Politieke pop art
, door
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Giuliani weg, McCain wint
, door
Rudy Giuliani has left the building. We zagen zijn verlies in de Republikeinse voorverkiezing in Florida dan ook al aankomen. Afgelopen donderdag maakte de oud-burgemeester van New York bekend dat hij de race zou verlaten. De ineenstorting van zijn campagne, die nooit echt een campagne wilde worden, was compleet. Nu staat hij, samen met Arnold Schwarzenegger, letterlijk en figuurlijk achter John McCain. Vannacht zal duidelijk zijn of de jarenlange ervaring van de senator uit Arizona ervoor kan zorgen dat hij Mitt Romney op Super Tuesday knock-out slaat. De voortekenen zijn gunstig.
Winner-takes-all
Het prestigieuze Rasmussen Reports meldt dat de 71-jarige McCain waarschijnlijk in de staten New York, New Jersey, Connecticut, Arizona en Missouri gaat winnen. Dit zijn allemaal winner-takes-all staten, waarmee hij 294 extra delegates voor de Republikeinse conventie wint. In de overige voorverkiezingen staat hij ook op winst, behalve in de winner-takes-all staat Utah. Maar het is dan ook niet verwonderlijk dat de mormoonse staat kiest voor de mormoonse presidentskandidaat Mitt Romney.
In Californië dreigt nog wel een spannende strijd, ondanks de steun van governator Schwarzenegger voor John McCain. Het is met name een nek-aan-nek-race, vanwege het standpunt van de senator over immigratie. Romney beschuldigt hem van zwakke knieën als het gaat om toelaten van immigranten in Amerika. Daarmee wint de oud-gouverneur van Massachussets zieltjes in het conservatieve zuiden van Californië.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Thieme bombardeert kamer
, door
Wat doe je, als one-issuepartij, als de minister die gaat over je ene issue – volgens jou – niet openstaat voor een inhoudelijk debat? Juist, je vormt je verkiezingsprogramma om tot moties en vuurt die in hoog tempo af op de minister, waarmee je élk debat onmogelijk maakt.
En dat is dus precies wat de Partij voor de Dieren gisteren gedaan heeft bij het bespreken van de nota dierenwelzijn. In totaal 60 aanpassingen, verpakt in 40 moties, gooide de partij op tafel, waaronder het juweeltje dat de vissekom verboden zou moeten worden.
Marianne Thieme zegt over de nota het volgende:
De Nota Dierenwelzijn is een belediging voor iedereen die wil dat dieren werkelijk tot hun recht komen. De minister neemt dierenwelzijn niet serieus en dieren worden weer jarenlang in de wacht gezet in hun uitzichtloze hokken in de bio-industrie. We willen daarom dat de partijen in de Tweede Kamer de minister aansporen tot drastische verbeteringen.
Haar goed recht, uiteraard, om dat te vinden en te zeggen. Maar dat “We willen daarom dat de partijen in de Tweede Kamer de minister aansporen tot drastische verbeteringen” stuk zal je niet bereiken. Want als je zelfs Krista van Velzen van de SP, die toch wel het een en ander weet van irritant protesteren, tegen je in het harnas jaagt denk ik dat je enig resultaat wel kan vergeten.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
KSTn – Re-integratie zonde van het geld
, door
Het was een week geleden al in het nieuws. Het grote re-integratieplan van de overheid zet weinig zoden aan de dijk, aldus een rapport. Maar, zeggen Staatssecretaris Ahmed Aboutaleb en de regering, het is nog te vroeg om vergaande conclusies te trekken. De effectiviteit verbetert en de resultaten van het evaluatierapport gaat maar tot en met 2005.
Gisteren verscheen er tussen de Tweede Kamer documenten nog een evaluatierapport. Deze ging niet zozeer over de effectiviteit maar meer over de kosten en de baten.
Het was taai leeswerk, maar de conclusie is dat het qua opbrengsten eigenlijk net negatief uitvalt. Om dan in het rapport ook steeds weer te wijzen naar het maatschappelijke rendement, een soort echo van het regeringsstandpunt.
Nou zou je zeggen dat als het qua kosten nauwelijks scheelt (kosten re-integratietrajecten wegstrepen tegen de lagere kosten door eerder stoppen met geven uitkeringen) en er wel maatschappelijk rendement is, er toch niets op tegen kan zijn. Kwestie van de efficiëntie een beetje verhogen en het levert je ook nog wat op.
Helaas zitten hier een paar foute aannames in die nader beschouwt de zaak nog wat ongunstiger maken.
Laten we eerst eens beginnen met de belangrijkste grafiek uit het rapport:
Een fraaie visualisatie van het feit dat het effect gering is.
Over dat effect zegt Aboutaleb het volgende:
“We hebben slechts gegevens voor de periode tot 2005. Daarna is de Wet werk en bijstand geïntroduceerd en hebben gemeenten meer financiële prikkels gekregen om mensen aan werk te helpen. Een enorme daling van het aantal mensen in de bijstand was het gevolg. We zitten nu op het laagste aantal in 25 jaar.”
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Te koop: handtekening Rita Verdonk, t.e.a.b.
, door
Zelfverklaard filebestrijdster Rita Verdonk gaf eerder al aan waarom ze ontbrak bij debatten over de kilometerheffing of de verlenging van de missie naar Uruzgan: ze moest een nieuwe partij, excuus, beweging, uit de grond stampen en daar was geld voor nodig. Nu geeft ze helderheid over haar ambities met betrekking tot haar oorlogskas: ze wil het komend jaar 10 miljoen euro binnenhalen, net zoveel als de SP. Dat is hard nodig, want in 2009 valt het kabinet, aldus Verdonk. Dus loopt ze feestjes af en praat ze met mogelijke grote donateurs uit (jawel, daar zijn ze weer) het vastgoed. Maar ook voor kleinere bedragen haalt Verdonk haar neus niet op:
Ik ben blij met elke tien euro die binnenkomt. Iedereen krijgt een brief die ik zelf ondertekend heb.
Tja, 10 miljoen euro ophalen… Rita Verdonk kan dat wel willen (ze wilde wel vaker iets) maar hoe reëel is het? En al is het bedrag reëel; waarom zou iemand aan Verdonk geld geven?
Campagnes in de VS
Laten we eerst de realiteitszin eens onderzoeken door het te vergelijken met campagnes uit het land waar geld en politiek al langer onlosmakelijk verbonden zijn: de Verenigde Staten. Hiervoor kijken we eerst naar de presidentiële campagne van John Kerry in 2004. Ik vergelijk het met hem en niet met Bush, omdat hij net als Verdonk een ‘uitdager’ is. Kerry haalde in 2004 aan individuele donaties $227 miljoen binnen. De gelden die hij uit federale fondsen kreeg kunnen we verontachtzamen, omdat Verdonk, zolang ze een beweging blijft, niet in aanmerking zal komen voor overheidssteun en Nederland sowieso geen campagnebijdragen uit de overheid kent.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Geen Commentaar: Trots
, door
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Vrijdag Vraag – Standpunt presidentskandidaten
, door
Kunt u, zonder nu nieuwsbronnen te raadplegen, één standpunt opnoemen van één van de overgebleven presidentskandidaten in de Verenigde Staten, waar nu al die aandacht naar uit gaat?
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.