Op naar het ‘Ja, tenzij’-systeem!

Waarin de auteur maar weer eens pleit voor actieve donorregistratie Het kan niemand ontgaan zijn dat het deze week donorweek is. Het zal waarschijnlijk enkele tienduizenden nieuwe donoren opleveren. Dat is goed nieuws, maar het zal geen zoden aan de dijk zetten. Ongeveer de helft van de veertien miljoen 15-plussers in Nederland is te laks om even naar www.jaofnee.nl te gaan en ja of nee in te vullen. Er zal voor honderd tot tweehonderd mensen die elk jaar overlijden en de 1300 (vaak doodzieke) mensen op de wachtlijst weinig veranderen. Een manier om hier echt verandering in te brengen is om over te gaan op het Actieve Donor Registratiesysteem (ADR). Je krijgt dan tot twee maal toe een bericht om je te registreren, en als je dat niet doet wordt je ingeschreven als donor. Mensen die ingeschreven staan worden hier regelmatig aan herinnerd, en kunnen zich heel eenvoudig afmelden. Dit 'ja, tenzij'-systeem, zoals het ADR-systeem ook wel bekend staat, levert volgens het meest grondige en recente onderzoek 21 tot 26% meer donoren op. Waarom doen we dit niet?

Door: Foto: copyright ok. Gecheckt 22-11-2022

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: copyright ok. Gecheckt 06-11-2022

Lance Armstrong en de wielerjournalistiek

ANALYSE - Het dopingschandaal in de wielersport is een verhaal over groepsdruk, en de angst om buitengesloten te worden.

Als je maar hard genoeg vecht en als je dat met volle overtuiging doet, dan kun je alles overwinnen. Dat was kort samengevat de levensinstelling die Lance Armstrong en zijn stichting Livestrong promootten. Armstrong had zelf het ontzagwekkende bewijs geleverd: bijna ten onder gaan aan kanker en dan zeven keer op de Champs Elysée in een gele trui staan.

Zijn belangrijkste sponsor, Nike, heeft er ooit een bijzonder effectief spotje aan gewijd:

 [kliktv nr=1] 

Wij mogen er nu geloof ik wel voorzichtig vanuit gaan de Armstrong die zeven overwinningen niet geheel op eigen kracht heeft behaald. Just do it, maar zonder EPO ben je nergens. Dat gerucht ging al veel langer. Maar zijn kankergeschiedenis maakte hem, voor de publieke opinie, min of meer immuun voor verdenkingen. Iemand die kanker heeft gehad en op het randje van de dood heeft gebungeld en die nu miljoenen mensen op aarde inspireert om het beste uit zichzelf te halen, die ga je niet van dopinggebruik beschuldigen. Het verhaal was te goed. Dat mag je niet vervuilen door de hoofdpersoon in diskrediet te brengen. Dat pikt de publieke opinie niet. Totdat de schijn tegen zo groot is dat het niet meer te ontkennen valt.

Foto: Andrei Olariu (cc)

Amsterdam op nummer één

COLUMN - Waarin de auteur vreest voor nog meer toeristen die midden op het fietspad gaan lopen. En andere ergerlijke toeristen-in-Amsterdam-situaties.

Amsterdam is door de Lonely Planet uitgeroepen als de op één na beste stad om te bezoeken in 2013. Onze hoofdstad wordt alleen verslagen door San Francisco in de VS. (Waar ik geweest ben overigens, en wat inderdaad een heerlijke stad is. En goed ook voor de beenspieren, want die heuvels daar zijn vrij pittig.)

Nou snap ik natuurlijk heel goed wat de aantrekkingskracht van Amsterdam is. Prachtige architectuur en grachten, een rijk cultureel klimaat en een gezellig uitgaansleven: wat kun je je nog meer wensen? Maar al die toeristen verpesten het wel een beetje voor de mensen die er wonen.

Want: allemaal hartstikke leuk en aardig, maar de keren dat er een verdwaalde toerist zich zonder te kijken voor mijn snel naderende fiets wierp, zijn op tien handen niet eens te tellen. Tot nu toe is dat altijd goed gegaan, maar dat is vooral te danken aan mijn meesterlijke fietskwaliteiten. En we kennen allemaal het Lonely Planet-effect: zodra het grote blauwe boek iets aanraadt, vertienvoudigt het aantal toeristen dat er heen gaat. Goed voor de economie misschien, maar slecht voor mijn humeur terwijl ik door de stad fiets.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Zeldzame commercial van Nike met Lance Armstrong

Nike heeft ooit een indrukwekkend spotje gewijd aan de strijd van Lance Armstrong tegen kanker. We zien Lance tijdens een persconferentie vertellen dat hij teelbalkanker heeft en dat het uitgezaaid is. Hij zegt dat hij zich zal concentreren op zijn herstel en dat hij de ziekte zal overwinnen. En dat hij zal terugkeren als professioneel wielrenner. In zwarte letters op een gele achtergrond lezen wij: just do it. En vervolgens de bekende swoosh.

Emile Ratelband gaf ooit in Hitkrant wanstaltige adviezen aan wanhopige tieners

Emile Ratelband is een pathologische positivist. Je beste vriend is onder een auto gekomen? Focus je wat minder op je verdriet, lieve schat. Je stiefvader heeft je verkracht? Zet op een rijtje wat voor positieve dingen dat heeft opgeleverd? Je houdt niet van masturberen en je denkt dat je daarom raar bent? Niemand is raar, ik neuk drie keer per dag.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Vorige Volgende