Auschwitz in het zand bestaat niet

De overheid wil de steenkool ontginning nabij Ermelo nieuw leven inblazen. De Zuid-Afrikaanse overheid wel te verstaan nabij het Zuid-Afrikaanse Ermelo in het Merendistrict van de provincie Mpumalanga (zie: GoogleMaps). Nederlandse NIMBY’s kunnen dus opgelucht ademhalen, de steenkool voor onze vier nieuwe kolencentrales zal niet uit eigen achtertuin worden gehaald maar uit een rustiek Merengebied aan de andere kant van de wereld. In de jaren tachtig van de vorige eeuw werd de mijnbouw in het gebied gestaakt omdat het land met een energieoverschot kampte, maar tegenwoordig is de ontginning van steenkool voor de export een lucratieve optie. De mijnbouw zal plaatsvinden naast het Chrissiesmeer, het grootste natuurlijke meer in Zuid-Afrika en een belangrijke toeristische trekpleister. De economische logica van de Zuid-Afrikaanse overheid weegt daarbij zwaarder door dan de langetermijnschade aan de oppervlaktewateren van een gebied met een groot toeristisch potentieel. (IPS) De ecologische risico’s zitten o.a. in de dagbouw waarbij tot vlakbij de meren het landschap wordt opgeblazen en vervuiling van het grondwater. Als de mijnschachten na explotatie vollopen met water zal dit reageren met de aanwezige metaalsulfiden tot zuur afvalwater dat uiteindelijk omringende meren en rivieren vervuilt. Elders in Zuid-Afrika heeft giftig mijnwater al gezorgd voor massale sterfte van vissen en krokodillen. Het water in het Chrissiesmeer is nu nog zo zuiver dat je het zou kunnen bottelen en verkopen, na afloop van de mijnbouw met alle mogelijke schade vandien is echter ook die potentiële bestaansbron dus verdwenen.