Internet en de vrijheid van meningsuiting
Vandaag plaatsen wij een gastbijdrage van Serge Fenenko. Aan de hand van twee verschillende landen te weten: China en Wit-Rusland legt hij uit hoe totalitaire regimes omgaan met het internet en de vrijheid van meningsuiting. Met name zijn beschrijving van de situatie in Wit-Rusland bevat interessante observaties over de leercurve van Lukashenko’s regime inzake het toepassen van internetcensuur.
Internet heeft bewezen het meest democratische massamedium te zijn. In veel landen is internet ook het enige medium waar men onafhankelijke informatie kan vinden. Overheden van ondemocratische landen begrijpen inmiddels de kracht van het net. Een recent voorbeeld is dat Yang Tianshui, een Chinese dissident, 12 jaar gevangenisstraf heeft gekregen voor zijn bijdragen aan de weblog Velvet Revolution (zie: timesonline.co.uk). Deze weblog was opgericht om democratische verkiezingen in China te bevorderen.
Steeds meer landen zetten de internetcensuur in om onafhankelijke media te bestrijden – China, Birma, Egypte, Wit-Rusland, Iran etc. Zij gebruiken hierbij de volgende twee instrumenten:
1) website blokkering, 2) content filtering.
1) De makkelijkste manier om internet te censureren is een zwarte lijst te maken van verboden websites. Nationale firewalls en internet gateway routers (die informatie naar het juiste internetadres sturen) worden vervolgens zodanig geconfigureerd dat elke internetgebruiker, die zich binnen de nationale grenzen bevindt, geen toegang tot de verboden websites kan krijgen. Hierbij wordt de zogenoemde pakket filtering toegepast. Alle gegevens die op internet worden verspreid worden in pakketten verdeeld die IP-adressen van de verzender en de ontvanger bevatten. De pakketfilter kan alle gegevens tegenhouden die van het IP-adres uit de zwarte lijst afkomstig zijn of daar naartoe worden gezonden. Dankzij deze filters kan de overheid het probleem oplossen van meerdere routers die bv. in handen zijn van particuliere bedrijven, zoals in China. Dezelfde filter wordt op alle routers geïnstalleerd en zorgt ervoor dat bepaalde gegevens op overal worden tegengehouden. Overigens worden deze pakketfilters aan de Chinese overheid (vermoedelijk) geleverd door een bekend Amerikaans bedrijf Sisco (zie: weeklystandard.com ).
Met gepaste trots presenteren wij de vroegtijdige geboorte van de nieuwe rubriek ‘Seksie Lächeln mit’. Een rubriek met (al dan niet geïmporteerde) humor op een seksie wijze gebracht. De kickoff van Seksie Lächeln wordt verzorgd door de uitvinder van het Neerlands internet, soort van: JB uit het Rotterdamse stadje R. Zijn post 



Deze discussie laait weer eens op. Maar tot op heden is er geen oplossing. De welwillenden worden met het solidariteitsbeginsel gechanteerd om “gewetensbezwaarden” en klaplopers een extra kans te geven ten koste van hun eigen kansen. Onze Zuiderburen hebben al een betere oplossing gevonden. Door iedereen standaard donor te maken moeten de klaplopers ook inzet tonen en is oneerlijke verdeling wat mij betreft tav die groep wel recht getrokken. Alleen hebben de “gewetenbezwaarden” dan nog geen water bij de wijn gedaan. Het lijkt me dan ook heel redelijk dat zij bij afmelding van donorschap expliciet moeten aangeven of ze wel/niet een donoroorgaan willen. Dan kunnen zij hun geweten laten werken en de echt nobele keuze expliciet aangaan. Bij deze constructie is het solidartiteitsbeginsel recht gedaan en heeft het geweten de ruimte gekregen. Okay, het is niet hufterproof maar ik kan daar beter mee leven (of sterven).
Het is een discussie die zo af en toe weer opgerakeld wordt: schepping of evolutie. De discussies over Intelligent Design (ID) waren de laatste aanleiding: Filosofen, biologen, natuurwetenschappers van allerlei soort mengen zich erin. Opvallend afwezig in de discussie waren de theologen. In een