Ons kent ons in het beloningsdebat

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Hieronder een stuk van Irene, dat eerder verscheen op Waterlog. De discussie over topsalarissen leek even uit te monden in nieuwe principes en nieuwe praktijken. Maar de beloning van de 'topman' van Aedes, Marc Calon, laat toch weer zien dat het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Calon zou voor drie dagen werk per week 200.000 euro ontvangen. In de Tweede Kamer ontstond hierover veel commotie. Vandaag wordt zijn benoeming vermoedelijk definitief. Pikant detail is dat alle spelers in dit spel van PvdA huize komen ? de grootste voorvechters van een helder beloningsbeleid in de publieke sector. Bovendien zijn het allemaal goede bekenden van elkaar: Hans Alders, die nu voorzitter van de Raad van Commissarissen van Aedes is, was Commissaris van de Koningin in Groningen, waar Calon gedeputeerde was.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Joint Struikel Fighter

jsfenHet besluitvormingsproces voor de vervanging van de F16 is inmiddels het beste te vergelijken met een soap, en met behoorlijke kijkcijfers zelfs. Om nog eens de onzinnigheid van dit proces en het voornemen om die testtoestellen aan te schaffen uit te leggen, lijkt me niet meer nodig en zinvol.
Vanavond was weer een aflevering van deze nationale soap te zien. De besluiteloosheid van de PvdA wordt pijnlijk duidelijk. Het kabinet – inclusief de PvdA-ministers stemmen in – terwijl de PvdA-fractie tegen aanschaf is van de beide testtoestellen. Staatssecretaris De Vries heeft de PvdA-fractie er niet van kunnen overtuigen dat de JSF het “beste vliegtuig is, voor de beste prijs”. Dit ambivalente – maar o zo vertrouwde – PvdA-optreden, siert deze partij niet. Neem nou eens duidelijk een standpunt in. Maar goed de JSF-soap, leidt wel de aandacht af van meer wezenlijke zaken.
Boeiend, maar niet verrassend – ook typisch ‘soap’ – is om te zien dat een belangrijke hoofdrolspeler wederom ontbreekt, en weer niet thuis geeft. Ik doel op onze minister van Defensie Van Middelkoop. Want hoe is het mogelijk dat hij geen acte de présence geeft op dit cruciale moment voor de door hem gekoesterde wens de JSF aan te schaffen? Desnoods neemt hij De Vries mee om zijn hand vast te houden. Ik vermoed dat hij bezig is de strategische visie op de rol van krijgsmacht – en van de Luchtmacht – eindelijk uit te werken; handig om te zijner tijd eens wat zinnigs te kunnen zeggen over de aanschaf van defensiematerieel; vliegtuigen bijvoorbeeld.

Typisch voor een soap is ook dat plotseling een lang dood gewaand familielid of collega weer op de proppen komt. Ook daar was in deze aflevering sprake van. Staatssecretaris De Vries kwam namelijk op de proppen met onze Michiel de Ruyter, die precies 333 jaar geleden is overleden, vertelde hij ons. De Ruyter overleed aan de verwondingen opgelopen tijdens zijn laatste zeeslag in de Baai van Syracuse. Zou hij over een luchtwapen hebben beschikt, dan was dat dat niet gebeurd, zei De Vries.
Zoveel onzin, en een erg slechte poging om nationale sentimenten op te roepen, is zelden opgetekend in zo’n korte tekst. Wat is de relevantie hiervan? Wat is het verband met deze zeeslag, de beide JSF-testtoestellen en de opleiding van onze militairen, waar De Vries vervolgens over rept? ‘Overdrijving’ is overigens wel een typisch kenmerk van een soap. Maar er zijn grenzen, ook voor een soap.
Het was – niet verrassend – een slechte aflevering. De soap duurt te lang, het plot wordt steeds ongeloofwaardiger, de teksten steeds onsamenhangender. Het is tijd dat deze soap stopt.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Maak martelrapporten openbaar

“The facts of the case are that the use of these techniques against these terrorists made us safer. It really did work. […] I formally asked that they be declassified now. I haven’t announced this up till now, I haven’t talked about it, but I know specifically of reports that I read, that I saw that lay out what we learned through the interrogation process and what the consequences were for the country.”

Dick Cheney verdedigt het gebruik van marteling als verhoortechniek en roept op tot het vrijgeven van de CIA-dossiers. Ondertussen geeft Obama aan dat hogere officials die opdracht hebben gegeven tot marteling wel degelijk kunnen worden vervolgd.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Not particularly reliable

“It won’t surprise you that I don’t consider him a particularly reliable source”.

Hillary Clinton reageert op de uitspraken van Cheney, waarin hij opriep CIA-documenten vrij te geven waarin – volgens hem – het succes van marteling wordt aangetoond. Het lijkt erop dat de stellingen betrokken worden.

Clinton zei verder dat ze voorstander is van een “nonpartisan” onderzoek van het martelprogramma.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Broers Gnassingbé slaags in Togo

Togo (Foto: Flickr/Travelling Pooh)

De president van Togo Faure Gnassingbé heeft zijn broers Essozilam en Kpatcha laten oppakken op de verdenking dat zij een coup wilden plegen. Een en ander ging gepaard met vuurgevechten, maar de president heeft zich inmiddels verzekerd van de loyaliteit van het leger.

De aan de Sorbonne opgeleide Faure geldt als de verlichte telg van de Gnassingbés, die in 1967 aan de macht kwamen na een staatsgreep. Pater familias Gnassingbé Eyadéma was een meester in het overleven van coups, aanslagen, ongelukken en dergelijke. Faure heeft het beleid om mensenrechten te schenden voortgezet. Er is een oppositie, geleid door Gilchrist Olympio, zoon van een eerdere Togolese president, die in een coup in 1963 vermoord werd. De bevolking hoeft geen honger te leiden, want Togo is zelfvoorzienend in voedsel.

Sommige commentatoren zien in de arrestatie van Kpatcha een opmaat naar de verkiezingen van 2010, hoewel de verkiezingen die Faure aan de macht brachten geen aanleiding geven te denken dat deze eerlijk verlopen. Kpatcha en Faure leefden al enkele jaren in onmin, nadat de president zijn broer had ontslagen als minister van defensie. Hun moeders zijn afkomstig uit verschillende stammen, die er traditioneel een gespannen verhouding op nahouden.

Het is onduidelijk in hoeverre de machtsstrijd zich uitstrekt tot andere van de ongeveer honderd kinderen die de pater familias bij diverse vrouwen verwekte. De enige die verder bekendheid geniet is Rock Gnassingbé, een commandant van de artillerie die zich ook met de gebeurtenissen bemoeid zou hebben. Rock is tevens voorzitter van de nationale voetbalbond. Bij zijn deelname aan het WK van 2006 viel het Togolese elftal vooral op door de aanvankelijke weigering om de wedstrijd tegen Zwitserland te spelen, vanwege een betalingsgeschil.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De bankrekening van Jack de Vries

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Hieronder wederom een stuk van SanteBrun, dat eerder verscheen op zijn eigen weblog.

JSF dummy op airshow (Foto: Flickr/World's Saddest Man)

Zou het echt waar zijn? Al ‘874 miljoen euro geïnvesteerd in de Joint Strike Fighter’? Jack de Vries beweert het, maar als je die kop erbij denkt met dat rare kuifje, dan sla je er toch even het handboek op na.

Wat betekent bijvoorbeeld ‘investeren’? Dat is de laatste jaren inderdaad wel eens vertaald in ‘geld overmaken naar iemands bankrekening en weten dat je het nooit terugziet’, maar ondanks de crisis betekent het onder normale mensen nog altijd ‘ik geef jou dat geld, jij betaalt mij daar rente/dividend over en als je het geld niet meer nodig hebt, dan geef je het terug. Met koerswinst, als het effe kan.’

En is die berg geld inderdaad overgemaakt op de bankrekening van een firma die vliegtuigen produceert? Of is het geïnvesteerd in Nederlandse bedrijven die inmiddels tot de conclusie zijn gekomen dat je niet gek veel hebt aan deelname in het JSF-project?

Nou zijn er dagen bij, ook deze week alweer, verdorie, dat ik geen 874 miljoen euro bij elkaar zie (het lijkt me een schuurtje vol) maar dat zegt niks. Op het niveau van het ministerie van defensie is het nauwelijks meer dan pindanootjes ? je hoort onze Jack ? die voornaam heeft hij natuurlijk gekregen in de kroeg waar hij op donderdagavond gaat darten ? nooit over ‘deze week alweer een paar honderd miljoen weggepleurd in Afghanistan’. (Ik heb geen idee wat het kost, daar in die zandbak. Maar gratis is het niet. En weggegooid zeker.)

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GC-Café: Debat JSF

GC-Café (plaatje: GeenCommentaar)

Kijk eens aan, eindelijk wat politiek vuurwerk! Over een kwartiertje barst het debat over de aanschaf van twee testtoestellen van de JSF los. Als de PvdA in het parlement tegen stemt, zou dit wel eens het eind van het kabinet kunnen betekenen.

Kijken en discussiëren doet u uiteraard hier.

Vorige Volgende