De geboorte van een stadswijk

,

Apeldoorn is al ruim duizend jaar oud en stadhouder-koning Willem III heeft er een buitenhuis aangelegd (Het Loo), maar het werd pas echt een stad nadat het in de jaren zestig van de vorige eeuw in twee opeenvolgende nota’s Ruimtelijke Ordening werd aangewezen als groeikern. Ik ben opgegroeid in een van de uitbreidingswijken, Zevenhuizen. Ruim aangelegd met veel groen, een dozijn lagere scholen, een zwembad, een buurthuis, opbouwwerk, vijvers, een centraal park, een jongerencentrum en opvallend veel kerken.

Een gemeenschap kon je de verzamelde bewoners echter niet noemen. Een van mijn vriendjes kwam uit Pijnacker, een tweede van de Antillen, de derde uit Groningen. Er was weinig wat de bewoners verbond, en omdat dus niemand precies wist wat een Zevenhuizenaar tot een Zevenhuizenaar maakte, was men – zoals ik het heb ervaren – vooral tegen alles wat afweek. Toen ik rond mijn veertiende mijn enkel verstuikte en niet op de gebruikelijke manier kon fietsen, werd ik eens toegesproken door een wildvreemde die me voorhield normaal te fietsen.

Op een kwade of mooie dag (in 1979 of zo) concludeerde de gemeente dat er nog iets ontbrak. Wat is een moderne gemeente immers zonder moderne kunst? En dus stond er, van de ene op de andere dag, langs de Laan van Zevenhuizen (en wel hier) een kunstwerk. Het bestond uit enkele tientallen verroeste staalplaten, opgesteld in lange rijen. Het had iets van een tankversperring, en zo heette het dan ook binnen enkele uren.

Binnen enkele uren, en dat is niet overdreven. Ik herinner me hoe onze buurjongen, die we anders weinig zagen, bij ons binnen kwam lopen en met een combinatie van verbijstering en verontwaardiging vroeg of wij de tankversperring al hadden gezien. We fietsten erheen, en er stonden enkele tientallen mensen te kijken, die er intens plezier aan beleefden elkaar te zeggen hoe intens lelijk dit was. Men was het ontzettend eens.

De volgende dagen – het kunnen er niet meer dan twee of drie zijn geweest – fietsten we er vaker langs. Al gauw hing er een spandoek “afvalstortplaats”, niet veel later lag er ook een deur uit een autowrak en daarop volgde nog meer schroot. De politie zag nooit iemand, en ik denk eerlijk gezegd dat de wijkagent ook niets wilde zien. Na een paar dagen was de lol eraf, want de roestplaten werden door een hijskraan op een vrachtwagen geladen en weggevoerd. Momenteel staan er bomen, die al behoorlijk groot zijn.

De gemeente had het vervolgens over dingen die niet gecommuniceerd zouden zijn geweest, de gebruikelijke smoes waarmee men de verantwoordelijkheid voor een fiasco pleegt door te schuiven. Ik geloof dat de tankversperring nog ergens anders is opgesteld, maar ik weet niet waar. Op het internet kon ik niets vinden over het incident, alsof men het na al die jaren nog probeert te vergeten.

En dat is ergens jammer. Want het was voor het eerst dat de Zevenhuizenaren, die zo weinig met elkaar gemeen hadden, het over iets eens waren. De collectieve verontwaardiging, groter en intenser dan ik ooit nog over enig ander onderwerp heb gemaakt, is in feite het moment waarop Zevenhuizen als gemeenschap werd geboren.

Reacties (17)

#2 aynranddebiel

Heel herkenbaar. Ik ben opgegroeid in een vergelijkbare wijk, alleen toen stond die intens lelijke kunst in de openbare ruimte er al een tijdje. Ik heb me altijd afgevraagd of er ook echt mensen bestonden die dat mooi vonden, of dat het gewoon het werk was van een sadistische gemeenteambtenaar die er zelf niet tegenaan hoefde te kijken.

  • Volgende discussie
  • Vorige discussie
#3 Hans

Volgens mij is dat kunstwerk aan de Laan van Zevenhuizen een keer op tv geweest in een uitzending met Pierre Jansen (een soort Henk van Os maar dan van vroeger). Dat moet begin jaren tachtig geweest zijn.

  • Volgende discussie
  • Vorige discussie
#4 Jansen

Het was in 1983. De kunst was van Evert Strobos. Genaamd het hunnenbeddenplan. De kunst is inderdaad tegen de grond gegaan en niet terug gekomen. Op de wikipedia pagina over Evert Strobos vind je nog foto’s van soortgelijke kunst.

  • Volgende discussie
  • Vorige discussie
#5 TK

Mooi, zo’n collectief verzet…

Heeft in dit geval niet mogen baten: http://goo.gl/0zMdb

  • Volgende discussie
  • Vorige discussie
#6 JD

Ze waren “mooi” he, die pylonen; fl.1800.000,- koste het project destijds. Wat leuk was om te zien voor de jeugd waar ik zelf toen ook toe behoorde was, dat er op een bepaald moment een tractor verscheen met een zware ketting. Daarmee werden er een aantal de grond uit getrokken.
Ik vond ze pas echt “mooi” nadat ze weer weg gehaald waren en gedurende lange tijd opgeslagen op de gemeente werf aan de Vlijtseweg.

Iets ander “moois” in deze gemeente staat op het Marktplein. Ik zie het artikel nog voor me in de toen nog Apeldoornse Courant waarin beschreven wordt dat het een goed plan was om het betreffende gebouw te bouwen, omdat de vader van de wethouder die de zaak erdoor drukte het een goed idee vond.

  • Volgende discussie
  • Vorige discussie
#7 Bullie

beauty is in the eye of the beholder

  • Volgende discussie
  • Vorige discussie
#8.1 mb - Reactie op #8

geplaatst in 1985 in Dordrecht, inderdaad van Evert Strobos.

zelfde ding?

http://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_beelden_in_Dordrecht

#8.2 mb - Reactie op #8.1

Overigens was ik tien toen ze geplaatst werden en herinner ik het me goed. Ik vond en vind ze mooi wanneer je bij hoge snelheid (80-100) erlangs rijdt en de indruk ontstaat dat ze dansen.

  • Volgende reactie op #8.1
#8.3 Kyra - Reactie op #8.2

Ik had me de beweging niet gerealiseerd, het zou leuk zijn als daar een video van te vinden is.

#8.4 mb - Reactie op #8.3

Dat is misschien een van de redenen waarom het beter tot zijn recht komt dan iets soortgelijks langs de 50km weg in Apeldoorn. In Dordt is hij nauwelijks te zien, anders dan vanaf de autoweg. In Apeldoorn kon je blijkbaar heel dichtbij bekijken. en verliest het allemaal wat dynamiek.

Misschien is de gemiddelde apeldoorner ook wel niet zo dynamisch

#8.5 Michel - Reactie op #8.1

Hier heb ik ook nog wat gevonden over het kunstwerk van Strobos in Zevenhuizen Legitimeringsproblemen in het kunstbeleid. (helemaal naar onder scrollen), met foto van een actie van boze bewoners . Ook hier wordt gemeld dat het kunstwerk is herplaatst in Dordrecht.

  • Vorige reactie op #8.1
#9 Kyra

Laat Evert Strobos zich vooral inspireren door begraafplaatsen? Ik ben benieuwd of er nog een foto boven water komt van het hunnenbeddenplan

  • Volgende discussie
  • Vorige discussie
#9.1 Ernest - Reactie op #9

Dat of door Carnac. Hunebedden zien er anders uit.

#9.2 Kyra - Reactie op #9.1

Ik bedoelde het hunnenbeddenplan hierboven genoemd door Jansen/004

#10 Share

Bedoelt men: Wie weet zijn de hunnebedden ook ooit als openbare -en duurzame- kunst aanbesteed?

  • Volgende discussie
  • Vorige discussie