Nederland bekent onverschilligheid

Het is gebruikelijk dat er verschillen zijn in het aantal demonstranten dat de politie en de organisatie telt, maar het verschil tussen 1300 en 5000 is toch wel heel erg groot. Duidelijk is wel dat de demonstratie van Nederland Bekent Kleur vandaag in Amsterdam niet het succes was dat gehoopt was. Ook opvallend als je de foto's bekijkt: nergens SP-ballonnen, PvdA-vlaggen of FNV-hesjes. Ook was op de landelijke websites van de grote politieke partijen niets aangekondigd. Met andere woorden: de grote jongens deden niet mee. Zou dat inderdaad zijn omdat ze Wilders geen platform willen geven, zoals Marijnissen vandaag in het NRC zegt? Of heeft Elsevier gelijk en zijn het allemaal trotskisten?

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Italiaans links gaat gezamenlijk de verkiezingen in

Italiaans links hergroepeerd zich (Foto: Flickr/*RICCIO il colore del ricordo inganna)

Italie heeft er een nieuwe partij bij. Onder de naam De Linkse Regenboog doen vier radicaal-linkse partijen mee aan de verkiezingen die op 13 en 14 april plaatsvinden. Het gaat om de Italiaanse Groene Partij (Verdi), de gematigde communisten (PRC), de orthodoxe communisten (PdCI) en Democratisch Links (SD), een afsplitsing van de sociaal-democratische partij met, ironisch genoeg, als doel om heel Italiaans links te verenigen. Samen waren deze partijen in het verleden goed voor een dikke 10% van de stemmen, maar het is maar de vraag of ze dat bij de komende verkiezingen zullen halen. De fusie van de vier partijen is namelijk niet geboren uit samenwerkingszin, maar uit een bittere strijd om electoraal te overleven.

De oorzaak ligt in de eerste plaats bij een verkiezingshervorming die Berlusconi in 2005 doorvoerde, en die verschillende drempels voor kleine partijen opwerpt. Om als onafhankelijke partij in het parlement verkozen te worden moet een partij minimaal 4% van de stemmen krijgen, wat van de bovenstaande partijen eigenlijk alleen voor de gematigde communisten een mogelijkheid zou zijn. Een coalitie van partijen moet minstens 10% van de stemmen halen, en partijen binnen de coalitie minstens 2%. Vooral die laatste regel wordt gezien als een truc van Berlusconi om zijn tegenstanders uit te schakelen, omdat met name de voormalige Olijfboomcoalitie veel kleine partijen bevatte.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Vraag van de dag: Uw ideale kabinet

Ohnoes! Going downhill (Foto: Flickr/The Joy Of The Mundane)

Onder andere EenVandaag en DePers maakten bekend dat slechts 13% van de Nederlanders op dit moment tevreden is over het kabinetsbeleid. En daarmee vestigen Balkenende, Bos en Rouvoet een record! Men heeft de twijfelachtige eer van het laagste tevredenheidsniveau ooit sinds men begon met meten in 1971.

Dikke kans dus dat u tot de 87% behoort die niet tevreden is met het huidige kabinet. Daarom de vraag van vandaag, hoe zit uw ideale kabinet eruit?

Of natuurlijk, als u een van de 13% bent, heeft u ook alle vrijheid om Balkenende en kornuiten eens de hemel in de prijzen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Weekendbedenking – Zal de Rijksdag weer branden?

weekendlogo123.jpgNee, dit gaat niet over dinges met z’n dinges, jeweetwel, die we doodzwijgen. Ik wil het vandaag eens hebben over het zeer bedenkelijke boek dat de onbekende politicus Beun Tammers schijnt te schrijven, of liever gezegd, geschreven schijnt te hebben, want het moet eind deze maand uitkomen. Beun Tammers is een gevleugelde, tot het Mohammedisme bekeerde atheïst en tevens zelfbenoemd voorman van het burgerinitiatief “Partij voor gelovigen Verenigd onder één Vaandel”.

Hij is vooral bekend door zijn uitspraak dat allen die niet het gezag van de ene God erkennen gedood moeten worden. Christenen, Joden en Mohammedanen zijn allemaal monotheïstisch, dus die zijn in wezen van hetzelfde geloof. Degenen die meer goden aanbidden, zijn afgedwaalden en kunnen bekeerd worden. Maar zij die het bestaan van de scheppende God ontkennen zijn vervloekte ketters die op de ergste manier ter dood gebracht mogen worden, aldus Tammers. In zijn boek, dat nog niemand gelezen heeft, zou hij oproepen tot een heilige oorlog tegen de ongelovigen. Hij schijnt ook de voormannen van de Verlichting, het Humanisme en het Socialisme diep te beledigen en op te roepen alle aanhangers van die stromingen gruwelijk te verminken alvorens hen van hoge gebouwen af te werpen.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Organisatie Bloggies geeft prijs aan verkeerde weblog

Scribo et Submergo (plaatje: Retecool/ThE_ED)

Het viel velen al op, en Retecool schreef er een stukje over: de winnaar van de Dutch Bloggie “beste politieke weblog”, Zaplog, is géén politiek weblog. Het is een veredelde nieuwsaggregator, waarop artikelen worden samengebracht die eerder op andere sites verschenen. Toegegeven, ze hebben ook eigen content, maar dat vormt een kleine minderheid van het aanbod. Voor het overgrote deel schrijft zaplog letterlijk over van andere bronnen of gebruikt het de samenvattingen uit de RSS-feeds.

Ook Zapruder, de site die begon met Zaplog, was verbaasd en vroeg zich openlijk af of de prijs niet per ongeluk aan het verkeerde weblog was gegeven. GeenCommentaar zocht contact met juryvoorzitter Peter Olsthoorn en vroeg het recht op de man af. Het antwoord van Olsthoorn:

Voor zover ik kan zien hebben de critici wel een punt. Nu hebben we de nominaties gevolgd en hadden we van beide één nominatie. Wellicht hadden we Zapruder en Zaplog beter als één geheel kunnen noemen met de prijsuitreiking.

De fout heeft volgens Olsthoorn slechts beperkte gevolgen:

Gelukkig is het geheel uiteindelijk nog bij de juiste personen terechtgekomen, al hadden zij inderdaad sterke concurrentie. Zoals meermalen gezegd gingen we uit van originaliteit en die is bij Zaplog een stuk minder dan bij Zapruder.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Peilers zorgen voor opiniedwang

Opiniepeiling in Rouse Hill, Australië (Foto: Flickr/mushroom and rooster)

Ook als ze de ballen verstand hebben van het onderwerp, zijn mensen geneigd antwoord te geven op vragen van opiniepeilers. Zo bleek 45 procent van de bevolking een mening te hebben over de laatste wijzigingen in de Elektriciteitswet, toen onderzoeker Will Tiemeijer ernaar vroeg, terwijl daar helemaal geen ruchtbaarheid aan gegeven was.

Tiemeijer schreef een boek over de waarde van opiniepeilingen, ‘Wat 93,7 procent van de Nederlanders moet weten over opiniepeilingen‘. Hij nam de proef op de som door een FNV-enquête over Donners ontslagrecht over te doen. Daarbij voegde hij een filtervraag toe: weet u er genoeg van om een oordeel te vormen? Iedereen die ‘nee’ zei, telde hij als ‘geen mening’. Daardoor steeg het percentage ‘geen mening’ van 13 naar 59.

Hoewel de waarde beperkt is, hebben opiniepeilingen een steeds grotere invloed op politici. Niet doen, waarschuwt Tiemeijer. Opiniepeilingen zijn uitstekende geschikt om te inventariseren waar mensen mee zitten, maar niet om beleidsafwegingen te maken. De meeste burgers zitten op dat laatste ook helemaal niet te wachten – blijkt uit peilingen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Drieslagwetgeving: het werkt, maar…

Striiiike! (Bron: Flickr/wolfheadfilms)

Onlangs lanceerde het wetenschappelijk bureau van de VVD, de Teldersstichting, het plan om ook in Nederland zogenaamde drieslagwetgeving in te voeren: na drie veroordelingen zou een misdadiger automatisch een veel hogere straf moeten krijgen. Het voorstel kreeg meteen flinke kritiek te verduren, onder andere omdat het buitengewoon slordig geformuleerd was. Maar de hamvraag – “Werkt het?” – bleef openstaan.

Laat dat in Californië, waar ze zulk soort wetgeving hebben, nou net onderzocht zijn. Het online magazine Slate analyseerde het rapport. De conclusie? Ja, het werkt, maar…

De wet, die een straf van 25 jaar verplicht stelt bij een derde veroordeling, verlaagde de recidieve na één misdaad met 14% en na twee met 28%. Indrukwekkende cijfers, waarbij wel moet worden opgemerkt dat het bekende waterbedeffect optrad: misdadigers met twee veroordelingen gingen deels naar een andere staat om hun criminele carrière voor te zetten.

Het grootste onverwachte effect blijkt echter te zijn dat de misdadigers met twee veroordelingen die besluiten door te gaan, veel gewelddadiger worden. Als je toch 25 jaar de bak in gaat, dan maar voor iets wat het waard is. En je bent ook bereid meer geweld te gebruiken als je gepakt dreigt te worden als je het risico loopt een dergelijk lange straf. Misdadigers die op twee slag staan blijken dan ook 20% gewelddadiger dan andere misdadigers.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Meest nutteloze EU-instellingen: kandidaat 1

De vlaggen van de EU (Foto: Flickr/miss goose)

De komende weken stelt GeenCommentaar een top 5 samen van de meest nutteloze Europese instellingen. Deze week de eerste kandidaat: het Europees Bureau voor de Grondrechten.

Een Bureau voor Grondrechten, hoe kun je dát nou nutteloos vinden, hoor ik lezers denken. Er is echter een aantal argumenten in stelling te brengen dat aantoont dat het Bureau niet alleen nutteloos, maar zelfs gevaarlijk zou kunnen zijn voor het verdedigen van mensenrechten in Europa. Ik zal hieronder een aantal noemen.

Slechte start
In de eerste plaats de wijze waarop het Bureau tot stand is gekomen. Het is feitelijk een opvolger van het eerdere Europees Waarnemingscentrum voor Racisme en Vreemdelingenhaat in Wenen. Dit centrum is de afgelopen jaren vaak onder vuur komen te liggen. Het werd gezien als weinig effectief en politiek gemotiveerd, helemaal nadat, onder druk van lidstaten, een rapport over antisemitisme door moslims onder de pet werd gehouden (na boze reacties van onder andere Joodse organisaties werd het alsnog gepubliceerd). Extra genant was het natuurlijk, toen in gastland Oostenrijk de partij van xenofoob pur sang Jörg Haider aan de macht kwam.

De EU wilde dus wel van het beschadigde centrum af. Maar Oostenrijk vond dat zij recht had op een Europees Agentschap, waardoor min of meer als compromis het Bureau werd opgericht, zonder duidelijk mandaat.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Karel de Gucht in 2009 Europees Commissaris

Vlag EU (Foto: Flickr/opendemocracy)En hops, de eerste invulling van de Europese Commissie na de Europese verkiezingen van 2009 is bekend. Vandaag werden namelijk de poppetjes van het kabinet-Leterme in België bekend, en daar wordt en passant bijgezegd dat Minister van Buitenlandse zaken Karel de Gucht in 2009 Louis Michel zal opvolgen als de Belgische Europees Commissaris. Dat is overigens typerend voor het verschil in politiek in België in Nederland. In Nederland zou geen kabinet er over peinzen een politicus zo ver van te voren tot Commissaris te kronen zonder het parlement zelfs maar te hebben geraadpleegd.

De Gucht is in België een populaire, maar niet onomstreden politicus. Hij verzette zich in het verleden tegen het migrantenstemrecht, maar is aan de andere kant een fel bestrijder van het Vlaams Belang, die hij eens als “mestkevers” omschreef. Daarnaast bestreed hij de rechtervleugel in zijn eigen partij, wat leidde tot verwijdering van prominent Hugo Coveliers (die De Gucht vergeleek met een “Albanese maffiabaas“) en later het uit de partij stappen van Jean-Marie Dedecker, wiens eigen partij nu een geduchte concurrent voor het Vlaams Belang geworden is. Dedecker beschreef De Gucht later als “een onmens“.

Ook het ministerschap van De Gucht was niet zonder incidenten. Zo wist hij een hoop diplomatieke irritatie tussen Nederland en België te genereren door Balkenende onder andere “extreem stijfburgelijk” te noemen. Ook wist hij oud-kolonie Kongo dusdanig te beledigen, dat deze haar ambassadeur terugriep en de houding van de minister vergeleek met die van “Kuifje in Afrika“. Het moge duidelijk zijn: waar De Gucht verschijnt volgen al gauw harde woorden.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende