Mexico: Levensgevaarlijk voor journalisten

[i]GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag Alexander Pleijter, als wetenschappelijk docent op het gebied van ?journalistiek en nieuwe media? verbonden aan de Rijksuniversiteit Groningen. Dit artikel verscheen eerder op zijn eigen weblog.[/i] “Het is een rare paradox”, vertel Jan-Albert Hootsen aan de telefoon. “Mexico is een van de veiligste landen van Latijns Amerika, met een van de laagste moordcijfers. Maar voor journalisten is het totaal anders. Voor hen is Mexico na Somalië en Irak het gevaarlijkste land om te werken.” Hootsen zegt zelf weinig te merken van het geweld tegen journalisten. ?Ik woon in Mexico City en daar is het veilig. Ik kan gewoon werken. Ik ben nu in het noorden en hier is het wèl gevaarlijk, want hier zijn de drugsbendes actief die zorgen voor dood en verderf.” Dat de schrik er daar in zit merkte hij zelf. “Er wonen twee neven van mijn vriendin in de buurt, maar ze willen niet dat ik op bezoek kom. Ze geven les en hebben kinderen van drugsdealers in hun klas. Ze zijn doodsbang dat ze aangevallen worden als ze met een journalist worden gezien die misschien schrijft over de durgskartels.? Zelfcensuur De vele moorden, martelingen en verdwijningen zorgen ervoor dat steeds minder Mexicaanse media het nog aandurven om te berichten over de drugskartels. ?Dat zijn er inmiddels nog maar één of twee. Verschillende kranten hebben op hun voorpagina aangekondigd dat ze niet meer publiceren over drugshandel, in de hoop dat hun journalisten dan niet lastig gevallen zullen worden door drugsbendes.? ?Het tast de persvrijheid enorm aan?, verzucht Hootsen. ?Ik vind het buitengewoon zorgwekkend. Drugskartel infiltreren in de politiek en dat kunnen journalisten niet aan de kaak stellen. De Mexicaanse democratie is nog maar jong en wordt nu al de kop ingedrukt.? Geen onderzoeksjournalistiek Hij heeft niet het idee zelf gevaar te lopen. ?Buitenlandse journalisten worden niet aangevallen, volgens mij is dat pas een keer gebeurt. Je moet natuurlijk wel goed weten waarmee je bezig bent.? Betekent dat dan dat hij niet over drugsbendes schrijft? ?Ik probeer er wel over te schrijven, maar onderzoeksjournalistiek kan ik niet doen. Als freelancer heb ik geen hoofdredacteur achter me staan die voor me op de bres zou kunnen springen.?. Op zijn blog besteedt hij regelmatig aandacht aan de gevaarlijke situatie voor journalisten in Mexico. ?Bloggen vind ik sowieso belangrijk voor correspondenten. Naast mijn werk voor media wil ik lezers een beeld geven van hoe ik als journalist werk.? Tot zijn spijt verwijzen kranten niet naar zijn blog. ?Bij mijn artikelen op internetsites komt meestal wel een link naar mijn blog. Maar kranten doen dat niet. Ik wil dat in toekomst wel afdwingen.? [i]Op zijn blog schrijft Hootsen in de rubriek Verslagen Pers over de problemen van journalisten in Mexico.[/i]

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

QvdD: Wilders wil onderhandelen

, door

“Als ik mijn verantwoordelijkheid niet neem, moet ik tegen de kiezer zeggen: de PVV blijft altijd in de oppositie. Dan hoeven we met niemand te onderhandelen. Maar we zijn geen SP die altijd van de zijkant roeptoetert en uiteindelijk nooit mee wil doen. Als we op belangrijke punten onze zin krijgen, willen we regeren. Sterker nog, we zijn bereid om gedoogsteun te geven aan een minderheidskabinet volgens het Deense model.”

Aldus Wilders in een interview met de Nieuwe Revu.

Vorige Volgende