Twee dagen geleden plaatste ik weer een postje over het aandeel kamervragen dat gebaseerd was op mediaberichten. In de discussie die er op volgde viel me op dat er wel opmerkingen kwamen over de inhoud van de kamervragen als belangrijk aspect maar dat niemand zelf de moeite nam om daar dan ook echt naar te kijken. Dus daarom hier maar een rijtje van de 25 meest recente kamervragen (zonder selectie mijnerzijds). Kunt u zelf een oordeel vormen. Dat wil zeggen, als u dit natuurlijk ook niet teveel moeite vindt. En mocht u zomaar zin hebben om de hele vragen te lezen, kijk dan vooral op ikregeer.nl. VraagnrPartij(en)OnderwerpBron/aanleiding 2009Z07104VVDOver onderzoek naar individueel sterfgeval en mogelijke relatie vaccinatie en rol RIVMBericht in AD 2009Z07105SPWehkamp verkocht jarenlang onterecht "extra garantie". Krijgen consumenten nu geld terug.Bericht bij Omroep Gelderland 2009Z07107CDAOndanks afspraken rijden er nog steeds zware goederentreinen die teveel herrie maken door de Hof van Twente.Bericht bij RTV Oost 2009Z07108VVDOud-officier Tonino, betrapt met fout materiaal op zijn pc is weer tijdelijk actief als adviseur. Kan dat zomaar?Bericht in Volkskrant
(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Discriminatie is een onderscheid maken tussen mensen of groepen op criteria die niet ter zake doen. Iets waar je de PVV van zou kunnen beschuldigen als je enkel kijkt naar de standpunten: Koran verbieden, moslimscholen verbieden, dubbel paspoort verbieden en ga zo maar door. Zo eenvoudig is dat echter niet, want de PVV draagt criteria aan die wel ter zake doen. Zal bijvoorbeeld een minister met een dubbel paspoort wel in het belang van Nederland handelen in politieke geschillen met die andere staat?
De nieuwste kwestie betreft de omstreden leger-imam. En wederom heeft de PVV een criterium dat hout snijdt: een werknemer moet qua mening en kijk op de maatschappij passen binnen de organisatie die hij moet vertegenwoordigen. Maar Hero Brinkman gaat verder. Kijkt u naar deze uitzending van Pauw en Witteman, waarin Pauw hem de cruciale vraag stelt (15:47): bent u eigenlijk wel voor een imam in het leger? Het heldere antwoord: nee. In de rest van het interview drijven Pauw en Witteman hem tot de onverbiddelijke consequentie van dit antwoord.
“Maar hoe moet je dan omgaan met slachtoffers in het leger die moslim zijn,” vraagt Pauw. Deze vraag was Brinkman afgelopen week al gesteld door een journalist van De Pers:
[i]GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we -uiteraard met toestemming- overnemen van andere weblogs, of die via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Brechtje Paardekooper[/i].
Moge je leven in interessante tijden. Het gerucht gaat dat dat een oude Chinese vloek is. Niet waar. Maar er schijnt wel een spreekwoord te zijn: Het is beter om als hond te leven in rustige tijden, dan als mens in chaotische tijden. Misschien, gezien de Chinese historie van bloedige omwentelingen, is dat inderdaad wel waar.
Er is geen twijfel over mogelijk dat we sinds iets meer dan een jaar in chaotische maar interessante tijden leven. De verhoudingen in de wereld zijn drastisch aan het veranderen, niet in het minst door de financiële crisis. In het NRC van dit paasweekend twee artikelen die dat illustreren.
Unhappy China
Nog niet online, helaas, is een interview van Oscar Garschagen met de schrijvers van de essaybundel Unhappy China, een enorme bestseller in China. Aanleiding is natuurlijk de financiële crisis, die ook China begint te treffen. Dat wekt wrok, zeker waar die crisis voor veel mensen van Amerikaanse makelij is – en hun land tegelijkertijd maar bezig blijft Amerikaanse obligaties te kopen. De auteurs wijzen erop dat China weliswaar veel laagwaardige productie huisvest, maar bijvoorbeeld nauwelijks hoogwaardige technologische industrie heeft en vrijwel geen wetenschappelijke doorbraken bewerkstelligt.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
“Dit is een onmisbaar hulpmiddel om mensen te helpen en lastpakken aan te pakken. Dit moet eerder worden uitgebreid dan beperkt.”
De Rotterdamse PvdA-fractievoorzitter Peter van Heemst vindt het ‘flauwekul’ dat het College Bescherming Persoonsgegevens etnische registratie van crimineeltjes verbiedt, en dus trekt de stad zich niks aan van het verbod.
Het komt met de regelmaat van de klok voor dat mensen klagen bij media, omdat ze het niet eens zijn met een publicatie. Die mensen verschillen in rang van minister-president tot autohandelaar. De klager kan zijn hart luchten bij de lezersredacteur of de ombudsman van een medium. Die zal dan vaak antwoorden dat de klacht misschien wel gegrond is, maar dat het niet wijs is om in een inktvlek te gaan wrijven.
De manier waarop de burgemeester van Utrecht, Aleid Wolfsen, met een publicatie in de lokale huis-aan-huis krant omgaat, is politiek dan ook zeer onhandig. Naar eigen zeggen heeft hij de verantwoordelijken gevraagd om het artikel even achter de hand te houden. “Neem even een week de tijd,” aldus Wolfsen. Na een negatieve reactie van de hoofdredacteur wendt de burgemeester zich tot de uitgever, die de persen onmiddelijk stopt en, zonder medeweten van de redactie, het artikel schrapt.
Het gewraakte artikel biedt echter duidelijk twee kanten van het verhaal. De hoogleraar poneert zijn stelling, waarna Wolfsen de mogelijkheid krijgt om te reageren. Daar maakt hij ruimschoots gebruik van en dat wordt helder in het artikel verwerkt. Journalistiek gezien is er met het artikel niets mis.
Wolfsen vindt dat zijn integriteit in twijfel wordt getrokken. Daar is hij niet van gediend. Redactie en uitgever geeft hij het ongevraagde advies dat ze zich ‘goed moeten informeren’, voordat ze gaan publiceren. Daarmee suggereert hij dat er feitelijke onjuistheden in het artikel staan.
Nog voor het burgerinitiatief goed en wel van de grond is gekomen is het alweer onder de grond gestopt. Het initiatief “Meer plezier met minder vuurwerk”, dat door 65.000 mensen werd ondertekend wordt niet behandeld in de Tweede Kamer.
En de reden is even bureaucratisch als zielig. Een burgerinitiatief moet namelijk aan de eis voldoen dat de kamer over dat onderwerp de afgelopen twee jaar geen besluit heeft genomen. Volgens de initiatiefnemers is dat het geval, maar volgens Johan Remkes, voorzitter van de commissie voor verzoekschriften en burgerinitiatieven, is dat wel degelijk gebeurd, en wel indirect.
Hij stelt dat minister ter Horst op 29 januari 2008 in een commissievergadering heeft aangegeven consumentenvuurwerk niet te willen verbieden. En volgens Remkes heeft ‘de Kamer impliciet met dit standpunt ingestemd omdat geen moties zijn ingediend waaruit het tegendeel zou kunnen blijken’.
Nu moet ik zeggen dat ik het burgerinitiatief niet heb getekend, omdat ik het ermee oneens ben. Maar zo’n initiatief op deze manier wegwuiven getuigt van minachting voor het volk. Het leuke van deze verklaring van Remkes is natuurlijk dat hij andersom ook te gebruiken was geweest. Stel dát er een motie was geweest, dan had de kamer zich er namelijk wel over uitgesproken en was het burgerinitiatief er ook niet doorgekomen. Een mooie Catch-22.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
25 maart jl. sprak de Tweede Kamer over haar eigen functioneren. Een van de punten van discussie was het teveel volgen van de mediahypes.
Nu heb ik hier in een korte reeks over de kamervragen geconstateerd dat er zoiets bestond als de Constante van Steeph: Driekwart van de kamervragen zijn direct gevolg van een mediabericht.
De vorige keer was er sprake van een trendbreuk omdat het op 65% uitkwam. Nu was ik benieuwd of de recente introspectie er nog voor zou zorgen dat het percentage nog verder omlaag zou gaan. Dus heb ik alle 140 kamervragen van na 25 maart even geturfd.
Helaas, helaas, de uitkomst is nu 71%.
Hier de score van de partijen:
Partij Kamervragen Nav media PVV 16 94% SGP 5 80% GroenLinks 9 78% SP 43 77% VVD 21 76% CDA 23 70% PvdD 6 67% PVDA 27 63% CU 7 57% D66 16 56% Verdonk 1 0%Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.