Kamerstukken van de dag (17/11)
Deze keer stelt lid Wilders (groep Wilders), welliswaar weer geheel voorspelbaar gericht op 1 groep, vragen over een onderwerp dat ik even gemist had. Het schijnt dat er mogelijk veel migranten een rijbewijs hebben verkregen op basis van valse documenten. Dit rijbewijs is vervolgens ook weer een geldig identiteitsbewijs voor andere zaken. Interessant punt. Hoe vaak zou dat werkelijk gebeurd zijn?
Kan nu niet meer overigens.
Dan lid Gerkens (SP) die antwoord krijgt op haar vragen over servicekosten op tickets. Als evenement niet doorgaat, krijg je alleen de ticketprijs terug. Dat blijft kennelijk zo, gegeven de beantwoording. Maar eigenlijk is dat best wel een vreemde situatie. Wat is het verschil tussen het kopen van een koelkast en een ticket? Koelkast kan ik terugbrengen en volledig vergoed krijgen indien deze niet blijkt te werken. Een ticket niet. Maar in beide gevallen heeft de verkopende partij kosten gemaakt bij de verkoop. Daar moet de verkopende partij toch afspraken over maken met de leverancier, niet met de consument? Kan je eigenlijk tickets kopen zonder servicekosten?
Tenslotte nog een lijvig rapport over de status van ons afval. We halen er te weinig alternatieve energie uit en we hergebruiken nog niet voldoende (60%). Maar echt slecht gaat het kennelijk niet.
Dank allen voor de inbreng. Het had niet veel gescheeld of we hadden het al gebouwd. Maar zo makkelijk komt de overheid er niet vanaf.
De opkomst van extreem rechtse politieke partijen in Europa sinds de teloorgang van dat mooie, nostalgische vijandbeeld waarin de vrije mens het opnam tegen de koelbloedige soviet mens, zou tien jaar geleden menig vrij mens nog geschokt hebben. In dezer dagen is het bon-ton om te zeggen wat op de onderbuik ligt als een steen, zo een zware gedachte op de lichte geest. En dus om al die naargeestigheid eens van ons af te blazen, presenteer ik een klein tijdverdrijvend spel. Hoe werkt het? U zegt wat u denkt, en wij meten dan het wetenschappelijke verschil tussen ‘denken’ en ‘weten.’ Een voorbeeld?
Over tientallen jaren zullen ze erover praten, als ware het een vreemd sociologisch experiment: de anonimiteit op internet. Bij weblogs, in online kranten, in forums en chatboxen kun je woorden laten vloeien zonder dat iemand weet wie je bent. Een beetje techneut blijft zelfs de opsporingsinstanties mijlenver voor. Iedere psycholoog kan je uitleggen wat het gevolg is: alle reacties worden uitvergroot omdat je nu eenmaal het gezicht van de ander niet ziet en je de blikken van de anderen niet op je gericht voelt. Hoewel ik al jaren probeer te strijden voor de vrijheid van meningsuiting (onder andere via de
De beter ingelichte burger wist dit al langer: “de Nederlandse overheid overdrijft haar bijdrage aan de EU schromelijk”. Het is een oud verhaal maar werd vandaag nogmaals bevestigd door de