Onontvankelijkheidsverklaring
Op Sargasso is plek voor gastloggers, hieronder een bijdrage van Maarten, die zich verbaast dat een zich door krakkemikkige logica kenmerkende ingezonden brief van Pamela Hemelrijk de voorpagina van de Leefbaar Rotterdam-site haalt en zich afvraagt of Leefbaar Rotterdam wel echt geeft om Rotjeknor.
Leefbaar Rotterdam houdt voet bij stuk. Voorafgaand aan de Gemeenteraadsverkiezingen gaf lijsttrekker Marco Pastors al aan niet samen te willen werken met de Partij van de Arbeid en houdt hier, terzijde gestaan door Roland Sørensen, ook na de verkiezingen nog aan vast. En al mort het intussen binnenin LR of dit wel een lijn is die men door moet zetten, het vooraf aangekondigde cordon sanitaire tegen de PvdA zet nog steeds door in de hoogste regionen van de partij.
Voorheen werd een cordon sanitaire alleen uitgevaardigd bij de opkomst van een politieke partij met een extreem-rechts gedachtengoed. De ideologie van zo’n partij viel niet in goede aarde bij de gevestigde orde en dus gaf men door middel van een cordon sanitaire een signaal af dat de kiezer er op kon rekenen dat er onder geen voorwaarde onderhandeld zou worden met deze partij.
Het cordon sanitaire in Rotterdam dateert van vier jaar terug, toen Pim Fortuyn willens en wetens de PvdA buitensloot en een college vormde met het CDA en de VVD. De PvdA was niet met haar tijd meegegaan en alleen een nieuw college zonder deze partij, die zich toen nog in de roes van de multiculturele samenleving bevond, zou de veranderingen door kunnen voeren die Rotterdam nodig had.
Op Sargasso is plaats voor gastloggers. Vorige week hadden we een bijdrage van Akufu.
Worden we over een paar jaar bij New York, New Jersey, Baltimore, Philadelphia, New Orleans en Miami verwelkomd in Arabische sferen?
Ze houdt van de camera, en de camera van haar. En wie vorige week
Een gastbijdrage van Rembrandt Koppelaar: