Dienst
Nu, met den nakenden war met Iran, het Armageddon aan den veurdeur staet denk ik nog wel eens terug aan den Kouden Eurlog. De tijd van Dr. Strangelove, Reagan en Brezjnev, de Berlijnse muur, StarWars, en wat hadden we nog meer in die tijd, Libanon, ja ik ben een krasse knar.
Bij velen onder ons zal in de dagen voorafgaand aan de Clash of the Civilizations een brief op de deurmat ploffen. Zij hebben immers een militaire training gehad welke thans dient te worden verzilverd. Voor de jonkies onder ons; I am talking “dienstplicht”.
Wat was dienstplicht, dienstplicht was iets volkomen vanzelfsprekends voor de meesten maar tegelijk een schrikbeeld voor anderen, waartoe ik mijzelf reken. Dit is overigens een mannenpraatje (lijkt me geen probleem op Sargasso) want, emancipatie of niet; dienstplicht is iets waar vrouwen zich altijd te goed voor hebben gevoeld. Dat eervolle sterven voor Het Vaderland moesten de jongens maar opknappen.
Wij zonen van hippies voelden er eigenlijk niet veel voor, voor dienst. Sowieso was het begrip “Vaderland” ons een raadsel. Wat is “Vaderland” ?
Ik had helemaal niets met Vaderland. Het woord alleen al wekte weerzin bij me op. Moest ik daarvoor sterven ? Dat nooit. Dus al vroeg, op mijn 14e of 15e jaar verdiepte ik mij in mogelijkheden om de dans te ontspringen. Er waren 3 realistische alternatieven:
KSTn = Selectie uit recente KamerSTukken.
De publieke omroep moet in staat zijn drie netten te beheren die ieder een eigen sfeer hebben, grofweg zoals die nu is. De partners op ieder net fuseren. Er komt één directie per net.