Dan neem je de kiezer niet serieus.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

WW: Voelen vissen pijn?

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

Voor mijn part word ik arm, heb ik het nooit meer warm
Voor mijn part moet ik verder leven zonder blinde darm
Maar er is een ding wat ik nooit zou willen missen
En dat is vissen

Haakje in je neus: nooit leuk (Foto: Flickr/ratterrell)

Aldus Leen Jongewaard in de Nederclassic ‘Vissen’. Zelf heb ik in totaal misschien vijf keer geprobeerd te vissen. De laatste keer was toen ik ongeveer tien jaar was en in het kader van een ouderwets stukje vader-zoon bonding. Na twee uur sloegen we een heel erg klein visje aan de haak. Dat haakje bleek toen veel lastiger te verwijderen dan we hoopten. Na een kwartier worstelen kregen we het kreng er dan toch uit en lieten we het spartelende beestje weer te water. Tot mijn afgrijzen bleef de vis aan het oppervlak drijven, mij beschuldigend aankijkend met één oog. Zelden heb ik mij zo ellendig gevoeld. Na een half uur daar gelegen te hebben zwom het visje dan toch nog weg: er was blijkbaar niets aan de hand, maar de vis wilde mij erg grondig een lesje leren. Dat hielp: ik heb sindsdien nooit meer een hengel aangeraakt.

Vissen als sport kent al jaren even fanatieke voor- als tegenstanders. De meeste sportvissers behandelen -uit eigen initiatief of geholpen door wet en regelgeving- de gevangen vissen voorzichtig genoeg. Ook worden de vissen hier bijna altijd teruggegooid. Een erg desastreus effect op het ecosysteem van de Nederlandse slootjes heeft het dus in de regel niet. De discussie over het hengelen spitst zich vaak toe op een enkele vraag: voelen vissen pijn?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Duns Ouray gaat los op de sociaal-democratie

Hitler, de kindervriend (Foto: Flickr/Landahlauts)

“Hoewel hem de eer niet gegund wordt, is Hitler de grondlegger van de moderne sociaal-democratie. Beide tactische vernieuwingen, de Tang en de Coalitie der Profiteurs, zijn na de oorlog door de linkse partijen omarmd. (En natuurlijk bouwde men voort op Hitler?s verzorgingsstaat).”

Een mooie quote, geplukt van de site ‘Het Vrije Volk‘, waar blogger Duns Ouray (een schuilnaam) begin mei, zo rond bevrijdingsdag, een reeks über-godwin-artikelen schreef, onder het mom van het ontzenuwen van ‘de Hitler-mythe’. Deze mythe bestaat volgens Ouray uit het feit dat ‘de’ Nederlander opgroeit met een flink aantal ‘denkpatronen’ over Hitler. Zoals die dat Hitler gek was, met maar één gave: zijn toespraken.

Deze mythe, die volgens mij vooral slaat op zijn eigen perceptie van Hitler, helpt hij in de reeks ‘vakkundig’ om zeep met filosofische hoogstandjes als “Als Hitler een gek was, hoe kon hij dan aan de macht komen?”, “Als het nazisme alleen maar aantrekkelijk was voor mislukkelingen, hoe konden zij dan plotseling de macht in handen krijgen?” en “De kinderbijslag, één van de grootste heiligdommen van het CDA, werd ingevoerd door de nazi’s in 1941.”

Het is simpelweg onmogelijk om alle onzin uit zijn artikelen te behandelen in een klein stukje, maar alles in de serie is gebouwd rondom de premisse dat de sociaal-democratie in- en in-slecht is. In het derde deel heeft hij het zelfs niet meer over nazi’s als hij spreekt over Hitler en zijn kornuiten, maar over socialisten. De Holocaust is zuiver veroorzaakt door de verzorgingsstaat. Hitler had immers geld nodig om deze te bekostigen, en daar waren de over het algemeen rijke joden het slachtoffer van.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kleine politieke analyse vanuit de linkerhoek

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Hieronder een stuk van Brechtje, dat eerder op haar eigen blog verscheen.

Vlag EU (Foto: Flickr/opendemocracy)

Het stof is weer een beetje neergedwarreld. Mijn bureau ligt vol met kranten. De meest indringende kop: “PVV na winst tweede partij”. Een GroenLinks-speldje herinnert nog aan de uitslagenavond – de eerste keer in jaren dat we weer volop konden juichen. Geheel volgens verwachting heeft D66 ook flink gewonnen, maar schokkend is het verlies van de PvdA.

Ja, dat de PVV groot zou worden was te verwachten. De komende tijd zal dat ook alleen maar erger worden. Het heeft veel te maken met dat Wilders nog steeds kan roeptoeteren wat hij maar wil, en veel te weinig weersproken wordt. Het slotdebat nog eens kijkend, wordt dat uitermate duidelijk. Wilders roept dat hij zich in het EP nergens bij gaat aansluiten, want hij wil onafhankelijk blijven. Femke Halsema wijst hem er heel fijntjes op dat hij dan dus ook niets voor elkaar zal krijgen, aangezien je als onafhankelijk parlementslid nauwelijks faciliteiten en spreektijd krijgt. Zodra duidelijk wordt wat ze gaat zeggen, begint Wilders lekker hard over haar woorden heen te roepen. Gespreksleider Ferry Mingelen grijpt niet in, zoals hij Wilders het hele debat dienstbaar de ruimte geeft. Onthutsend, noemt Thijs Niemantsverdriet van Vrij Nederland dat, en dat is het ook. Is dit de manier waarop de media de komende tijd met Wilders zullen omspringen?

Wilders riep op tot het vertrek van dit Kabinet, terwijl hij heel goed weet dat dat ongebruikelijk is – een kabinet dat laag staat in de peilingen blijft juist zitten – en dat die oproep niet nagevolgd zal worden. Daarmee zweept hij zijn aanhang nog verder op, die het allemaal geen bal kan schelen of wat hij roept reëel is of niet. Ik voorspel wat Wilders volgende stap zal zijn. Hij gaat over een maandje of twee luid klagen over dat hij van het Europees Parlement geen voorzieningen krijgt en geen spreektijd. Dat hij gediscrimineerd wordt en dat er een cordon sanitaire om zijn partij heen ligt. En zijn achterban, die die half-verongelijkte, half-uitdagende slachtofferrol (“ik tegen de rest van de wereld”) geweldig vindt, loopt weer met hem weg.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het EPD: nuttig maar gevaarlijk

Bij de doktor (Foto: Flickr/j.reed)

Als zelfs artsen niet willen worden opgenomen in het elektronisch patiëntendossier, dan weet je dat er iets niet goed zit. Juist deze beroepsgroep zou het nut van het dossier immers in moeten zien. En dat nut, daar zijn de meeste artsen van overtuigd. Maar de veiligheid, daar maken ze zich zorgen over. De privacy is gewoon niet voldoende gewaarborgd. Het probleem zit hem vooral in het aantal mensen die de dossiers kan inzien: ruim 400.000 mensen die als arts of een aanverwant beroep zijn ingeschreven. Situaties in Engeland, waar patiëntgegevens op straat lagen door onvoorzichtigheid of hackpogingen voeden die terechte angst.

Daarnaast maken de artsen zich zorgen over de correctheid van de gegevens. Een menselijke fout is zo gemaakt, en er is nergens een centraal aanspreekpunt om zulk soort fouten te herstellen. Het kan zelfs dat door fout ingevoerde gegevens er meer fouten gemaakt gaan worden dan dat er worden voorkomen.

Het lijkt er dus een beetje op dat het elektronisch patiëntendossier ons door de strot geduwd wordt. Als je niet wil dat je informatie voor alle artsen in Nederland (en de ICT-diensten, en mensen die toevallig toegang hebben tot een ingelogde computer) toegankelijk is, moet je een uittreksel bij de burgerlijke stand halen en deze vervolgens opsturen. Verre van gemakkelijk, dus.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De Mininova-zitting: van vinkjes en filters

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit keer is dat Arnoud Engelfriet, ICT-jurist. Dit artikel verscheen eerder op zijn eigen blog.

Vrouwe Justitia (Foto: Flickr/nyghtowl)

Jaja, daar zit je dan in je mooie ‘You wouldn’t download a car’ shirt in de rechtszaal bij de Mininova-bodemprocedure. Verder was iedereen zeer keurig gekleed, dus ik detoneerde slechts een heel klein beetje.

De zitting kende twee delen: het voorlezen van de pleitnota’s (waarom dat moet is me een raadsel) en het vuurwerk. Lees de pleitnota van Mininova of die van Brein online. Hieronder geef ik een impressie van de dingen die me opvielen tijdens de zitting. Ik raad ook het verslag van Anne Jan Roeleveld aan trouwens.

Torrentbestandzoekmachine
Al vanaf de opening ademde het pleidooi van advocaat Dirk Visser (inderdaad, van mijn favoriete boek) de bekende BREIN-retoriek. Ik hoorde binnen drie minuten al de bekende kreten ‘leeuwendeel van het aanbod’ en ‘faciliteren’, en de nieuwste in de stal, het ‘verspreiden van entertainmentinformatie’ waarmee waarschijnlijk de torrentbestanden bedoeld worden. Dat was overigens meteen de enige keer dat torrentbestanden als zodanig benoemd werden. De rest van het pleidooi had namelijk net zo goed geschreven kunnen zijn voor een site die zelf de content host en verspreidt.

En dat vond ik heel erg jammer: Mininova’s positie als torrentbestandzoekmachine is een wezenlijk andere dan die van een zelfhostende website, en de juridische aansprakelijkheid daarvan is voor mij in ieder geval een stuk minder duidelijk. Iets waarvan Visser in de repliek trouwens aangaf schoon genoeg van te hebben: al die bijdehante IT-ers bedenken zeer moeilijke technische processen met allerlei stappen die afzonderlijk allemaal heel ondoorzichtig doen en daardoor zijn het altijd anderen die je als rechthebbende moet aanspreken. Dat moet maar eens afgelopen zijn. Mininova is de hoofdpersoon in dit hele proces, zij biedt de toegang, het startpunt van het proces en via Mininova gaan mensen het vinden. Aldus Visser, die zich tegen het einde van zijn repliek zo druk leek te maken dat me de opmerking “Denk aan je hart Dirk!” te binnen schoot.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het koekoeksei dat Pinkpop heet

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Hieronder weer eens een stuk van SanteBrun, dat eerder verscheen op zijn eigen weblog.

Kaartje voor Pinkpop (Foto: Flickr/sulaco_rm)

Sinds jaar en dag is het traditie dat Djamila en ik op Pinkstermaandag een ommetje maken in de omgeving van het Pinkpopterrein. Het bekende werk: je eerst kwaad maken op de politie die tientallen bekeuringen achter de ruitenwissers van zeer onschuldig geparkeerde auto’s heeft geschoven, je daarna verkneukelen omdat op die middag het doorlaatbewijs niet meer nodig is om riant te parkeren op het aangrenzende industrieterrein. En vervolgens een biertje te nuttigen op de alternatieve kermis langs het Minli tankstation. Een eigen festival dat het verlies aan omzet door benzineverkoop moet compenseren.

Djamila is helemaal van de jeugd en van de popmuziek. Niet dat ze ooit kennis neemt van wat er gebeurt op het gebied van die popmuziek. Maar de jeugd kan bij haar een potje breken. En dus wordt iedere Pinkstermaandag omstreeks een uur of vier een ferm besluit genomen: volgend jaar gaan we naar Pinkpop. Waar het vervolgens, en gelukkig maar, nooit echt van komt. Hoewel: dit jaar kon je er plotseling fatsoenlijk eten! En nee, dan niet de swaffelworsten, maar bijvoorbeeld oesters.

Men doet wel verschrikkelijk lyrisch over Pinkpop, maar behalve de massaliteit en de haast krijgstuchtelijke organisatie vind ik er niet veel indrukwekkends aan. Ja, maar jij bent een ouwe lul, en dat geef ik u volgaarne toe, maar ik heb het ook van fervente festivalbezoekers mogen vernemen: veel bandjes die één of twee opvallende nummers op hun cd hebben staan, en de rest van de tijd vullen met wat je vriendelijk ’tijdloze muziek’ zou kunnen noemen ? volgepingeld op de gitaar met een stevige drum in vrijwel voortdurend hetzelfde tempo, door alle bandjes heen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Libertariërs zijn alleen voor vrijheid van hun geld

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Gronk, die zijn stuk per mail inzond.

John Locke, één de grondleggers van het libertarisme (Foto: Wikimedia Comons)

In het spectrum van politieke rariteiten steekt er één soort met kop en schouders boven het maaiveld uit: de libertariërs. Dankzij internet, wat sterk cultureel beinvloed wordt door de VS, waar libertarisme sterker leeft dan hier, is het een stroming die hier op begint te komen, zoals te zien is aan sites als meervrijheid.nl en libertarisme.nl.

Het belangrijkste kenmerk van het libertarisme is de verabsolutering van ‘vrijheid’ en ‘eigendom’. Afspraken tussen mensen moeten op vrijwillige basis worden gemaakt, waarbij dwang of coërcie een taboe is. Ver doorgevoerd libertarisme heeft dan ook wel wat weg van anarchisme, omdat er geen plaats is voor een overheid in de ogen van libertariërs. Een van de mantra’s van libertariërs is dan ook ‘belasting is diefstal’, omdat ze vinden dat ze niet gekend zijn bij het maken van belastingafspraken. In de ogen van libertariërs is sociale zekerheid dan ook een gotspe.

Met dat in het achterhoofd zou je eigenlijk verwachten dat libertarische partijen de afgelopen acht jaar zeer fel zouden hebben geprotesteerd tegen allerhande overheidsmaatregelen zoals de identificatieplicht, afluisteren, allerlei restricties bij vliegverkeer, etc. Dat valt uiteindelijk vies tegen, omdat libertariërs, in ieder geval in de VS, een veel groter belang hechten aan economisch conservatisme dan aan persoonlijke vrijheid. Geen belasting betalen weegt voor hen een stuk zwaarder dan waterboarden. Overigens zijn er ook mensen die zichzelf als ‘pretty libertarian‘ beschouwen, en wel degelijk een rol zien voor gemeenschappelijke regelingen of de overheid, maar dat lijken uitzonderingen te zijn.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Er zit wél een handrem op de Noord-Zuidlijn

Foto Comicbase

Stel je hebt twee kaartjes voor  Terminator Salvation gekocht. Vlak voordat de film begint kom je er achter dat Arnold Schwarzenegger helemaal niet in  de film voorkomt en dat was nou de enige reden waarom je er überhaupt naar toe wilde. Dan kun je twee dingen doen. Je gooit de kaartjes weg en gaat iets leuks doen met je filmpartner (oesters eten aan het IJ) of je zit de film uit omdat je de kaartjes nu eenmaal gekocht hebt.

De laatste keuze maakt de gemeente Amsterdam. De stad heeft al zoveel geld over de rand van de bouwput van de Noord-Zuidlijn gegooid, dat ze voor haar gevoel en het gevoel van haar burgers het gat niet zo maar dicht kan gooien om het hele geval zo snel mogelijk te vergeten. Dat is volkomen irrationeel en als zodanig een bekend verschijnsel in de gedragseconomie. De investeringen heten sunk costs. Hoe meer je aan iets hebt besteed, hoe lastiger is het om het weg te gooien. Zelfs al kost het je steeds meer geld om het te behouden.

Ambtenaren, projectinwikkelaars en politici kennen deze bias en maken er bewust gebruik van. Grote infrastructurele projecten kosten bijna altijd veel meer dan oorspronkelijk beweerd werd. Gemiddeld zo’n 30 procent, zegt de Deense hoogleraar en megaprojectenexpert Bent Flyvbjerg in zijn boek Megaprojects and risk: an anatomy of ambition. Het gekke is dat niemand er iets van leert.  Ondanks alle schandalen en schandaaltjes worden er steeds meer megaprojecten bedacht. Flyvbjerg noemt dat de ‘megaprojects paradox’.

Vorige Volgende