Aansluitend op Sargasso’s themablog over hedendaags racisme kijken we naar racisme in de kunst. Hedendaags racisme heeft natuurlijk een lange geschiedenis. In 2008 was in de Nieuwe Kerk te Amsterdam de tentoonstelling ‘Black is Beautiful, Rubens tot Dumas’ te zien. Bedoeld om een “beeld te geven van zevenhonderd jaar positieve kijk van kunstenaars en opdrachtgevers op de kleurling als de koning, de slaaf, de page, de dienstknecht enz.” Gastconservator Esther Schreuder schreef: “De zwarte mens is echt niet alléén als een exotisch object afgebeeld. Is deze opzet geslaagd?” Haar catalogus is on line te lezen en geeft een uitstekend overzicht van “de kleurling” in kunst door de eeuwen heen. Opzet geslaagd? Als overzicht zeker, dat impliciet aantoont dat hedendaags racisme zijn wortels heeft in een koloniaal verleden. Jammer van de term kleurling. Wat was er te zien?
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
ACHTERGROND - British ministers like to talk of the British economy being in a ‘global race’, and of the need for their countrymen to shape up and raise their game if they are to compete in the global economy. In practice, they mean less red tape, tax cuts for business, and reforms aimed at making it easier to hire and fire employees. Many Conservatives blame the regulatory burden on the EU, and want to either renegotiate the terms of Britain’s membership or withdraw altogether. With the notable exception of Liberal Democrat Business Secretary, Vince Cable, these ministers never mention business short-termism, and the British system of corporate governance that encourages it. Yet this is undoubtedly the most important reason for the UK now having the second lowest investment rate in the OECD (after Ireland, where investment is very volatile). The government wants to rebalance the UK economy towards investment and exports. This will require a reform of corporate governance, especially the incentives faced by executives.
Damagingly low
British ‘short-termism’ has long been blamed for the country’s low levels of investment, especially in manufacturing where success requires long-term commitment to product development and distribution as well as to training. The issue received less attention during the boom years when debt-fuelled private consumption and (towards the end) deficit spending by government drove growth, but it hardly went away. There is no perfect correlation between the level of investment and the rate of economic growth – too much investment can be wasteful and unproductive, as was the case in Ireland and Spain in the run-up to the crisis. But Britain’s investment rate is clearly damagingly low. The country’s corporate sector became a net saver in 2002, and hence long before the onset of economic crisis. Profits have risen and investment has fallen, as the corporate sector – in a reversal of the normal order of things – has become a large creditor to the rest of the economy.
OPINIE - Minister Schippers van VWS gaat scherper toezien op de cosmetische industrie. Mensen die het slachtoffer zijn geworden van charlatans en misstanden in de cosmetische sector reageerden positief. Zij dringen al langer aan op strengere regelgeving. Het nieuws werd ook enthousiast ontvangen door cosmetisch artsen die wèl deskundig en betrouwbaar zijn. Zij moesten tot nu toe met lede ogen aanzien hoe hun reputatie en die van hun vak verpest werden door een handjevol cowboys.
Je kunt tegenwerpen (zoals NRC deed in het hoofdredactioneel commentaar van 23 oktober jongstleden) dat de overheid zich niet moet bemoeien met dit soort luxe behandelingen. Dat de cosmetische branche vooral zelf orde op zaken stellen door introductie van kwaliteitseisen, keurmerken, waarschuwingen, klachtenprocedures en schadefondsen. En dat consumenten die cosmetische ingrepen ondergaan zelf verantwoordelijk zijn. Dat wie ervoor kiest om een ingreep te ondergaan zonder dat er enige medische noodzaak is, niet naar de overheid moet gaan wijzen als het misgaat. Dat er dan (in het geval van permanente fillers zelfs letterlijk) simpelweg sprake is van: eigen schuld, dikke bult.
Jampotglazen
Een beetje kortzichtig is zo’n benadering wel. Natuurlijk kiezen mensen zelf of ze een cosmetische ingreep ondergaan. Maar hoe vrij is die keuze? Het schoonheidsideaal is sterk en dwingend. Het wordt – vooral voor vrouwen, maar in toenemende mate ook voor mannen – steeds moeilijker om je eraan te onttrekken. Wanneer verandert massieve sociale druk in dwang? Scheve tanden en jampotglazen worden maatschappelijk al niet meer geaccepteerd. Voor blubberbuiken, AA-cups, hangende oogleden en zware wallen geldt al bijna hetzelfde. Langzamerhand groeien we toe naar een situatie waarbij mensen met dit soort ‘afwijkingen’ zich moeten verdedigen als ze niet onder het mes gaan. In sommige kringen is het al lang zo ver.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Autoriteiten claimen dat hij documenten van Snowden bij zich had. Greenwald ontkent dit.
COLUMN - Na een afspraak in Amsterdam Zuid hadden we zeven minuten om de eerstvolgende trein te halen. Ik stelde mijn Braziliaanse en Iraanse medewerkers voor om te rennen. Anders zouden we twintig minuten moeten wachten.
We renden.
Hijgend stonden we op het perron, net op tijd.
‘Waarom hebben we eigenlijk gerend?’ vroeg de Iraniër. Hij leek enigszins gedesoriënteerd.
‘Omdat we nu twintig minuten bespaard hebben,’ zei ik.
‘Bespaard voor wat?’
‘Voor de rest van onze levens.’
Hij keek me nadenkend aan, maar zag af van verdere vragen.
Toen de treindeuren opengingen, zei hij: ‘Ik kan me de afgelopen twee uur niet meer herinneren.’
NIEUWS - The extent of gold mining in the Peruvian Amazon has surged 400 percent since 1999 due to rocketing gold prices, wreaking havoc on forests and devastating local rivers, finds a new study published in the Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS).
The assessment, led by Greg Asner of the Carnegie Institution for Science, is based on a combination of satellite imagery, on-the-ground field surveys, and an advanced airplane-based sensor that can accurately measure the rainforest canopy and sub-canopy vegetation at a resolution of 1.1 meters (42 inches). The approach enabled the researchers to detect changes in forest cover in areas as small as 10 square meters, roughly 100 square feet, allowing them to map thousands of small, clandestine mines that had never before been detected at scale.
The results are sobering: the extent of gold mines in the Madre de Dios region of Peru increased from less than 10,000 hectares in 1999 to more than 50,000 hectares as of September 2012. The rate of expansion jumped from 5,350 acres (2,166 ha) per year before 2008 to 15,180 acres (6,145 ha) per year thereafter. Surging gold prices, combined with increased access to the region granted by new roads, are thought to be driving the spike in mining activity.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
In 2012 eisten De Vereniging van Afrikanen in Zweden het aftreden van de Zweeds minister van cultuur. Ze had een stuk taart gesneden uit ‘Baby Cake’ van Makode Linde, die er vrouwenbesnijdenis mee wilde aanklagen. De Vereniging van Afrikanen vond het puur racisme. In dit filmpje legt Makode Linde uit hoe hij het allemaal ziet. In deze opname zie je de minister van Cultuur aan de “taart”.
Filmpje bij Kunt op Zondag | Racisme, van zondag 3 november 2013.
De Deense kunstenares Firoozeh Bazrafkan werd veroordeel wegens racisme.l. In een Deense krant schreef ze in 2011 er van overtuigd te zijn ‘dat moslim mannen over de hele wereld hun dochters verkrachten, misbruiken en vermoorden’. Omdat ze hiermee alle islamistische mannen op één hoop gooide, oordeelde de rechter dat hier sprake was van racisme.
Ook al heeft Denemarken een inmiddels roemruchte traditie als het gaat om vermeende beledigingen van een religieuze stroming, het weerhoudt Bazrafkan niet de situatie in Iran aanhoudend te bekritiseren. ‘Zo vier ik de Iraanse islamitsiche revolutie’, zegt ze met dit filmpje.
De Australische kunstenaar Gordon Bennett heeft er bezwaar tegen alleen als spreekbuis voor de Aboriginals gezien te worden. Dat doet geen recht aan zijn identiteit, waar wat Schots en Engels bloed in zit, zo stel hij. Wel verwerkt hij Aboriginal elementen in zijn werk.
Filmpje bij Kunst op Zondag | Racisme, van zondag 3 november 2013.
Verwant aan Cobra was dichter en beeldend kunstenaar Lucebert. In “Er is een grote norse neger in mij neergedaald” verwijst hij naar het besef dat hedendaags racisme nog veel met vroegere slavernij te maken heeft. Het gedicht is door Ramsey Nasr in dit filmpje verbeeld (uit de serie Dichter draagt voor).
Filmpje bij Kunst op Zondag | Racisme, van zondag 3 november 20013.
En het volgende financiële schandaal dient zich aan!
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.