Perspapegaaien

Heeft er nog iemand vertrouwen in de media? Wie deze week een beetje op heeft gelet, zag zo al twee berichtjes rondgepapegaaid worden die bij nader inzien compleet anders bleken te zitten. Zo schreven nationale en internationale media vlijtig een bericht over dat een vakantieganger in Dubai zijn dochter zou hebben laten verdrinken omdat hij het niet kon dat vreemde mannen aan zijn dochter zouden zitten. Zo'n bericht over de achterlijkheid van moslims doet het altijd goed. Sensatie, verhitte gemoederen, goed voor de clicks! Bij nader inzien bleek het hele verhaal een twintig jaar oude anekdote van een strandwacht daar, over het meest absurde voorval dat hij in zijn loopbaan had meegemaakt. Maar denk je dat de kranten die het bericht breed uitventten, gaan rectificeren? Natuurlijk niet. En als ze het al doen (ergens achter in de krant), zullen de meeste mensen dat niet meekrijgen.

Door: Foto: Fotofuck door Pascal Vanenburg copyright ok. Gecheckt 28-02-2022

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Genoemd op Geenstijl

Pritt Stift van Geenstijl dacht alle linksmensen met wie hij op Twitter overhoop ligt gisteren even verdacht te kunnen maken door hen in verband te brengen met dit incident. Want de Internationale Socialisten, die GS-reporter Jelte daar z’n microfoon afhandig trachtten te maken, zo schrijft Pritt, “zijn de naargeestige voetsoldaatjes van Jolo, Bart Ebisch, Rob van Kan, Rob Zachte, Peter Piepmuis en noem al die geweldsverheerlijkende argumentlozen met hun roodlederen fascistenlaarzen maar op”. Direct gevolgd door: “Wij willen weten waar hun huis woont.” Ja, zo rollen de Roze Buren. Italiëganger en vertaler Rob van Kan a.k.a. ‘Edge of Europe’, linksmens én self-made man, pikt het niet en laat de hoofdredacteur van GeenStijl verbaal alle hoeken van de interwebs zien. Fittie!

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.