Wat is hij blij zeg, onze staatssecretaris van Volksgezondheid Martin van Rijn, met de uitspraak van de Groningse voorzieningenrechter dat gemeenten de huishoudelijke hulp aan ouderen en chronisch zieken en in het bijzonder aan een hoogbejaard echtpaar uit Dantumadeel niet zo maar mag stoppen. Blij omdat de rechter in tegenstelling tot veel gemeenten gelukkig wel precies begrijpt waar de wet voor is bedoeld. Dat de huishoudelijke hulp pas na zorgvuldig onderzoek aangepast of gestopt mag worden. De wet is kristalhelder op dit punt, aldus Van Rijn. Voorlopig mag het hoogbejaarde Friese echtpaar de zeven uur huishoudelijke hulp per week dus behouden. Zelfstandig wonen is een groot goed. En waarschijnlijk een stuk goedkoper dan het wonen in een verzorgingshuis. Daar mag best een beetje extra hulp tegenover staan. Alle zorg op dochterlief afwentelen kan toch ook niet de bedoeling zijn. De vraag is alleen hoe lang de hoogbejaarden nog van deze hulp kunnen genieten. De gemeente zal de bezuiniging toch ergens vandaan moeten halen. Volgens Gijsbert Vonk, hoogleraar sociale zekerheid aan de Rijksuniversiteit Groningen, had Dantumadeel de wet gewoon beter moeten lezen. Er staat duidelijk in dat lopende rechten gerespecteerd moeten worden en dat er sprake moet zijn van maatwerk. Toch weerhoudt dit een aantal gemeenten er niet van om door te gaan met het schrappen van de huishoudelijke hulp.
Want er zouden ‘duizenden Amerikaanse levens’ zijn gered.
Laat dat – nog los van het hele morele aspect – nou net een bewering zijn die keihard wordt onderuit gehaald in het Senaatsrapport…
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
DATA - De begroting voor de EU voor 2015 lijkt nog net voor 2015 geaccepteerd te gaan worden. Maar liefst €141,5 miljard!
Maar dat getal zegt weinig zonder context. Daarom hier de cijfers vanaf 2000 op een rijtje. Let daarbij wel op dat er af en toe landen bij komen.
Eerst maar eens de bedragen zelf:
Stevige jarenlange stijging die pas nu getemd lijkt te worden. Maar die bedragen moet je eigenlijk relateren aan het GNI (zeg maar het BNP voor de hele EU). En dan ziet het er alweer anders uit:
Dat ziet er al veel overzichtelijker uit. Van echt grote groei is geen sprake.
Interessant, gegeven de vele discussies hier, is natuurlijk ook de bijdrage van Nederland in dit verhaal. Eerst maar weer eens in euro’s:
Zo te zien stevenen we af op een recordbijdrage (puur vanuit de nationale overheid gezien, er gaat nog meer geld naar de EU bijvoorbeeld via landbouw en douane). En er zitten geen compensaties meer in de pijplijn. Die kaarten hebben we uitgespeeld.
Maar opnieuw ook hier wat perspectief. Welk deel van de totale EU-begroting neemt Nederland in de jaren voor haar rekening?
COLUMN - Drie dagen in Londen vergaderd over onderzoekjournalistiek. Hoe doe je degelijk onderzoek, hoe bescherm je bronnen, hoe controleer je publieke uitspraken van overheden en bedrijven, hoe breng je schandalen naar buiten? Hoe houd je de vrijheid van meningsuiting overeind wanneer steeds meer onderwerpen in het geheim worden besproken, of zelfs tot kwestie van staatsveiligheid worden bestempeld? Zijn de vrijheid van meningsuiting en de ruimte om degelijk onderzoek uit te voeren nog gewaarborgd, wanneer privacy verdwijnt?
We zaten er met de fine fleur van onderzoeksjournalisten, klokkenluiders, advocaten, hackers en NGOs. Seymour Hersh, die zowel de Amerikaanse slachting van honderden ongewapende burgers in My Lai als het schandaal rond Abu Ghraib blootlegde; Lowell Bergman, die als eerste de dubieuze praktijken van de tabaksindustrie blootlegde; Eileen Chubb, die naar buiten trad met de barre staat van Britse verpleegtehuizen; Duncan Campbell, die het bestaan van afluistersysteem Echelon aantoonde; Daniel Ellsberg, die staatsgeheimen over de Amerikaanse oorlog in Vietnam naar buiten smokkelde en die als de Pentagon Papers in de krant wist te krijgen.
Gaande de conferentie werd duidelijk hoe groot het spoor van vernieling is dat overheden rond hun klokkenluiders trekken. Dat Chelsea Manning 35 jaar gevangenisstraf kreeg voor het lekken van leugens rond de oorlog in Irak is erg genoeg: niet zij, maar de leugenaars verdienen die straf. Zij hebben hun eigen volk voorgelogen – en de rest van de wereld.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Het resultaat is dat niemand het meer over de inhoud van zijn kritiek hoeft te hebben. De boodschapper is gepakt, de boodschap wordt genegeerd.
Veit Bader (emeritus hoogleraar sociologie en politieke filosofie, UvA), Ton Korver (oud-lector HHS, Den Haag), Pieter Pekelharing (docent sociale en politieke filosofie, UvA) komen in een ingezonden stuk terug op de berichtgeving in Volkskrant en NRC over Ewald Engelen.
Engelen beging een faux pas, betuigde zelf spijt, wat door de kwaliteitskranten als een mooie aanleiding werd gezien om ook de kern van zijn boodschap, de bancaire sector is nog altijd door en door rot, te negeren.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Twee mensen die zeggen dat ze zijn gemarteld en verkracht door Nederlandse militairen in het voormalige Nederlands-Indië willen de Nederlandse Staat aanklagen.
Het is voor het eerst dat dit gebeurt voor andere oorlogsmisdaden dan executies.
Het gaat om een man die in 1947 zou zijn gemarteld om een bekentenis los te krijgen en een vrouw die in 1949 thuis zou zijn verkracht. Het Comité Nederlandse Ereschulden (KUKB) bereidt de zaken voor.
Het gaat om het inmiddels beruchte onderzoek waaruit veel steun voor IS onder Turkse jongeren zou blijken.
Krijgen ze de gegevens niet, dan overwegen ze een gang naar de rechter.
Het is niet vaak dat ik instemmend link naar libertarische types, maar soms heeft er eentje een punt:
Notice how our concept of “right and wrong” is strongly linked to “the way we educated upper middle class people live now.”
Het ging vooral om ‘exploitatie’, dat wil zeggen het creëren van informanten en propagandamateriaal:
As the Senate Armed Services Committee Report on torture (released over 5 years ago, in far less redacted form than tomorrow’s summary will be) makes clear, the Bush regime embraced torture not for “intelligence” but for “exploitation.” In December 2001, when DOD first started searching for what would become torture, it was explicitly looking for “exploitation.” […]
And as a footnote explaining that reference makes clear, “interrogation is only one part of the exploitation process.”
Some other things exploitation is used for — indeed the very things the torture we reverse-engineered for our own torture program was used for — are to help recruit double agents and to produce propaganda.
And we have every reason to believe those were among the things all incarnations of our torture were used for. We tortured in Abu Ghraib because we had no sources in the Iraqi resistance and for some reason we believed sexually humiliating men would shame them into turning narcs for the US.
De Peruaanse overheid wil Greenpeace aanklagen voor het beschadigen van de Nazca-lijnen, de mysterieuze figuren die sinds duizenden jaren in het zand staan gegrift. Activisten hebben de lijnen beschadigd door voetstappen achter te laten tijdens een stunt in de woestijn.
In het kader van de klimaattop die van 1 tot 12 december in Lima plaatsvindt heeft Greenpeace met enorme gele letters een boodschap in het zand gelegd: “Time for Change, the future is renewable”. Daarbij betraden ze een ‘strikt verboden’ gebied in de woestijn van Peru, door de VN uitgeroepen werelderfgoed.
Een longread uit de Guardian. Martin Chulov verhaalt over het ontstaan van het leiderschap van IS en andere Soennitische bewegingen in Iraq en Syrië.
Onze ultieme vijanden hebben zich grotendeels tijdens Amerikaanse detentie weten te organiseren, juist dankzij de relatieve veiligheid die dat bood:
If there was no American prison in Iraq, there would be no IS now. Bucca [Prison] was a factory. It made us all. It built our ideology.
Goed, een klassieker deze keer. Eenmalig; ik beloof dat ik dat niet weer zal doen. Ter verdediging kan ik aanvoeren dat het er eentje is die het uiteraard nooit zal halen tot die walgelijke top 2000.
King Crimson is de ultieme progrock band. Sinds het debuut in 1969 ettelijke keren ontbonden en weer opnieuw opgericht, met zeker in het begin bij elk nieuw album weer een nieuwe bezetting, met bandleider Robert Fripp als enige constante factor. In 1973 werd de band weer eens drastisch hernieuwd, en kwam het album Larks’ tongues in aspic uit. Het afsluitende nummer was Larks’ tongues in aspic part 2, en hierin culmineerde alles waar King Crimson voor stond en nog staat.
