Een Winterverhaal
Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een stuk van Frits van Egters. In de roman De Avonden, beleeft hij al bijna zestig jaar hetzelfde avontuur. Exclusief voor Sargasso ontpopt hij zich nu tot politiek commentator.
Dit land is ernstig ziek. De zweer breidt zich uit. Het kabinet is bedekt met talrijke ontstoken plekken. Nog twaalf dagen tot de verkiezingen, laat ik kalm doen. De gedachten komen tot stilstand. Al onze hoop is op de volgende coalitie gevestigd. Wordt die een mislukking, dan is de somberte niet te overzien. Het moet zo zijn, laat ik me overgeven. Deze campagne was leeg, maar ik zal moed houden tot de verkiezingen. Tot dan moet ik volhouden. Er is geen keus. Toch moet ik iets schrijven. Daarom neem ik enkele lijsttrekkers met u door.
Jan Marijnissen
Het is nu wel bewezen dat hij niet in een gezond vel steekt. Kennelijk een familie met veel hartkwalen. Niet om hatelijk te zijn, maar hij begint ook flink kaal te worden. Het duurt niet zo lang, tot z’n haren te tellen zijn op de vingers van een hand. Telt hij de haren in zijn kam wel elke morgen? Dan zal hij zien, dat het er elke dag meer zijn. Langzaam maar zeker. Ik zou het verschrikkelijk vinden, als ik wist, dat ik kaal moest worden. Ik zou niet langer willen leven. Maar, begrijp goed, ik wil Jan niet ontmoedigen.
Het is vandaag 68 jaar geleden dat de oprichter van de Turkse republiek,
Tja, Mark Rutte. GC en Mark gaan al tijden terug. Ouwe jongens krentenbrood, zoiets. Maar dan zonder de krenten. Ergens in juni, op een terrasje naast de Dom te Utrecht kwam ik hem tegen. Ik vroeg of hij mee wilde werken aan iets wat we nu “drie vragen aan…” noemen. Dat wilde hij wel. Toen begon de allereerste ronde “drie vragen aan…”. Compleet uit het zicht van u, onze trouwe reageerders, oefende de redactie alvast droog op het concept. Het was de tijd van Ayaan Hirsi Ali en het partijleiderschap dat Rutte won, en we stuurden onze vragen. En toen… Stilte. Een oorverdovende stilte mag ik wel zeggen. Tijdens deze stilte viel het kabinet en probeerden we de verschillende lijsttrekkers erbij te krijgen. Ik stuurde ook nog maar weer eens een emailtje naar Rutte, met de vraag of hij dit keer wèl mee wilde doen.
De overwinning voor de Democraten is compleet. Een paar uur geleden heeft de zittende Senator voor de Republikeinen van de deelstaat Virginia 

Wat is dat toch, in verkiezingstijd? Dat elke politieke partij alleen nog maar bezig om iedereen het hof te maken die stemrecht heeft, ongeacht het eigen verkiezingsprogramma.
Rita Verdonk heeft in haar periode als minister veel maatregelen en beslissingen genomen die op kritiek hebben gestuit. De kritiek ging zelfs zo ver dat haar beleid werd vergeleken met dat van het deporteren van Joden in de Tweede Wereldoorlog – in dat geval door Pronk.