Cyborg Sven

Gisteren begonnen de Olympische Winterspelen in Vancouver. Dat betekent ook dat onze nationale wintersportheld Sven Kramer niet uit de media weg te slaan zal zijn. Op alle tv-zenders zullen we Svens machtige dijen vlakke schema's zien rijden, op alle radiostations zullen microfoons de woorden die van Svens lippen als biefstukken rollen als het evangelie de wereld in worden gezonden en in alle kranten zullen verpletterde tegenstanders Sven met lofbetuigingen overgieten. Het zullen kortom barre tijden zijn. Want Sven Kramer, dat is vervolmaking van de oude DDR-droom van de mens als emotieloze sportrobot. Rechtstreeks weggeplukt uit een seksuele fantasie van Ayn Rand rijdt hij schaats, niet om te winnen, maar om de middelmaat te verpulveren. Soms doet hij net of het niet zo goed gaat en rijdt hij een tijdje gelijk op met de tegenstander om dan halverwege, net als de hoop bij die opponent begint te bloeien dat Sven het deze keer niet doet om te pesten, maar gewoon echt niet harder kan, flink te versnellen. Al snel ziet de vernederde Bøkko, De Jong of Fabris niet veel meer dan het achterste van Sven. Het is een statement: "Kiss my supermuscular ass." De sporter op wie Kramer het meest lijkt is Lance Armstrong. Ook dat bezetene, ook die perfectie, ook dat steeds harder gaan naarmate de mensen een grote hekel aan je krijgen. De enige fan van Lance Armstrong en Sven Kramer is dan ook de persoon die dezelfde mentaliteit aan den dag legt als het om presenteren gaat: Mart Smeets. Alle drie zijn het winnaars. Ik ben geen winnaar. De meeste mensen zijn geen winnaar, als is het maar omdat er voor elke winnaar tenminste één verliezer moet zijn en meestal veel meer. Daarom zien we liever sporters die zowel verliezen als winnen. Het liefst zelfs sporters die meestal verliezen, maar dan net op dat belangrijke moment boven zichzelf uitstijgen. Zoals Gerard van Velde, die tot twee maal toe op twee honderdste van een seconde een bronzen medaille op de 500 m mist en dan in Salt Lake City de race van zijn leven rijdt op de 1.000. Of Bob de Jong, die in Turijn dan eindelijk die gouden medaille pakt. Ook houden we van sporters die falen onder de druk, zoals we zelf vrezen dat we zouden falen, maar uiteindelijk dan toch overwinnen. Dit jaar hopen we daarom zelfs in Nederland dat Jeremy Wotherspoon eindelijk die medaille wint. "Hij heeft er recht op," zeggen we dan. Want rechtvaardig moet de wereld zijn. Van Sven hopen we niet dat hij de medaille wint; we weten het. En we bewonderen hem er voor. Maar echt liefde is toch meer iets voor tussen mensen dan tussen mens en cyborg.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Slecht daglicht

, door

“Activisten die naar mijn mening een positieve maatschappelijke rol vervullen worden in een slecht daglicht neergezet. De brief geeft een weinig neutraal beeld en suggereert dat extreemrechts het juridisch gelijk aan haar zijde heeft.”

Jurist Floris Tas, die medewerkers van inlichtingendiensten en politie traint (en lid is van GroenLinks), verbaast zich over de brief waarin de AIVD waarschuwt tegen activisten van Anti Fascistische Actie (AFA). Volgens Tas past openbaarmaking van de brief niet in een rechtsstaat.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Costa Ricanen bidden massaal voor aardbeving

, door

Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.

Bidden (Foto:flickr/nathan.devine)

In veel derdewereldlanden is verontwaardigd gereageerd op de aankondiging dat de G7 de staatsschuld van Haïti zal opheffen. Costa Rica, dat gebukt gaat onder een staatsschuld van om en nabij de 25 miljard dollar, heeft haar hele arsenaal aan priesters en geestelijken de straat op gestuurd om te bidden dat ?de tektonische platen ons gunstig gezind zullen zijn,? aldus priester Maria Antonio Marquez. ?We bidden voor een 8 of een 9 op de schaal van Richter, net genoeg om medelijden te wekken bij de andere landen.?

Regeringswoordvoerder José Marià Alvarez meldde tijdens een persconferentie dat het voorbeeld van Haïti ?duidelijk toont hoe een natuurramp in je voordeel kan uitpakken.? Veel Costa Ricanen zien echter niets in het plan en willen dat de priesters ophouden met bidden. ?Die aardbeving zal ons niet verder helpen, we zijn al arm genoeg hier. Bovendien ben ik erg aan mijn familie gehecht. Ik zou het erg vervelend vinden om mijn naasten bij een eventuele aardbeving te verliezen?, aldus een inwoner van de hoofdstad San Jose. ?Die noodhulp is bovendien behoorlijk traag op gang gekomen. Met dit tempo ben je in 2012 de eerste.?

Eén groepering ziet echter wél heil in het plan; een genootschap onder de curieuze naam Ayuda de la deuda de Costa Rica y la gente en un movimiento (vrij vertaald: ?Help Costa Rica van haar staatsschuld en overbevolking af in één beweging?). Hun leider is de flamboyante Gerto Vúilders. Met zijn bruingeverfde coupe is hij een niet te missen verschijning in de mensenmassa die hem met spandoeken en posters van doorkruiste dollartekens toejuicht tijdens een bijeenkomst. ?We hebben van twee dingen te veel in dit land,? schreeuwt hij door zijn megafoon, ?Staatsschuld en mensen! We moeten niet wachten tot de goden ons willen helpen; dat kan nog decennia duren. We moeten nu handelen.? De menigte jubelt hem uitzinnig toe. Vúilders? plan omvat een gecoördineerde springactie van de inwoners van het land, om zo een aardbeving op meer wetenschappelijke wijze te bewerkstelligen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende