In de VS, Canada en Israël gonst het van de geruchten dat het Iraanse parlement deze week een wet heeft aangenomen die joden, christenen en andere niet-islamitische religies verplicht om op straat herkenbare badges te dragen. Het plan doet sterk denken aan de jodenster die de nazi's de Europese joden lieten dragen. We are deeply disturbed by reports indicating that the Iranian Parliament (Majlis) may be in the process of adopting legislation that would require religious minorities in Iran -- including Christians, Jews and Zoroastrians -- to adopt distinctive color schemes, or according to some reports, different colored cloth markers that would identify them (JerusalemPost). Vooralsnog zijn het alleen uitgesproken joodse en christelijke media die dit nieuws brengen en nog geen mainstream nieuwskanalen. Dus het risico bestaat dat zij zich bewust of onbewust laten gebruiken in de mediaoorlog tussen de Amerikaanse en de Iraanse overheid. Maar aan de andere kant betreft het hier een wet die al sinds 2004 in voorbereiding is en die ook voorziet in een uniforme islamitische klederdracht voor alle Iraniërs. En van een onfrisse theocratie kan je dergelijke onfrisse ideeën verwachten, om maar in morbide stijl te blijven sluit ik af met: wordt vervolgd...?
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Tien uur deed Rita Verdonk in het debat van afgelopen dinsdag er over om de toezegging haar strot uit te krijgen dat ze de zaak Ayaan opnieuw zou bekijken, en eventueel een uitzondering zou maken. Immers, vond de Kamer, het arrest van de Hoge Raad had daar ruimte voor geboden, vooral omdat Ayaan onder de naam Hirsi Ali bekend stond, en die naam niet voor niets voerde. Tien uur, drie ronden, twee moties, voor een kleine concessie. De kranten waren duidelijk, de volgende dag. Rita had in het stof gebeten. “Voltallige Kamer Valt Over Verdonk“; “Verdonk door het stof“; “Kamer Fluit Verdonk Terug“. Dat niet alleen: verscheidene nieuwsbronnen oordeelden hard: NRC, Trouw, Elsevier zelfs.
Maar opvallend is dat op enkele sites voor en door ‘gewone mensen’ (geuzennaam tegenwoordig), zoals GeenStijl en Stand.nl nog steeds behoorlijke steun bestaat voor Verdonk. Daar putte ze blijkbaar moed uit; in de loop van de dag probeerde ze onder haar toezegging in de Kamer uit te komen. Vandaag floten MP en vice-premiers haar hardhandig terug.
Wat eerst een strijd leek tussen de VVD-top die Rutte naar voren schoven, en ongewenste kandidaat Verdonk lijkt nu uit te groeien tot iets groters: een machtsstrijd tussen enerzijds de gevestigde politieke orde, waaronder we voor het gemak ook maar even de gevestigde media tellen, en anderzijds de ongewenste nieuwkomer Verdonk, die ‘het volk’ achter zich lijkt te hebben. Rita lijkt deze tegenstelling ook bewust te creëren: de Pim-tactiek. En het werkt: verslaggevers, die niet nog een keer beschuldigd willen worden van ‘demonisering’, vallen in katzwijm of maken bewonderende portretten tegen een achtergrond van zon zee en wolken. De komende dagen zouden de krachtsverhoudingen die nu even in het voordeel van Rutte lijken te liggen, nog wel eens snel om kunnen keren.
Minister Verdonk is vandaag bij premier Balkenende op het matje geroepen nadat ze zich gisteren opnieuw hard had uitgelaten over de kwestie rond Hirsi Ali/Magan.
In de toelichting na het beraad is duidelijk geworden dat Balkenende Verdonk in de gaten houdt of ze de motie van de Tweede Kamer zal uitvoeren. Ook moet ze in een brief schrijven aan Hirsi Ali/Magan dat Verdonk gaat onderzoeken hoe zij het Nederlanderschap kan behouden.
Meer hierover is te lezen via deze link op de site van het NOS Journaal.
Het moge duidelijk zijn dat deze kwestie niet ten einde is. Dat Verdonk het snelle besluit ivm haar lijsttrekkerschap heeft uitgevoerd, lijkt nu wel heel onlogisch, gezien de schade die ze er nu door oploopt.
Apart is ook de Balkenende nu pas in beweging komt. Het is vreemd dat een premier de hele gang van zaken van een zijkant bekijkt, terwijl het ook zijn verantwoordelijkheid is wat een minister naar buiten brengt. Het is duidelijk dat dit kabinet vooral bezig is met te overleven tot de verkiezingen van 2007.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
KSTn = Selectie uit recente KamerSTukken.
Het is maar een kleine bijstelling, maar toch kriebelt het. Maar dat zal wel te maken hebben met mijn wantrouwen tegen het leger als schijnbaar onvermijdelijk onderdeel van een staat.
De KMar (Koninklijke marechaussee) heeft ook politietaken. Die zijn beperkt in omvang en waar ze uitgevoerd mogen worden. Bekend is de rol van de KMar op Schiphol.
Maar het lijkt erop dat de politiewet uit 1993 onduidelijkheid oplevert aangaande de opsporingsbevoegdheid van de KMar. Daarom wordt de wet aangepast (voorstel, toelichting). Verruimd in mijn ogen. En dus reden voor argwaan. Is het echt wel nodig om het leger meer bevoegdheden op het vlak van civiele zaken?
En ik ga weer over tot de orde van de dag.
Wie denkt dat de broze vaas van D66 aan diggelen ligt kan zich daarin nog lelijk vergissen. Als het gaat om energiebeleid staat de partij inmiddels als een huis dankzij tweede kamerlid Boris van der Ham. In zijn pamflet voor een Europees beleid voor hernieuwbare energie gaat hij uit van de drie punten die de basis vormen van een goed energiebeleid. Europese samenwerking, veel doen aan energiebesparing en het opschalen van duurzame alternatieven uit vrijwel elke hoek. Via deze aanpak zijn de targets die hij stelt, 30% duurzame energie in 2030 en 80%-100% schone energie tegen 2070 in Europa realistisch.
In het kort pleit hij voor:
– Een Europees verdrag voor vergaande samenwerking op het gebied van duurzame energie;
– Een Europees duurzaamheidfonds en een Europees topinstituut om kennis te bundelen;
– Meer windenergie op zee, niet meer op land;
– Een terugleverantiesysteem voor PV zonne-energie van 20 jaar zoals ook in Duitsland en Spanje is ingevoerd;
– Europese aanpak om Concentrated Solar Power (zonnespiegels) te ontwikkelen in zonrijke landen;
– Schone energie onderdeel van handelsovereenkomsten;
– Strengere Europese normen voor energiebesparing op elektrische apparatuur (waaronder een verbod op termijn van gloeilampen en apparatuur met stand-by functie);
– Energiezuiniger bouwen;
– Invoering kilometerheffing;
– Waterstof als energiedrager terug op de Europese agenda;
– Sneller vrijgeven van patententen en octrooien van duurzame technologieën;
– Nederland moet zich, naast Kyoto, ook aansluiten bij het Aziatische technologiepact dat probeert op via nieuwe technologieën verduurzaming te bewerkstelligen;
– Nieuwe kolencentrales moeten altijd Co2-neutraal zijn middels CO2 opslag;
– Geen financiële bijdrage aan nieuwe kerncentrales, bestaande centrales mogen eventueel later sluiten;
– Meer onderzoek naar oplossingen voor kernafval;
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
