Kleine verschuivingen in opiniepeilingen zijn inherent aan het houden van een steekproef en zeggen weinig over veranderingen in de steun die politieke partijen genieten, meent Rens Vliegenthart. Het is de grootste ergernis van collega-bloggers Armen Hakhverdian en Tom van der Meer: de manier waarop media omgaan met peilingen en het uitvoerig rapporteren en analyseren van niet-significante verschuivingen van één zeteltje. Ik hoef hier waarschijnlijk niet meer uit te leggen dat dit type fluctuaties altijd optreden als je een steekproef in plaats van de populatie onderzoekt en dus waarschijnlijk op toeval berust. Toch blijven media erover rapporteren, zo ook weer in een ANP bericht dat onlangs door allerlei nationale media werd opgepikt. Waarom is dat zo erg? Allereerst natuurlijk omdat het gewoon misleidende informatie is, en je van (kwaliteits)media mag verwachten dat zij over dit soort zaken correct rapporteren. Maar misschien nog wel meer omdat dit type nieuws een invloed kan hebben op beslissingen van kiezers en op uiteindelijk stemgedrag.
Nadat vorige week de IJslandse regering aangaf af te zien van verdere besprekingen tot toetreding EU, protesteerden gisteren 3500 mensen in de hoofdstad om toch vooral wel in gesprek te blijven en er een referendum over te houden. Nog geen toestanden als in de Oekraïne, maar toch.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Rutger Bregman ziet wel wat in het basisinkomen. Dat bleek toen hij er vorig najaar op De Correspondent een vlammend betoog over schreef. Vanavond is Bregman te gast in VPRO Tegenlicht, om over het basisinkomen te spreken. Hieronder alvast een bonusfragment, dat niet in de uitzending te zien is.
In de zomer van 2013 onderzocht Sargasso het onvoorwaardelijk basisinkomen vanuit verschillende perspectieven. Michel vroeg zich af of het basisinkomen te betalen zou zijn en kwam tot de conclusie dat dat niet zo was. Paul Teule pleitte ervoor het niet onvoorwaardelijk te laten zijn. Er kwamen in de serie ook vele voorstanders aan het woord. De verschillende stukken leverden heel wat discussie op.
Leuk om nog eens door te lezen, voordat u zich vanavond installeert voor de buis en Bregman gaat aanhoren.
COLUMN - Deze week werd Els Borst herdacht. Ze gaat de geschiedenis in als de vrouw die de euthanasiewet mogelijk heeft gemaakt. Daarmee heeft ze vele christenen een lesje menslievendheid geleerd.
Het nieuws van het overlijden van Els Borst kwam op een walgelijke manier tot mij. Nauwelijks was haar overlijden aangekondigd of een aantal twitteraars dansten al op haar graf.
De volgende dag kwam daar het nieuws over haar gewelddadige dood nog bij. Daar zat ik tijdens mijn vakantie toch even met een brok in mijn keel naar de zee te staren.
Niet lang geleden maakte iemand van wie ik heel veel hield gebruik van de euthanasiewet. Een ontzettend lieve en bescheiden man, die altijd eerst aan anderen dacht: mijn vader. Hij heeft een jaar lang moeten vechten tegen een afschuwelijke ziekte. Soms is het leven ontzettend oneerlijk. Als onverbeterlijke optimist geloofde hij echter tot bijna het einde aan toe dat het allemaal wel meeviel. Maar het viel niet mee. Helemaal niet. Euthanasie heeft hem, en daarmee ook degenen die om hem gaven, uiteindelijk slechts zijn laatste restje ondraaglijk en uitzichtloos lijden bespaard. Een bijzonder schrale troost. Maar een troost.
Gelukkig leven we in Nederland, het eerste land waar euthanasie volgens de wet geregeld werd. Naast Nederland is euthanasie anno nu echter nog slechts legaal in België, Luxemburg, Zwitserland en twee van de Verenigde Staten. That’s it. In de rest van de westerse wereld wordt deze daad van menslievendheid tot op de dag van vandaag strafrechtelijk vervolgd. En ook wie in Nederland gebruik wil maken van zijn recht om zijn leven te laten eindigen moet een hele papiermolen door.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
GroenLinks pleit voor een kortere werkweek. Als er dan toch te weinig werk is, dan kan je het beter eerlijk verdelen dan de ene helft van de bevolking steun te laten trekken en de andere helft de stress in te jagen.
Er staan veel te veel mensen aan de kant en ondertussen is werken voor de mensen die wél een baan hebben haast topsport geworden. We moeten het werk dat er is eerlijker delen. Daar krijgen we allemaal meer zekerheid voor terug.
NIEUWS - Het Europese burgerinitiatief geeft EU-burgers de mogelijkheid een onderwerp op de agenda te zetten in Brussel. Het jongste initiatief wil het cannabisgebruik legaliseren.
Maandag vond in het Europese Parlement een hoorzitting plaats over het allereerste Europese Burgerinitiatief. Bijna 2 miljoen mensen hebben een oproep ondertekend aan de Europese Commissie om voor alle Europeanen de toegang tot schoon drinkwater en sanitair veilig te stellen en privatisering van waterleidingbedrijven te verbieden. Die privatisering is inmiddels als algemene richtlijn van de baan, maar de eis is nog wel actueel in landen die lenen bij het Europese noodfonds, zoals Griekenland, die door de Trojka worden verplicht staatsbedrijven te verkopen. De organisatie Right2Water is het initiatief gestart vanuit de gedachte dat water een openbaar goed is en niet beschouwd moet worden als handelswaar. In de hoorzitting is het initiatief toegelicht aan de verantwoordelijke Eurocommissaris Sefcovic, die nu moet bekijken of alsnog nieuwe wetgeving wenselijk is.
Het Europese Burgerinitiatief (ECI, European Citizens Initiative) bestaat sinds 2012 als uitvloeisel van het Verdrag van Lissabon. Minstens één miljoen burgers uit minimaal 7 landen kunnen de Europese Commissie vragen een wetsvoorstel in te dienen. Voor elk van die 7 landen is ook een minimumaantal handtekeningen vereist. Een voldoende gesteund initiatief komt in Brussel op de agenda. De Commissie is niet verplicht het voorstel te volgen, maar moet er wel een gemotiveerd besluit over nemen.
NIEUWS - Gisteren werd PollWatch 2014 gelanceerd, een website waarop recente peilingen voor de Europese verkiezingen in alle lidstaten worden samengebracht. De site maakt op basis van nationale en EP-peilingen een ‘voorspelling’ van de samenstelling van het nieuwe Europees Parlement. Voordat we dit tot de nieuwe ‘Waarheid’ (met een grote W) verheffen drie waarschuwingen:
Met het in acht nemen van de foutmarges gaat het, in mijn ogen, meteen al mis. Het persbericht van de makers kopt ‘Socialists ahead of EPP in a more polarized parliament’. De sociaal-democraten zouden dus groter zijn dan de Europese Volkspartij. Wie iets verder leest, ziet echter:
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Raoul du Pré, chef van de politieke redactie van de Volkskrant, schreef een redactioneel commentaar waarin hij de recente voortvarendheid van de Nederlandse consensuspolitiek prijst:
Maar pas nu zo’n beetje het hele bestuurlijke midden van het parlement serieus mag meepraten over het beleid, komt er schot in de zaak. Zelfs het CDA – voor de bühne net zo lekker op stoom met zijn tegengeluid – blijkt niet te beroerd om het kabinet de helpende hand te bieden.
Is dit model dan het politieke antwoord op de zwevende, trouweloze kiezer en op de versplintering die daardoor is ontstaan? In elk geval tijdelijk.
Als lijstduwer, weliswaar, maar met voldoende voorkeurstemmen is alles mogelijk.
Grifters gotta grift, nietwaar?
En dan nog vragen waarom de opkomst zo laag is…
Het filmpje is al tien dagen oud, maar helaas maar al te actueel.
Bedreigt hij hier nou de atleten?
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.