Freiheit für Wilfried!

Deel 1

Het is nu allemaal mis en het zal misschien nooit meer goedkomen en ik ben bang dat het door mij komt. Het is allemaal mijn schuld, ik heb het gedaan. Het was geen kwade bedoeling van mij, dat niet. Onachtzaamheid misschien, maar dan ook maar heel kort, vijf seconden of zo. Dat het allemaal zo uit de hand zou gaan lopen, kon ik toen echt niet weten.

Het begon toen ik lang geleden met een aantal vrienden op Interrail door Europa trok. Op een ochtend, ik sliep nog half, had ik plotseling een visioen. Een stem zei tegen mij: “Een goede naam voor je slaapzak is Robert.” Het was heel wonderlijk.

Later dacht ik een keer terug aan deze ingeving. Dat deed ik tijdens een overpeinzing over originaliteit in de muziek of meer algemeen over het echte in kunst en cultuur, want ik had het idee dat mijn Robert-visioen, hoe vreemd ook, ook op de een of andere manier echt was. Misschien zoals het lied John Brown’s Body, dat kennelijk in een droom is ontstaan, als het verhaal klopt tenminste.

Het is altijd een probleem om te beoordelen of een kunstvoorwerp echt is of namaak. Het televisieprogramma Tussen kunst en kitsch leeft daar bijvoorbeeld al jaren van. Zelfs voor doorgewinterde vakkundigen is het vaak heel moeilijk te zeggen en dan klopt het ook niet altijd. Zo dachten zij bijvoorbeeld heel lang dat het schilderij De man met de gouden helm van Rembrandt was, maar dat is het kennelijk toch niet.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

13 procent minder asielzoekers in 2011

DATA - Het aantal asielzoekers dat vorig jaar naar Nederland land kwam is fors gedaald ten opzichte van 2010. In dat jaar waren er 13.340 eerste asielaanvragen, in 2011 waren dat er 11.590, een daling van circa 13 procent. Dit blijkt uit een analyse van recente asielcijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) door het ANP en het weblog Sargasso. Het totaal aantal asielaanvragen daalde vorig jaar met 3 procent naar 14.630. Hierin zijn ook asielzoekers opgenomen die voor een tweede of zelfs derde keer een asielaanvraag indienen.

De afname is voor het grootste deel te verklaren doordat er minder Somaliërs naar ons land zijn gekomen. In 2010 waren dat er nog 3370, vorig jaar 1420. Dit aantal daalt al langer. De afgelopen jaren kwamen er veel zogenoemde nareizigers uit Somalië naar ons land, gezinsleden van eerder naar ons land gekomen asielzoekers. Een afname in nareizigers zorgde voor de grootste daling. Sinds eind 2009 is Nederland veel strenger voor deze groep. ,,In oktober 2011 werd nog maar 10 procent van de Somalische aanvragen voor gezinshereniging ingewilligd. Dat was in 2009 nog ongeveer 30 procent”, zegt Dorine Manson, directeur van VluchtelingenWerk Nederland.

Kinderen en echtgenoten krijgen nu op een Nederlandse ambassade in of dichtbij het land van herkomst eerst een lange vragenlijst over de familieband voorgelegd. Als hier veel ‘foute’ antwoorden op gegeven worden, komt er geen DNA-onderzoek meer. Dat gebeurde eerder vrijwel altijd om vast te stellen of de nareizigers inderdaad familie waren. ,,Deze nieuwe procedure zorgt er voor dat nu 90 procent van de aanvragen wordt afgewezen”, zegtManson. ,,Hierdoor blijven tal van kinderen ten onrechte gescheiden van hun ouders. Het beleid om fraude met nareizen tegen te gaan is doorgeschoten. Achter de daling de van de cijfers schuilt diep menselijk drama.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

‘Recht op de Westoever’

Eind november schreef ik over het ongekend hoge aantal veroordelingen dat de militaire rechtspraak op de Westoever weet te boeken. De Israelische militaire aanklagers, schreef ik,  kunnen bogen op wat vermoedelijk een wereldrecord is in het aantal bereikte veroordelingen. Hun score is namelijk vrijwel 100% (om precies te zijn 99,74% – het scheelt haast niets). Dit blijkt uit het jaarrapport van de militaire rechtbanken op de Westoever over 2010, waarvan de krant Haaretz een exemplaar in handen heeft weten te krijgen.

Op het blog van Bernard Avishai (Bernard Avishai dot com) kwam ik een soort vervolg op dit verhaal tegen. Avishai kreeg van de advocaat Michael Sfard, die onder meer de belangrijkste juridische raadsman is van Yesh Din, de gegevens uit een rapport dat Sfard onlangs voor deze organisatie heeft opgesteld. Het gaat erover hoe sinds 2005, het jaar waarin Yesh Din haar werk begon, klachten over criminele vergrijpen werden afgehandeld. Het is geen opwekkende lectuur (mensen die Hebreeuws lzen kunnen het rapport overigens in pdf versie lezen, hier).

  • Het totaal aantal misdaden begaan jegens Palestijnen ging in 38% van de gevallen over gebruik van vuurwapens, in 42% van de gevallen over schade aan eigendommen en in 15% over het schenden van het recht van eigendom op land.
  • 91% van de klachten bij de politie leidde niet tot het in staat van beschuldiging stellen van verdachten, dat gold met name voor 86% van de geweldsmisdaden, en 96% van de klachten over beschadiging of vervreemding van eigendommen. Van 127 klachten betreffende het vernielen van olijfboomgaarden tussen 2006 en 2011, leidde één zaak tot een in staat van beschuldiging stelling.
  • 66% van de zaken werd gesloten omdat de politie beweerde dat de verdachten onbekend waren, 24% omdat er geen (geloofwaardige geachte) getuigen waren. Minder dan 4% of de misdaden die werden aangebracht bij de militaire politie werd onderzocht. In meer dan 90% van de gevallen werden alibi’s van kolonisten voor waar aangenomen zonder dat dit werd nagetrokken  of nader onderzoek werd gedaan.(Vooral dit laatste vind ik buitengewoon illustratief voor de situatie, AbuP).
  • Tussen 2007 en 2011 werden er 267 klachten ingediend tegen militairen; in precies 30 gevallen (ongeveer 11%) werd besloten een onderzoek in te stellen.
  • 13 gevallen van kolonisten die op privé land van Palestijnen hadden gebouwd leverden 11 uitspraken op van het Israelische hooggerechtshof. Daarvan werden er vijf niet opgevolgd zonder dat dit consequenties had. Land waarop illegaal wegen voor kolonisten waren aangelegd  werd achteraf ‘voor het algemeen nut’ onteigend.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Audio: kustwacht belt met kapitein Concordia

De kustwacht belde met de kapitein van het zinkende cruiseschip Concordia. Op dat moment zat kapitein Francesco Schettino zelf al in een reddingsboot, terwijl er nog passagiers aan dek om hulp riepen. In een ontluisterend gesprek beveelt de kustwacht-commandant hem om terug te gaan aan boord. Schettino speelt stommetje en doet net of hij hem niet goed kan verstaan.

De geboorte van een stadswijk

Apeldoorn is al ruim duizend jaar oud en stadhouder-koning Willem III heeft er een buitenhuis aangelegd (Het Loo), maar het werd pas echt een stad nadat het in de jaren zestig van de vorige eeuw in twee opeenvolgende nota’s Ruimtelijke Ordening werd aangewezen als groeikern. Ik ben opgegroeid in een van de uitbreidingswijken, Zevenhuizen. Ruim aangelegd met veel groen, een dozijn lagere scholen, een zwembad, een buurthuis, opbouwwerk, vijvers, een centraal park, een jongerencentrum en opvallend veel kerken.

Een gemeenschap kon je de verzamelde bewoners echter niet noemen. Een van mijn vriendjes kwam uit Pijnacker, een tweede van de Antillen, de derde uit Groningen. Er was weinig wat de bewoners verbond, en omdat dus niemand precies wist wat een Zevenhuizenaar tot een Zevenhuizenaar maakte, was men – zoals ik het heb ervaren – vooral tegen alles wat afweek. Toen ik rond mijn veertiende mijn enkel verstuikte en niet op de gebruikelijke manier kon fietsen, werd ik eens toegesproken door een wildvreemde die me voorhield normaal te fietsen.

Op een kwade of mooie dag (in 1979 of zo) concludeerde de gemeente dat er nog iets ontbrak. Wat is een moderne gemeente immers zonder moderne kunst? En dus stond er, van de ene op de andere dag, langs de Laan van Zevenhuizen (en wel hier) een kunstwerk. Het bestond uit enkele tientallen verroeste staalplaten, opgesteld in lange rijen. Het had iets van een tankversperring, en zo heette het dan ook binnen enkele uren.

Sargasso op zwart

Eind dit jaar vergaat de wereld en ook het internet heeft zijn langste tijd gehad. Vandaag vast een voorproefje: een aantal websites gaat op zwart. Niet dat je daar in Nederland wat van hoeft te merken trouwens, want de Nederlandse versie van Wikipedia is gewoon online. GroenLinks doet ook mee aan de actie, maar op hun site verschijnt slechts een zwarte popup die je eenvoudig weg kunt klikken. Ook andere sites die ‘op zwart’ staan, zoals WordPress hoef je niet echt te missen, want sites die op WordPress draaien (ik noem een Sargasso), die draaien gewoon lekker door en veel andere actievoerders horen niet bij de grote jongens.

Twee weken geleden ging nog een wilde roddel de wereld over, waarin werd beweerd dat ook Google, Amazon, Facebook en Twitter er voor een dag de stekker uit zouden trekken. Dat is niet waar. Helaas. Helaas ja, want ik betwijfel of de actie van vandaag zijn doel gaat bereiken zonder de grote jongens. En dat doel is belangrijk als je het mij (en al die zwarte sites) vraagt. Een vrij internet is een groot goed, met de diverse wetten die in aantocht zijn, worden belangrijke stappen gezet tot vergaande controle van het internet. De boodschap komt pas echt aan als ook sites waar veel mensen van afhankelijk zijn (Google, Gmail, Facebook, etc) offline gaan. Voor deze internetreuzen is meedoen aan de actie waarschijnlijk te kostbaar, dat is jammer.

Klimaatverandering is vooral een politiek probleem

1,2 miljard mensen zijn voor water afhankelijk van de bergen van het Hindu-Kush gebergte. Door sneeuw in de winter, die smelt in de lente en de zomer zijn de bewoners van dat gebied het hele jaar door verzekerd van een constante toevoer van water. De opwarming van het aarde verandert dat ingrijpend. Sneeuwval zal plaatsmaken voor regenval en waar er in eerste instantie een overschot aan water ontstaat door het smelten van gletsjers, zal op lange termijn een tekort aan water zijn, omdat de gletsjer verdwijnt. Volgens prof. dr. Lennart Olsson, hoogleraar Fysische Geografie aan de Universiteit van Lund en oprichter-directeur van het Lund University Centre for Sustainability Studies (LUCSUS), is dit slechts een van de voorbeelden van de gevolgen van klimaatverandering op het leven op aarde.

In de wetenschappelijke wereld is er brede consensus over de aard en betekenis van het woord ‘klimaatverandering’. Die consensus berust op drie pijlers: het klimaat verandert op dit moment op een fundamentele manier die niet door natuurlijke variatie te verklaren valt; broeikasgassen zijn verantwoordelijk voor klimaatverandering; en de enorme toename in broeikasgassen wordt veroorzaakt door fossiele brandstoffen en boomkap. Wetenschappelijke rapporten leiden keer op keer tot de conclusie dat de mens een aanzienlijke bijdrage levert aan de opwarming van de aarde. Hoe kan het dan toch dat er maatschappelijk gezien nog zoveel scepsis is rondom klimaatverandering en het menselijk aandeel daarin?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De koningin, de hoofddoek en de ministeriele verantwoordelijkheid

De contouren van het eerste staatsrechtelijke akkefietje van 2012 zijn inmiddels zichtbaar. De Koningin gaat op staatsbezoek naar een islamitisch land, stekkert daar op blote voeten, maar met hoofddoekdeksel door een gebedsruimte en haalt vervolgens ongemeen fel uit naar de kopvoddenvreters in eigen land. “Echt onzin” schijnt Beatrix de door de PVV georkestreerde commotie te hebben genoemd. Waarna Maxima nog een exposé heeft gehouden over de arbeidsparticipatie van vrouwen in de regio. Nu is het gebruikelijk dat uit dit soort slotgesprekken met de pers na een staatsbezoek niet letterlijk geciteerd wordt. De majesteit hoort niet sprekend uit te worden opgevoerd. Dat dit nu wel gebeurt, zonder dat de Rijksvoorlichtingsdienst uit de Mediacode begint voor te lezen, is opvallend. Dat Maxima zo nadrukkelijk intervenieert ook.

Volgens ons staatsrecht zijn ’de ministers’ verantwoordelijk. Hoewel ik er voorstander van ben om de Oranjes ruimte te geven te zeggen wat ze vinden zonder dat de Minister-President een gelijkluidend standpunt in de Tweede Kamer hoeft te verdedigen, zal die gelukzaligheid pas aanbreken als Kamerleden niet onmiddellijk op de haverkist springen. Die gewoonte is echter hardnekkig, al kan men zich bij Ineke van Gent afvragen of ze ook wel eens van die haverkist afspringt. In ieder geval begonnen GroenLinks en de PvdA enthousiast in de veronderstelde vlek te wrijven. De majesteit zou zich wel in de steek gelaten hebben gevoeld, wat werd er nu eigenlijk bedoeld en vooral: waar was Rutte?

Vorige Volgende