
Van 5 september t/m 17 oktober kijkt Ippekrites de koffie dik aangaande zaken die ons voortbestaan bedreigen, daarbij terzijde getekend door Crachàt. Verwacht geen erudiete citaten of intelligente links, maar slechts wilde speculaties die haast aan science-fiction grenzen. Dat alles echter wel gebaseerd op wat Ippekrites tot nu toe over het onderwerp tot zich heeft genomen. Nogal serieuze kost dus, maar als je wilt lachen kijk je maar naar “Mock the week”. Deze derde aflevering behandelt de dreiging van nieuwe ziektes, die als een donkere kamer van Damocles boven ons hoofd hangt.
Volgens de Dikke mag “ziekten” ook, heeft misschien zelfs de voorkeur, maar op een of andere manier ligt “ziektes” mij lekkerder in het gehoor. Bedoeld zijn niet de vage klachten waarmee de spreekuren van de huisartsen tegenwoordig verstopt zitten. Die worden veroorzaakt door de stofjes uit de vorige aflevering, daar kun je vergif op innemen. Hier gaat het over ziektes veroorzaakt door virussen en bacteriën, de echte klassiekers onder de lichamelijke klachten.
Het kenmerkende van dit soort ziektes is dat zij worden overgedragen van mens op mens, hetzij door fysiek contact, hetzij door simpelweg in elkaars nabijheid te zijn, door elkaars uitwasemingen op te snuiven. Dat betekent dat ziektes zich beter kunnen verspreiden als er meer intermenselijk contact is. En dat hebben we volop tegenwoordig. Mensen reizen voor hun plezier of voor hun werk de hele wereld over. Bewoners vanachter verre einders zoeken hier al dan niet legaal onderdak, terwijl ontevreden landgenoten hun heil weer ver van hier zoeken.