Ruim twaalfduizend Molukkers arriveerden in 1951 in Nederland. Zeer tegen hun zin in overigens. De militairen van het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger en hun gezinnen waren veel liever naar Ambon of Nieuw-Guinea vertrokken om te worden gedemobiliseerd. Lekker dicht bij huis. Het koude en afstandelijke Nederland trok niet echt. Al helemaal niet omdat de Nederlandse regering de Molukse soldaten het liefst in vijandelijk gebied had achtergelaten. Op Java. Tussen de Indonesische vrijheidsstrijders, waartegen de KNIL-soldaten kort daarvoor nog hadden gevochten. Daar stak een Nederlandse rechter gelukkig een stokje voor. Dus bleef alleen Nederland nog over. In ons land zat men niet echt op de Molukkers te wachten. Door de woningnood waren er nauwelijks voldoende huizen en de staat moest ook nog eens voor voeding, kleding, scholing en zakgeld voor de inmiddels werkloze ex-soldaten zorgen. De KNIL-militairen waren bij aankomst in Nederland namelijk massaal uit militaire dienst ontslagen, omdat de aanwezigheid van koloniale troepen, zo lang na de soevereiniteitsoverdracht in 1949, door zowel de Indonesische als de Nederlandse regering als onwenselijk werd gezien. Goddank zouden de Molukkers maar eventjes blijven. Daarover waren beide partijen het roerend met elkaar eens.
Nieuwe versie handboek “hoe verzet tegen iets groots te organiseren”. Ideas for Change is een actuele opvolger van Rules for Radicals.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
NIEUWS - De Israëlische premier Benyamin Netanyahu heeft dinsdagmiddag minister van Financiën Yair Lapid en de andere ministers van diens Yesh Atid-partij uit de Israëlische regering gezet, evenals minister van Justitie Tzipi Livni, die in haar eentje namens de Tnua-partij in het kabinet zat. Met het ontslag is een kabinetscrisis een feit en zullen nieuwe verkiezingen nodig zijn.
Netanyahu gaf een verklaring uit waarin hij Livni en Lapid ervan beschuldigde de laatste tijd voortdurend de regering te hebben aangevallen. ‘Ik zal geen oppositie binnen de regering meer accepteren, ik accepteer geen aanvallen meer van binnenuit op de regeringspolitiek en op de leider van de regering,’ aldus Netanyahu.
Wat nu gaat volgen is het ontbinden van het parlement, de Knesset, en het uitschrijven van nieuwe verkiezingen. Vermoedelijk komen die in februari of maart.
Met het ontslag van de ministers komt een einde aan het meest rechtse kabinet uit de geschiedenis van Israël. Hoewel het Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI) bij het aantreden ervan in 2013 nog aangaf dat dit kabinet meer ‘gematigden’ bevatte dan de vorige regering, leidden negen maanden van vredesonderhandelingen met de Palestijnen nergens toe (nog niet eens tot één enkel Israëlisch voorstel), werden alle records gebroken voor het bouwen in bezet gebied (groen licht voor 14.000 nieuwe woningen), brak Israël zijn beloften met betrekking tot het vrijlaten van gevangenen (zo’n 24 gevangenen zitten in strijd met eerder gemaakte afspraken nog steeds vast), en werd een oorlog in Gaza gevoerd waarbij 2.200 mensen werden gedood, wat onder meer ook een periode inluidde van hevige rellen in de bezette gebieden en in Israël zelf.
OPINIE - Het CDA stookt de smeulende diplomatieke rel tussen Turkije en Nederland nog even flink op. Kamerlid Raymond Knops eiste eergisteren dat minister Bert Koenders duidelijker stelling nam jegens de Turkse minister van Buitenlandse Zaken naar aanleiding van de door hen uitgegeven verklaring over behandeling van Turkse Nederlanders. Knops vind dat Koenders zich ‘met een kluitje in het riet heeft laten sturen’, en dat hij jegens Ankara moet opkomen voor ‘het landsbelang’. Maar is het wel in het landsbelang om zo hoog van de toren te blazen?
Aanleiding voor het diplomatieke relletje was de verklaring van het Turkse Ministerie van Buitenlandse Zaken over uitspraken van integratieminister Asscher. Het ging om de Kamerbrief over vier Turkse organisaties die hij wilde monitoren en zijn reactie op de Motivaction-enquête voor Forum, waarin 80% van 300 Turkse jongeren desgevraagd uitspraken dat ze het goed vonden dat er steun is van Nederlandse moslims voor de Islamitische Staat. Turkse organisaties waren volgens Asscher ‘niet transparant’ en Turkse opvattingen over IS waren ‘verontrustend’. Het Turkse ministerie vond dit discriminerend voor de Turkse gemeenschap in Nederland:
Deze offensieve stijl en de beschuldigingen van racistische aard gericht tegen Turken die deel uitmaken van de Nederlandse maatschappij en tevens van een land dat vriend en bondgenoot is, kunnen geenszins worden aanvaard noch verontschuldigd.
Asscher reageerde als door een wesp gestoken: “Als het waar is dan vind ik die aantijging een voorbeeld van ongeïnformeerd, onjuist en een ongepaste inmenging in een democratisch debat.”
Sussende woorden
Koenders probeerde de gemoederen wat te kalmeren en meldde na een telefoongesprek met minister Cavusoglu dat Turkije geen kritiek had op de Nederlandse overheid of politiek. Rutte was feller dan Koenders, maar milder dan Asscher. Na de Ministerraad deelde hij mee: “De komende tijd zullen we duidelijk maken dat wij hier ons eigen beleid maken en op geen enkele manier geïnteresseerd zijn in de opvattingen van Turkije.” Maar een reprimande was ook weer niet nodig. Vanuit Turkije volgden die avond ook sussende woorden. In een interview met Nieuwsuur verklaarde Cavusoglu dat hij Nederland geen racistisch land vond, maar dat er wel sprake was van racisme en discriminatie van Turken in Nederland.
Het CDA vond weliswaar dat de minister van Buitenlandse zaken daarmee het oorspronkelijke bericht afzwakte, maar dat dat onvoldoende was: de verklaring moet ingetrokken worden. CDA-Kamerlid Pieter Omtzigt was‘enigszins perplex’ van Koenders’ brief aan de Tweede Kamer, waarin hij meldde dat zowel Cavusoglu als de ambassade hem hadden verzekerd dat er geen sprake was van kritiek op Nederland of de Nederlandse regering. De verklaring van het Turkse ministerie stond en staat nog online. Raymond Knops wil nu dat Koenders aandringt op intrekken van die verklaring. Koenders verzekerde gisteren dat hij de Turkse regering nogmaals vermanend had aangesproken.
Verklaring
Er staat niet letterlijk in de verklaring dat Nederland of de Nederlandse regering racistisch zou zijn. Daarin had Cavusoglu gelijk. Maar de verklaring verwijt de Nederlandse regering wel dat die Turkse Nederlanders aanvalt. Dat lijkt me kritiek en daarmee bemoeit de Turkse regering zich wel degelijk met een interne Nederlandse aangelegenheid: het gaat immers om uitspraken van Asscher en het integratiebeleid. Maar is het raar dat de Turkse regering opkomt voor de belangen wat zij ziet als onderdanen: mensen met een Turks paspoort? Afgelopen jaar stemden diezelfde Turkse Nederlanders immers ook voor Turkse volksvertegenwoordigers.
Is het bovendien vreemd dat de Turkse minister van Buitenlandse Zaken zegt dat Turken in Nederland racistisch bejegend worden en dat de integratie mislukt is? Hij zegt niet veel anders dan wat veel Nederlanders, van Turkse afkomst of niet, ook vinden. Bovendien herhaalt hij wat Europese onderzoekers eerder hebben vastgesteld, bijvoorbeeld in de ECRI-rapporten: er is inderdaad sprake van racisme, haat tegen buitenlanders en haat tegen moslims. Casuvoglus uitlatingen kwamen nog geen dag nadat Machiel de Graaf in de Tweede Kamer uitsprak dat zijn partij geen islam in Nederland wilde, en een motie indiende om alle moskeeën te laten sluiten — ook de Turkse moskeeën van Diyanet, een Turks overheidsorgaan.
Mensenrechten
Natuurlijk kan de Turkse regering beter eerst de racistische balk uit eigen oog halen dan zich druk maken over de discriminerende splinter in het Nederlandse oog. Het is met de mensenrechten in Turkije dramatisch gesteld, corruptie is in het ambtenarenapparaat aan de orde van de dag, en de omgang van de Turkse regering met religieuze en etnische minderheden is niet om over naar Den Haag te schrijven. Als de Nederlandse regering de Turkse regering daarop aanspreekt, moet de Nederlandse ambassadeur bovendien direct op het matje komen: de tenen zijn in Ankara minstens even lang als de armen.
Maar helpt het om met een opgeheven vingertje hoog van de toren te blazen tegen het Turkse ministerie? De diplomatieke relaties met Ankara zijn goed, en de belangen zijn groot. Nederland was vorig jaar de tweede investeerder in Turkije met maar liefst zes miljard euro, vooral in industrie en de agrarische sector. De Turkse economie, en met name de import, groeit. Dat geeft afzetmogelijkheden voor de Nederlandse export. Turkije zoekt bovendien naar een nieuwe, actievere rol als brugland tussen Europa en het Midden-Oosten. De vraag is of het landbelang wel gediend is met een diplomatieke rel over integratie.
Refah
Juist het CDA pleit bovendien voor maatregelen die Turkse Nederlanders en regeringsleiders voor het hoofd stoten. De christendemocraten willen een verbod op partijen die de sjaria willen invoeren, als is van dergelijke partijen nu geen sprake in Nederland. Ze doen dat op het moment dat twee Turks-Nederlandse Kamerleden zich hebben afgescheiden van de PvdA en op zoek zijn naar de mogelijkheden voor een nieuwe partij. Bovendien doen ze dat met een beroep op een uitspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens: sjaria en democratie zijn niet verenigbaar. Die uitspraak werd gedaan in een vonnis over een verbod op een Turkse partij: Refah.
Zo kiest het CDA indirect partij in het Europese debat over de ontwikkeling van Turkije. De islamistische Refah, de partij waaruit de Turkse president Erdogan stamt, werd in Turkije verboden door het Constitutioneel Hof. Aanhangers spanden een zaak aan bij het Europese Hof, dat het Constitutioneel Hof gelijk gaf: Refah bleef verboden, terwijl eerder een verbod op de Communistische Partij werd afgekeurd. Veel Turken zagen dit als willekeur en een bewijs dat de Westerse landen de seculiere kemalisten steunden in hun strijd tegen de politieke islam. Dat is exact wat Cavusoglu bedoelt als hij het heeft over inmenging van Europa in de Turkse politiek.
Onvrede
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Nu de Nationale Ombudsman een rapport naar de Tweede Kamer heeft gezonden waaruit blijkt dat de Fraudewet er vooral voor zorgt dat goedwillende mensen die zich vergissen als criminelen worden behandeld en met hoge boetes worden opgezadeld, besluit het UWV om voorlopig geen nieuwe boetes op te leggen.
Het UWV zegt dat dit besluit niets met het rapport van de Ombudsman te maken heeft. Het UWV was al teruggefloten door het eigen College van Beroep.
OPINIE - Afgelopen vrijdag werd de samenstelling van de Onderwijsraad voor de periode 2015-2018 bekend gemaakt. Het positieve nieuws is dat er voor het eerst ook leraren deel uitmaken van de Onderwijsraad. Een beter signaal dat vanaf nu ook met in plaats van alleen over leraren wordt gepraat, is bijna niet denkbaar.
De Onderwijsraad wordt geacht onafhankelijk advies aan de regering te geven over beleid en wetgeving met betrekking tot het onderwijs. Van ieder lid van de raad wordt een beschrijving gegeven, inclusief relevante nevenfuncties in het heden en verleden. Opvallend is echter dat van een tweetal leden een belangrijke nevenfunctie niet wordt genoemd. Voorzitter van de nieuwe raad prof. dr. Henriëtte Maassen van den Brink is daarnaast ook voorzitter van de raad van toezicht van het Cito. Ook raadslid prof. dr. Steven ten Have zit in diezelfde raad van toezicht als vice-voorzitter. Vervolgens is het stuivertje wisselen in de raad van commissarissen van Cito B.V.
De raad adviseert over de hoofdlijnen van het beleid en de wetgeving op het gebied van het onderwijs. Hij neemt een onafhankelijke positie in zowel ten opzichte van het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en dat van Economische Zaken als ten opzichte van het onderwijsveld. Niet alleen adviseert de raad – gevraagd dan wel ongevraagd – de betrokken bewindslieden, maar ook de Eerste en Tweede Kamer kunnen om advies vragen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
President Vladimir V. Putin grew wildly popular by making Russians richer every year and by vowing to restore their country’s great power status. But now, with the government predicting Tuesday that the battered economy will fall into recession next year, that formula is in jeopardy.
Every day brings a barrage of woeful economic news. World oil prices just hit a five-year low. The Russian ruble is down 40 percent against the dollar so far in 2014. Inflation is due to rise 9 percent this year and to continue climbing. Capital flight is expected to reach $128 billion. […]
Mr. Putin has already shelved planned megaprojects, like the South Stream pipeline to ship gas to southern Europe, which was canceled on Monday, and a high-speed railway from Moscow to Kazan, a city east of the capital.
Afgelopen dinsdag had Nieuwsuur de hele uitzending gewijd aan integratie en islam. De climax van de uitzending (scroll naar 17 minuten en 25 seconden) werd het debatje tussen Nourdin El Ouali van de Rotterdamse islamitische politieke partij en VVD-kamerlid Malik Azmani.
Opvallend was het schril contrast tussen de inhoudelijk sterke bijdrage van El Ouali en de platte partijretoriek van Azmani, die de weinig verheffende grammofoonplaat van de VVD afdraaide. Azmani bezigde holle kretologieën als jaren zeventig, multiculturalisme, behoud van culturele identiteit. Azmani gaf niet blijk van één originele gedachte over het integratiebeleid of dat hij zelf over integratie heeft nagedacht onafhankelijk van de VVD-fractie. De bijdrage van Azmani kenmerkte zich door intellectuele leegheid.
Het is de beste illustratie van een breder fenomeen, namelijk dat partijpolitici dermate zijn geconditioneerd en gedisciplineerd tot partijtijgers die niet in staat zijn om onafhankelijk na te denken over een maatschappelijk vraagstuk en daarover een eigenstandige mening te vormen. Partijpolitici vragen om hun mening is vragen naar de bekende weg. De politieke partij verkeert in een intellectuele coma. El Ouali vormde een prettige uitzondering op deze norm. Hij slaagde er goed in om zijn standpunten met inhoudelijke argumenten te onderbouwen en bezigde geen campagneslogans en tegeltjeswijsheden. El Ouali won het debat op inhoud met gemak.
Frankrijk is het vijfde Europese land dat zich in korte tijd uitspreekt voor erkenning van de staat Palestina. Tegenstanders vinden dat met deze stap het recente Palestijnse geweld wordt beloond.
Israëlische lobbyisten trekken alles uit de kast, maar er lijkt geen houden meer aan.
Nederland doet aan deze ontwikkeling uiteraard niet mee.
Deze keer gaat het om wethouder Huub Eitjes van de gemeente Maassluis.
Zijn broer, Pim, schoof zichzelf eerder naar voren als betaald interim-directeur van het plaatselijke theater, dat subsidie ontving van de afdeling Financiën, waarvoor wethouder Huub verantwoordelijk was.
Erg dubieus, maar nog niet dodelijk.
Dat veranderde toen bleek dat de betaling voor de werkzaamheden van broer Pim werd gedaan aan een van de bedrijven van wethouder Huub.
Zo meldt de NOS:
De NOS vroeg de 77 politici die voor de PVV een zetel bezetten in de Eerste Kamer, Provinciale Staten, gemeenteraden of het Europees Parlement wat ze vinden van de uitspraak dat alle moskeeën dicht moeten. Ook werd hun gevraagd hoe dat bereikt zou moeten worden.
Slechts enkele politici gaven een korte reactie. Een Statenlid schreef: “Zijn al uw partijgenoten het met uw partijgenoot Marcouch eens dat Nederland stiekem moet worden geïslamiseerd?”. Een tweede zei: “Ga u schamen of terug naar de school voor journalistiek”.
Met verplicht vrijwilligerswerk wil de overheid bijstandontvangers dichterbij de arbeidsmarkt brengen. Het tegenovergestelde wordt echter bereikt, omdat mensen zich op termijn hechten aan vrijwilligerswerk en het maatschappelijk belang boven hun persoonlijk belang gaan stellen.
Dat is tenminste de conclusie van Thomas Kampen in zijn promotieonderzoek. Dames en heren politici, lezen jullie even mee?
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.