De macht van geld

Rupert Murdoch koopt de prestigieuze krant The Wall Street Journal. Met deze aankoop wordt het al enorme mediaconglomeraat van Muroch verder uitgebreid en zet Murdoch een grote stap in de financiële (kranten)wereld. [color=#990000]Rupert Murdoch[/color] Wereldwijd geeft Murdoch meer dan honderd kranten uit, van de New York Post tot de Herald Sun. In Groot-Brittannië is hij de eigenaar van The Times en The Sun. Verder bezit hij ook nog de filmstudio 20th Century Fox, de televisiezenders Fox en National Geographic, en de website MySpace. In het bezit van al deze bedrijven wordt Murdoch dan ook vaak gezien als de meest invloedrijke mediatycoon ter beïnvloeding van de politiek.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Hema wil HalalHema verbieden

Mediametic is een Amsterdamse instelling die tentoonstellingen, presentaties, workshops en andere activiteiten in Amsterdam en internationaal organiseert. Het project ‘El Hema’ dat op 24 augustus begint heeft de woede van de Hema opgewekt.

De organisatoren vragen zich af:

Hoe zou een Arabische Hema er uit zien? Halal rookworst? Arabische Chocoladeletters? Voordelige hoofddoekjes van goede kwaliteit? 3 palestijnensjaals (kaffia) voor de prijs van 2? Tunieken of Djeballas? Schoolschriften met liniering voor arabisch die van rechts naar links lezen? Ali Baba en de 40 winkeldieven? Kamelenmelk? Arabische gedichten op dekbedhoezen? Jibril en Jamilah kinderchampagne? Noordafrikaanse wijnen?

De Hema vindt dat onder andere haar beeldrecht wordt geschonden en eist daarom dat dat de organistatie het project annuleert.

Alle elementen voor een set pittige vragen van Geert Wilders zijn aanwezig: oer-Nederlands bedrijf (al verkwanseld aan AngelSaksische roofkapitalisten) wordt door een gesubsidieerd Amsterdams clubje van kunstenaars besmeurd met een Arabisch sausje.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Vechten om de miljarden van de babyboomers

De vakantietijd is het meest geschikt om proefballonnen op te laten. Zo moet de Tweede Kamer gaan beslissen over de verandering van het ontslagrecht en schuift dat een half jaar voor zich uit. De publieke opinie en de achterban kan men in die tijd bewerken. Vakbonden en linkse politieke partijen zitten in hun maag met het afbreken van de ontslagbescherming. Als deze afgeschaft wordt kunnen de babyboomers die geen goed prepensioen hebben goedkoop ontslagen worden en kan men hen vervangen door werknemers die beter inzetbaar zijn, omdat zij bijvoorbeeld geen beroep kunnen doen op wat de ‘oudelullendagen’ heet. Werkloze vijfenvijftigplussers komen nu al volstrekt niet meer aan het werk, ondanks brave voornemens die kabinet en sociale partners tijdens het participatieoverleg hebben uitgesproken.

De rekening van de vergrijzing moet betaald worden, en de economisch sterkste generatie, de mensen tussen vijfentwintig en hooguit vijftig, willen hun verdiencapaciteit gebruiken voor hun eigen economische doelen, waar vergrijzing niet bijhoort.

De machtige generatie van de babyboomers ziet zich als de opbouwers van het land en het sociale stelsel en wil de pensioenmiljarden alleen voor zichzelf besteden. Door vakkundig beheer of slechte voorwaarden voor de pensioengerechtigden zijn er bij sommige fondsen overschotten, die bij een verandering in het pensioenbeheer vrijkomen. Zo is het havenpensioenfonds verkocht aan Aegon en komt er een saldo van 1,3 miljard vrij, dat de rechthebbende stichting wil besteden aan sociale en culturele doelen in Amsterdam en Rotterdam, terwijl een stichting van de pensioenbetalers (werkgevers en werknemers) dit voor de rechter aanvecht, omdat zij het geld willen besteden aan het indexeren van de pensioenen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Money makes the world go round

De Nederlandse fiscus grijpt naast 56.000 euro aan kansspelbelasting. Dit is de uitkomst van een uitspraak van de Hoge Raad. Het ging hier over het heffen van kansspelbelasting op prijzen van de staatsloterij die nooit zijn opgehaald. De fiscus eiste dat ook hier kansspelbelasting over moet worden betaald, terwijl de staatsloterij aangaf dit alleen te willen doen als de prijzen ook daadwerkelijk zijn uitgekeerd. Na de uitspraak van de Hoge Raad gaat het geld weer terug in de prijzenpot.

Zo zie je maar dat onze fiscus alles doet om aan geld te komen. Zo was er bijvoorbeeld een jacht op zwart geld, tweede huizen & luxe jachten. Met dit voorbeeld lijkt de fiscus doorgeschoten te zijn in de jacht naar geld. Daarom een open vraag: ken jij nog ergens een potje met geld voor de fiscus?

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Opium succesverhaal van de Afghaanse economie

In de Economist staat een artikel over de opium-economie, waar dit stuk een parafrase van is.

In de illegale economie vormt de drugshandel verreweg het lucratiefste en grootste segment. De drugshandel brengt per jaar 320.000.000.000 dollar op, terwijl in de mensenhandel 32.000.000.000 dollar omgaat en in de illegale wapenhandel ‘slechts’ 1.000.000.000 dollar.

Afghanistan produceerde in het afgelopen jaar 6100 ton opium (met een straatwaarde van rond de 60 miljard dollar), 92% van de wereldproductie. In gebieden onder controle van de regering liep de teelt terug of was stabiel, terwijl in gebieden waar gevochten werd de productie steeg. De binnenlandse opbrengst van de Afghaanse opiumhandel is ongeveer 3,2 miljard dollar, een derde hiervan gaat naar de telers. Deze 3,2 miljard dollar is het equivalent van 30% van de totale Afghaanse economie, en heeft derhalve immense invloed in dit straatarme land, het enige Aziatische land waar de levensverwachting onder de 50 jaar ligt.

In Afghanistan tast opium elke institutie die ermee in aanraking komt aan. Naar verluidt zitten sommige van de machtigste druglords in Afghaanse provinciebesturen en in de regering Karzai. De bestuursketen die de rechtsstaat zou moeten bewerkstelligen en handhaven is in Afganistan vaak omgekeerd: politiemensen betalen hun superieuren om op lucratieve grenscontrole posten te mogen werken. Met een maandsalaris van 70$ is de invloed van een jaarlijkse ‘bijverdienste’ van 1000$ natuurlijk immens. Boeren met geld of goede connecties kunnen de vernietiging van hun oogst afwenden, waardoor de lasten voor de armoedzaaiers nog zwaarder worden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Mislukte staten index 2007

Foreign Policy en The Fund for Peace publiceren de uitslag van de jaarlijkse Failed State verkiezingen. Men meet landen met deze criteria:

Social Indicators
1. Mounting Demographic Pressures
2. Massive Movement of Refugees or Internally Displaced Persons creating Complex Humanitarian Emergencies
3. Legacy of Vengeance-Seeking Group Grievance or Group Paranoia
4. Chronic and Sustained Human Flight

Economic Indicators
5. Uneven Economic Development along Group Lines
6. Sharp and/or Severe Economic Decline

Political Indicators
7. Criminalization and/or Delegitimization of the State
8. Progressive Deterioration of Public Services
9. Suspension or Arbitrary Application of the Rule of Law and Widespread Violation of Human Rights
10. Security Apparatus Operates as a “State Within a State”
11. Rise of Factionalized Elites
12. Intervention of Other States or External Political Actors


Soedan is door het krankzinnige geweld in Darfur, minstens 200.000, misschien zelfs 400.000 doden in 4 jaar door de Janjaweed milities net als vorig jaar lijstaanvoerder. In de buurlanden, de Centraal Afrikaanse Republiek (hét land voor slavenhandel) en Tsjaad verslechterde de al dramatische situatie door de toestroom van vluchtelingen uit Soedan.

In een grafische voorstelling wordt een verband geschetst tussen vrijheid van religie en mislukking van staten. In dit rijtje scoort Soedan ook het slechtst. Aan de goede kant van dit spectrum zit Ierland, direct gevolgd door de USA! Nederland komt in dit rijtje niet voor.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Saudie-Arabië won de Koude Oorlog

In een lezing voor het American Enterprise Institute (jaja, de thinktank van oa Ayaan Hirsi Ali) stelt Yegor Gaidar dat de instorting van de Sovjet Unie te danken is aan Saudi-Arabië. Nooit geweten dat er in de 20e eeuw een belangrijke oorlog (de koude nog wel!) gewonnen is door een Islamitische staat.

Allerlei Amerikanen beschouwen hun held Ronald Reagan als de beslechter van de koude oorlog, door zijn nieuwe initiatieven in de bewapeningswedloop. De Sovjet Unie kon met zijn achterlijke economie hier niet tegenop en stortte ineen.

Een andere theorie die ik (gewezen?) communisten heb horen verkondigen was dat de Sovjet gedoemd was door het verlaten van de zuivere communistische lijn door Reagan’s tegenstrever, Gorbatsjov, met initiatieven als perestroika en glasnost.

Gaidar vergelijkt de teloorgang van de Sovjet Unie met het einde van het Spaanse imperium in de zestiende en zeventiende eeuw. De invloed van de invoer van goud en zilver uit de koloniën op de Spaanse hegemonie is te vergelijken met de invloed van de olieprijs op de Sovjet economie.

Met dit grafiekje illustreert Gaidar deze theorie. Zowel het Spaanse als het Sovjet imperium verloren gedurende meer dan vijfig jaar geen enkele oorlog, maar de dalende inkomsten uit respectievelijk goud en zilver versus olie vernietigden hun imperia.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

“Fusies” blijken bijna altijd overnames

vijandige overnameEens in de zoveel tijd is het weer zover. Een Nederlands bedrijf fuseert met een grotere buitenlandse partij. Er wordt vaak benadrukt dat het om een fusie gaat, want hoewel het Nederlandse bedrijf kleiner is, levert het wel ruim de helft van de hypothetische winst op.

Allemaal leuk gelul, maar uiteindelijk delft het Nederlandse deel toch het onderspit en moeten we concluderen dat het stiekem toch een overname is gebleken. Dat was zo bij de fusie van CorusHoogovens met British Steel en het vindt nu weer plaats bij recente “fusies” zoals die bij Fortis en de KLM. Ook de ABN-AMRO presenteerde haar mislukte avontuur als een fusie.

Wat is dat toch met Nederlanders? Van de vertragingen bij de NS (de trein van … komt over 10 minuten binnen) tot het bedrijfsleven, niemand durft te zeggen waar het op staat. Stiekem toch een gekrenkte trots? En waarom nemen grote Nederlandse partijen zelf geen grote buitenlandse bedrijven over? (Ok, dat doen ze dus wél)

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gastlogger: The C02 delusion ? a different perspective

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Hieronder een column van Micha, die het via de mail inzond.

PaaseilandOp dit moment is er een grote hype gaande voor wat betreft CO2. Een eens zo onschuldig molecuul wordt nu gezien al de basis van al het kwaad. Of eigenlijk de uitstoot van CO2 door menselijke activiteiten. De recente opwarming van de aarde zou direct gerelateerd zijn aan die uitstoot. Sinds halverwege de vorige eeuw is er een opwarming van de aarde geconstateerd. In de film van Al gore en ook ander materiaal worden de aardtemperatuur en de CO2-concentratie met elkaar vergeleken en men komt tot de conclusie dat CO2-uitstoot de motor is achter de opwarming. Met dit materiaal wordt een PR-oorlog gevoerd om er voor te zorgen dat iedereen milieubewuster omgaat met zijn energieverbruik. CO2-compenstatie voor je verbruik is het motto. Het gaat nu zelfs zover dat men kijkt naar het opslaan van CO2 als compensatie voor de uitstoot. Door een paar honderd euro per persoon per jaar te betalen lossen we het probleem op. Prachtig! ?of toch niet?

Een bron van CO2 is de verbranding van koolwaterstoffen zoals fossiele brandstoffen. Even een simpel voorbeeld van suiker geeft de verbranding van een koolwaterstof aan:

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Shop ’til you drop

What’s wrong with the Brits? Klanten van het Britse modehuis Jean Muir verdrongen elkaar voor de pashokjes en kassa’s om afgeprijsde artikelen te bemachtigen. De reden: Jean Muir – het Britse antwoord op Chanel – heeft de afgelopen jaren magertjes verkocht en doekt op.

Vrouwen van in de vijftig renden driftig rond, terwijl ze hoffelijk tegen elkaar bleven, en grepen iconische jurken en mantelpakjes uit de rekken die waren afgeprijsd van 250 naar 100 pond. Een oudere dame werd in slechts haar ondergoed gesignaleerd terwijl ze uit de paskamer de winkel in rende om meer kledingstukken te scoren.

Lees verder…

Het deed me een beetje denken aan de opening van Primark – een soort van H&M – in Londen afgelopen week (zie foto). Daar vielen duizenden klanten letterlijk over elkaar heen omdat ze hadden gehoord dat alle artikelen in het eerste uur slechts 1 pond kostten. Wat niet waar bleek. Politie en veiligheidspersoneel deden hun uiterste best de meidenmassa in bedwang te houden. Tevergeefs, het was totale chaos.

Ligt het aan mij, of zien we hier de totale wanhoop van de moderne samenleving? Moeten vrouwen hysterisch over elkaar heen krioelen om voor weinig geld de laatste wegwerpmode te scoren? Hebben ze geen geld, of is het de consumptiemaatschappij gone mad?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

In Afrika is het nooit stil

Het begint onderhand een cliché te worden; in Afrika (veelal bezien als één land, niet als continent) zijn alleen maar problemen die ook nog eens vaak te maken hebben met spanningen tussen stammen welke uitmonden in geweld. Ook deze week was het weer raak, want niet alleen riep de kerk op tot geweldadig verzet, ook waren er volop gevechten in Congo, waar de privémilitie van senator Bemba de afgelopen dagen een heuse veldslag heeft geleverd met het regeringsleger van het land. Tot overmaat van ramp ontplofte er gisteren een munitiedepot in een redelijk bevolkt gebied in Mozambique, wat vele tientallen doden en gewonden tot gevolg had. En de oorsprong van de munitie was ook niet verrassend; het was munitie uit de burgeroorlog.

Ondertussen zucht het continent onder het juk van bepaalde Westerse instellingen welke zelfs daar hun bureaucratie ten toon spreiden en geld dat hard nodig is over de balk smijten. Maar zelfs instrumenten welke in eerste instatie goed lijken om de economie van bepaalde landen aan te slingeren blijken louter instrumenten te zijn van grote multinationals om zoveel mogelijk mensen met hun product te laten werken om er later grof geld voor te vangen: “…is het voor Google een perfecte manier om miljoenen nieuwe gebruikers te bereiken en om als eerste de potentie van deze nieuwe markt aan te boren.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Cultuurminister grijpt in de loterijpot voor Olympische Spelen

De Britten maken zich ernstig zorgen over de hoge kosten van de Olympische Spelen. Londen wordt in 2012 gaststad voor dit internationale sportevenement, het budget daarvoor werd aanvankelijk geschat op een kleine vier miljard pond (zo’n zes miljard euro). Nu blijkt dat 9,33 miljard (14 miljard euro).

De regering en de Nationale Loterij moeten de extra miljoentjes ophoesten. Dat heeft de nodige kritiek opgeleverd. De staat kan het geld immers goed gebruiken voor ander beleid, terwijl de National Lottery minder overhoudt voor andere goede doelen.

Joan Bakewell van de Nationale Campagne voor de Kunsten reageerde boos op de ware kosten voor de Spelen. Kunst en culturele evenementen worden ook uit de loterijpot betaald, maar als cultuurminister Tessa Jowell er naar eigen goeddunken in gaat zitten graaien, blijft er bar weinig over.

,,Er gaat een golf van verontwaardiging door de kunstgemeenschap”, aldus Bakewell. ,,Mensen vragen zich af hoeveel weerslag dit heeft op theater, dans en muziek. We vrezen dat de gevolgen voor deze kunstdisciplines enorm pijnlijk zullen zijn.”

De belastingbetaler is indirect de dupe; van zijn belastinggeld gaat gemiddeld 607,50 euro extra naar de Spelen. Londens burgemeester Ken Livingstone heeft gezegd dat hij ‘niet denkt’ dat zijn stadsgenoten meer gemeentebelasting zullen moeten betalen. Maar ik voel het aan mijn water. Als de burgemeester ‘niet denkt’ dan is dat een voorbode van de uitspraak: ,,Tot mijn spijt ben ik genoopt om Londenaren de rekening te presenteren.”

Vorige Volgende