De westerse variant van de Islam
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we -uiteraard met toestemming- overnemen van andere weblogs, of die via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Abhorsen.
In Paul Scheffers laatste, en inmiddels al veel besproken boek, noemt hij onder andere de noodzaak tot een Europese of westerse variant van de Islam. Als we echter de Franse Islamkenner Olivier Roy moeten geloven hebben we reeds dagelijks te maken met een westerse variant van de Islam; alleen niet zoals Paul Scheffer hem voor ogen heeft.
Olivier Roy bepleit dat op dit moment bijna iedereen in het Islamdebat een fout uitgangspunt heeft. De radicale Islam in het westen is niet cultuurgebonden, het is geen traditionele vorm van de Islam die is meegenomen uit het Midden-Oosten. De excessen waar wij in het westen te maken mee hebben zijn onderdeel van wat hij benoemt als het neofundamentalisme binnen de Islam. Deze nieuwe vorm van Islam is juist in het westen ontstaan en zet zich af tegen elke vorm van cultuur. Ook tegen de traditionele Islam zoals deze in het land van herkomst beleden wordt. Tenminste, als men al een land van herkomst heeft! Uit zijn onderzoek blijkt dat deze groep moslims voornamelijk bekeerlingen zijn, in een aantal gevallen zelfs zonder een eerdere religieuze achtergrond.
De aantrekkingskracht van dit neofundamentalisme zit hem in het feit dat deze ontdaan is van cultuur. De traditionele Islam wordt vaak door deze bekeerlingen als zwak ervaren. Men heeft geen tijd voor de diepere theologie, maar geven de voorkeur aan de onmiddellijke “waarheid”. In een interview in Filosofie Magazine beschrijft Olivier Roy deze mensen als volgt:
Nou ja, begonnen… Het leek ons een goed idee de verkiezingen alhier nog even te laten bezinken. Daarom bij ons geen aandacht voor het feit dat de vijf stellingen van Sargasso en de vijf van ons al een paar dagen
Je zou het bijna niet geloven, maar naast zijn werk als voorzitter van een ex-moslim comité en zijn aspiratie om de moeder aller cartoonrellen te beginnen, heeft Ehsan Jami ook nog een baan! Jawel, hij is gemeenteraadslid voor de PvdA in Leidschendam-Voorburg en beheert daar de portefeuille integratie. Pardon? Jami moet ervoor zorgen dat de integratie soepeltjes verloopt in Leidschendam-Voorburg en dat doet hij door degene die hij moet laten integreren continu te schofferen?
Wat er eigenlijk aan de hand is met Ayaan, is dit: wij Nederlanders vinden dat ze er zelf om gevraagd heeft. Dat ze een toontje lager had moeten zingen. Dat ze niet zo had moeten willen opvallen. En bij dat onderbuikgevoel gaan we vervolgens wat formalistische redeneringen verzinnen.
Vorige week verklaarde Maxima nog dat Nederland [url=http://www.geencommentaar.nl/index.php/2007/09/25/nederland_is_geen_artis]geen dierentuin is[/url], waar je iedereen in hokjes kan stoppen en dat dé Nederlandse identiteit niet bestaat. Vandaag lijkt er antwoord uit ([url=http://web.inter.nl.net/users/Paul.Treanor/scheffer.html]vermeende[/url]) rechtse hoek te komen, de voorspelbare ?prietpraat?-reactie van Wilders daargelaten.
Het is afgelopen met de zesjescultuur in Nederland. Waar Balkenende zo’n maand geleden nog
‘Dat we in Nederland in een democratie leven, lijkt vanzelfsprekend. Maar dat is niet zo. De samenleving is ingewikkelder geworden, door de toegenomen etnische diversiteit, individualisering en pluriformiteit. De samenleving is ook gespannener en ontvlambaarder geworden. Dat niet iedereen hetzelfde over democratie denkt, is niet erg. Wel is het van belang dat zoveel mogelijk burgers die ‘veelvormige’ democratie welgezind zijn.’
Vrijheid, gelijkheid en solidariteit in onze samenleving worden steeds ernstiger gehinderd door een laat twintigste-eeuws fenomeen dat nog niet bestond toen die woorden voor het eerst werden gehoord. Door de overheersende aanwezigheid van marketing in ons leven staan genoemde idealen in de schaduw van de consumptiedrang van consumenten. Marketing wordt in het algemeen ervaren als een noodzakelijk kwaad, een eigenschap van het kapitalisme. Kritiek op marketing wordt al snel een ouderwetse kritiek op het kapitalisme en als ?communisme? weggezet.
De christelijke partijen in het kabinet zijn een soort taliban in de polder die voor ons willen uitmaken wat we wel en niet mogen doen. (…) Wij sturen onze zonen en dochters naar Afghanistan om te strijden tegen een kleine minderheid die de rest van de bevolking zijn wil probeert op te leggen, terwijl we in eigen land het slachtoffer zijn van hetzelfde soort fanatici. Als zij niet op zondag willen winkelen, is dat prima, maar bemoei je niet met de tijdbesteding van mensen die anders denken.