Het Sargasso EK Voetbalgevoel 2008: de prelude

Frankrijk Roemenie
0-0. Pff.

Eerste tien minuten
Nederland tegen Italië met Frank Snoeks helaas pindakaas, ram bam boterham. ‘Benenbreker, mooie teckel van Pirlo, riskant van Ooijer, had zo geel kunnen zijn, wel jammer dat zo’n eerste pass niet goed aankomt.’ Sensatiezoeker Snoeks is altijd en altijd voor de tegenpartij. Altijd mooi om een coach in herhaling gebaren te maken wat lijkt op trekken aan
onzichtbare draden. Een soort van mime. Kuyt
komt er niet uit.
Verdediging ziet er goed uit, sinds wanneer kunnen we dat? Het spel
heeft wat vrolijks. Fris en fruitig, zowaar. Als een koele
chardonnay. Snoeks zijn stem slaat even over als Sneijder de vrije
trap gaat nemen. In de muur. Van der Vaart schiet ook eens,
opportunistisch. Het lijkt er op dat we geen ontzag tonen. Snoek:
GEVAARLIJK dit. Toni! Di Natale helemaal over-het-hoofd-gezien.
Verwijtbaar!

Tien tot twintig minuten
Gio is geen mietje. Ik herhaal: geen mietje. Mooie tackle op de bal,
scheids. Heel Italië terug op eigen helft. Van Nistelrooij haalt ook
maar een keertje uit. Mispoes. Gottogod, Snoeks haalt fijntjes uit de
doeken dat Boulahrouz geen enkel wedstrijdritme heeft. Kuyt verdedigt
lekker mee. We rekenen op zijn melkzuur vrije kuiten. Snoek biedt
zijn excuses aan omdat hij dacht dat van Nistelrooij aangeraakt werd
door de keeper. Paniek! Die had er in gemoeten, uiteraard. Goeie
vibes, zeg. Wat zat er in de verjaardagstaart van Sneijder?? Kind
brabbelt op de bank mee in het tempo van de oranje leeuw. Op de
linkerflank gebeurt het. Nederland zwoegt, zet druk.

Zaterdagmiddag, een paar uur voor de aftrap van het EK 2008 met de wedstrijd Zwitserland tegen Tsjechië. Zou het gaan knallen? Vuurwerkwaardig? En zou het mij lukken om een serieus verslag hierover te schrijven. Mijn gedachten gleden automatisch naar de rookworst luisterend naar de naam Jack van Gelder. Zijn glimmende hoofd paste maar net op de nieuwe HD flatscreen tv met 10.000 megapixelpower. Gênant!
Ik schudde mijn hoofd, als het ware om de kolder te verdrijven. Voor lichtvoetigheid was geen plek. Ik moest een insteek vinden die mijn wetenschappelijke achtergrond nu eens niet zou verloochenen. De uitzending van Zembla kon als basis dienen. Men had onderzoekers opdracht gegeven om een grondige analyse te maken van de wedstrijdpatronen van het Nederlands elftal. De uitkomsten dienden als tips voor de trainer Marco van Basten. Als men de Italianen met respect zou kunnen benaderen op het veld en niet met ontzag, als de corners kort genomen worden en de indirecte vrije trappen door Sneijder of van Persie, dan was de finale te halen. Respect voor Italianen is niet moeilijk op te brengen. Alleen al de uren die zij spenderen in de badkamer om het haar zo glimmend mogelijk te krijgen. En dan het haarbandje! Verdammt! Dit is niet bedoeld voor de startpagina maar voor de hoogopgeleide internetmensen van Sargasso.

Om mijn verslag van kop tot staart te kunnen voorzien, wandelde ik met de kinderwagen naar de Middenweg, richting de woonwijk Park de Meer. Hier stond ooit het stadion de Meer waar Ajax met Johan Cruijff zijn dribbeltjes uitvoerde. Ik ging zitten op de middenstip, met mijn handen in het haar. Ik keek op naar de strakblauwe hemel. Geen wolk te zien. Vanaf een balkon draaide iemand een ontzettende megahit van Wolter Kroes. Zou het succes zich nog op tijd gaan aandienen voor Rocky Vosse, dacht ik. Ik zuchtte diep. Mijn hoofd voelde zwaar, een hoofdpijn kondigde zich aan. Plots kleurde de lucht boven mij knaloranje en viel een donkere wolk naar beneden, richting de middenstip. De wolk bleef precies voor mij zweven. Op de wolk zat een man.

De spanning begint zich nu langzaam op te bouwen. Oranje is vertrokken, op naar de sappige velden van het Zwitserse Bern waar we Italië, Frankrijk en Roemenië gaan treffen.

Het goede nieuws voor de aanvalshoede is dat Fabio Cannavaro niet meegaat, slecht nieuws voor de liefhebster van puik verdedigingswerk. Gelukkig hebben we het internet nog. Hallo, meneer bilspier!:

Hoogste tijd om eens te zoeken naar uitspraken en misvattingen over onze kansen om Europees kampioen te worden. Zo kwam afgelopen maandag Willem van Hanegem aan het woord in het tv programma Holland Sport. Willem heeft nooit zoveel tekst nodig om duidelijk over te komen. Zijn wenkbrauwen vormen twee snorren die op de verkeerde plek zitten. Op de vraag of hij een analyse kon geven van de aankomende wedstrijd, sprak De Kromme klare taal. ‘Ik analyseer niet, ik zit in een studio slap te ouwehoeren.’ Bovendien heeft het toch geen zin. ‘Die goserts denken toch wat anders en doen dan ook wat anders.’ Zijn voorspelling: Nederland tegen Spanje in de finale, 2-1. Man van mijn hart, die Willem.
De journalisten van de Telegraaf zitten lekker te wroeten in de aarsholten van spelers. Op zoek naar die ene pakkende uitspraak. van Bronckhorst was er wel voor te porren. ‘Ik verwacht dat we kampioen worden’, aldus een giechelende Gio. Wacht even, hoor. VERWACHTEN? Hier begint mijn keizersnede ernstig van op te spelen.