GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we -uiteraard met toestemming- overnemen van andere weblogs, of die via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Eelke. Groenlinks wordt regelmatig door anderen aangesproken op hun belerende vingertje. Zij krijgen soms te horen dat ze mensen hun wil willen opleggen als het bijvoorbeeld gaat om milieuzaken. Dit is zeer verwonderlijk, aangezien Femke Halsema juist altijd fel tegen dit specifieke vingertje is. Je zou verwachten dat een lijsttrekker representatief is voor een partij. En dat juist haar persoonlijke mening gezien wordt als een partijstandpunt. Blijkbaar is dit niet het geval. Groenlinks houdt het imago van de belerende vinger.
[poll=185]
Update Carlos: welkom GeenStijl stemmers, we zijn toch zóóó benieuwd hoe u over deze zaak denkt…
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Femke Rulez! Oeps. Deze toon past niet bij dit onderwerp. Nieuwe poging: Tweede Kamerlid Femke Halsema is bezig met lange adem een belangrijke wijziging in de grondwet voor elkaar te boksen.
Vorig jaar was het hier nog één van de stevig gesteunde voorstellen van de Nationale Conventie. Maar nu blijkt dat Femke al sinds 2002 bezig is een grondwetswijziging voor elkaar te krijgen waarin staat dat nieuwe wetten door rechters getoetst mogen worden om te bepalen of ze in overeenstemming met de grondwet zijn. En dat dit voorstel al de eerste ronde langs de Tweede Kamer is gepasseerd (alleen CDA tegen) en nu bij de Eerste Kamer ligt.
Driewerf hulde! Hoop dat ze met deze aanmoediging in staat is het langs de Eerste Kamer te krijgen en vervolgens nog een ronde te doen. Dat is namelijk echte lange termijn politiek.
En ik ga weer over tot de orde van de dag.
Overigens ben ik van mening dat altijd bekend moet zijn hoe de individuele kamerleden gestemd hebben en dat alle stemmingen direct online beschikbaar moeten zijn.
KSTn = Selectie uit recente KamerSTukken.
Was een beetje offline de laatste dagen, maar heb nog wel de krant kunnen lezen. Maar toen ik vandaag weer even door de kamerstukken heen ging, kwam ik iets tegen dat niet de krant had gehaald. In een tijd waarin iedereen het heeft over klimaatverandering, zou je verwachten dat stemmingen in de Tweede Kamer over dit onderwerp tenminste een korte vermelding zouden krijgen. Niet dus. Misschien komt het omdat weer eens duidelijk wordt dat ondanks alle aandacht voor klimaatverandering en de steeds sterker wordende signalen, er eigenlijk niets verandert. Iedereen mag dan tegenwoordig om het hardst schreeuwen dat er iets moet gebeuren voor het te laat is, als het er op aan komt stemmen ze toch weer ouderwetsch.
Over een paar jaar moet het stelsel van emissierechten voor CO2 aangepast worden. Dit stelsel is er gekomen door Kyoto en heeft als doel de uitstoot van CO2 te verminderen. Nu begrijp ik dat de regering zich in de Europese onderhandelingen inzet voor het uitdelen van gratis emissierechten aan mondiaal opererende energieproducenten. Want anders zou hun concurrentiepositie worden aangetast.
Het principe “de vervuiler betaalt” en het klimaat zijn dus gewoon ondergeschikt aan het geldelijk gewin.
De poging van Duyvendak (GroenLinks) en Jansen (SP) om hier middels moties een stokje voor te steken zijn gestrand. Moties afgewezen.
Opvallend hierbij is de positie van Samsom (PvdA):
“Samsom (PvdA), Neppérus (VVD) en Spies (CDA) willen de motie van Duyvendak en Jansen over emissierechten van grote bedrijven niet steunen. Zij vinden het belangrijk dat Nederlandse bedrijven die actief zijn op de wereldmarkt, kunnen concurreren met buitenlandse bedrijven. Emissierechten zijn daarbij een belemmering.”
Ik dacht dat hij zo’n fervent voorvechter van het milieu was? Valt me toch weer tegen.
Ook jammer is dat de motie van Jansen voor wat meer voorzichtigheid in het streven om 10% biobrandstof bij te mengen is afgewezen. Zeker nu er zoveel signalen zijn dat de neveneffecten van dit streven behoorlijk negatief zijn voor voedselvoorziening en natuur.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Ik ben van mijn stoel gevallen van verbazing toen ik de afgelopen dagen […] opeens moest lezen dat er een richtingenstrijd in de PvdA was, en ik vond het nog vreemder dat het ging over de vraag of we met de SP moeten samenwerken of met GroenLinks en D66.
Naar mijn beste weten werken wij op dit moment samen met het CDA en de ChristenUnie. Laten we daar nou éérst een succes van maken, want als dat niet lukt dan hebben we straks echt helemaal niks meer te kiezen want dan zijn we helemaal nergens meer.
Wouter Bos ontkende gisterenavond bij Nova dat er een richtingenstrijd is, en introduceert en passant een derde richting.
Femke Halsema deed een oproep tot consuminderen. Het roer moet om, minder focus op werk en consumptie. Uiteindelijk bleek haar oproep net even iets anders in elkaar te zitten, maar van mij had ze hem best mogen doen. Veel langer kunnen we niet voort rijden en vreten met ‘na ons de zondvloed’. Het kwaad was echter al geschied en als door een wesp gestoken viel rechts-populistisch Nederland, met GeenStijl voorop natuurlijk, over haar heen. Want Halsema is kamerlid, links en verdient een redelijke boterham.
Bovendien staat uw huis vol met overbodige elektronische rotzooi. En die moeten [sic] weg aangezien de samenleving tegen haar voegen klotst, aldus de Zwarte Hypocrita van het grachtengordelsocialisme. Want het is makkelijk lullen voor Halsema met haar Triple A lokatie koopwoning.
Het is zo vermoeiend, steeds dat zelfde liedje. Als je zelf niet onder de armoedegrens leeft mag je geen voorstellen tot matigen doen. Want dan ben je hypocriet en heb je ‘makkelijk praten’. Hetzelfde speelt in het hoge inkomens-debat. Natuurlijk, een bestuurder van een (semi-) overheidsinstelling die er een potje van maakt moet geen bonus van 3 miljoen krijgen. Maar de kritiek blijft niet beperkt tot deze groep. Een CEO van een goedlopend privaat bedrijf dat miljarden omzet maakt is ook verdacht omdat hij 20 miljoen per jaar verdient. Voetballers zijn per definitie over het paard getilde lapzwansen, terwijl voetbal nu eenmaal een populair spel is en rijke mannen er veel geld voor over hebben om een ster in hun team te hebben. Dat is toch alleen maar leuk voor talentvolle jongens? Als ze door de mand vallen worden ze gauw genoeg transfervrij aan de kant gezet.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Je kan er donder op zeggen dat als er weer eens wat schokkends gebeurt in het land dat een kamervraag nooit ver weg is. Vaak is dat goed, want zulke incidenten drukken ons met de neus op het feit dat sommige dingen landelijk niet zo heel goed zijn geregeld of domweg fout gaan. Maar dat kan ook doorslaan. Zo kan je er zo goed als vergif op innemen dat na een incident met allochtonen, hoe klein ook, de PVV haar kamervragen alweer klaar heeft. Hetzelfde gaat op voor de Partij voor de Dieren, ze zijn nooit te beroerd om lokaal dierenleed tot landelijk aandachtspunt te verheffen.
Recentelijk gebeurde het weer. Een homofobe verpleger weigerde een homoseksueel te helpen die met een gescheurde aorta in de sauna lag. De man stierf uiteindelijk, en misschien had adequaat optreden van de verpleger zijn dood kunnen voorkomen. Een schokkend verhaal, daar is iedereen het over eens.
En uiteraard kwamen de kamervragen, dit keer van GroenLinks. De partij wil weten of dit vaker voorkomt, en wat de minister eraan gaat doen om dat te voorkomen. Daarnaast vraagt de partij zich af of de broeder wel voldoende gestraft is of gaat worden.
Wat ík me dan altijd afvraag is wat met deze vragen bereikt zal worden. Het lijkt me duidelijk dat dit niet (veel) vaker voorkomt. Het klinkt misschien een beetje cru, maar in hoeveel situaties is het bij een hulpvraag zo duidelijk dat het om een homoseksuele man gaat? Daarnaast, als het ook in meer alledaagse situaties voor zou komen zouden we er al vaker van gehoord hebben.
“GroenLinks wil regels voor stoken hout in huis en open lucht“, “GroenLinks wil verbod op barbecue & open haard“, “GroenLinks: verbied barbecue“.
Zomaar een paar koppen van eergisteren. Ook wij besteedden er een Zijdelinks aan, en die had een grote discussie tot gevolg. Eén van onze reageerders vond het zelfs zo erg dat hij er een mailtje over stuurde, richting de betrokkenen.
En hij kreeg antwoord. En dat antwoord was iets anders dan verwacht: “Wij willen zeker niet de gezellige open haard verbieden! Helaas heeft de journalist die het artikel geschreven heeft een geheel eigen draai aan het voorstel gegeven.”
Maar hoe zit het werkelijk? GroenLinks constateerde op basis van onderzoek dat de uitstoot van fijnstof grotendeels wordt veroorzaakt door open haarden en houtkachels.
De reden daarvan is, dat vaak verkeerd gestookt wordt. Men stookt nat- of bewerkt hout en gaat vaak verkeerd om met de luchttoevoer. Omdat de bestrijding van fijn stof één van de taken van de gemeente is, stellen wij voor om middels voorlichting hieraan extra aandacht te besteden. Daarnaast vragen we onderzoek te doen naar de handhaafbaarheid van een bestaand verbod, eventueel nadere eisen te stellen aan nieuw te bouwen rookkanalen en te bezien in hoeverre het mogelijk is bij smog en windstil weer stoken van hout te verbieden. Dit laatste omdat gesignaleerd wordt dat in dat geval mensen met ademhalingsproblemen hier erg veel last van hebben.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Zo rond de jaarwisseling pleitte top-ambtenaar Meine Henk Klijnsma voor een fusie tussen GroenLinks en D66. Klijnsma, zelf overtuigd lid van D66 (geen misverstanden daarover), promoveerde onlangs op een proefschrift over de Vrijzinnig-Democratische Bond, die bestond van 1901-1946. Sinds enige tijd bepleit ook publicist en beoogd chef-ideoloog van de Bond, Dick Pels de heroprichting van de VDB. Morgen wordt in de Balie een becommentarieerde heruitgave gepresenteerd van de brochure ‘Wat de Vrijzinnig-Democraten willen’. De grote vraag in de discussie morgen (overigens geheel uitverkocht) is: is er grond én noodzaak voor een heroprichting van de VDB?
Geschiedenis. In haar 45-jarig bestaan onderscheidde de VDB zich van zijn electorale concurrenten aan de linkerzijde (de SDAP) en de rechterzijde (de liberalen) door – de naam zegt het al- consequente aandacht voor de democratie. Het ging daarbij niet alleen om democratie in formele zin (invoering van het algemeen kiesrecht, referendum, internationale rechtsorde, tegen ‘sterke mannen’), maar er zat ook een sociaal getinte agenda aan: gelijke ontwikkelingsvoorwaarden voor iedereen met een nadruk op individuele ontplooiing en emancipatie. De VDB was zowel door vooraanstaande politici als Drucker, Treub, Bos, Marchant en Oud, als door haar bereidheid tot samenwerking, een politieke factor van belang. Ze nam een paar keer deel aan kabinetten: eerst met de liberalen (voorlopers van de VVD), in de jaren dertig in een crisiskabinet onder Colijn. De Bond had haar aanhang vooral onder intellectuelen en beoefenaars van vrije beroepen (notarissen, artsen). Zij sloot aan bij de ideeënwereld van het toenmalige vrijzinnig-protestantisme. Uiteindelijk ging zij op in de PvdA, wat Klijnsma en Pels betitelen als een ‘historische vergissing’.