Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
De Europese energieboot
Politici zijn eigenlijk niets minder dan te sociale mensen. Ze willen o zo graag hun plannen delen met de maatschappij. Dat doen ze dan ook met opgeheven hoofd en een terughoudend hart. Want stel dat je je hoofd stoot door een scheve uitspraak of een vooruitstrevend plan, dan sta je snel buiten in de kou zonder baan. Het veilige pad lijkt dan ook het enige pad, en daarom is de Nederlandse politiek met liefde in de Europese energieboot gestapt. Nederland volgt de Europese energiedoelstellingen in het licht van klimaatverandering op de voet. Als echte rentmeester worden de taken nauwkeurig uitgevoerd. Wanneer de Europese voorzitter van energie, Andris Piebalgs aanstuurt op een aandeel biobrandstoffen in de transportsector van 5.75% tegen 2010, dan gehoorzamen we gretig. Vooruitstrevendheid lijkt een onbekend begrip. In een ver verleden, waren we nog een topper op het gebied van windtechnologie. Vroeger, toen we nog fabrieken voor windmolens hadden. Tegenwoordig lopen Duitsland en Denemarken mijlenver voor ons uit.
Niet dat er iets mis is met de Europese energieboot, Andris Piebalgs is een realistisch man, en ziet ook wel dat de enige echte oplossing voor het energievraagstuk besparing en efficiëntie is, wat hij dan ook uitte op de EU energietop van vorige week. Nog realistischer is hij op politiek gebied, hij weet ook wel dat dat soort uitspraken tot de categorie schouderklopjes behoren. Nederland volgt zijn beleid netjes, maar is dat wel genoeg? We stimuleren voorzichtig biobrandstoffen, bijmengen wordt verplicht, de huidige accijnsvrijstelling blijft gehandhaaft tot aan 2010. Maar extra accijnsvrijstelling voor 85 miljoen liter Pure Plantaardige Olie zit er niet in. Dat zou de staatskas met 30 miljoen minder spekken. De Nederlandse koolzaadteelt is al gewaarborgd, redeneert Den Haag. Dan toch maar liever een groot aandeel aan biodiesel uit verre landen. De markt lijkt er klaar voor te zijn om uit de verste uithoeken van de wereld de grondstof voor biodiesel te importeren. Anderhalve week geleden werd het lintje doorgeknipt in Geleen. Waar de Saudische Basic Industries Corporation, een van de grootste ter wereld op petrochemisch gebied, een fabriek opende om bio-ethanol te maken. Ieder jaar zal er 160 miljoen liter bio-ethyl tertiair butylether uit de raffinaderij stromen.
Intermediair voor de laagopgeleide oudere
Intermediair heeft als zelfgekozen doelgroep mensen die jonger zijn dan 45 en hbo of universtiteit gedaan hebben. Dan mag je veronderstellen dat het blad meegaat met zijn tijd. Dat het bijvoorbeeld op de hoogte is van hoe deze doelgroep aan zijn informatie komt.
Echter, het lezen van het artikel over de meest geciteerde politici van 2005 doet anders vermoeden. Welke bronnen worden namelijk gebruikt voor het tellen? Dag- en weekbladen, radio en tv-fragmenten. Zo zo, vergeten we niet wat?
Wat dacht u van bijvoorbeeld weblogs? Grote weblogs Fok, Jaggle en Geenstijl besteden ook aandacht aan de politiek. Die trekken bovendien vaak veel meer lezers dan menig dag- en weekblad. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de online nieuwsvoorzieningen als nu.nl.
Kortom, Intermediair kan beter op zoek gaan naar een andere doelgroep of het onderzoek nog een keertje overdoen.
Mail verstuurd naar Intermediair voor een reactie.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Beleidsanalyse: Amerika’s kijk op Rusland
De Council on Foreign Relations bracht onlangs een studie door een zogenaamde Task Force van invloedrijke en gezaghebbende opinievormers in Amerika uit waarin het Amerikaanse buitenlandse beleid ten aanzien van Rusland voor de komende jaren geanalyseerd wordt. De conclusie van het rapport wordt samengevat in de titel: Russia’s Wrong Direction. Het rapport geeft een duidelijk beeld van wat we in de komende jaren van het Amerikaanse buitenlandse beleid mogen verwachten en met name van de Amerikaans-Russische betrekkingen.
De Council on Foreign Relations is een onafhankelijke denk-tank met veel invloed in Washington binnens en buitens kamers. De Task Force die het rapport samenstelde bestond uit onder andere John Edwards, voormalige leden van de Amerikaanse National Security Council en Witte Huis medewerkers, en vooraanstaande academici van onder andere Yale en Columbia University. Dat Rusland in Amerika als de meest strategische internationale tegenspeler wordt gezien voor de komende jaren moge geconcludeerd worden op basis van het feit dat Condoleeza Rice carriere maakte als Professor in de politieke wetenschap met als belangrijkste studiegebied Rusland tijdens de Koude Oorlog. Maar het rapport Russia’s Wrong Direction zinspeelt ook zonder twijfel op de evidente betekenis van Rusland in het buitenlandse beleid van Amerika in de komende vijf tot tien jaar.
Welk kiesstelsel is het best voor Nederland?
Ik ben groot voorstander van de democratie. De democratie zoals hij nu in Nederland bestaat, werkt echter niet naar behoren. De opkomst bij de verkiezingen is laag, en weten mensen eigenlijk wel waar ze op stemmen? Behalve op wat ze zien op televisie. Ik vraag mij af er verkiezingsprogramma’s worden gelezen. Minister Pechtold, ja die van de Bestuurlijke Vernieuwing, heeft ook zijn twijfels over de werking van ons kiesstelsel en heeft een Burgerforum bijeengeroepen om te onderzoeken welk kiesstelsel het best is voor Nederland. Ik ben benieuwd wat eruit komt. Volgens mij is ons huidig stelsel namelijk toch wel het beste van het slechtste. Ik zeg: een miljoen voor diegene met een beter plan!
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Wie be(t/p)aalt de lobby
In het NRC staat een aardig stuk over de lobbycratie in Brussel rondom de EU. Zo’n 20.000 mensen zijn daarin actief voor bedrijven en instellingen.
Een conservatieve EU-parlementariër verklaart het als volgt:
“Wij moeten hier beslissingen nemen. Maar we weten niet alles. The devil is in the detail. Mensen als Miguel [red: Unilever] helpen ons met de details. Zo behoeden ze ons voor fouten.”
Als je aan deze conservatieve politicus zou vragen om het aantal ambtenaren in Brussel met 20.000 uit te breiden geheel ten dienste van de beslissers en de lobbyisten te verbieden, zou hij waarschijnlijk hartelijk lachen. Je gaat toch niet zomaar de overheid vergroten op kosten van de burger!
Maar diezelfde burger betaalt, veelal als consument, die lobbyisten nu ook al. Alleen weten de meesten dat nu niet. En zijn het de bedrijven en instellingen die bepalen waar de aandacht naar uit moet gaan en niet een iets neutraler ambtenarencorps.
Waar zou u meer vertrouwen in hebben?
Per(s)vers
De Europese staats- en regeringsleiders hebben in hun verklaring na de top van eind vorige week niet gerept over de mensenrechtensituatie met betrekking tot Guantanamo Bay. Wel was er ruimte voor een persverklaring over de situatie in Wit-Rusland. Sterker nog: de situatie in Wit-Rusland werd aangegrepen om juist niet met een verklaring over Guantanamo Bay te komen. Want, zo vond minister Bot: “Je kunt die twee, Wit-Rusland en de Verenigde Staten, ook niet op één lijn stellen.”
Minister Bot had de situatie in Guantanamo Bay in opdracht van de Tweede Kamer aan de orde gesteld en heeft genoegen genomen met de slapst mogelijke reactie van de regeringsleiders. Die verklaring is van een zodanige glibberigheid en getuigt van zoveel gebrek aan ruggengraat dat je bijna kunt spreken van minachting ten opzichte van de Tweede Kamer, om van de mensenrechten nog maar te zwijgen.
Allereerst werd Guantanamo Bay niet opgenomen in de verklaring over de top, maar in een persverklaring gezet. Dat alleen al is een signaal van de EU aan de VS dat het vooral niet te serieus genomen moet worden. De waarde van een persverklaring is zodanig dat er rustig “Lees maar niet, dit is uitsluitend voor intern gebruik” voorop gezet kan worden.
Quote du Jour – Corrupt als de neten
PvdA-leider Wouter Bos vindt de Indiase overheid “zo corrupt als de neten”. Volgens Bos moet Nederland daarom “geen bilaterale ontwikkelingshulp” aan India aanbieden. (NRC)
Hans van Baalen (VVD) noemde de uitlatingen van ideologisch flexmens Wouter Bos vervolgens “onbehoorlijk, onproductief en niet-ministeriabel”. Maar hoe zouden ze in de grootste democratie op aarde tegen deze uitlatingen aankijken? Kent u die mop van de muis en de olifant?
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.