Wat is er mis met de kinderboerderij? Menselijk plezier boven dierenrechten

Een gastbijdrage van Anne Hogerheijde, eerder verschenen in Vegan Magazine nr. 142 - najaar 2024 en op de website van de NVV. Mijn liefde voor dieren begon ironisch genoeg op de kinderboerderij. Ironisch ja, want deze plek is helemaal niet liefdevol. De naam verraadt het eigenlijk al: kinderboerderij. Het plezier van kinderen staat voorop en niet het welzijn van de (niet-menselijke) dieren die er wonen. Naar de kinderboerderij Als kind kon je me niet blijer maken dan met een bezoekje aan een kinderboerderij. Vooral in het voorjaar, wanneer er weer geitenlammetjes ronddartelden. Deze plek was altijd mijn veilige haven. Het was de plek waar ik als kind naartoe ging om te ontsnappen aan alle mensen die mij – en mijn neurodiversiteit – niet begrepen. Omringd door niet-menselijke dieren kreeg ik het gevoel dat ik er mocht zijn. Deze dieren accepteerden me zoals ik was en dit hielp me om mezelf te accepteren. Maar de plek waar ik innerlijke harmonie ervaarde, bleek gebaseerd op een illusie. Waar is Vlekkie? Toen ik negen was, bracht ik in de lente een bezoek aan de kinderboerderij in mijn dorp. Er waren geitenlammetjes geboren. In de weide kwam er gelijk een babygeitje naar me toe. Het was liefde op het eerste gezicht – van mijn kant tenminste. De hele middag heb ik op het gras gezeten, met dit geitje op mijn schoot. Ik doopte hem Vlekkie, vanwege zijn gevlekte vacht. Door zijn kenmerkende vlekkenpatroon kon ik dit geitje goed onderscheiden van alle andere babygeitjes. Meerdere keren per week ging ik langs bij Vlekkie om hem te aaien en knuffelen. Ik had altijd het gevoel dat ik er niet bij hoorde en was vaak overprikkeld. Vlekkie bood me de rust die ik zocht. De zoektocht naar Vlekkie Op een dag was de wei een stuk leger en ook Vlekkie was verdwenen. Ik heb urenlang rondgefietst in mijn dorp op zoek naar ‘mijn’ geitje. Mijn moeder zei me dat Vlekkie vast verhuisd was naar een ander weiland. Dit wilde ik graag geloven. Ik droogde mijn tranen, maar ergens was er een zaadje geplant in mijn hoofd. Verhuisden Vlekkie en de andere dieren echt naar een nieuw thuis of was er meer aan de hand? Dat laatste bleek helaas het geval te zijn. Verdienmodel Of het nu lammetjes, biggetjes, kuikentjes of konijntjes zijn: jonge dieren zijn echte publiekstrekkers. Na verloop van tijd worden deze dieren groter en ouder. Vanaf dat moment trekken ze geen extra bezoekers. Wel nemen de dieren ruimte in en hebben ze voeding en verzorging nodig. Daarom nemen veel kinderboerderijen maatregelen. “Kinderboerderijen komen er niet graag voor uit, maar het fokken van dieren om ze na verloop van tijd te laten slachten, is een verdienmodel van de meeste kinderboerderijen”, zegt Frank Wassenberg van de Partij voor de Dieren in april 2023 tegen Editie NL.[1] Met de kennis van nu weet ik bijna zeker dat Vlekkie ook slachtoffer is geworden van dit businessmodel. Waarom bestaan kinderboerderijen? Halverwege de vorige eeuw ontstonden de eerste kinderboerderijen als reactie op de toenemende verstedelijking. Het doel was om kinderen (en volwassenen) in contact te brengen met boerderijdieren. Op dit moment zijn er volgens de Vereniging voor Stads- en Kinderboerderijen Nederland (vSKBN) naar schatting 500 stads- en kinderboerderijen in Nederland.[1] Vanuit de overheid wordt een kinderboerderij tegenwoordig gezien als een plek waar jong en oud leert over dieren, natuur, milieu en duurzaamheid. Om deze redenen gaan mensen naar de kinderboerderij Volgens de vSKBN heeft een kinderboerderij naast een educatieve functie ook een recreatieve functie. Voor bezoekers is vooral de recreatieve functie van belang. Mensen komen vooral naar de kinderboerderij voor het contact met dieren, als fijne buitenactiviteit en voor de speeltuin. Dit blijkt een uitgebreid tevredenheidsonderzoek onder ruim 1.500 bezoekers.[3] Er valt weinig te leren … Dat mensen de kinderboerderij niet zien als een plek waar ze iets kunnen leren, is niet verwonderlijk. Nog niet eens de helft van de kinderboerderijen biedt namelijk lessen aan voor scholen.[4] Daarnaast biedt de kinderboerderij qua educatie ter plekke ook niet veel meer dan een informatiebordje. Misstanden op de kinderboerderij Voor veel mensen is een bezoek aan de kinderboerderij dus vooral een leuke vrijetijdsbesteding, terwijl op kinderboerderijen vaak misstanden voorkomen. Diervriendelijke Kinderboerderijen, een initiatief onder leiding van Comité Dierennoodhulp en Stichting DierenVangnet, heeft een aantal vaak voorkomende problemen vastgesteld. Zo zijn er sociale dieren die alleen moeten leven. Dieren zijn slecht en/of te klein gehuisvest, waardoor ze hun natuurlijke behoeften niet kunnen uiten. Ook zijn er zieke dieren die niet de medische zorg krijgen die nodig is, maar aan hun lot worden overgelaten.[4] Daarnaast zijn er nog meer misstanden te noemen. Het eerdergenoemde verdienmodel van fokken en slachten van de dieren bijvoorbeeld. Of knuffeluurtjes met konijnen, cavia’s en andere prooidieren die dit eng vinden. Maar ook de aanwezigheid van exotische dieren. En vergeet de dieren niet die verhuurd of gebruikt worden voor evenementen en/of ingezet als last- of trekdier. Welzijn van mens of dier? Wiens welzijn staat voorop op de kinderboerderij? In de meeste gevallen dat van de mens. De huidige wet‐ en regelgeving sluit niet aan bij de werkelijke welzijnsbehoeften van dieren op de kinderboerderij, lees je op de website van Diervriendelijke Kinderboerderijen.[5] De eerdergenoemde branchevereniging voor kinderboerderijen heeft wel een keurmerk met richtlijnen. En er staan echt wel wat verbeteringen in – zoals dat dieren zich moeten kunnen afzonderen. Maar lang niet alle kinderboerderijen zijn hierbij aangesloten. Daarnaast zijn er voor dit keurmerk nog veel verbeterpunten. Gekeken naar de veiligheid bijvoorbeeld, focust het keurmerk van de vSKBN zich alleen op de veiligheid van mensen. Nergens staat dat kinderboerderijen ook na sluitingstijd moeten zorgen voor de veiligheid van dieren. Onnatuurlijke natuureducatie Bij de reguliere kinderboerderij staat educatie naar eigen zeggen centraal. Is het niet vreemd dat een plek die draait om gedomesticeerde dieren natuureducatie moet verzorgen? Er is niets natuurlijks aan dieren die opgesloten zitten op de kinderboerderij. Deze dieren zijn ook echt niet nodig om toffe buitenactiviteiten te organiseren, en jong en oud te leren over natuur, milieu en duurzaamheid. Een natuureducatiecentrum of buurthuis, zonder dat daarbij gedomesticeerde dieren worden gehouden, is veel geschikter. Het liefst natuurlijk met een mooie (natuur)speeltuin als extra trekpleister. Kinderboerderijenbesluit De initiatiefnemers van de eerdergenoemde Diervriendelijke Kinderboerderijen maken zich grote zorgen om het welzijn van kinderboerderijbewoners. Zij vinden dat de branche, de bezoeker en eigenlijk iedereen in Nederland beter op de hoogte moet zijn van de welzijnsbehoeften van dieren op de kinderboerderij. Daarom zijn zij in 2016 met het Kinderboerderijenbesluit gekomen. Met hun eigen keurmerk Diervriendelijke Kinderboerderijen willen ze ervoor zorgen dat kinderboerderijen het welzijn van dieren op de eerste plaats zetten.[5] Diervriendelijke Kinderboerderijen Op een kinderboerderij met het Keurmerk Diervriendelijke Kinderboerderijen is de educatie een stuk beter geregeld. Hier kunnen bezoekers kennismaken met de dieren en worden zij écht geïnformeerd. Volgens het Kinderboerderijenbesluit van dit keurmerk moeten kinderboerderijen het goede voorbeeld geven en juiste informatie geven over hoe je met dieren om hoort te gaan.[5] Op die manier breng je mensen respect voor niet-menselijke dieren bij en laat je zien dat het leven van elk dier ertoe doet. Ook moeten de kinderboerderijen belichten hoe er in ons land wordt omgegaan met de dieren in de ‘vee-industrie’. Dit houdt in dat Diervriendelijke Kinderboerderijen hun bezoekers informeren over het leed dat het gebruik van vlees, melk, eieren en andere dierlijke producten met zich meebrengt. Zo laten ze mensen de noodzaak zien van rechtvaardigheid voor dieren, in tegenstelling tot reguliere kinderboerderijen. Geen babydieren meer Nog een positief punt van het Kinderboerderijenbesluit vind ik het feit dat er op Diervriendelijke Kinderboerderijen geen dieren worden gefokt. Eieren worden ook niet uitgebroed. Dit betekent dat er geen jonge dieren meer bijkomen. De kinderboerderijenpopulatie zal hierdoor steeds verder uitdunnen en uiteindelijk verdwijnen. Of kinderboerderijen krijgen steeds meer de functie van een dierenopvang voor gedumpte en verwaarloosde dieren. Hopelijk veranderen deze plekken uiteindelijk in sanctuaries, waar dierenrechten centraal staan en niet het aai- en knuffelcontact tussen mens en dier. Kompas naar compassie Ik weet zeker dat een bezoek aan een Diervriendelijke Kinderboerderij me veel eerder tot inkeer had gebracht. De bezoekers wordt respect voor de dieren bijgebracht. Het dierenleed dat kleeft aan het gebruik van dierlijke producten zou dan geen geheim meer zijn. Wie weet overtuigt dit mensen die (nog) geen veganist zijn om (vaker) plantaardig te eten. Zelf zou ik waarschijnlijk ook geen veganist zijn als ik nooit het contact met de dieren op de kinderboerderij had ervaren. Conclusie Leren over de natuur doe je het beste, op een respectvolle manier, in de natuur en niet op een kinderboerderij. Dus trek eropuit en zoek (samen met je kind) de natuur op of ga naar een speciaal natuureducatiecentrum. Films kijken en boeken lezen kan natuurlijk ook. Leerzaam én leuk voor alle wezens, in tegenstelling tot de kinderboerderij. Wil je nu echt graag dieren van dichtbij zien, bezoek dan een sanctuary (zie kader). Bij zo’n ‘heiligdom’ staan de rechten van dieren centraal. Zo weet je zeker dat je bezoek diervriendelijk is en er geen Vlekkies op mysterieuze wijze verdwijnen. Het is een échte veilige haven, een liefdevolle plek waar ik graag mijn eigenwaarde had ontdekt en mijn liefde voor dieren had laten ontstaan. Vlekkie had op een sanctuary gewoon oud mogen worden, ik wens dit alle dieren toe. [kader] Sanctuaries Een sanctuary is een opvangplek voor – veelal geredde, verwaarloosde en mishandelde – dieren. In tegenstelling tot bij een asiel, worden de bewoners van een sanctuary niet herplaatst. In een sanctuary mogen de dieren oud worden, zonder nuttig te hoeven zijn voor de mens. Er wordt alles aan gedaan om de dieren het best mogelijke leven te bieden. Omdat de niet-menselijke dieren op een staan, kun je er niet zomaar binnenlopen. Sommige sanctuaries zijn op afspraak wel open voor bezoekers of organiseren speciale bezoekersdagen. Enkele sanctuaries in (de buurt van) Nederland zijn: Sanctuary het Wijland De Nobele Hoeve Vrijlief (website tijdelijk buiten werking) Forrest & Friends (België) Melief (Duitsland) [/kader] Bronnenlijst [1] https://www.rtl.nl/editienl/artikel/5375686/geadopteerd-kinderboerderij-geitje-naar-de-slacht-partij-voor-de-dieren [2] www.vskbn.nl/wp-content/uploads/Beleidsplan-2020-2023.pdf [3] https://www.vskbn.nl/prd/wp-content/uploads/2019/07/vskbn_branche_kinderboerderijen_2014.pdf [4] https://www.diervriendelijkekinderboerderijen.nl/waarom-een-kinderboerderijenbesluit [5] https://www.diervriendelijkekinderboerderijen.nl/educatie

Door: Foto: Lilia (cc 2.0)
Foto: Soil Science (cc)

Waarom een koe gelijk is aan een wc-rol

ACHTERGROND - Seksisme. migratie, basisinkomen, democratie en referenda. In de serie “Tegen de stroom in” spreken wetenschappers, experts en opiniemakers over oude zorgen en nieuwe oplossingen. Wanneer zijn die succesvol? Welke rol speelt geld en neoliberaal denken daarin? En verliest elke stroming uiteindelijk aan kracht en relevantie? Vandaag: hoe houdbaar is de ethische, politieke en juridische superioriteit van mensen boven dieren? Een rechtsfilosoof en dierenwelzijnexpert komen met nieuwe inzichten.

Mishandelingen in slachthuizen, vergassing van kippen en enorme stalbranden: de bio-industrie was volop in het nieuws afgelopen zomer. “Qua brandveiligheid zijn de dieren in de bio-industrie gelijk aan wc-rollen,” riep Arjen Lubach verontwaardigd uit in zijn show. Die vergelijking komt aardig in de buurt, aldus rechtsfilosoof Janneke Vink (UL). Dieren hebben sinds 2013 weliswaar hun eigen subcategorie binnen het recht, maar worden (net als de wc-rol) nog steeds gezien als object. Zij doet onderzoek naar de mogelijkheden van het geven van grondrechten aan dieren. Dierenwelzijnsonderzoeker dr. Hans Hopster (WUR) pleit voor veranderingen binnen het huidige systeem. Daarbij is een grote rol weggelegd voor de consument, maar ook in regelgeving en transparantie zijn behoorlijke stappen te maken. “In neoliberaal Nederland vormt de wet slechts een vangnet en moeten alle overige eisen voor dierenwelzijn van de markt komen. Daar zitten nogal wat beperkingen aan.”

Doneer voor ¡eXisto!, een boek over trans mannen in Colombia

Fotograaf Jasper Groen heeft jouw hulp nodig bij het maken van ¡eXisto! (“Ik besta!”). Voor dit project fotografeerde hij gedurende meerdere jaren Colombiaanse trans mannen en non-binaire personen. Deze twee groepen zijn veel minder zichtbaar dan trans vrouwen. Met dit boek wil hij hun bestaan onderstrepen.

De ruim dertig jongeren in ¡eXisto! kijken afwisselend trots, onzeker of strak in de camera. Het zijn indringende portretten die ook ontroeren. Naast de foto’s komen bovendien persoonlijke en vaak emotionele verhalen te staan, die door de jongeren zelf geschreven zijn. Zo wordt dit geen boek óver, maar mét en voor een belangrijk deel dóór trans personen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Omstreden tradities

ELDERS - Grindadráp heet de jaarlijkse griendenjacht op de Faeroër eilanden. Een wrede en onnodige traditie volgens dierenwelzijnsactivisten.

Het in Nederland geregistreerde schip Bob Barker van de milieuorganisatie Sea Sheperd is begin deze week de toegang tot de Faeroër-eilanden ontzegdSea Sheperd voert actie tegen de omstreden jacht op grienden, een soort walvis uit de dolfijnenfamilie. Vorige week zijn vijf activisten het land uitgezet. Ze waren eerder veroordeeld tot boetes wegens poging tot verstoring van de Grindadráp.

Sea Sheperd houdt de Deens regering verantwoordelijk voor het in stand houden van een vorm van dierenmishandeling die in strijd is met de Bern Convention van de Raad van Europa over de bescherming van flora en fauna. De dieren worden door de jagers met bootjes opgejaagd en ingesloten en vervolgens vlakbij het strand handmatig gedood met messen. Op het strand wordt de dieren geslacht. Beelden van een bloedrode baai met walviskarkassen op het strand roepen elk jaar hevige verontwaardiging op onder dierenliefhebbers.

De voorstanders van de Grindadráp hechten aan de eeuwenoude traditie en ook aan het voedsel dat de jacht de eilandbewoners oplevert. Het vlees wordt verdeeld over de deelnemende dorpen en niet verhandeld. Medici hebben overigens al gewaarschuwd voor het overmatig eten van griendenvlees vanwege de zware metalen die de dieren in de vervuilde oceaan hebben opgedaan. De eilandregering heeft regels uitgevaardigd voor het doden van de dieren die er voor moeten zorgen dat het snel en effectief gebeurt. De dieren mogen niet meer vanaf de boot worden gedood. Het aantal dieren dat jaarlijks wordt gedood brengt de soort niet in gevaar.  Op de lijst van bedreigde diersoorten staat dat er voor de griend onvoldoende data zijn om de status vast te stellen.

Foto: Schermafbeelding Youttubefilmpje Gordon Ramsay eats Shark Fin Soup for the first time! copyright ok. Gecheckt 25-08-2022

Gordon Ramsay duikt in de haaienvinnensoep

TV-kok Gordon Ramsay ging op zoek naar de praktijk achter (echte) haaienvinnensoep. In Costa Rica werd hij door vissers bedreigd en met benzine overgoten. Uiteindelijk proefde hij in een Taiwanees toprestaurant dit peperdure gerecht en ontdekte dat het amper smaak heeft. Toch worden jaarlijks miljoenen haaien levend van hun vinnen ontdaan. Na zijn zoektocht confronteert Ramsay eigenaren van Chinese toprestaurants in Londen met de schokkende beelden om ze ervan te overtuigen haaienvinnensoep van het menu te halen.

 

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Rechten op de slachtbank

Het irriteert me mateloos dat half Nederland ineens tegen rituele slacht blijkt te zijn – wie mij kent, zal dat al wel gemerkt hebben. En inderdaad, argumenten daarvoor heb ik nauwelijks. Althans, geen argumenten die men als “geldig” wil accepteren. Het gaat me dan ook niet om zielige beestjes of heilige boeken – ik ben nooit een dierenvriend geweest en in de heiligheid van boeken geloof ik niet.

Wat mij ergert, is het gemak waarmee PVV-denkbeelden ingang vinden in de samenleving. Want laten we duidelijk zijn, voordat de PVV haar intrede deed, dacht niemand aan rituele slacht. Met uitzondering van de Partij voor de Dieren, maar die hadden destijds twee zetels. Dat zette weinig zoden aan de dijk.

Het is niet voor niets dat de PVV hoog in heeft gezet op rituele slacht. Het is gefundenes Fressen: onder het onverdachte, ja zelfs universeel gerespecteerde mom van dierenwelzijn moslims het leven zuur maken – en de dierminnende truttemarij van de Lage Landen meteen even de gedachte toeschuiven dat moslims barbaarse gewoonten hebben.

Het was dan ook een tegenvaller voor de PVV dat bekend werd dat vooral joden benadeeld zouden worden door een slachtverbod. Maar heel erg is dat allemaal niet. Geert is misschien wel fan van Israël, maar hij weet ook dat die liefde bij zijn aanhang niet echt beklijft:

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Links in Australië

Outback in Australie (Foto: Flickr/poppalina)

In veel landen zijn tweepartijenstelsels. Er is een linkse partij en een rechtse partij en dat is alles. Daar is weinig te zoeken voor mensen die op zoek zijn naar vrijzinnige, anti-dogmatische linkse politiek. Australië was zo’n land. De laatste verkiezingen brachten daar verandering in.

Er waren twee partijen in Australië: de centrum-rechtse conservatief-liberale Liberal Party en de centrum-linkse sociaal-democratische Labor Party. Ze wisselden elkaar regelmatig af in de regering. In de jaren ’70 kwam daar verandering in. De Australian Democrats werden opgericht als een progressieve afsplitsing van de Liberal Party. Dit was een progressieve middenpartij die stond voor meer directe democratie, bescherming van het milieu en burgerrechten. Het kiesstelsel voorkwam dat de Australian Democrats in het Lagerhuis kwamen, maar ze wonnen wel zetels in het Hogerhuis. Door haar kritisch-constructieve opstelling werd deze kleine partij een belangrijke macht. Ze waren nodig voor een meerderheid in het Hogerhuis en konden hun progressieve thema’s via het hun kamerwerk naar voren brengen.

Interne verdeeldheid zou de Australian Democrats uiteindelijk opbreken maar de partij vormde wel een voorbeeld voor anderen. Eén van die partijen die dit voorbeeld volgde, zijn de Australian Greens. Dit is de oudste groene partij van de wereld. Haar geschiedenis loopt terug tot 1972, toen op het eiland Tasmanië een groene partij wordt gevormd, in verzet tegen de vernietiging van een natuurgebied. Dit is de eerste partij die zich specifiek inzette voor de bescherming van het milieu en de natuur wil behouden voor toekomstige generaties. In de jaren ’90 vormen groene partijen uit verschillende staten één partij: De Groenen en beginnen al snel zetels te winnen in het Hogerhuis. In 1994 stelt de beroemde filosoof Peter Singer, bekend voor zijn verdediging van dierenrechten, zich (onsuccesvol) kandidaat voor de partij. In 2010 wint de partij de eerste echte zetel in het Lagerhuis en deze groene zetel is nodig voor de meerderheid. De Groenen geven steun aan een voortzetting van de sociaal-democratische regering, die zich sterk probeert te maken tegen klimaatverandering. Vanuit deze positie kunnen de Groenen een sterke stempel drukken op het beleid.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Californië swingt voor dierenrechten

Bij de verkiezingen in de Verenigde Staten gaat het niet alleen om de president, maar ook om heel veel andere politieke posities. Verder zullen er een hoop referenda langs komen. In Californië mogen de kiezers zich ook uitspreken over meer bewegingsvrijheid voor vee. Omdat Californië natuurlijk ook het centrum van de entertainmentindustrie is leverde dat in ieder geval het beste politieke spotje op:


Met zulke swingende propaganda is het niet vreemd dat het er dik in zit dat het voorstel wordt aangenomen.
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Op naar de dictatuur van de dieren?

Animal Farm (Foto: Flickr/equi)

Bijna iedereen is het er wel over eens, dieren hebben rechten. Hoeveel en welke, daar verschillen de meningen nogal over. De Partij voor de Dieren gaat hierin het verst en wil deze rechten zelfs de grondwet in loodsen. Begrijpelijk gezien de doelstellingen, maar de partij blijft daarbij wel erg vaag over hoe zij dat ziet. Natuurlijk, men wijst graag naar de Universele Verklaring van de Rechten van Dieren, maar laat daarbij achterwege dat invoeren van die regels nogal problematisch kan worden. Want een boer die de plicht heeft zijn dieren goed te verzorgen is namelijk iets totaal anders dan een dier dat recht heeft op een goede verzorging.

Want op het moment dat zulke dingen worden vastgelegd in de grondwet verandert de morele plicht van mens ten opzichte van dier fundamenteel. Dieren kunnen hun rechten namelijk niet zelf opeisen, laat staan zich realiseren dat ze ze hebben. Daar zijn dus mensen voor nodig die dat voor hen doen. Daarbij begeef je je in een wespennest, want wat is dierenleed, en hoe toon je dat aan? Het vragen aan het dier is geen optie. We projecteren het leed op het dier, waarbij we zelf bepalen wat wel en niet wenselijk is. Daarbij maken we ons regelmatig schuldig aan personificatie van dieren: we dichten ze gevoelens toe alsof het mensen zouden zijn.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.