Verdonk: ‘Vecht tot het bittere eind’

Gisterenochtend een vermakelijk artikel in De Pers waarin Hillary Clinton tips kreeg van, uitgerekend, Rita Verdonk. Tips om toch nog te winnen van Obama. Rijkelijk laat, zeker gezien Hillary minder dan een dag had om het advies uit te voeren. De reporter noemt Rita in het artikel ‘de Hillary van de Lage Landen’. Tot vannacht ontging het me compleet waarop die vergelijking gebaseerd is.
In het stuk gaf Rita drie tips aan Hillary, waarmee ze het tij nog zou kunnen keren: “Doorgaan tot het bittere eind”, “Altijd uitstralen dat je een winnaar bent” en “Verras ons met een actie waarmee je Obama op het verkeerde been zet”.
Way to go, Rita! Een intelligente, diepgaande analyse van de situatie, die focust op de inhoud, en niet op uiterlijkheden. Maar het moet gezegd worden, het heeft blijkbaar geholpen. Clinton won en is nog volop in de race. En hier beginnen de mogelijke overeenkomsten tussen de twee toch wel duidelijk te worden.
Want ook met Rita gaat het niet meer zo goed. Ze krijgt steeds meer kritiek te verduren en ze is nog weinig in het nieuws. Daardoor kalft haar aanhang langzaam af. Kan ze dit, net als Clinton, nog ombuigen?
We hebben de multiculti samenleving in de schoot geworpen gekregen. Niemand heeft er bewust om gevraagd en de lusten en lasten worden onevenredig verdeeld. Het is sluimerend gegaan, eerst de Chinezen die van hun schepen drosten, daarna ‘spijtoptanten’ uit het voormalige Nederlands Indië, Hongaren, leden van het koninkrijk uit ‘de West’ en een steeds groeiend aantal gastarbeiders waarvan met name de islamieten zich om één of andere reden in ons land zo thuis voelden, dat ze hun familie, kennissen en dorpsgenoten massaal lieten overkomen. We stonden erbij en keken ernaar.
Als liberaal zal ik iedereens recht op vrije meningsuiting verdedigen. Ook als die meningen dom zijn. Maar ik mag die meningen wel kwalificeren. En wat Geert Wilders doet door bevolkingsgroepen tegen elkaar op te zetten is niet minder dan een morele misdaad: samenlevingsverraad. In een volwassen democratie zou dit zichzelf straffen en zou een politicus die alleen maar kan schelden en verdelen, zichzelf geleidelijk aan buiten de morele orde plaatsen. Zo ongeveer als Joe McCarthy, de Amerikaanse samenlevingsverrader in de koude oorlog, uiteindelijk de woorden kreeg toegevoegd: ?heeft u dan helemaal geen schaamte over, mijnheer?? Wilders is de schaamte al voorbij.
Terwijl de bevolking tussen 2000 en 2006 met 
Nederlandse burgers zijn te laks over de aantasting van hun privacy door de overheid. Veel Nederlanders maken zich ten onrechte weinig zorgen over de hoeveelheid informatie die bij allerlei instanties beschikbaar is over hen. Ik zou willen dat er een burgerrechtenbeweging tot stand komt die zich sterk maakt voor het beschermen van hun persoonlijke vrijheid. In de Verenigde Staten en Duitsland bestaan dergelijke organisaties al.
Deze week heeft minister Hirsch Ballin weer een oude discussie opgerakeld: moeten we niet af van het woord allochtoon? De reacties waren voorspelbaar: hebben we al eens geprobeerd, overdreven politieke correctheid, laten we het beestje bij de naam noemen, of, wanhopiger, wat dan? Mevrouw Vogelaar vindt het geen fijn begrip maar heeft geen alternatief en waaiert in haar integratienota qua terminologie alle kanten op. Paul Scheffer komt in zijn veelgeprezen Het land van aankomst met de onwerkbare term ?migranten?. En menig politicus in Den Haag stelt zijn onbegrip ten toon door te praten over Nieuwkomers of Nieuwe Nederlanders. 
Onze grote leider heeft ?antwoord? gegeven op de ‘Hour of Power’-kamervragen van zowel Dijsselbloem, Pechtold als Verdonk. En natuurlijk gaat JP daarin niet toegeven dat zijn uitspraken op zijn zachtst gezegd niet zo erg handig waren. In een efficiënt geformuleerd antwoord