NIEUWS - Als de hele wereld zou mogen stemmen voor wie de volgende president van de Verenigde Staten zou worden, zou Obama het op zijn sloffen winnen.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
COLUMN - Hoe kijken Amerikanen in Nederland naar de presidentsverkiezingen aldaar? De komieken van Boom Chicago in Amsterdam werpen hun licht op Obama, Romney en alles daaromheen in een serie gastblogs. Vandaag in aflevering 2: Mitt Romney en zijn Mormoonse achtergrond.
Reading today’s news is tough for Obama supporters like me. Gallup polls have Romney ahead of Obama by two percentage points among likely voters. Election Day is less than a month away and the idea of a Romney victory gives me the shivers.
So, I thought now is as good a time as any to bring up something about Mitt Romney that nobody is talking about; something that bothers me.
Mitt Romney is a Mormon.
Not just a Mormon, actually. He’s a Mormon Bishop. He baptized people. He hired priests. And, because he’s Mitt Romney, he probably fired them as well.
I don’t have anything against religion. I grew up in a religious family, and, to be honest, I rather enjoy going to church.
No, my beef isn’t with Religion. It’s with Mormons and their history with black people. Did you know that before 1978, Mormons weren’t supposed to “associate with black people”?
COLUMN - Hoe kijken Amerikanen in Nederland naar de presidentsverkiezingen aldaar? De komieken van Boom Chicago in Amsterdam werpen hun licht op Obama, Romney en alles daaromheen in een serie gastblogs. Vandaag in aflevering 1: Paul Ryan, zijn liefde voor Ayn Rand en de Tea Party.
The Vice Presidential candidates had their debate last night, but let’s face it: who cared? We know all we need to know: Biden is a charismatic, straight-talking leader with a mostly unearned reputation for being a bare-chested mix of Nicolas Cage, Hulk Hogan and a bottle of tequila. Paul Ryan is a small town boy, fitness nut and liar with a reputation for being a wholesome policy genius, but his numbers never seem to add up. Plus, Ryan is a devotee of Ayn Rand, the author of Atlas Shrugged.
Have you read Atlas Shrugged? Me neither; life’s too short for 1,200 pages about how the government is evil, job creators would flourish if only they weren’t hampered by moochers, and that everything your parents taught you about how the strong should defend the weak is bull. But you know who has read it? All of Paul Ryan’s staffers; it’s required reading for them. So when Ryan got the nod as VP pick, I went ahead and read the Cliffs Notes. If Ayn Rand wrote Spiderman, his Uncle Ben would tell young Peter Parker, “With great power comes great profit.” What about “great responsibility,” Uncle? What about the needy? “We don’t want to turn the safety net into a hammock that lulls able-bodied people into lives of dependency and complacency.”
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Verkiezingsdebatten saai? Nee hoor, niet als het in liedjesvorm is gegoten!
Het Museum of Moving Images heeft alle alle Amerikaanse campagnefilmpjes ooit online gezet. En heeft daarmee een heerlijke website gecreëerd waar je continu verbaasd, ontroerd, of aan het lachen gemaakt wordt.
Woensdagnacht onze tijd gaan Barack Obama en Mitt Romney voor het eerst tijdens deze campagne live de degens kruisen in een tv-debat. Maar ze bestoken elkaar natuurlijk al veel langer met campagnefilmpjes. Daarin nemen ze het beide meestal niet zo nauw met de feiten.
Dat is niets nieuws onder de zon. Tv-spotjes zijn al decennialang gemeengoed in de Amerikaanse campagnes. Het Museum of the Moving Image heeft op een speciale website alle campagnefilmpjes vanaf 1952 verzameld. En dat levert heel wat kijkplezier op.
De filmpjes zijn gerangschikt naar jaar en partij. Daardoor valt het eerste filmpje van de Republikein Dwight Eisenhower op. In een koddig tekenfilmpje klinkt op een kek deuntje de tekst ‘You like Ike. I like Ike. Everybody likes Ike – for president!’ Lekker old school, maar je kunt je niet voorstellen dat Romney of Obama anno nu nog zo’n filmpje zou maken. (Overigens kun je ook op thema of ’type commercial’ zoeken.)
Interessant is ook dit filmpje van Richard Nixon uit 1972, toen hij campagne voerde voor herverkiezing. In het spotje is te horen dat een voorgestelde wet van zijn opponent McGovern 47% van de Amerikanen afhankelijk zal maken van sociale zekerheid. He ho, waar kennen we die 47% ook alweer van? Oja, hiervan.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
ANIMATIE - Goede vraag en antwoord wordt helder belicht door C.G.P. Grey.
NIEUWS - Barack Obama zegt tegen ABC dat zijn prestatie in het eerste tv-debat onder de maat was. Maar dat hij in het tweede debat ‘actiever’ zal zijn.
Voor wie geen tijd/zin/puf had er midden in de nacht voor op te staan, hierbij het eerste debat tussen Barack Obama en Mitt Romney in 121 seconden.
‘You like Ike. I like Ike. Everybody likes Ike – for president,’ zo klinkt het vrolijke deuntje onder één van Eisenhowers tv-spotjes uit 1952. In een olijk tekenfilmpje wordt de Republikeinse Dwight Eisenhower neergezet als een man van het volk, een president die in de hearts and minds van alle Amerikanen gesloten wordt.
Och och wat zijn de Amerikaanse verkiezingen weer hard. Maar harde politieke aanvallen zijn van alle tijden. Een overzicht van zestig jaar Amerikaans moddergooien.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.